ตอนที่ 322

สบายๆ

เกษตรกรต่างโลก

สิ่งที่ซาบุโตนสนใจไม่ใช่ปราสาทสุริยะ

ต้นฉบับ: ไคโนะสุเกะ ไนโตะ

ชุดที่เหมือนชุดชั้นในของเผ่าฝันร้าย

ภาพวาด: คेनยาสุ

ต้นฉบับตัวละคร: ยาสุโมะ

รับความตื่นเต้นได้ก็ไม่เป็นไรนะ แต่ว่าสำหรับชุดใส่ประจำวันนี่ล่ะ คิดว่าไง?

อยากจะขอให้ปรับใช้กับดีไซน์ชุดว่ายน้ำนะ

อนิเมะทีวีซีซั่นที่ 2 กำลังออกอากาศอย่างน่าประทับใจ!! ภาพการพัฒนาของหมู่บ้านมันป๊อปและน่ารักจังเลย♪

กลับไปหมู่บ้านแห่งต้นไม้ใหญ่ แล้วก็เริ่มงานฤดูใบไม้ผลิ

แน่นอนอยู่แล้ว! งานในไร่นา!

จะปลูกอะไร ปลูกเท่าไหร่ ก็มีการคุยกันไว้ล่วงหน้าแล้ว

เหมียว

ไร่นาของหมู่บ้านแห่งต้นไม้ใหญ่ก็กว้างขึ้น แต่ความเร็วในการทำงานของฉันก็เพิ่มขึ้นด้วยเหมือนกัน

สบายตัวจังเลย...

ถ้าตั้งใจทำให้หน่อย น่าจะเสร็จเร็วกว่านี้นะ

อย่างไรก็ตาม ก็มีธุระเข้ามา จนกินเวลาราวหนึ่งเดือนเลย

ธุระอย่างที่หนึ่ง

การอธิบายปราสาทสุริยะให้แก่เผ่ารามย่ากับเผ่าไคจู

ทั้งสองฝ่ายบอกว่าไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่

ปฏิกิริยาของพวกเขานี่ช่างช้าเหลือเกิน น่าเศร้า

ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างครับ

เป็นเพราะพวกเขาอยู่ในดันเจี้ยน เลยไม่สนใจสิ่งที่บินอยู่บนท้องฟ้าหรือเปล่านะ?

ก็ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนเท่าไหร่หรอกนะ~

อนึ่ง สำหรับหมู่บ้านฮาวลิน อาณาจักรเวทมนตร์ และดรายม์นั้น เราติดต่อกันผ่านวายเบิร์นขนาดเล็กในช่วงฤดูหนาว

โคคุโรวซามะ~

เนื้อกระต่าย

หมู่บ้านฮาวลินเองก็เห็นปราสาทสุริยะมาตั้งแต่ก่อนติดต่อแล้ว เลยรู้รายละเอียดและโล่งใจ

เขาตอบรับคำแสดงความยินดีกลับมาแล้ว

คือการรับรองว่าอาณาจักรเวทมนตร์ได้ นำปราสาทสุริยะเข้ามาอยู่ ในเขตปกครองของพวกเขา

และเป็นจดหมายส่วนตัวที่ขอให้เชิญไปยังปราสาทสุริยะเมื่อมีเวลาว่าง

อ่า แย่จัง

ดรายม์เดินทางมาเยือนโดยไม่ต้องกังวลแม้จะเป็นฤดูหนาว และได้ชมปราสาทสุริยะเสร็จเรียบร้อยแล้ว

เขากล่าวว่าอยากให้เตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างบ่อน้ำพุร้อนหรือโรงเหล้าให้เร็วๆ นี้

ฉันก็คิดอย่างนั้น เหมือนกัน ต้องพยายามให้เต็มที่

ธุระอย่างที่สอง

หมู่บ้านที่หนึ่ง หมู่บ้านที่สอง และหมู่บ้านที่สาม เริ่มทำการเกษตรด้วยตัวเองแล้ว แต่มีการร้องขอให้ร่วมมือกัน

หมู่บ้านใหญ่ไม้

หมู่บ้านที่หนึ่ง

เขาบอกว่าหลังจากงานของที่นี่เสร็จแล้วก็ไม่เป็นไร

ต่างจาก“หมู่บ้านใหญ่ไม้”ที่อาศัย“เครื่องมืออเนกประสงค์” แต่แต่ละหมู่บ้านเป็นการเกษตรแบบปกติ

พยายามทำให้เป็นอันดับแรก

ที่นาของปราสาทสุริยะ หรือหมู่บ้านที่สี่น่ะ ฉันปลูกด้วย“เครื่องมืออเนกประสงค์” เลยทำให้มันเติบโตเร็ว

คราวนี้คงไม่มีปัญหา

ปัญหาจะเกิดขึ้นในอนาคต

ที่นั่นสามารถทำการเกษตรได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องฤดูกาล

แต่การเกษตรแบบปกติมันจะทำได้จริงเหรอ?

