ตอนที่ 321

สบายๆ

ชาวนาต่างโลก

เผ่าปีศาจฝันร้ายได้ผลิตมันจากดันเจี้ยนออกมา แล้วก็ทำเป็นแบบกระป๋องเพื่อเก็บรักษาไว้ด้วย

แน่นอนว่าการจะทำกระป๋องได้ก็ต้องมีเหล็กด้วย

ต้นฉบับ: อุจิโดะ คิโนสุเกะ วาดภาพ: คางะ โยชิยูกิ ออกแบบตัวละคร: ยาสุโมะ

แต่การที่สามารถทำกระป๋องเหล็กบางๆ ได้นี่มันสุดยอดเลยนะ

การที่สามารถผนึกมันได้ด้วยนี่ก็สุดยอดอีก

ไม่นะ นี่ฉันไม่ได้เห็นมานานแล้วจริงๆ

วิธีการเปิดนี่... ต้องใช้ที่เปิดกระป๋องรึเปล่าเนี่ย

น่าเสียดายที่มันไม่ได้เป็นแบบเปิดง่ายๆ

อนิเมะทีวีซีซั่นที่ 2 ออกอากาศให้ชมอย่างดุเดือดเลยนะ!! ดนตรีในเรื่องนี่ก็เพราะดีเหมือนกันเนอะ...♪

ฮะ

แต่กระป๋องเนี่ยนะ

จำนวนการผลิตที่น้อยนี่น่าเสียดายจริงๆ นะ

ทำให้สามารถเก็บรักษาอาหารได้ในระยะยาว

สิบอันในวันเดียวเนี่ย

โอคา สิบวันได้ร้อยอัน สิบวันได้พันอัน

ถ้าคิดเป็นปี ก็สามพันอันขึ้นไป

อืม ก็ดีนะ

คุณไมเคิลน่าจะดีใจนะ

น่าจะได้นะ

มีโอกาสที่จำนวนจะเพิ่มขึ้นถ้าเพื่อนของโกและเบลตื่นขึ้นมา หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ

ฤดูหนาวปีนี้รู้สึกว่าจบลงด้วยเรื่องของปราสาทสุริยะแล้วล่ะ

เดินทางไปกลับตั้งหลายครั้งเลยนะ...

ยังไงก็อยากได้วิธีการเดินทางด้วยตัวเองอยู่ดี

ต้องรีบทำบอลลูนให้ได้แล้วล่ะมั้ง

อืม...

เอาน่า ถึงจะรีบทำพลาดไปก็แย่

ก็ไม่อยากให้ตกลงมานี่นา

เผื่อกรณีฉุกเฉิน ก็อยากเตรียมร่มชูชีพให้ลูกเรือด้วยล่ะ

เพราะก่อนหน้านี้ทำแค่ทดลองกับสไลม์เหล้าน้ำเท่านั้นเอง

แต่ก่อนอื่น ยังมีสิ่งที่ต้องทำอยู่อีกอย่างนะ

คือต้องอธิบายเกี่ยวกับปราสาทสุริยะให้กับซาบุตันและลูกๆ ของซาบุตันที่ตื่นขึ้นมาในฤดูใบไม้ผลิ

โล่งอกจัง

ลูกๆ ของซาบุตันที่ตื่นแล้ว พวกเขากำลังคิดหาวิธีขึงเชือกไปถึงปราสาทสุริยะอยู่ล่ะ

นั่นมันปราสาทของพวกพ้องนะ

ไม่จำเป็นต้องโจมตีก็ได้นะ

พอขอให้ฮาคุเรนพาไปด้วยซาบุตัน ก็ไปที่ปราสาทสุริยะ

ที่นั่นเป็นเหมือนห้องงีบหลับเลย

ไม่สิ แค่ทุกคนหมดสติเท่านั้นเหรอ?

ไปถึงคึสึเดนเลยด้วย...

ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้นะ......

ซาบุตันก็ไม่ต้องกังวลนะ

น่าจะเป็นเพราะยังไม่ชินมั้ง

เบลนี่เจ๋งจริงๆ เลยนะ...

หืม?

......ถึงจะมีสติอยู่ แต่ขาถึงกับอ่อนไปเลย

เขาบอกว่าต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย เลยแบกไปส่งที่ห้องส่วนตัวของฉัน

ฉันคืออิชิ

ฉันคือ

นั่นไม่ใช่แค่หินธรรมดา แต่มันคือ... ที่ชื่อว่าโกนะ

โห แย่จัง

นี่พวกนาย ต่อให้เจอตัวมังกรก็คงจะรับมือได้ไม่ใช่เหรอ?

จะรับมือกับตัวมังกรได้ได้ยังไงล่ะครับ!

โดนดุแบบเต็มแรง

เอ๊ะ? ใช่ไหมนะ?

แบบเดิม...

พลังป้องกันของปราสาทสุริยะในยุคที่รุ่งเรือง ถูกสร้างขึ้นมาให้ทนทานต่อการโจมตีของมังกรได้

ตอนนี้ไม่มีแม้กระทั่งสิ่งนั้นแล้วครับ

เชื้อเพลิงก็หมดไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

เพราะการโจมตีของนายกเทศมนตรี ทำให้ฟังก์ชันป้องกันหยุดชะงักไป...

จากการคำนวณแล้ว น่าจะใช้เวลาประมาณสองปี

กำลังรอการซ่อมแซมอัตโนมัติอยู่ค่ะ

ขอโทษนะ

ไม่เป็นไรค่ะ อันที่แล้วของพวกคุณอยู่ตรงนี้ค่ะ

ขออนุญาตกล่าวคำขอโทษอีกครั้งนะคะ

มันจบไปแล้วน่า

กลายเป็นศึกขอโทษกัน เลยตัดจบพอประมาณ แล้วแนะนำซาบุตัน

จะฝากขอข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเสื้อผ้าด้วยนะคะ

พาซาบุตันไปชมรอบๆ ปราสาทสุริยะ

ถึงจะบอกว่าผมเป็นคนขุดไถไปเรื่อยๆ ก็เถอะ ภาพทิวทัศน์ก็ไม่ต่างจากหมู่บ้านเท่าไหร่

น่าจะเป็นความต่างของรอบๆ ระหว่างป่ากับท้องฟ้ามั้ง

ในจุดที่วางแผนจะสร้างบ้าน เริ่มมีการก่อสร้างทีละน้อยแล้ว

やはりการขนส่งวัสดุก่อสร้างมันลำบากจริงๆ

ถึงจะปลูกต้นไม้ที่เป็นวัสดุได้ แต่การรอให้มันโตนี่ก็ต้องใจเย็นจริงๆ

ควรจะเตรียมไว้ข้างล่าง แล้วค่อยขนขึ้นไปรวดเดียวตอนที่โดสและพวกมาถึงดีไหม?

ถ้าเป็นคำขอของนายกเทศมนตรีล่ะก็...!

หรือว่าให้บีเซลหรืออาจารย์ชิโซช่วยใช้เวทเคลื่อนย้าย?

ฮ่าๆๆ

ก็เพราะผมเองนี่แหละที่พลาดไป

มันถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ

อ่า หมดแล้วสิ

เพราะปริมาณวัสดุก่อสร้างที่ต้องขนมันเยอะ ถ้าเป็นอาจารย์ชิโซก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นบีเซลก็น่าจะลำบากนะ