ตอน 332: Chapter 332

สบายๆ

ชาวนาต่างโลก

ตอนที่ 332 เมืองชัชาร์ท จุดหมายของโกลดี้①

ชื่อของฉันคือโกลดี้

ภูมิใจที่ตัวเองเป็นอีกด้านหนึ่งของเมืองชัชาร์ทและมีชื่อเสียงพอสมควร

ต้นฉบับ: อุจิโด คิโนสุเกะ ภาพ: คेन ยาสุโนะ ต้นแบบตัวละคร: ยาสุโมะ

แต่ถึงจะพูดแบบนั้น ฉันก็ไม่ได้เป็นคนดูแลทุกอย่างของเมืองนะ

รวมเล่มล่าสุดเล่มที่ 17 วางจำหน่ายแล้ว!

มันก็แค่เป็นระดับรับเหมาช่วงของอีกระดับชั้นหนึ่งเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น จำนวนลูกน้องของฉันก็เกิน 50 คน ถือว่าเป็นกลุ่มใหญ่พอสมควร

ถ้ารวมลูกน้องที่ไม่เป็นทางการเข้าไปด้วย... ก็ประมาณ 200 คน

ไม่สิ 300 ก็ได้

ดังนั้นฉันเลยคิดว่าน่าจะลองเล็งขึ้นไปสู่ระดับที่สูงขึ้นได้แล้วล่ะ

แล้วก็มีคนติดต่อเข้ามาหาฉัน

มันเป็นเรื่องที่ว่าสาวๆ ที่อยู่ในการดูแลของฉันในกลุ่มซอยเล็กๆ เนี่ย ถูกจ้างงานเป็นจำนวนมาก

หมายความว่ายังไงเหรอ?

ก็ดีใจที่เขาจะจ้างนะ แต่การจะส่งงานให้พวกเธอมันเป็นหน้าที่ของฉัน

ถ้าไม่ตรวจสอบให้ดี ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะถูกจัดการยังไงล่ะ

ในเมืองชัชาร์ตนี้ ไม่มีคนโง่ที่จะทำลายกฎแบบนั้นหรอกนะ

คนที่ทำลายกฎก็คือคนนอกที่ยังไม่รู้กฎนั่นแหละ

อ๋อ เข้าใจแล้ว พวกที่ได้รับประกาศเป็นพิเศษสินะ

เขาบอกว่าอย่ามายุ่งด้วยนะ แต่ทางพวกเราก็มีหน้ามีตาเหมือนกัน

ต้องให้สายให้มันผ่านไปอย่างดีๆ นะ

อยากจะเข้าไปเดี๋ยวนี้เลยนะ แต่ว่า

พวกเขากำลังพักอยู่ในโรงแรมหรูเลยล่ะ

องครักษ์ก็น่าเก่งเหมือนกันนะ

ถ้างั้นเป้าหมายก็คือตอนที่พวกมันเดินเตร็ดเตร่อยู่ในเมือง

ถึงจะไปก็คงไม่ได้เจอกันหรอก

ฉันก็ส่งลูกน้องไปเฝ้าดูอยู่หลายคน

... ก็กลับมาทันทีเลย

บอกว่าโดนคนน่ากลัวข่มขู่

... เฮ้ๆ พวกแก

ถึงจะเป็นฉันที่ใจดี แต่ก็โกรธอยู่นะ

เจ้าเด็กนั่นกับฉัน

ใครกันแน่ที่น่ากลัวกว่ากัน

เอ๊ะ? ตรงโน้นเหรอ?

ไม่ลังเลที่จะพูดแบบนั้นเหรอ?

