ตอน 112: Isekai Nonbiri Nouka 112

ตอนที่ 112 ฤดูใบไม้ผลิอันสงบสุข

โดยมี แกรนมาเรีย กับพวกคุโระ จำนวนมาก ช่วยกัน ตามหามัน

เพราะผมรู้สึก สงสัยในรสชาติ ของเขา กวางแคริบ ตีนตระหนก ผมเลยจัดทีม ออกล่าในวันที่ อากาศเป็นใจ

หลังจาก ผ่านไป 7 วัน ในที่สุด พวกเราก็หา มันเจอ

มัน อร่อยอย่าง ไม่น่าเชื่อ เลยล่ะ

ไม่เลว เลยนีนา กวางแคริบ ตีนตระหนก

ทั้งไรแค่ความรอยเหลือไว้ในความทรงจำ

แล้วเอา ไปทำซุป เหมือนกับ ที่คนอื่นๆ ทำกัน

ก่อนที่จะจางหายไป

แต่หลังจากนั้น ไม่ว่าพวกเราจะ พยายามแค่ไหน พวกเราก็หา กวางแคริบ ตีนตระหนก ไม่เจออีกเลย

พวกเราเอา เขาของมัน มาบด เป็นผง

ซุปเงาผลหมดนับ กวางแคริม ตีนตระหนก

ผมไป ทักทาย พวกแมงมุม ที่เพิ่งตื่นจาก การจำศีล

ทุกคน ดีใจจังเลย ฤดูใบไม้ผลิ มาถึง

ในที่สุด ก็ถึง ฤดูใบไม้ผลิ! ปีนี้น่าจะยุ่ง กว่าทุก ๆปี! เลยล่ะ!

ถึงปริมาณของ อาหารที่ถูกกิน ในหมู่บ้านที่สอง จะแปลก ๆ ไปหน่อยนะคะ

แต่ปริมาณ อาหารโดยรวม ก็ไม่มีปัญหา อะไรเลยค่ะ

"หมู่บ้านไทจ" ไม่มีปัญหา อะไรเลยค่ะ!

งานแรก ที่เราต้องทำ คือตรวจสอบ ปริมาณอาหาร ที่เหลืออยู่

ในขณะที่อดทน

อ๊ะ... เปล่าค่ะ

แต่ฉันคิดว่า พวกเขาเลือกกิน อาหารที่มีโอกาส จะเก็บไว้ได้ก่อน เพราะธัญพืช เป็นอาหารที่เก็บ ไว้ได้นานน่ะค่ะ

พวกเขา เลือกกิน เหรอคะ?

ดูเหมือนว่า พวกเขาจะกิน แต่ผักกับผลไม้ เป็นหลัก

โดยแทบจะ ไม่แตะต้อง พวกธัญพืช เลยค่ะ

แปลก เหรอ?

ไม่หรือคะ ฉันคิดว่า มันน่าจะเป็นเรื่อง ความคุ้นเคย ของพวกเขา มากกว่า

พวกคนจาก หมู่บ้านที่สอง ไม่ไว้ใจ พวกเราเลย สินะ?

พวกเราบอก พวกเขาไปแล้ว ไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าอาหาร ไม่พอให้มา บอกพวกเรา นี่?

ช่วงฤดูหนาว หมู่บ้านที่สาม กินอาหารไป มากกว่าที่เรา คำนวณไว้นะคะ

.แบบ โล่งๆ

เพราะว่า พวกเขาใช้ชีวิต อย่างลำบาก ก่อนที่จะมาอยู่ กับพวกเรา

แล้วพอจะ ทราบสาเหตุ เรื่องนั้น ไหมคะ?

ดีเลย ละนะ

ไม่จำเป็นหรอกค่ะ จากที่ดูแล้วน่าจะ พอสำหรับจนถึง ช่วงเก็บเกี่ยวของปีนี้ เลยค่ะ

ต้องส่ง อาหารจาก "หมู่บ้านไทจู" ไปให้รีไหมคะ?

