ตอน 7: Chapter 7

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่หนึ่ง จะวางแผงวันที่สิบแปดเดือนพฤษภาคม (วันพฤหัสบดี)!!

นี่... เสา

นั่นมันบ้านนี่นา!?

ทั้งสองคนที่ออกเดินทางจากหมู่บ้าน ก็ได้มาถึงคฤหาสน์ที่คุณหนูรออยู่!!

เป็นคฤหาสน์ของคุณเจ้าของดินแดนสินะ

รออยู่นะ

!

คุณเจ้าของดินแดน!!

เสด็จออกมาต้อนรับเองด้วยเหรอครับ?

มอบลูกสาวคนสำคัญให้แล้ว...

ทางนี้ก็ขออนุญาตมาแนะนำตัวในฐานะพ่อคนด้วยครับ

นอกจากนั้นแล้ว...

เดิมที พวกเด็กผู้หญิงเหล่านี้ถูกขนานนามว่าเป็น "อสูรร้ายในสนามรบ" จะปล่อยให้ถูกปฏิบัติอย่างไม่สมเกียรติไม่ได้เด็ดขาด...

เอ!?

อ๊ะ... ไม่นะๆ นี่มันเป็นเรื่องที่ห้ามพูดออกไปเด็ดขาด

ข้าก็ไม่อยากเสียชีวิตเหมือนกันนะ...

คุณแม่... สมัยก่อนคงจะซุกซน (เหรอ) มากสินะ...!

ถ้าอย่างนั้น ก็ขอเริ่มเลย

ข้าจะแนะนำ

ลูกสาวของข้า ให้กับพวกคุณ

เพื่อให้มีดพร้าของพวกเธอได้ภาคภูมิใจ

ลูกสาวของข้าก็เป็นลูกสาวที่น่าภาคภูมิใจเหมือนกันนะ

ทั้งความสามารถและนิสัยก็ถูกเลี้ยงมาดีเลยนะ

ถึงจะมีพวกญาติเข้าข้าง แต่ก็มั่นใจว่าเธอเป็นคนที่สวยที่สุดในโลกเลยล่ะ

ถ้าเธอได้สั่งสมประสบการณ์จากโรงเรียนในเมืองหลวง รับรองว่าจะไม่มีที่ติแน่นอน สืบทอดต่อจากข้า แล้วก็จะกลายเป็นคุณเจ้าของดินแดนที่ยอดเยี่ยมได้เลยล่ะ

ถึงอย่างนั้น... การจะส่งลูกสาวที่งดงามแบบนี้ไปในเมืองก็ยังน่ากังวลอยู่ดี คุณก็เข้าใจใช่ไหม ตอนนี้คิดดูแล้ว การมีองครักษ์สองคนก็เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว

คุณเจ้าของดินแดนท่านนี้รักลูกสุดๆ ไปเลย

โอ้... แต่ว่านี่เป็นคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่มากเลยนะคะ...

แก่ตัวลงแล้วก็ลำบากนะ... หายใจไม่ทันเลยล่ะ

นั่นเป็นเพราะภาวะขาดออกซิเจนจากการโอ้อวดลูกสาวหรือเปล่านะ...?

เอาล่ะ... ที่นี่นะ... ฮ่า...

ลูกสาวก็ตั้งตารอที่จะได้เจอพวกท่านอยู่เหมือนกันนะ... ฝากด้วยนะ

เชิญเลยค่ะ

เอ่อ... ท่านพ่อ หายใจติดขัดขนาดนี้ ไม่เป็นไรเหรอคะ?

จะดื่มชาไหมคะ?

น่ารักจังเลยค่ะ...!

โอ้... คุณเจ้าของดินแดนคงจะภูมิใจในตัวเขาสินะ

อ่า... ขอโทษด้วยนะ

สง่างามมากเลย...

แต่ว่า... ความแตกต่างระหว่างความสง่างามกับ

ความเร่งรีบของคนรอบข้างนี่มันน่าทึ่งจริงๆ เลยค่ะ...

นี่คือการเตรียมของที่จะนำไปที่เมืองหลวงนะคะ

มีของที่อยากจะเอาไปด้วยมากเกินไปเลยค่ะ...

