ตอน 18: Chapter 18

คุณหนูผู้ทะลึ่งพาเข้ามา บลูมมาเยี่ยมบ้านของพวกพนักงานแล้ว!!

ไงจ๊ะเพื่อนซี้ของเธอ บลูมมาถึงแล้วนะ

ยินดี...ต้อนรับคุณบลูมค่ะ

เป็นของฝากเป็นพายผลไม้ที่พ่อครัวของเราอบมาค่ะ

โอ้โห ขอบคุณมากเลยค่ะ!

จะขอรับประทานนะคะตอนจิบชาค่ะ

นี่ฟังนะ...ถ้าเธอไปทำอะไรคุณหนูของเรา จะไม่ปล่อยไว้เฉยๆ หรอก

เพราะว่าฉันจะจับตาดูอยู่เอง

ถึงฉันจะเป็นไอ้โรคจิตนะ แต่ก็เป็นสุภาพบุรุษนะ?

รู้สึกเสียใจแฮะ

ฟุฟุ...ถึงอย่างนั้น การได้รับเชิญมาบ้านคุณหนูสตาร์ฟนี่รู้สึกตื่นเต้นจังเลยค่ะ!

การไปค้างที่บ้านเพื่อนเป็นครั้งแรกเลย วันนี้มาสร้างความสนิทสนมกันเถอะ!

ตอนแรกก็หดหู่มากเลยนะ แต่ฟื้นตัวเร็วดีนี่นา

ฮ่าๆ ก็แน่นอนสิ

เพราะว่าฉันมีโมอาอยู่นี่นา

ผู้ที่ดูแลด้วยความตั้งใจ งดงามและแข็งแกร่ง ช่วยให้เจ้านายมีชีวิตชีวา...!

ถึงจะมีผู้ติดตามอยู่ข้างๆ แบบนี้... แต่ฉันก็พยายามทำอะไรบางอย่างได้นะ ต้องขอบคุณโมอาเลยที่ทำให้ฉันตื่นขึ้นมา ต่อจากนี้ไปก็เพื่อที่จะได้เป็นเจ้านายที่ไม่น่าอายโมอา ฉันตั้งใจจะพยายามให้เต็มที่เลยล่ะ

โมอา คู่หูที่น่าภูมิใจของฉันนะ...! ขอบคุณเธอมากเลยนะ

อ๊าาา ฉันกำลังฝึกฝนอยู่ในสวนอยู่นะ

เอ๊ะ โมอาเหรอ!?

โมอาจัง ฉันไปด้วยได้ไหมคะ?

อ๊ะ...ก็ได้นะ แต่การเรียกชื่อแบบนั้นนี่ช่วยหาวิธีอื่นไม่ได้เหรอ...?

ไม่เป็นไรหรอกนี่ ฉันอายุมากกว่านี่นา

ชิ...เข้าใจแล้วค่ะ พี่แคริ

แคริ...นี่?

ที่บ้านเกิดน่ะ เรียกคนที่อายุมากกว่าแบบนั้นน่ะเอง

น้องชายก็น่ารักดี แต่การเป็นน้องสาวนี่ก็ดีเหมือนกันนะคะ

เอาล่ะ อย่ามัวแต่พูดมากแล้วมาฝึกฝนกันเถอะ!

ฉบับเล่มล่าสุด เล่มที่สอง กำลังวางแผงออกจำหน่ายเป็นชุด!!

แคลิบาคุง...เข้ากับโมอาของเราได้ดีเลยนะ

ยังมีนักดาบเพศเดียวกันอยู่ด้วย พี่สาวก็ดีใจไม่ใช่เหรอคะ

ฟุฟุฟุ...คุณเขากำลังหลงใหลเลยนะคะ

ถึงจะเป็นเรื่องไม่ดีสำหรับคุณทั้งสอง

ให้เราขอชิมก่อนดีไหมคะ

ฮ่าๆ เชิญลิ้มลองได้เลยครับ!

เป็นสูตรดั้งเดิมของบ้านเรา อาจจะออกหวานไปหน่อยนะคะ

ชอบของหวานเป็นชีวิตจิตใจเลยค่ะ

ขอรับประทานนะคะ

คุณซาโอจัง อ่าาา♡

อ๊ะ ขอโทษค่ะ เป็นนิสัยเข้าเส้นเลย...

นิสัย...เหรอ!?

เปล่า...ไม่ต้องใส่ใจเลยค่ะ ต่อต่อไปได้เลยนะ

คุณหนู อ้าาา

อืม...ความหวานของพายบ้านเราคงจะจางไปเลยกระมัง...

พวกเธอเข้ากันได้ดีจริงๆ นะ

ฉันก็อยากจะเป็นแบบนั้นกับโมอาจังเหมือนกัน...

จะให้คุณโมอาอ้าปากให้เหรอคะ?

ฟี่...

ก็หมายความว่าเธออยากได้สายใยแบบนั้นน่ะ

ฉันน่ะนะ... ตอนฝึกงานครั้งก่อน ได้อยู่กับพวกคุณที่เป็นเจ้านายและผู้ติดตาม

เลยรู้สึกอยากจะรักษาความผูกพันกับโมอาให้ดีกว่านี้

บางครั้งก็มีเรื่องที่ใจร้อนกับโมอาไปหน่อย...

เมื่อตั้งใจจะทบทวนและแสดงความขอบคุณให้โมอามากขึ้น

นั่นเป็นเรื่องที่น่ารักมากเลยค่ะ

เปล่าครับ ผมว่ามันมีความผูกพันอยู่นะครับ

ทำไมถึงมีระยะห่าง...

เป็นเจ้านายกับผู้ติดตามที่ทำตัวเก้ๆ กังๆ จริงๆ นะ

ถึงจะพูดแบบนั้นก็น่าขอบคุณนะครับ

แต่ว่ามีเรื่องหนึ่งที่กังวลอยู่ครับ...

เหมือนกับว่าเธอพยายามปิดบังอะไรจากผมอยู่...

ใครๆ ก็ต้องมีความลับอย่างน้อยหนึ่งอย่างไม่ใช่เหรอ...?

!

โมอาเป็นคนซื่อตรงจนน่าแกล้งเลยนะ

ช่วงนี้...ดูเหมือนเธอจะออกไปที่ไหนคนเดียวบ่อยๆ เลยล่ะครับ

ตุ้บตั้บ... นี่คือการฝึกฝนนะ

การที่เธอแอบทำแบบนี้เป็นครั้งแรกเลย...

ต้องมีเรื่องอะไรที่ไม่อยากให้ฉันรู้แน่ๆ เลยใช่ไหม?

คุณบลูม...

ขอโทษนะคะ

น่าจะ...เป็นความลับที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับฉันล่ะครับ

ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันควรจะเรียนรู้เรื่องการเข้าสังคมด้วยนะ ไม่ใช่แค่เวทมนตร์อย่างเดียว

พวกเธอคงจะสานสายสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยมมาหลายปีแล้วสินะ...

เอ๊ะ...พวกเราเหรอคะ

เราเพิ่งเจอกันได้ประมาณครึ่งปีเองนะคะ

เอ๊ะ!?

มีเคล็ดลับของสายสัมพันธ์อะไรหรือเปล่าครับ?

พวกฉันกับโมอาสนิทกันมานานกว่าตั้งเยอะเลยนะครับ...

อืมมม

อืมมม...

เปิดเผยทุกอย่างเลยเหรอคะ?

จะเปิดเผย...เหรอ?

คุณบูลุมมังน่าจะแสดง "รูปลักษณ์ที่ดูดี" อยู่บ่อยๆ นะคะ...

ถ้าอยากให้คู่สนทนาเปิดใจ ก็ต้องเป็นฝ่ายเราเปิดก่อนสิ

....ก็น่าจะใช่แบบนั้นจริงๆ ด้วย...

แต่ว่า...จะให้แสดงด้านน่าสมเพชต่อหน้าโมอาอีกต่อไปไม่ได้หรอกค่ะ...

ถึงอย่างนั้น...การแสดงจุดอ่อนบ้างก็น่าจะดีไม่ใช่เหรอคะ?

ถึงจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ต้องมีจุดอ่อนเป็นธรรมดาเลยค่ะ

การได้แสดงให้กันดูแบบนั้น มันก็ช่วยให้เราคอยสนับสนุนกันได้นะ

น่าจะทำให้ระยะห่างลดลงด้วยนะคะ

อย่างนั้นเหรอครับ...

ฉันเองก็ทำได้เหรอเนี่ย...

ถ้าคิดดูแล้ว...ก็เพราะฉันใช้ชีวิตมาแบบดื้อรั้นตลอดเลยนี่นา...

ทำไมถึงขนาดนั้นล่ะคะ...?

เพราะว่าเธอสอนเคล็ดลับให้ฉันด้วยนี่นะ

ฉันเองก็จะลองคุยสักหน่อยดีกว่านะ...

ฉันมีพี่สาวนะคะ

ถึงจะเป็นผู้หญิงสายบลูมก็เถอะ ไม่ร้องไห้ซะหน่อย

การที่ฉันจะสืบทอดตำแหน่งและเป็นเจ้าของดินแดนต่อจากท่านพ่อ มันถูกกำหนดไว้แล้วค่ะ

จะไม่ยอมแพ้พี่สาวเด็ดขาดเลยค่ะ...!

ตอนเด็กๆ เราก็คอยผลักดันกันอยู่ตลอดเลยนะ...

พี่สาวคะ!!

เอาชนะฉันมาอย่างโชกโชน แล้วก็ยอมแพ้ความฝันอย่างนั้นเหรอคะ!?

การที่ไปแต่งงานกับตระกูลอื่นนี่หมายความว่ายังไงกันคะ...!?

พลังของฉันมันไม่พอที่จะสืบทอดตำแหน่งของพ่อได้สินะ...

แค่เท่านั้นเหรอ...

อย่างน้อยก็ไปเป็นภรรยาเพื่อบ้านของเราเถอะนะ...

แต่ว่า...บลูมมีความสามารถที่ไม่แพ้พี่ชายหรือน้องๆ เลยนะคะ

ฉันจะใช้สิ่งนั้นเป็นความภาคภูมิใจและใช้ชีวิตอย่างสูงส่งค่ะ

ฉันไม่แพ้ใครเลยค่ะ...!

พี่สาว:

จะไปเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นที่ปกครองผู้ที่แข็งแกร่งได้ให้ดูเลยค่ะ...!