ตอนที่ 336

ชาวนาต่างโลก

ตอนที่ 336 ลูกสาวแห่งแผ่นดินไหว ปอตเต้ 3

เตรียมตัว เตรียมตัวไปทำงาน!!

ส่วนเด็กผู้ชาย พวกเขามักจะหางานได้ง่ายอยู่แล้ว

คนที่ฉันเรียกไปคือเด็กผู้หญิงที่นอนอยู่ในที่เก็บอุปกรณ์

ต้นฉบับ: ไนโด เคย์โนะ ภาพ: เคน ยาสุโนะ ตัวละครต้นแบบ

ต้องขอโทษด้วยนะ แต่เรื่องนี้ขอให้เด็กผู้หญิงได้ก่อน

รวมฉันด้วยทั้งหมดสิบคน

อาจจะเยอะไปหน่อยไหมนะ?

แต่ถึงอย่างนั้น ตอนนั้นก็เป็นแบบนั้น

แค่ให้คุณพอล่าจำหน้าเราได้ก็ยังดีแล้ว

ดังนั้นทุกคนต้องไปล้างหน้าก่อนออกไปนะ

คุณพอล่าไม่ได้ทำหน้าไม่พอใจเวลาเห็นพวกเรา แต่รับพวกเราทุกคนเข้าทำงาน

ขอบคุณมากค่ะ

ดูเป็นคนใจดีนะ แต่ว่า...เอ๊ะ?

หลังจากนั้นก็ไปทักทายสามีของคุณพอลล่า

สิ่งที่พวกเราได้รับคำสั่งให้ทำเป็นอย่างแรกจากคุณพอลล่าคือการอาบน้ำ

สกปรกขนาดนั้นเลยเหรอ? ไม่ได้เหรอ?

คนข้างๆ นี่เป็นผู้ใหญ่จากบริษัทโกโรอุนเหรอ?

เป็นไปไม่ได้นะ

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้สระผม

ถูกเช็ดตัวด้วยผ้าขนหนูเปียกๆ ประมาณสามครั้ง

อืม สกปรก

ซักเท่าไหร่ก็ยังมีคราบสกปรกออกมา

จากนั้นก็ซักเสื้อผ้าที่ใส่อยู่มา

จับ!

เอ๊ะ? ใส่ได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

ชุดพรุ่งนี้? ชุดพรุ่งนี่มันอะไรเหรอ?

เธอก็เตรียมชุดให้

ชุดสวยขนาดนี้เหรอเนี่ย?

ถ้าซักไปมากกว่านี้มันจะขาดได้

เลยปรึกษาคุณโพลล่าว่าจะทำยังไงดี

ชุดนี่ต้องเปลี่ยนทุกวันเลยนะ

...ตกใจ

วันนั้นทำอะไรหลายอย่างเลย

ไม่ใช่ว่าทำงานนะ แต่เป็นการเช็คความสามารถของเรา

อ่านออก เขียนได้ คำนวณเป็น ทักทายได้ ซื้อของเป็น

มีแต่สิ่งที่ทำไม่ได้เต็มไปหมด จนพวกเราเริ่มกังวลว่าจะถูกคุณโปลล่าทอดทิ้ง

แต่ว่า

ฉันอ่านตัวอักษรได้ประมาณ 30 ตัว แต่การเขียนหรือคำนวณนี่เป็นไปไม่ได้เลย

เลยรู้สึกประหม่ามาก

ถึงแม้จะเคยไปใกล้ๆ ประตูหลัง แต่ก็ไม่เคยเข้าไปในร้านในฐานะลูกค้าเลย

แถมยังเป็นร้านดีๆ อีกด้วย

คุณโปลล่าก็เตรียมอาหารอร่อยๆ ให้พวกเรา

ถึงจะอ่านตัวอักษรไม่ออก แต่ก็รู้ว่ามีราคาเขียนกำกับอยู่ข้างๆ

เด็กคนอื่นๆ ก็ทำแบบเดียวกันกับฉัน

มีเมนูอยู่ แต่เป็นตัวอักษรที่อ่านไม่ออกเต็มไปหมด เลยฝากให้คุณโปลล่าจัดการ

อร่อยจัง

ใครกินของฉันไป?