จริงๆ แล้วอยากจะเลือกเองมากกว่าค่ะ

แต่ว่าใช้เวลานานเกินไป จนคุณสาวใช้ถึงกับบอกว่า "ไม่ต้องมายุ่งค่ะ" เลยค่ะ...

...อ้าว? ใครเอ่ยคะ?

อืม ขออนุญาตนะคะ ดูจากบุคลิกที่ช่างเป็นธรรมชาติจนน่าเชื่อถือเรื่อง "ไม่ต้องมายุ่ง" เลยค่ะ

พวกคุณสองคน ทักทายหน่อยนะ

กระผม/ดิฉัน จะรับหน้าที่เป็นองครักษ์ให้กับคุณหนูค่ะ/ครับ

มาจากหมู่บ้านเอลมีค่ะ/ครับ

ชื่อซาโอะค่ะ/ครับ

แคลิบ้าจ้ะ!

พี่สาว... งับ!

● ● ● ●

เป็นทั้งสองคนที่กวาดล้างฝูงก็อบลินมานี่เองนะคะ!! ได้ยินชื่อเสียงกันมาตั้งนานแล้ว

ดีใจจริงๆ เลยค่ะ!

มีพี่สาวที่งดงามและคุณชายเหล่านี้เป็นองครักษ์

อีกด้วย แถมยังมีเพื่อนที่อายุใกล้กันด้วย

ขอให้เข้ากันได้ดีนะคะ!

น่ารักจัง อยากจะลูบจัง... เกรงว่าจะเป็นความไม่เคารพไปหน่อยไหมนะ

อ๊ะ... ขออภัยที่ไม่ได้แนะนำตัวเลยค่ะ

ดิฉัน เซริซาล คุณเจ้าของดินแดนโอโกบาค่ะ ลูกสาวของดิฉัน

ชื่อว่า สตาร์ฟ โด เอลมีนาร์ เซริซาล ค่ะ

แล้วก็... คุณแคลิบ้า เป็น อัศวิน

ส่วนซาโอะ คือ... ซาโอะสินะคะ?

เป็นอาชีพอะไรเหรอคะ?

อ๊ะ... ก็คือการใช้ไม้แทงโจมตีค่ะ

โอ้! เหมือนเวทมนตร์เลยนะคะ!

ฮ่าๆๆ...

ชื่นชมในความแข็งแกร่งของพวกคุณทั้งสองคนนิดหน่อยค่ะ

อาชีพที่เหมาะสมกับตัวดิฉันคือ 【นักบวช]:

เพราะว่าไม่ค่อยเหมาะกับการต่อสู้เท่าไหร่

อืม... เหมาะสมสุดๆ เลยค่ะ!

คุณสแตฟ ไม่ต้อง กังวลเรื่องนั้นหรอกนะ

ถ้าทำ หน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ให้สมบูรณ์ก็พอแล้วล่ะ

ก็เพื่อสิ่งนั้นนั่นแหละที่จ้างพวกเจ้ามา ขอฝากคุณสแตฟไว้ด้วยอีกครั้งนะ!!

ไว้ใจได้เลยค่ะ จะปกป้องให้มั่นคงเลยค่ะ!

อืม

โอ้โห กล้ามเนื้อนี่สุดยอดจริงๆ!

โยชิโช...

ก็ไม่แปลกใจเลยค่ะที่พวกคุณโค่นก็อบลินได้～

...?

ไม่เทียบกับฝีมือของดิฉันได้หรอกค่ะ

คุณถูกเลี้ยงมาดีเกินไป จนความรู้สึกห่างๆ นี่มันเพี้ยนไปแล้วรึเปล่าคะ?

อีกอย่าง... ที่คุณก็ถูกเลี้ยงมาดีมากๆ เลยนะคะ

อืม... เหมือนมีแมลงที่ไม่ดีผุดขึ้นมาข้างในเลยค่ะ...

นี่ช่างเป็นคำที่พูดได้ดีนักนะ "แมลงในร่างกายสิงไหร่้"

นี่ถ้าปล่อยให้อารมณ์แฝงออกมาล่ะก็... อาจจะถูกกำจัดทิ้งได้เลยนะคะ...