ตอน 251: Chapter 251

ชาวไร่ต่างโลก

สบายๆ

อย่างน้อยก็กินได้สักชิ้นมั้ง

เพราะจำนวนลูกๆ ของโครมันเยอะขึ้นน่ะนะ

ต้นฉบับ: อุจิโดะ คิโนะสุเกะ วาดภาพ: คेन ยาซุโมะออกแบบตัวละคร

เป็นชาวบ้านที่รับรสชาติของมันได้!

ฉันก็กลับไปที่คฤหาสน์แล้วช่วยทำอาหาร

เห็ดทรัฟเฟิลก็ได้รับความนิยมตามคาด

ส่วนมัตสึทาเกน่ะ...

มันได้รับความนิยมมากกว่าที่คาดไว้เสียอีก

ทั้งๆ ที่อร่อยขนาดนี้

ก็ยังไม่ปลูกเพิ่มอีกเหรอครับ/คะ?

...

อยากกินอีกจัง

การตัดสินแบบฟันธงมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะ

แต่เอาเถอะ คราวหน้าล่ะก็

คิดแบบนั้นพลาง

สาม

ครับ

ฉันก็ลังเลอยู่สักพักว่าจะนำเห็ดมัตสึทาเกที่เอาเข้ามาในห้องตัวเองออกมาดีไหม

ชื่อของฉันคือกาล์ฟนะ

นักรบที่เก่งที่สุดในหมู่บ้านฮาวลิน

เมื่อก่อนน่ะ มันเคยเป็นสิ่งที่ฉันภูมิใจ

แต่ช่วงหลังๆ มานี้ก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องที่น่าภูมิใจเสมอไป

โลกนี้มันกว้างใหญ่นะ

หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่นี่ เป็นหมู่บ้านที่ดีจริงๆ นะ

แล้วยังมีคนที่เก่งกว่าฉันตั้งเต็มไปหมด

อาหารอร่อย เหล้าก็อร่อย

ถึงจะไม่คิดว่าจะชนะอินเฟอร์โนวูล์ฟหรือเดมอนสไปเดอร์ได้

แต่ถ้าเป็นคู่ต่อสู้ที่เป็นหุ่นเชิด ก็น่าจะรับมือได้

...นึกว่าแล้ว แต่ก็ไม่ไหว

รู้สึกเหมือนจะขยับแขนขาไม่ได้ นี่มันเป็นความรู้สึกที่หาได้ยากจริงๆ

เป้าหมายในปัจจุบันของฉันคือ

ดาการ์ มนุษย์กิ้งก่า

เก่งจริงๆ

ฮ่าๆๆ

ถึงจะถูกปิดท่าโจมตีหางไปแล้ว ก็ยังสู้ไม่ได้

ยังแพ้อยู่อีก

แต่นั่นก็ดีแล้วล่ะ

หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่

ป่าซูซา

หลังจากเล่นในเทศกาลแล้ว ก็ติดตามคุณไมเคิล พ่อค้าไป

ไปยังเมืองชัชาร์ต

แม้ว่าเหตุผลหลักคือเพื่อขยายประสบการณ์ แต่

ป่าเหล็ก

เมืองชัชาร์ต

ก็ยังมีจุดประสงค์อีกสองอย่าง

อย่างแรกคือการลงทะเบียนเป็นนักผจญภัย

กิลด์นักผจญภัย

ฉันเคยลงทะเบียนไว้แล้ว แต่ถ้าไม่ได้เคลื่อนไหวเป็นระยะเวลาหนึ่งก็จะถูกเพิกถอน

พูดตามตรงนะ แค่แจ้งที่อยู่เป็นระยะๆ ก็สามารถหลีกเลี่ยงการถูกเพิกถอนได้

แต่เพราะไม่สามารถออกไปจากหมู่บ้านฮาวลินได้เลย

ก็เลยถูกเพิกถอนไป

ก็ต้องบอกว่าลืมไปบ้างด้วย

ดังนั้นจึงต้องลงทะเบียนใหม่อีกครั้ง

เมืองชัชาร์ต

ก็ต้องเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ต้น

การลงทะเบียนนั้นสามารถทำได้ที่ไหนก็ได้ที่มีกิลด์นักผจญภัยอยู่

แต่ว่าเมื่อคิดถึงอนาคตแล้ว ก็เลยเลือกที่เมืองชัชาร์ต

มันคึกคักกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนะ

ฉันเคยมาที่นี่สองสามครั้งแล้ว...

มีอาคารใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมาด้วยนะ

มาพักที่บ้านเราเป็นยังไงบ้างครับ?

คุณไมเคิลพ่อค้าชวนอยู่ แต่ฉันขอเกรงใจก่อนนะ

เพราะว่าฉันน่ะ ไม่ได้ดูดีมีระดับอะไรหรอก

คนอย่างฉันเข้าไปเดินเข้าออกแล้วจะไปเกะกะการค้าขายไม่ได้หรอก

อย่างนั้นหรือครับ ถ้าอย่างนั้นเชิญที่พักของพวกเราได้เลยครับ

ที่ที่คุณไมเคิลพามาให้ เป็นที่พักที่ดูดีเลยนะ

ดูเหมือนจะเป็นตึกที่สร้างใหม่เอี่ยมเลย

โยชิชิชิ

นี่คือที่พักที่ฉันบริหารอยู่ในสำนักการค้าของฉันเองครับ

ไม่ต้องเสียเงินเลยนะครับ

...ดูเหมือนว่าคุณไมเคิลจะทำกำไรได้เยอะจริงๆ

อืมม เก่งจัง

ฉันขอรับไว้ด้วยความยินดีเลยครับ

การปรนนิบัติอย่างดีจนเกินไปกลับทำให้รู้สึกประหม่า...

ตอนที่เข้าไปในที่พัก พวกเขามองหน้าแบบแปลกๆ นะ

ค-คุณหัวหน้าสำนัก!?

หลังจากที่ได้เห็นหน้าคุณไมเคิลที่อยู่ข้างหลัง พวกเขาก็ให้การต้อนรับอย่างเป็นทางการมากเลย

ห้องที่เขาพามาให้นี่สุดยอดมากเลย

ห้องนี้ก็น่าจะเป็นห้องที่ดีที่สุดแล้วล่ะมั้ง?

นี่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายจริงๆ ใช่ไหมครับ?

ฉันก็แอบเป็นห่วงอยู่หน่อยๆ

รวบรวมสติแล้วก็ถามพนักงานของโรงแรมว่าสถานที่ของกิลด์นักผจญภัยยังไม่เปลี่ยนเหรอครับ

ให้เราเรียกคณะผู้บริหารของกิลด์นักผจญภัยมาไหมครับ?

ไม่เป็นไรดีกว่าครับ

มาลงทะเบียนใหม่แล้วจะให้เรียกคณะผู้บริหารอีกเหรอ

รู้สึก... เขินจัง