ตอน 330: Chapter 330

ฉบับคอมมิกส์ล่าสุด เล่มที่ 17 กำหนดวางจำหน่าย 9 กันยายนนี้!!

ภาคต่อจากฉบับเดิม พิมพ์ซ้ำอีกครั้ง!!

ชาวนาต่างโลก

[ต้นฉบับ] อุจิโนะ คิโนะสุเกะ [ภาพ] เคน โยชิโนะ [ต้นแบบตัวละคร] ยาสุโมะ

ตอนที่ 330 ♢ ชายจากหมู่บ้านอิโนะ มาร์คุส

คนที่พอล่าพามาด้วยนี่ น่าจะเป็นพวกที่ใช้ชีวิตอยู่ตามซอยเปลี่ยวเหมือนกับสมัยก่อนของฉันเลยล่ะ

แต่จากที่ได้ยินของคุณไมเคิลมานะ ในเมืองนี้มันมีองค์กรที่ดูแลเด็กๆ แบบนั้นอยู่ด้วย

แล้วก็ให้งานกับอาหารกินด้วย

งั้นฉันจะไปคุยกับพวกเขาดูหน่อย

ตอนแรกนึกว่าถ้าเป็นพวกที่ใช้ชีวิตตามซอยเปลี่ยวเนี่ย มันจะเป็นโลกที่เต็มไปด้วยการใช้กำลังกันไปมาซะอีก...

แต่กลับจบลงอย่างสงบจนน่าตกใจเลย

...นี่มันก็มีเมืองแบบนี้อยู่ด้วยนี่นา

อาณาจักรปีศาจ

ตอนที่ฉันยังไม่ไปที่หมู่บ้านอิโงะ ก็คิดว่ามันเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดชั่วร้ายและโหดเหี้ยมซะอีก...

มันไม่ใช่แบบนั้นนี่นา

ถึงจะดูเหมือนว่ามีคนที่มีเอกลักษณ์มากกว่าประเทศของมนุษย์นิดหน่อยก็ตาม

ก็ไม่ได้ถึงขั้น "หมู่บ้านต้นไม้ใหญ่" ซะหน่อย

เอาล่ะ มีหลายอย่างที่ต้องทำก่อนที่อาคารจะเสร็จ

จะลองทำแกงกะหรี่ตัวอย่างโดยใช้ครัวกับสวนของที่พัก

ได้รับโจทย์เกี่ยวกับร้านค้าจากคุณผู้ใหญ่หมู่บ้านแล้ว

อย่างแรกคือต้องทำให้รสชาติคงที่ให้ได้

อันนี้ก็ต้องทำซ้ำๆ ไปเรื่อยๆ เท่านั้นแหละ

ต่อไปคือการทำแกงกะหรี่โดยเพิ่มส่วนผสมที่ซื้อได้จากเมืองชะช่าท

อึก

ทางนี้มีจุดที่ต้องดูตอนมาเที่ยว

เป็นแกงกะหรี่ซีฟู้ดที่ใช้สัตว์ทะเลนะ

อันนี้ต้องเป็นอันที่ดีที่สุดแน่ๆ

แต่ว่าอย่าเพิ่งรีบชิมนะ ต้องลองให้ดีก่อน

ผู้ใหญ่บ้านเตือนว่าการคิดไปเองนี่แหละอันตรายที่สุด

สุดท้ายก็ต้องเป็นสิ่งที่ชาวเมืองชาชาติต้องชื่นชอบ

จุดเริ่มต้นมาจากการชวนของคุณไมเคิลนะ

ถึงจะบอกว่าอย่างนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำตัวถือดีแล้วจะขออะไรก็ได้นะ

ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าอย่าลืมความรู้สึกที่ว่า "ขออนุญาตเข้าอยู่นะ" ล่ะ

จะพยายามไม่ลืมให้ได้เลย

4

...ว่าแต่ พวกที่มองมาทางนี้ตั้งแต่เมื่อกี้คือใครเหรอ?

ไม่เพียงแต่พนักงานของโรงแรมเท่านั้น แต่ลูกค้าก็ด้วยนะ

น่าอร่อยจัง

สายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ที่แกงกะหรี่ที่เพิ่งเสร็จตรงหน้าฉันนี่เอง

จริงเหรอ จริงๆ ด้วย

ยังไม่ได้เคี่ยวให้เข้าเนื้อเลยนะ แถมข้าวก็ยังไม่ได้หุงด้วย...

ใช้ขนมปังของโรงแรมแทนแล้วกัน

ถ้าอยากจะชิม ก็เอาขนมปังไป...

ที่ยังไม่ได้พูดจนจบ

คนที่จะให้ชิมนี่ไม่มีปัญหาเลยนะ

และอีก 20 วันต่อมา

คุณไมเคิลเรียก

ว่าอยากจะปรึกษาเรื่องการตกแต่งภายใน เพราะว่าภายนอกร้านเสร็จแล้ว

……

ใหญ่จัง

ใหญ่จริงๆ เลยนะ

ถึงจะเป็นชั้นเดียว แต่หลังคาก็สูงมากเลย

ใหญ่จนน่าตกใจเลย

สูงประมาณบ้านสองชั้นปกติเลยนะ

แต่กลับไม่มีผนัง

เป็นแบบเปิดโล่งเลย

หมายความว่าเข้าได้จากทุกทางสินะ

เพราะว่ายังไม่มีการตกแต่งภายใน ทำให้เสาที่รองรับหลังคานั้นดูเด่นมาก

แล้วก็ห้องน้ำด้วย

เป็นเพราะว่ามีผนังกั้นไว้เพื่อไม่ให้มองเห็นได้โดยตรงจากส่วนที่นั่งของลูกค้าใช่ไหม

แต่ว่า ตรงกลางร้านมีเคาน์เตอร์กับครัว...

เคาน์เตอร์ยาวสามสิบเมตรนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นนะ

นั่นมันเคาน์เตอร์ที่ล้อมรอบทั้งสี่ด้านเลยเหรอ

และมันถูกวางให้เยื้องไป 45 องศาจากสี่เหลี่ยมของร้านด้วย

เข้าใจแล้ว เป็นลูกเล่นเพื่อให้มองเห็นได้กว้างที่สุดจากด้านในเคาน์เตอร์สินะ

มีทางเดินให้พนักงานเข้าออกอย่างเป็นระเบียบด้วย

ระบบน้ำไหลมาจากท่อที่เดินอยู่บนหลังคานี่เองสินะ

สุดยอดเลย

สู้ๆ นะ มาร์คุส จนกว่าจะเปิดใหม่ได้!

ในครัวมีห้องใหญ่ๆ อยู่ตรงนั้น ซึ่งเป็นห้องเก็บเสบียง

แล้วก็มีห้องพักผ่อนกับห้องสำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย

ห้องเก็บเสบียง

ห้องพักผ่อน

ยังมีห้องน้ำสำหรับพนักงานด้วยเหรอ

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว