ตอน 45: Chapter 45

ที่รัก... ถ้าจะมุ่งไปหาเจ้า

จะตะปบให้เองนะคะ

ชาจังเลยนะเนี่ย

สั่นแล้วน่ารักจังเลยค่ะที่รัก♥

ถึงจะถูกเรียกว่า "ฮีโร่เซา" ก็เถอะ

ก็โดนบีบคั้นมาตั้งนานแล้วนี่นา?

ฮิฮิฮิ สามัญชนก็กลับสู่พื้นดินตามวิสัยตัวเองเถอะ

คุณเซา!

ถ้าแพ้จะยอมรับไม่เด็ดขาดนะคะ!!

ครับ

พลังของคุณมันไม่ถึงแค่นั้นนี่นา!?

อย่าประมาทเพราะสู้กับผู้หญิงนะ!

...

ที่คุณที่รักสู้ก็เพื่อเด็กพวกนั้นเหรอคะ?

นอกจากจะแสดงด้านดีๆ ให้คนที่ชอบเห็นแล้ว ยังไม่มีเหตุผลอื่นอีกหรอกค่ะ

สามถึงสี่

อ๊ะ... แย่แล้ว อาจจะราดน้ำมันใส่ไฟไปแล้วสิ!?

ดีจังเลยนะ

จงรักได้อย่างอิสระ

เอ๊ะ...?

ยิ่งคุณนี่ฉันก็ยิ่งอยากได้คุณจังเลยค่ะ...ที่รัก

ท่าไม้ตาย---

สีแดงแห่งชีวิตจงมา

อ๊ะ...!

ให้มาเป็นของฉันคนเดียวเถอะนะ!

อุฟุฟุ... หอกของฉันนี่ราวกับ

เป็น "ด้ายแดงแห่งโชคชะตา" ที่ผูกพวกคุณทั้งสองไว้เลยนะ

นั่นมันโรแมนติกดีเหมือนกันนะ...

ฮาาา...

กึก

!!

การจะดึงออกไปน่ะเศร้าจังเลยค่ะที่รัก

โปรดอภัยให้ด้วยเถอะค่ะ

ถ้าผู้ชายอย่างฉันมาผูกปมแห่งโชคชะตานี่

ก็จะกลายเป็นตัวไดดารุมะขนแดงไปเสียเดี๋ยวนี้

คุณที่รักเป็นผู้ชายที่มีรักมากมายสินะคะ อ่า...

ขอโทษนะคะที่เป็นผู้ชายไม่ซื่อสัตย์...

แหม~ใจมันเต้นรัวเลยนะคะ~

คุณวอเจซังคะ คุณเข้าไปพัวพันกับเด็กหนุ่มคนนั้นมากเลยนะคะ

ก็แค่การเล่นสนุกช่วงสั้นๆ เท่านั้นแหละค่ะ นี่คือการต่อสู้เพื่อการแก้แค้นนะคะ

แหม~น่าเสียดายจังเลยค่ะ~

ขอโทษนะคะ...ที่รัก

เรื่องไม่ซื่อสัตย์น่ะ ฉันก็เป็นเหมือนกันค่ะ

ฉันน่ะ มีคู่หมั้นแล้วค่ะ

เอ๊ะ?

คู่ของฉันน่ะคือคุณลุงวัยหกสิบกว่าเลยค่ะ

ชะตาชีวิตของฉันคือการเป็นภรรยาคนที่สองของคุณท่านคนนั้นน่ะค่ะ

ถ้าคุณวอเจได้แต่งงานกับคุณเคานต์

ศักดิ์ศรีของตระกูลเราที่เป็นตระกูลบารอนก็จะ

สูงขึ้นด้วยสิคะ

แต่ว่า...

ฉันก็อยากจะลองรักกับผู้ชายสักคนอย่างอิสระเหมือนกันนะ!

เดทมันสนุกจังเลยค่ะ

เธอเองก็เข้าใจไม่ใช่เหรอคะ

ขุนนางกับสามัญชนมันเข้ากันไม่ได้หรอกค่ะ

การจะฝ่าฝืนมันยากขนาดนี้เลยเหรอ...

ขอร้องล่ะคะ ในวาระสุดท้าย

อย่างน้อยก็ขอให้ร่วงโรยลงไปในฐานะหนึ่งหน้าของวัยเยาว์ของฉันเถอะ!!

ไม่เอาค่ะ!

อะไรกัน!? ซาวะเริ่มล้อมรอบด้วยแผ่นหินแล้วเหรอ!?

โฮโฮโฮ! ดูเหมือนจะหนีหรือซ่อนตัวได้อย่างเดียวแล้วสินะคะ

!!

ไม่รักฉันอีกแล้วเหรอคะ!?

อย่าหนีสิคะที่รัก!!