ตอน 57: Chapter 57

ไปโรงเรียน

ไปแล้วนะ

เดี๋ยวก่อน

!?

พวกคุณนี่...

คิดว่าเตรียมตัวไม่พอแบบนี้แล้วจะไปโรงเรียนได้เหรอครับ?

มี...อะไรลืมไปหรือเปล่าครับ...!

ได้ยินว่าช่วงบ่ายจะเริ่มหนาวแล้วนะ

ตอนเลิกเรียนให้นำเสื้อผ้าที่จะใส่ไปด้วยนะ!

ถักมือ...!!

เป็นชุดคู่สีต่างกันนี่นา!

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

วุ๊ฟ

กลับมาก่อนที่หิมะจะตกนะ!

ค่ะ!

ใช่เลยค่ะ

วันนี้จะแวะไปห้องแนะแนวหลังเลิกเรียนนะคะ

งั้นพวกเรากลับไปก่อนไหมคะ?

ไม่ค่ะ

จะทำการบ้านรอค่ะ

ว่าแต่ พอคุณมาริเรียนจบแล้ว

ก็จะออกจากสถาบันไปเลยใช่ไหมคะ...!

เส้นทางชีวิตของคุณจะเป็นแบบไหนคะ...

ฟุฟุ อยากรู้เหรอคะ?

!

โอ๊ะ...

แบบเดิมๆ นะ

ไปกันก่อนไหมคะ~

ใช่ไหมคะ

ซะ...

เป็นอะไรไปเหรอ?

ไม่มีอะไรหรอก

หลังเลิกเรียน~

เหมือนที่คุณแม่บอกเลยนะ ดูเหมือนว่าหิมะจะกำลังจะตกแล้วล่ะ

อูรุรุ...

รีบๆ สิ

อุ่นจังเลย...

มีกลิ่นคุณแม่จัง

เอ่อ

การบ้านก็เสร็จแล้วด้วย

วันนี้ให้ฉันไปรับที่ห้องเรียนชั้นประถมสามเลยไหมคะ...

ฮะตะ...

มาโดยที่ไม่ได้คิดอะไรเลยค่ะ

ห้องเรียนของรุ่นพี่นี่มันรู้สึกประหม่าจังเลยค่ะ...!

เอ่อ...คุณมาริ...

ยังไม่ได้กลับจากห้องแนะแนวเลยเหรอคะ

คุณประธาน!

ใ...เป็นอย่างนั้นเองเหรอคะ!

แปลกจังเลยค่ะ...!

ตั้งแต่วันนั้นก็รู้สึกเขิน

นี่

เวลาที่ถูกมองหน้า

ค่ะ!

ชุดที่ไม่ได้กำหนดไว้ในโรงเรียนนี่น่าประทับใจจังเลยค่ะ

......!

สุสึ... ขอโทษค่ะ!

คือว่า...

เป็นหวัดแล้วจะไม่มีประโยชน์เลยสิ

ก่อนที่จะได้รับการสอน ก็ควรรีบสวมเสื้อคลุมแล้วกลับบ้านให้เร็วที่สุดนะ

ค่ะ!

|

กับฉันนี่สิ

เอ๊ะ!?

ไม่...ค่ะ!

ไม่อยากจะคุยด้วยเหรอคะ?

ไม่มีเลยค่ะ!

ทั้งสองคนก็ต้องเป็นคุณประธานแน่ๆ เลยนี่นา

ขอโทษที่ทำท่าทีไม่สุภาพไปหน่อยนะคะ...!

...ไม่สิ

ที่ผ่านมาเป็นฉันเองที่ทำท่าทีที่ดูเหนือกว่าไปต่างหาก

......

ถึงจะถูกหลีกเลี่ยงก็ไม่มีสิทธิ์มาบ่นได้

นั่นมันไม่ถูกนะคะ!

คุณประธานนี่ช่างน่ารักเสมอเลยค่ะ

เป็นแรงบันดาลใจของฉันเลย...

ไม่สิ ถึงแม้ว่าจะเป็นคนอย่างฉัน แต่ก็อาจจะเป็นเรื่องน่ารำคาญนะคะ

ขอโทษนะคะ ที่พูดออกมาแล้วมันไม่เป็นระเบียบ พูดจาเรื่อยเปื่อยไปหมดเลยค่ะ...

ーーーーーーーー

โคโงะซามิยะ

ดีมากเลยค่ะ!!

เอ๊ะ...

ฉันคิดมาตลอดเลยนะ

คุณ...

เอ่อ...

มาเป็นน้องสาวของฉันไหมคะ?