ส่วน หมู่บ้านที่หนึ่ง ดูเหมือนจะ ไม่มีปัญหา อะไรเลยสิ

เข้าใจ แล้ว

พวกเขาแทบ ไม่ได้แตะ อาหารด้วยซ้ำ

พวกเขา ต้องกิน เยอะกว่า พวกเรา อยู่แล้ว

แต่ฉันว่า คงเป็นเพราะ พวกเขาเป็น แบบทอร์ มากกว่าค่ะ

น่าจะเป็นเพราะ พวกเราคำนวณ ปริมาณอาหาร ที่พวกเด็กๆ กิน ผิดไปค่ะ

ถึงจะบอกว่าเป็นการประชุมใหญ่ แต่ว่าผมก็ได้ฟังความเห็นของทุกคนมาแล้ว

ดังนั้นการประชุมนี้จึงเป็นแค่การสรุปให้ทุกคนฟังเท่านั้น

เป้าหมายของการประชุมในครั้งนี้ คือการวางแผนงานประจำปี

รวมถึงการแจกจ่ายเหรียญรางวัลให้ทุกคนด้วย

เป้าหมายของผมคือการทำให้หมู่บ้านที่สองกับหมู่บ้านที่สามสามารถพึ่งพาตัวเองได้

แต่ก็ไม่จำเป็นต้องรีบทำตอนนี้

อันดับแรกฉันอยากให้เราปรับปรุงพื้นที่ของหมู่บ้านที่สองกับหมู่บ้านที่สาม

เราต้องรีบทำทางน้ำของหมู่บ้านให้เสร็จ

การทำไร่จำเป็นต้องมีน้ำ

หลังจากเสร็จแล้วก็ต้องทำแปลงเพาะปลูก

อย่างน้อยที่สุดผมก็อยากรอให้พวกเขาปรับตัวเข้ากับการใช้ชีวิตที่นี่ได้ชะก่อน

เพราะว่าถึงจะรีบไปก็ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆ

ปัญหาเดียวก็คือ ตารางงานของผม มันแน่นเกินไป จนไม่มีเวลา ทำอย่างอื่นเลย

โอ้วววว

เพราะผม เป็นคนเดียวที่ใช้ “อุปกรณ์เกษตร สารพัดประโยชน์” อันนี้เป็นหน้าที่ของผม

เพื่อที่ จะให้พวกเขา สามารถ สร้างบ้านได้เอง ในอนาคต

ผมอยากให้ พวกเขาได้เรียนรู้ ระหว่างที่ช่วยสร้าง หอประชุมหมู่บ้าน กับโรงอาบน้ำ

ปกติแล้ว งานก่อสร้าง ทั้งหมดจะเป็น หน้าที่ของ พวกไฮเอลฟ์

แต่ผม อยากให้ พวกมิโนทอร์ มาช่วยงาน ส่วนนี้ด้วย

ส่วนตัวแทน ของแต่ละเฒ่า จะได้รับเพิ่ม ไปอีกคนละ 10 เหรียญ

นอกจาก พวกนิวเคลียร์ได้ฟัน ที่ต้องทำงาน ในทุก ๆ หมู่บ้าน อยู่นะ

ทุกคนที่ทำงาน และอาศัยอยู่ใน “หมู่บ้านไทจู” จะได้รับเหรียญรางวัลคนละ 3 อัน เหมือนทุกครั้ง

ส่วนเรื่อง เหรียญรางวัล

พวกเรา พูดคุยกัน ดังแต่ช่วง ฤดูหนาว แล้ว

สวาหะ นี่เอง

แล้วก็ ยังมีงาน อื่น ๆอีก ที่ต้องทำ

พวกเราจำเป็น ต้องปฏิบัติต่อ ผู้ที่เข้ามา อยู่อาศัยใหม่ ต่างออกไป

ในตอนแรก ผมอยากจะ ปฏิบัติต่อทุกคน อย่างเท่าเทียม แต่ตัวแทนทั้งหมด ไม่เห็นด้วย

แต่จะ ให้เอาไปจัดสรร กันเองในหมู่บ้าน ๆละ 30 เหรียญ

โดยคนที่จะ รับหน้าที่ ดูแลและจัดการ เหรียญรางวัล ก็คือตัวแทน ของหมู่บ้านนั้น ๆ

ส่วนคนที่อยู่ที่ หมู่บ้านที่หนึ่ง หมู่บ้านที่สอง และหมู่บ้านที่สาม

ในปีนี้ จะยังไม่แจก เหรียญรางวัล ให้ทุกคน

หลังจากที่ พูดคุยกันแล้ว ก็ได้ข้อสรุปว่า เราจะให้ เหรียญรางวัล หมู่บ้านละ 30 อัน

ก็จริง นะ

นั่นก็เพราะว่า พวกเขายังไม่ได้ ทำอะไรเพื่อ ตอบแทนหมู่บ้าน ของเราเลย

แล้วก็ คงจะไม่ใช่เรื่องดี ที่จะแบ่งเหรียญ ให้กับพวกเด็ก ๆ ให้เท่ากับที่พวก ผู้ใหญ่ได้รับด้วย

ของคุณ ที่ช่วยงาน พวกเรา มาตลอด

ผมมอบ เหรียญให้ พวกเขา เอาไปแบ่งกัน เองในกลุ่ม

แน่นอนว่า พวกหมายถึง กับแมงมุม ก็เหมือนกัน

พวกเรา ก็เหมือนกัน

ไม่ต้อง ขอบคุณ หรอก

ผมต้อง ตอบแทนพวกเขา เพราะพวกเด็ก ๆ เผ่ามนุษย์สัตว์เอง ก็ช่วยงาน ในหมู่บ้าน เหมือนกับคนอื่นๆ

ส่วนเด็ก ๆใน "หมู่บ้านไทจู" ทุกคนจะได้รับ เหรียญรางวัล เหมือนกับทุกปี

มีแค่ ไม่กี่คน ที่สามารถ บวกลบ เลขได้

ดูเหมือนว่า ทั้งสอง เผ่าพันธุ์ จะมีระดับ การศึกษา ที่ไม่สูงนัก

ใช้ค่ะ

มันก็จริง นะคะ แต่ว่าผู้เฒ่า หลาย ๆ คน ก็ยังทำเรื่อง พวกนั้นไม่ได้ เลยค่ะ..

