ตอน 164: Isekai Nonbiri Nouka 164

ตอนที่ 164 รูของหนูดินฝั่งตะวันตก (ตอนที่ 2)

เพราะอย่างนั้นถึงจะเป็นงานที่ยุ่งยาก แต่ฉันก็ตัดสินใจว่า จะไปสำรวจรูที่ หนูดินมุดออกมา

แต่ฉันก็ไม่ได้ทำเพื่อให้ หัวหน้าหมูบ้าน ยกโทษให้ฉันหรอกนะคะ

ฉันแค่อยาก ให้ความรู้สึกผิด ที่อยู่ในใจ มันลดลงบ้างเท่านั้นเองค่ะ

ต่อไป คงต้องคิด ให้ถี่ถ้วนกว่านี้

แต่ดูเหมือนว่าเรื่องนี้ จะซับซ้อน กว่าที่ฉันคิดค่ะ

หรือว่า นี่จะเป็นฝีมือของพวกปีศาจที่ ถูกฝังเอาไว้

ถ้าตัวต้นเหตุ เป็นแค่พวกคนที่วางแผน ทำเรื่องชั่วร้าย ทั่วๆไปก็คงดี..

...แต่ก็อย่าไป คิดถึงมันดีกว่า

วันที่ 66

ฉันจำได้ เพราะมันเป็นจุดที่มีงูพิษโลหิตอยู่อย่างมาก

จุดที่ดันเจียนถล่มลงมาอยู่ใน ส่วนที่ค่อนข้างลึกเลยล่ะค่ะ

และสิ่งที่พวกเราเจอ ก็คือ อุโมงค์ค่ะ

พวกเราผ่านจุดที่ดันเจียนถล่ม แล้วลงมาตามรูที่พวกหนูดิน มุดออกไป

เขาแค่อยาก ให้พวกเรา ลงมาตรวจดู ความปลอดภัยของรูนี้เท่านั้นน่ะ

เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มี เรื่องอันตรายเกิดขึ้นกับ พวกคนยักษ์

หัวหน้าหมูบ้านก็คง ไม่อยากให้เกิด เรื่องไม่ดีขึ้นเหมือนกัน

สวัสดี

← ฮอชังกยู อึบทัน

ทิศตะวันออก

พวกเราจะไป สำรวจ ทางไหน ก่อนดีล่ะ

พวกหนูดินมาจาก ทิศตะวันออก แล้วมุ่งหน้าไปทาง ทิศตะวันตก

แผนผัง ของ อุโมงค์

ฉันขัด คำสั่งของ คุณพีฮาคุเร็น ไม่ได้

ก็เลยต้องทำตามที่ คุณบอกค่ะ

ยิ้ม แย้ม

ฉันจะไป สำรวจทาง ทิศตะวันออก เองนะ

เธอก็ไปทาง ทิศตะวันตก แล้วกัน

- เฝ้ายักษ์ - แอน

• ลูกๆ ของชายบุตรที่เหลือ

• 5

ทีม สาคุณรืน

- ลิงก์พลเมือง - เอ, ต่อสู้

- เฝ้าไอออฟ - เรีย

- เฝ้าปีศาจ - บุลกา, สติฟาโน

• ลูกๆ ของชาบุดงครึงนิง

คิม คลูชิง

เขาเป็นตัวตน ที่แข็งแกร่ง ถึงขนาดนับ เลยล่ะค่ะ

แต่ก็ไม่ได้ถึงกับ ห้ามเป็นศัตรู โดยเด็ดขาด หรอกนะคะ

คุณปูบอกว่า ถ้าเป็นไปได้ ก็อย่าตั้งตัว เป็นศัตรูกับ เขาค่ะ

บรรพบุรุษ ของพวก แวมไพร์

หมายถึงว่า ตอนที่ ลาสตี บุทมาถล่ม หมู่บ้าน เพราะคิดว่า โดเรียม แอบไปซ่อนอยู่ตรงนั้น (ตอนที่ 31)

แต่ตอนที่เรา ทะเลาะกับเขา เราก็เจรจาตกลง กันได้อย่างสันติ ไม่ใช่เหรอคะ?