ไม่ใช่หรอก ฉันเป็นคนกินเองตอนเคลิ้มไป

น่าจะค่อยๆ กินและลิ้มรสให้มากกว่านี้

ไม่คิดเลยว่าในโลกนี้จะมีของที่อร่อยขนาดนี้

พอรู้ตัวอีกที จานก็ว่างเปล่าแล้ว

หลังกินข้าว โพราซังก็บอกให้เรียนหนังสือ

ดูเหมือนว่าเราจะต้องจำเรื่องต่างๆ ได้เยอะเลย

ในวันนั้นสิ่งที่ได้เรียนรู้คือเรื่องเกี่ยวกับเงิน

คนนี้ก็ดูเป็นคนสำคัญของสมาคมโกโรอุนเหมือนกันนะ...

คนแบบนั้นจะมาสนใจพวกเราได้ยังไงกันล่ะ

คนที่บอกพวกเธอคือคนรู้จักของคุณพอลล่าเหรอ?

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเหรียญทอง

มันเป็นประกายและสวยงามมาก

เหรียญทอง เหรียญเงิน เหรียญเหล็ก

เหรียญเงินเคยเห็นที่ร้านของคุณโกลดี้

แม้ว่าจะไม่เคยได้สัมผัสก็ตาม

นี่คือ...

ส่วนเหรียญทองแดงนี่รู้จักดี

เหรียญทองแดงแตกต่างจากเหรียญอื่นตรงที่

เหรียญทองแดงขนาดใหญ่

มันแบ่งออกเป็น

เหรียญทองแดงขนาดกลาง

เหรียญทองแดงขนาดเล็ก

ส่วนเหรียญทองแดงขนาดเล็ก ก็ถูกเรียกว่าเหรียญทองแดงภาษีด้วย คนที่ใช้ก็คงจะเป็นข้าราชการเป็นส่วนใหญ่

พวกเราเองก็ตอนที่ได้มา ก็จะเก็บสะสมไว้สิบเหรียญ แล้วนำไปแลกเป็นเหรียญทองแดงขนาดกลาง

โดยทั่วไป เวลาพูดถึงเหรียญทองแดง ก็จะหมายถึงเหรียญทองแดงขนาดกลาง

เหรียญทองแดงขนาดกลาง

เหรียญทองแดงขนาดเล็ก

การแลกเปลี่ยนระหว่างเหรียญทองแดงขนาดเล็กกับเหรียญทองแดงขนาดกลางนั้น ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมนะ

แต่สำหรับเหรียญอื่น ๆ จะต้องมีค่าธรรมเนียมการแลกเปลี่ยนด้วย ร้านแลกเหรียญนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ เลยนะ

ถ้าไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมล่ะก็...

เหรียญทองแดงขนาดเล็ก

×10 x1 x1

×10

ของที่ซื้อได้ก็ประมาณนี้

เหรียญทองแดงขนาดกลาง

เครื่องดื่มในแก้ว 1 แก้ว

ขนมปังขนาดใหญ่

สำหรับฉันนี่ก็เป็นมื้อเดียว... หรืออาจจะเป็นสองมื้อเลยก็ได้ ถือว่าเยอะเลยนะ

อาหารตามแผงลอยในเมืองก็ประมาณเหรียญทองแดงขนาดกลางถึงสามเหรียญ

แสนเหรียญเลยนะ

นั่นหมายความว่า เหรียญทอง 1 เหรียญ จะมีเหรียญทองแดง...เอ่อ...เยอะมาก

เหรียญทอง

เรื่องแค่นี้ฉันก็รู้แล้วนะ

X100

แต่ไม่รู้ว่าเหรียญทองแดงใหญ่ 100 เหรียญ จะแลกเป็นเหรียญเงินได้ 1 เหรียญ

เหรียญเงิน 100 เหรียญ แลกเป็นเหรียญทองได้ 1 เหรียญ

เหรียญทองแดงใหญ่

เหรียญเงิน

เอ๊ะ? พวกเราก็ทำได้เหรอ?

เป็นไปไม่ได้

สมแล้วที่เป็นคุณพอลล่า

ถึงกับคำนวณได้ด้วย

วันนั้นมันมีเรื่องราวมากมายจริงๆ

ความคาดหวังต่อการเติบโตของปอตเตะ...!

ติดตามตอนต่อไป