ระดับ การศึกษา ต่ำกัน ขนาดนั้น เลยเหรอ?

เพื่ออนาคต ของพวก เด็กๆ

อย่างน้อย ก็อยากจะสอน ให้พวกเขา อ่าน เขียนกับ บวกลบเลขง่าย ๆ ได้ล่ะนะ

เป็นไง ล่ะ

เด็กเล็ก ๆ พวกสไลม์ กับ พวกผีง

และ ในตอนนี

นอกจากกลุ่มนี้ ทุกคนอ่านเขียน กับบวกลบเลข ได้ทุกคน

ไฮเอลฟ์ กับ เอลฟ์ภูเขา

คิดเลขไม่เป็นเลย แม้แต่นิดเดียว ก่อนที่ชาคุเร็น จะมาสอน

สำหรับ คนที่อยู่เป็น "หมู่บ้านไทจ" แล้ว..

ให้พวกเขา เรียนอยู่ใน หมู่บ้านของ ตัวเองน่าจะ ดีที่สุด

แม้แต่ พวกหมากับ พวกแมงมุม ก็ด้วยเหรอ?

ในนิยายไม่ได้พูดถึงพวกวัว ม้าไก่ แกะเลยแต่ในฐานะปศุสัตว์ตัวคงจะไม่ได้สอนล่ะ...(แต่พวกนี้มันโคตรฉลาดเลยนะ)

ให้ ฮาคุเริน สอน เป็นหลัก

แล้วให้พวก สาว ๆข้าราชการ ช่วยสอนเพิ่มเติม ก็แล้วกันค่ะ

ขอบคุณ มาก ค่ะ

เดี๋ยวฉัน จะส่งคนจาก "หมู่บ้านไทจ" ไปสอนเด็ก ๆ ที่หมู่บ้านที่สอง กับหมู่บ้านที่สาม ก็แล้วกันค่ะ

พวกเราไป เรียนด้วย ดีไหมนะ

แล้วก็ อีกเรื่องที่ผม กังวล

นอกจาก เราจะได้ แรงงาน มาเพิ่มแล้ว

ผมก็ จะมีผู้ชาย มาช่วยแบ่งเบา ภาระด้วย

เรื่อง สุดท้าย

คือการ หาคน มาอยู่ที่ หมู่บ้านที่หนึ่ง

แล้ว ชักวันนึงผมก็ต้อง ตายอยู่ดี

ผมเอง ก็ไม่คิด ว่าจะตาย หรอก

แต่ เพราะผม เป็นมนุษย์ ยังไงก็ต้อง แก่ลงทุกวัน

จะต้อง เกิดปัญหา กับทุกคน ในหมู่บ้าน แน่นอน

นั่นก็คือ ถ้าหากว่า ในวันนีงผมใช้ "อุปกรณ์เกษตร สารพัดประโยชน์" ไม่ได้ขึ้นมา

ชีวิตเกษตรในต่างโลก

หลังจากสังเลอยู่นาน ถามแล้วถามอีก ยั่วแล้วยั่วอีก ในที่สุดก็ตัดสินใจว่าจะลองแปล นิยายเรื่อง อิเซไค นอนบริ นิวกะ แล้วล่ะครับ ลองอ่านตอนทดลองดูนะ

สาเหตุที่ไม่แปลชักที่คือมันไม่มีใคร เคยแปลมาก่อนเลย (จริง ๆเหมือนจะมีแต่ โดนลบไปหมดแล้ว) ก็คือต้องเริ่มแปล ตั้งแต่ตอนที่ 1 เลย จะให้ถึงจุดมังระตอนนี้ คือร่วม 120 ตอน...นิยายสามเล่ม จะมีคนอ่าน

รีเปล่าก็ไม่รู แถมถ้ามี ลิเควรอน ซับไตเติล ก็ต้องลบทิ้ง ทั้งหมดด้วย นอกจากนี้ผมเองก็กลัว ว่าตัวเองจะไม่มีเวลามาแปลมังงะด้วย เพราะงานทุกวันนี้ก็เยอะมากแล้ว

สามารถติดตามอ่านผลงานแปล (มัว)เรื่องอื่น ๆของผม ได้ที่เพจหรือตามเว็บอำนวยและเถื่อนทั่วไปนะครับ ตอนนี้กลับมาลงงานที่ เนโกโพสต์ แล้วนะครับ