บางทีเราอาจจะต้องหาพืชผลที่เหมาะสมกับปราสาทสุริยะนะ

ธุระอย่างที่สาม

กัตโตะได้เสนอให้ตรวจสอบเกี่ยวกับส่วนฐานของปราสาทสุริยะ

ส่วนฐานของปราสาทสุริยะนั้น ตกลงมายังในป่าเพราะการโจมตีของฉัน

และกลายเป็นภูเขาลูกเล็กๆ ไปแล้ว

เพราะเป็นช่วงฤดูหนาว เลยยังไม่ได้ทำอะไรมาเลย

แต่พออากาศเริ่มอุ่นขึ้น ก็เลยจะทำการตรวจสอบน่ะ

งั้นเหรอ

อาจจะมีแร่ธาตุแปลกๆ อยู่ก็ได้นะ

แต่ว่า ส่วนฐานของปราสาทสุริยะน่ะ จากเรื่องของเกาและคุซุเด็น บอกว่ามันเป็นผลมาจากการโจมตีของเผ่าปีศาจ

จะมีแร่ธาตุอยู่ที่นั่นหรือเปล่า?

บอกว่าไม่แปลกถ้าจะมี เลยได้มีการจัดตั้งหน่วยสำรวจขึ้นมา

ฉันมีไร่นาอยู่ เลยไม่เข้าร่วม

ก็ได้มีการจัดตั้งหน่วยสำรวจโดยมีสองคนนี้เป็นแกนนำ

แล้วก็ออกเดินทางอย่างฮึกเหิม

นาร์ฟ

ก็นึกว่าให้ฮาคุเร็นหรือราสตี้ขนไปซะอีก แต่ดันเดินเท้าเอง

อาจจะมีความหมายในการฝึกร่างกายที่เฉื่อยชาเพราะเป็นฤดูหนาวก็ได้นะ

แกตที่ร่วมเดินทางไปด้วยนั้นมีท่าทีครุ่นคิดอยู่ลึกๆ

ไม่ต้องฝืนไปด้วยก็ได้มั้ง?

แกล์ฟเองก็แยกแยะแร่ธาตุได้ใช่ไหมล่ะ?

เพราะตัวเองพูดเองนี่นา... แต่จะตั้งใจทำให้เต็มที่เลยครับ

ฝากขอให้ลูกๆ ของคุณครอสที่เป็นหน่วยคุ้มกัน ช่วยจัดการให้หน่อยนะ

ฝากด้วยนะ

รับทราบครับ

ไว้ใจเลยครับ

ช่างคิดถึงจังเลย~

ธุระอย่างที่สี่

โอ๊ะ

ปราสาทสุริยะเหรอเนี่ยยยย

ท่านบรรพชนมาแล้ว

...ลองคิดดูดีๆ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะรู้จักนะ

พูดไปแล้วก็จริง...ว่าท่านอายุยืนยาวนี่นะ

ฮ่าๆๆ

ถ้าฟังเรื่องเล่าแล้ว ก็เหมือนว่าท่านเคยไปตอนที่เผ่าเทวดาเรียกตัวเองว่าเผ่าเทพมนุษย์ด้วยสิ

ฮ่าๆๆ

ไม่มีข้อมูลใหม่ๆ ที่น่าสนใจเป็นพิเศษเลย

คุณบรรพชนก็มุ่งหน้าไปที่บ่อน้ำพุร้อนตามปกติ

แล้วก็ไปเจอครอบครัวสิงโตตรงนั้น แล้วก็ตกใจด้วย

หลังจากตกใจแล้ว ก็น่าจะไปแช่บ่อกับพวกเขานะ

ก็เป็นคุณบรรพชนแบบสแตนดาร์ดนั่นแหละ

ลูกสิงโตตัวใหญ่ขึ้นแล้วนะ

โตเร็วจังเลยนะเนี่ย