ฉันอยู่ตรงหน้าคุณนี่นา

ถึงจะกลัวอีกฝ่ายในระดับที่พูดไปแล้วมันไม่เป็นเรื่องเลย

ถึงจะเจ็บหน่อยนะ

เข้าใจแล้ว... โอเค

วันนี้พักได้แล้ว

ไม่เป็นไร ไม่โกรธแล้ว

ขอโทษที่ให้งานแปลกๆ ไปนะ

... เอาล่ะ เรื่องนี้ก็ช่างมันเถอะ

วันรุ่งขึ้น

พวกหนึ่งในนั้นมาหาฉัน

ตกใจเลย โล่งใจแบบไม่ทันตั้งตัว

รีบจะเรียกพวกลูกน้องมาแต่ว่า

ก็นึกขึ้นได้ว่าเกือบทุกคนถูกดึงตัวไปเข้ารวมพลฉุกเฉินเมื่อเช้ามืด

ดูเหมือนว่าจะมีสถานที่ก่อสร้างด่วนอย่างหนึ่ง

ไม่เพียงแต่ที่ของเราเท่านั้น แต่คนงานจากบริเวณโดยรอบก็ถูกระดมออกมาทั้งหมด

ที่เหลืออยู่ก็มีเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 10 ขวบสัก 5 คน...

อืม เข้าใจนะว่าพวกเธอกำลังพยายามปกป้องฉันอยู่

พอแล้ว

さすがにね

ถึงพวกคุณจะไม่พยายามเอง ก็ยังมีสุนัขเฝ้าที่ไว้ใจได้นี่นา

...ก็ช่วยไม่ได้สินะ งั้นก็ทำเป็นไม่สนใจไปก่อนดีกว่า

เอ๊ะ? กำลังพาไปเดินเล่นเหรอ?

เมื่อกี้ก็ตอบไปแล้ว ไม่ไหวเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

...ฮ่า

ที่ฉันไม่เข้าร่วมการเรียกประชุมด่วนเมื่อเช้าน่ะ

ก็เพราะเป็นห่วงว่าสาวๆ ที่ถูกผู้ชายตรงหน้าจ้างไปจะโดนปฏิบัติแบบแปลกๆ

เลยตามหามาตลอดทั้งคืน

ถึงจะคิดว่าจะลืมไปแล้ว แต่ก็ไม่มีทางที่จะลืมได้หรอกนะ

หาเจอแล้ว จากการสอบถามพวก เจ้าตัว ก็ยืนยันได้ว่า ไม่มีปัญหาในการจัดการ

เลยได้พักผ่อนอย่างสบายใจอยู่พักหนึ่ง แต่ว่า...

ก็ตื่นขึ้นมาทันที

เอาล่ะ คิดดูก่อน

เป้าหมายของพวกเขาคืออะไร?

ถูกจับได้ว่าเมื่อคืนฉันแอบเข้าไปรึเปล่า?

เป็นการตอบโต้เหรอ?

ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะมาแบบเปิดเผยไม่ใช่เหรอ?

คิดก็ไม่รู้เหมือนกัน

ถ้าไม่รู้... ก็ลองข่มขู่ให้เต็มที่ดู

ถ้าความน่ากลัวของฉันไปถึงตัวพวกเขา พวกเขาก็คงจะไม่ทำอะไรแปลกๆ ล่ะมั้ง

เช็คหน้าตัวเอง

ดี น่ากลัวเข้าแล้ว

กระจก

มาถึงซะทีนะ

พยายามทำเสียงให้ต่ำที่สุดนะ

ฟุฟุฟ ดูจากหน้าแล้วอีกฝ่ายก็เป็นคนธรรมดาแหละ

อาจจะกลัวจนร้องไห้ออกมาก็ได้

อ่า สวัสดีครับ ผมชื่อมาร์โคสครับ

ทำไมล่ะ? ตอบรับการทักทายตามปกติเลย

ดูจากหน้าแล้วก็เป็นคนที่น่ารักเท่านั้นแหละ...

ไม่กลัวฉันเหรอ?

เอ๊ะ? เรื่องมีอะไรเหรอ? คือเรื่องที่จ้างเด็กสาวที่ใช้ชีวิตอยู่ตามซอยนั่นน่ะครับ

อ่า นี่คุณมาพูดอย่างเป็นทางการเชียว...

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะรบกวนสอบถามเงื่อนไขการจ้างงานหน่อยครับ...

...ก่อนหน้านั้น