ตอน 3.2: Chapter 3.2

กิเลสไต่ขึ้น สูงตระหง่านสู่ฟากฟ้า!!

โอย... จู่ๆ ก็ใหญ่ขึ้นจนฉันตกใจเลยนะเนี่ย

ขอโทษค่ะ... มันเกร็งไปหน่อย

อา...

จ๊ะ!!

อะไรน่ะ...

นั่น...

เส้าควรจะสู้โดยให้แม่อุ้มอยู่บนหลังสิ!

ฉันทำเองได้นะ

อ๊ะ... พี่สาว!!

คาลิบะ!? เดี๋ยวก่อนสิ!

!

เส้า ตามคาริบาไปเถอะ!

โอย! ตอนนี้เนี่ยนะ!!

แม่จ๋า!!

ไปคนเดียวสู้กับก็อบลินมันอันตรายนะ

เข้าใจแล้ว!!

พี่สาวโกรธอยู่สินะ

ฉันน่ะ... ไม่มีขอบเขตเลยล่ะ

...ขอบใจนะ...

พี่สาวก็ชอบ...

แม่ก็ชอบ...

แต่จริงๆ แล้วฉันรักทั้งสองคนมากๆ เลยนะ

ฮ่า... ความโลภของฉันนี่ไม่ต่างจากก็อบลินเลยแฮะ

!

ฟู่วว... ในที่สุดก็เจอ...

...!?

อือ... พูดจาทำเป็นเก่ง ทั้งๆ ที่เป็นสภาพนี้ แถมยังใช้ธนูด้วยนะนั่น

อ๊า... พอแล้ว!!

พอแล้วกับการที่ให้เส้าโดนสอดใส่ตรงไอ้นั่นแล้วนะ!!

อึก... รีบทำแผลให้หน่อย...

ขอโทษค่ะ...

อึก...

อ๊ะ...

ฟู่วว... เอาเถอะค่ะ แม่ของเส้า ลูกก็ไม่ได้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อวานไม่ใช่เหรอ

นี่เธอ... มันทะลึ่งตึงตังจริงๆ เลยนะ...

พี่สาว!!

พี่สาว...

อ๊ะ... อะไรน่ะ... ตรงหน้า... มันเบลอไปหมดเลย...

อะไรกัน... นี่มัน... บ้าอะไรเนี่ย...?

พี่สาว!?

ตั้งสติหน่อยสิ!!

ให้ตายเถอะ... ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป... พี่สาวจะ...

ถึงขนาดนี้แล้ว ก็ต้องทำแล้วล่ะ

อ๊ะ...

ฉันเนี่ย... แท้จริงแล้ว...

พี่สาวซาโอะ

เส้า...?

น่ากลัวจัง

พี่สาว...

พี่สาว...!

กรี๊ดดดดดด!

สัตว์ป่าของเส้า!

นี่เธอมันหมดหวังไปแล้วเหรอ!?

ถึงจะยังไง ในสถานการณ์แบบนี้ก็ยังจะสอดใส่ได้อีกเหรอ!?

ก็เพราะว่ามันเป็นสถานการณ์แบบนี้ไงล่ะ

!

...อ่า เข้าใจแล้ว...

(ซาโอ) เป็นส่วนหนึ่งของสกิลสินะ...

ระหว่างที่ทำกันอยู่ในป่า

โอ๊ย!

โดนไม้บาดเข้า

ขอโทษนะ! แรงไปเหรอ!?

เพราะแรงเกินไป พี่สาวเลยได้รับบาดเจ็บ

อยากจะทำให้พี่สาวเละไปเลย แต่ว่า

ฉันน่ะจะเป็นอัศวินนะ แค่นี้ไม่เป็นไรหรอก

ไม่อยากให้พี่สาวเจ็บป่วยอะไรเลย

...

"พลังรักษา" ที่ใจเอาแต่ใจของฉันแสดงออกมา

ค้อนแห่งการเยียวยา

ขณะที่กำลังสอดใส่อวัยวะของฉันเข้าไป จะเร่งการฟื้นตัวของคู่ขา!!

จริงด้วย... อาการปวดมันดีขึ้นนะ... แม้ว่าจะคงต้องใช้เวลาให้หายสนิทก็ตาม

ดีแล้ว... ดีแล้ว...

ทำให้เป็นห่วงไปแย่เลยนะ...

ยังไงก็พักผ่อนซะนะ...

!!

อา...

พวกเธอจัง...

กล้าดียังไงมากับพี่สาว!!

ในมังงะแนวอีโร่ เคยเป็นเพื่อนกัน แต่ว่าจะไม่ให้อภัยเด็ดขาดเลยนะ!!

อึก... ก็ยังปวดใจอยู่ดีจริงๆ

อึก... ตอนแบบนี้เนี่ยนะ!!

!!

พี่สาว!! ร่างกายไหวไหมคะ?

ทุกครั้งที่เส้าขยับ

ก็โดนกระตุ้นตุบๆ...

...มันไม่ไหวหรอกนะ

อา... นั่นต้องขอโทษด้วยนะ...

ทนอยู่นิ่งๆ ไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ!!

ยังไงก็ตาม

ตรงข้างหลังฝากไว้กับคุณนะ...

เข้าใจแล้ว

มันน่าเชื่อถือมากๆ เลยนะ แต่ว่า...