ตอน 55: Chapter 55

ปิดเทอมฤดูหนาวที่ยาวนานแสนสั้นก็มาถึงแล้ว

ตอนที่ 55

ปีใหม่ก็มาถึงแล้ว และเราก็เข้าสู่ภาคเรียนใหม่แล้วครับ!

ถึงจะสั้นกว่าช่วงปิดเทอมฤดูร้อน แต่ความรู้สึกก็ไม่เปลี่ยนเลยนะ...

อ๊ะ คุณโคยุคิ สวัสดีตอนเช้าครับ

สบายดีไหมครับเนี่ย

ว๊ะ!

คะ...เป็นหวัดเหรอครับ?

เข้าใจแล้ว...

ว่าแต่ ตอนที่เราเพิ่งรู้จักกันใหม่ๆ น่ะ

เวลาที่ได้ข้อมูลลับจากสายข่าว เพื่อป้องกันไม่ให้รั่วไหลออกไป...

ใช่ครับ...จะปิดปากด้วยวิธีทางกายภาพเลยครับ

วันนี้คือวันนั้นสินะครับ...!?

อึก

อีกนานแค่ไหนคะ

คุณริล!

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ต้องรออีกนานแค่ไหนถึงจะปลดคุณโคยูกิได้คะ

สามวันเหรอคะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่คะ

จนกว่าจะถึงตอนนั้น ก็ช่วยใช้การเขียนสื่อสารความรู้สึกแทนนะคะ

โอ๊ะ! เร็วเชียวค่ะ!

มีความเป็นความลับสูงเลยนะ

การเขียนด้วยลายมือเองก็เป็นรหัส...เบาะแสคืออะไรเหรอครับ?

กระดาษแผ่นใหม่เหรอ?

กรุณากรอกตัวอักษรต่อไปนี้เพื่อถอดรหัสครับ

หมายความว่ายังไงกันคะ...?

งั้น...ก็แค่เขียนอักษรหนอนตัวนี้ลงในกรอบก็พอใช่ไหมครับ...?

ทำไมล่ะ!?

หา! ตัวอักษรตัวที่สองอาจจะไม่ใช่ "ทสึ" แต่เป็น "ชิ" ล่ะ...!

มันยากจังเลยค่ะ!!

ข้อต่อไปเหรอคะ?

กรุณาทำเครื่องหมาย O ในภาพทั้งหมดที่มีสุนัขนะคะ

แล้วมันหมายความว่ายังไงกันคะ!?

อีกแล้วเหรอ!?

หา! คุณริล!

นี่อาจจะไม่ใช่สุนัข แต่เป็นหางแมวค่ะ

จะให้รู้ได้ยังไงกันคะ!!

「ทำผิดติดกันเลยค่ะ กรุณาเริ่มการเข้ารหัสใหม่นะคะ」

ห๊ะช่าาา อ๊ะช่า อุโดโอะ

สำหรับคนข้างหน้าของเขา สำหรับคนข้างหน้าของเขา สำหรับคนข้างหน้าของเขา สำหรับคนข้างหน้าของเขา

☑ วันที่ 20 สิงหาคม ☐ วันที่ 29 พฤษภาคม

บ้านอินารินี่ติดตั้งระบบป้องกันแน่นเกินไปไหมคะ!?

การเริ่มการเข้ารหัสใหม่...ทำยังไงเหรอคะ?

กระดาษแผ่นใหม่อีกแล้ว...

คำถาม: วิธีการเริ่มการเข้ารหัสใหม่

คำตอบ: กรุณาทำการยืนยันตัวตนก่อน แล้วเลือกรายการเริ่มการเข้ารหัสใหม่จาก "การตั้งค่า" ค่ะ

รหัสสำหรับการยืนยันตัวตนถูกปฏิเสธแล้วค่ะ!

ถ้าเป็นแบบนี้ก็จะวนลูปไปตลอดชีวิตเลยนะคะ!

ทนไม่ไหวแล้วค่ะ!

พวกเราแค่อยากจะคุยกับเพื่อนเท่านั้นเอง

ถึงจะเป็นธุรกิจของครอบครัว แต่ก็ไม่สมควรถูกทดสอบขนาดนี้เลยนะคะ!

เอาหน้ากากออกแล้วให้เสียงของคุณฟังหน่อยสิ!

คุณริลคะ!

อึก!

ถึงแม้จะพูดแบบนั้น ก็รู้สึกดีใจแล้วค่ะ

ส...ถูกอ่านล่วงหน้าแล้ว...!

อึก...ความตั้งใจของคุณโคยูกิถึงขนาดนั้น

ต้องบอกว่ามันสวยงามเลยค่ะ...!

แต่ว่า

ก็ไม่อยากจะยอมแพ้การพูดคุยกับคุณโคยูกิเลยนะคะ...!

ที่ไม่ได้หยุดเรียนก็เพราะว่า

ถึงจะพูดแบบนั้น ก็ดีใจแล้วค่ะ

คงอยากเจอพวกเราสักทีสินะคะ?

แต่ถ้าการเขียนด้วยลายมือไม่ได้ล่ะคะ จะทำยังไงดี...?

อ๊ะ ถ้าอย่างนั้นก็...

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สามวัน

ให้พวกเราเล่าเรื่องให้คุณฟังเยอะๆ

ได้ไหมคะ?

แล้วพอทำงานที่บ้านเสร็จแล้ว

ก็อยากจะฟังเรื่องของคุณโคยูกิเยอะๆ เลยค่ะ!

ว่าช่วงปิดเทอมฤดูหนาวคุณใช้เวลาไปทำอะไรมา

ช่วยเล่าให้ฟังเยอะๆ เลยนะคะ

ถึงขนาดนี้แล้ว แค่ตัวคุณเองก็... อุฟุ ชิสุ

ห๊ะ...!

เดิมทีคิดว่าการแลกเปลี่ยนคือการที่เราพูดถึงตัวเองแล้ว "คุยกัน" น่ะค่ะ...

นี่มันอะไรกันเนี่ย~~~!??!?!!

การที่สามารถพิจารณาสถานการณ์ของอีกฝ่าย แล้วหาทางที่ดีที่สุดในเวลานั้นได้นี่สิ

สมกับเป็นคุณมิยะเลยนะคะ!

ว๊ะ!

ขอเป็นฉันก่อนนะคะ!

คุณแม่คะ

ตามที่สัญญาไว้ค่ะ วันหลังจะขอฟังเรื่องวันหยุดของคุณโคยูกิ

แล้วก็ได้รู้แง่มุมที่ไม่คาดคิดของคุณเขาเลยค่ะ

อ่านหนังสือจนดึกขนาดนี้เลยเหรอคะ...?

ตื่นสาย เลยให้คุณทาทารุเตรียมอาหารเช้าให้เหรอคะ?