ทำไมล่ะคะ

แต่ว่า หัวหน้าหมู่บ้าน คือตัวตนที่ ห้ามเป็นศัตรู โดย เด็ดขาดเลยค่ะ..

ฉันแน่ใจว่า เขาต้องเป็น คนที่ไว้ใจได้ คนนึงค่ะ

คุณพี ฮาคุเร็นเอง ก็น่าจะคิด แบบนี้ เหมือนกัน

โอ้

แต่บรรพบุรุษของพวกแวมไพร์กับหัวหน้าหมู่บ้านก็สนิทสนมกันดี ก็เลยไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกับเขาค่ะ

หรือว่า เขาจะอ่านใจ เราได้นะ?

สุดยอดเลย อ่านใจของ มังกรได้ แบบนี้..

นี่เรา มีสีหน้ากังวล จนเห็นได้ชัด ขนาดนั้น เลยเหรอคะ

นั่นเขา โบกมือ ให้เรา เหรอคะ

ถ้าคุณพีฮาคุเร็น เผลอทำอะไรบุ่มบ่าม ลืมปกป้องแอนกับ ลูกๆของคุณชาบุดงครึงนิง หัวหน้าหมู่บ้านจะต้อง โกรธแน่ๆ เลย..

แต่ก็ไม่มี การตอบสนอง อะไรเลย

ถ้าเขาอ่านใจ ฉันได้จริงๆ ล่ะก็ จะต้องลงไปนอน ขำกลิ้งบนพื้น แล้วล่ะค่ะ

ฉันก็เลย นึกถึงมุกตลก เกี่ยวกับคุณปู ของฉันในใจดู

ชิ

ตอนนี้ เรามาตั้งใจ สำรวจอุโมงค์ ฝั่งตะวันตก กันก่อนดีกว่า

คงไม่ใช่นะ เพราะว่า มุขของเรา มันฝืดไป แล้วล่ะนะ

ก็ถึงเวลา มุกเด็ด ของเรา แล้วล่ะนะ

สิ่งที่รอดจาก การเผามาได้ จะต้องเป็น ตัวการของ เรื่องทั้งหมดนี้

โกลาหล

ฉันพ่นไฟ แบบต่อเนื่อง เป็นเวลา 5 นาที

แค่นี้ เราก็กำจัด พวกปลาซิว ปลาสร้อย ได้แล้ว

ปีสองพันหนึ่งสิบหก

แต่เราก็ โดนทุกคน ดุค่ะ

ดูเหมือนว่า การใช้ไฟ ในถ้ำแคบๆ จะเป็นสิ่งที่ ไม่ควรทำ

ทางด้านของ คุณพี ฮาคุเร็นเอง ก็ทำแบบนี้ เหมือนกัน

เอาล่ะ ไปกัน ได้แล้ว

ก็ได้นะ

ก็

แต่มันเป็น กับพวกเรา นะคะ

ถึงมันจะ ไม่เป็นปัญหา กับพวกมังกร

ฉันคิดว่า นั่นเป็นแค่ข้ออ้าง ที่พวกเขาใช้เพื่อกัน ไม่ให้หัวหน้าหมู่บ้าน ลงมาสำรวจซะอีก..

ชิ...

แต่เพราะ มันไม่ใช่เรื่อง ที่เกี่ยวกับมังกร ฉันก็เลย ไม่ได้สนใจค่ะ

พอนึกดูดีๆ ก็เหมือนจะเคย ได้ยินเรื่องพวกนี้ เมื่อนานมาแล้ว เหมือนกันนะ..

ดูเหมือนว่า การใช้ไฟในถ้ำแคบๆ จะทำให้อากาศที่ จำเป็นกับสิ่งมีชีวิต ถูกเผาไปด้วย

ดูเหมือนว่า จะไม่มีปัญหา อะไร

แล้วเรา ก็สำรวจ อุโมงค์ กันต่อค่ะ

ดูเหมือนว่า อากาศจะยังไหล เข้ามาในนี้ได้อยู่ น่าจะไม่เป็นไร นะคะ..

ระหว่างทาง นอกจากซาก ที่ไหม้เกรียม ของศัตรูที่โดน ไฟของฉันเผา แล้ว

ก็ไม่เจอ อะไร อีกเลยค่ะ

พวกเรา เดินผ่าน อุโมงค์ ไปเรื่อยๆ

แล้วพวกเรา ก็เดินทางผ่าน อุโมงค์ต่อไป เรื่อยๆ

คือสิ่งเดียว ที่ฉัน สนใจ ค่ะ

เป็นการ สำรวจ ที่ค่อนข้าง น่าเบื่อ

อาหาร ที่เตรียม โดยบุลกากับ สติฟาโน ในช่วงพัก

มันเป็น พื้นที่ เปิดโล่ง

ในที่สุด เราก็ มาถึง

พวกเรามา

พื้นที่ เปิด โล่ง

ฉัน รู้สึก ซึมเศร้า

มี ก้อน หินขนาด ใหญ่ อยู่ตรงกลาง ด้วยค่ะ

แปลว่า อุโมงค์นี้ เป็นอุโมงค์ ที่มีทางออก

พวกเรามา

มีลม พัดเข้ามา ในอุโมงค์นี้ เหมือนกับ ที่เรียบอก

ระหว่างที่ฉัน กำลังสงสัยว่า มันจะพาเรา ไปโผล่ที่ไหน เวลา ก็ผ่านไป หลายวันแล้ว

คงจะเป็นผนึกจริงๆ นั่นแหละ

มีอักขระแปลกๆ สลักลงบนหินสีดำนี่ด้วยค่ะ

หรือว่านี่จะเป็นผนึกเหรอคะ?

โหล

เพราะไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอน ก็เลยขุดค้นหาบริเวณกว้างจนเป็นพื้นที่เปิดโล่งแบบนี้นี่เอง

หรือว่าอุโมงค์จะถูกขุดขึ้นมาเพื่อค้นหาหินสีดำก้อนนี้?

เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปสำรวจนะ

มีรูอยู่ด้านบนเพดานถ้ำเหนือหินสีดำพอดีด้วยล่ะ

ที่คิดว่ายังอยู่ใน "ป่าแห่งความตาย"

ยังไงก็เถอะ ถ้าวัดจากระยะทางที่พวกเราเดินทางมา

ฉันอิจฉาพวกเธอจัง เพราะตัวฉันในร่างมนุษย์ บินไม่เป็นเลย

..................

พวกเราก็น่าจะยังไปไม่ถึงภูเขาทางทิศตะวันตกด้วย

พวกอันเดย์!

ชิ?

กลับมาแล้วเหรอ?

ยูตะ โท ยูตะ โท

แต่ว่า หัวหน้าหมู่บ้าน คือตัวตนที่ ต้องห้ามเป็นศัตรู เด็ดขาดเลยนะคะ..

นีเม็ดเกือบโดนฆ่าตาย + ป้า (พี้สาว) ก็โดน ปาหอกทะลุปีก ยังไม่รู้ถึงอันตรายอีกเธอนะ!! (นี่ยังไม่นับซาบุตงกับลูก ๆ อีกนะ)

สาระน่ารู้

โดสุปวดหัวกับเรื่องนี้

เมื่อกี้ฉัน จะไปยืน สำรวจนะ

ปีกแวมไพร์

หือ!? มีด้วยเหรอ!? เอาจริง ๆ ก็เพิ่งจะแสดงให้เห็นว่ามี ตอนที่ลอยตัวมาก็ไม่มีปีก + ตอนบินไปกับเทียกน้ำจะไม่มี (มั้ง) ถึงจะคล้ายกัน แต่ปีกของแวมไพร์จะอยู่ตรงเอว ส่วนปีกของปีศาจจะอยู่กลางหลังนะ

มายด์เบรค-เอฟเอส

เอาไปลงแอป - อ่าน - พากย์ ได้ตามสบาย

@มายด์เบรค · เพื่อความสนุก

https://www.facebook.com/Mindebreak

สามารถอ่านตอนใหม่ได้ที่เพจ (จะอัพเร็วกว่าที่อื่นประมาณ 500 ปีแสง)