ตอน 35: Chapter 35

ตอนที่ 35 วัฒนธรรมการกิน

มาคุยเรื่องสไลม์กันเถอะ

สิบเจ็ดตัวที่เทียพามานี่คือจุดเริ่มต้น

ที่ช่วยทำความสะอาดในห้องน้ำและท่อระบายน้ำ

ตัวเลขทะลุร้อยแล้วนะ

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ จำนวนมันก็เพิ่มขึ้น ร่างกายก็ใหญ่ขึ้นด้วย

แล้วก็ย้ายไปตามที่ที่มีน้ำสกปรกเอง

ก็ปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีปัญหาร้ายแรงอะไร แต่ว่านะ...

ตัวแรกคือบลูสไลม์สีน้ำเงิน

เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงได้กลายพันธุ์ไปหลายสายพันธุ์

ไม่ใช่แค่สีต่างกันเฉย ๆ แต่เวทมนตร์ที่ใช้ก็ต่างกันด้วย

ยังมีสีขาวดำที่หายากมากด้วยนะ

การเปลี่ยนแปลงในบริเวณนี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยนะ แต่ว่า—

เหล่ามนุษย์กิ้งก่าก็เอ็นดูพวกมันอยู่

มีปัญหาเกิดขึ้นแล้ว

สไลม์ที่มุดเข้าไปในถังเหล้า

แล้วก็กลายร่างเป็นสไลม์สีม่วง

เรียกมันว่าสไลม์เหล้าก็ได้มั้ง

ลักษณะเด่น: กลิ่นเหมือนเหล้า

ก็ดื่มไวน์ที่อยู่ข้างในจนหมดเกลี้ยง

ความสามารถพิเศษ: ลมหายใจของเหล้า

มีการจัดศาลครั้งแรกในหมู่บ้าน

มีความผิด

ตัดสินทันที

ส่วนหลังจากนั้นก็ถกเถียงกันว่าควรจะลงโทษยังไงดี...

ประหารชีวิต!

กินแล้วอร่อยไหมนะ?

เอาใส่โถไปซะ

จบลงได้ด้วยคำพูดของฟราอู

ของสไลม์

ในเมื่อจะให้ลงโทษ

ที่มันทำไปน่ะครับ

สไลม์มันเข้าใจไหมนะ?

สไลม์เหล้านี่ก็ยังคงเดินเตร่ไปรอบหมู่บ้านอย่างสบายอารมณ์

แวะมาเป็นเพื่อนเวลาที่มันปล่อยเหล้าออกมา

ให้กินสิ

เอาน่า แค่มีสไลม์แบบนั้นสักตัวก็น่าจะดีแล้วล่ะ

รัสตี้หายไปสองสามวันเพราะคุณไมเคิลไปรับไปส่ง

ตอนกลับมาก็มีน้ำมันเกาะติดมาด้วย

ดูเหมือนเขาจะอยากกินอาหารทะเล

ของทอดได้รับคำชมว่าอร่อยมาก

เขาสนใจปลาหมึกที่กำลังถูกหั่น แต่ยังไม่แห้งเลยเลยปล่อยให้ลองสัมผัส

ปลาทะเลก็เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าโครด้วย

ความแตกต่าง

เขาจำรสชาติที่เหนือกว่าได้แล้วสินะ...

ผู้ต้นที่รู้ได้

พอได้กินปลาที่เอาหนวดออกแล้ว ก็กินแค่นั้นเลย

น้ำผึ้งไม่ดีกับลูกน้อย

ห๊ะ?

ไม่รู้เหตุผลนะ แต่จำได้ว่าเคยเห็นในทีวี

เพราะว่าครั้งก่อนลองทำพุดดิ้งแล้วเกิดการแย่งชิง

ของหวานก็คือมันเทศกับลูกเกด

ศึกชิงรส

ควรจะไม่ทำไอศกรีมดีไหมนะ

ไม่รู้ทำไมถึงถูกเร่งให้ทำ

กำลังคิดแบบนั้นอยู่พอดี

ไม่รู้สิ ของหวาน!

เสร็จแล้ว

ก็เกิดการแย่งชิงคล้ายๆ พุดดิ้งขึ้นมา

คำวิจารณ์ดีมากเลยล่ะ

ครับ/ค่ะ

มีคนติดต่อมาจากคุณไมเคิลทางวิทยุของไวเวิร์นตัวเล็ก

แพะกับม้า สาหร่ายคอมบุที่ตากไว้ ดูเหมือนจะ เตรียมไว้ได้แล้ว

นอกจากนี้ พวกเขายังรวบรวมกุ้งกับปูที่ฉันขอไปให้ด้วย

ที่นี่ดูเหมือนจะกินปูไม่ค่อยเป็น

อยากจะไปเอามาให้ แต่การที่ฉันจะไปก็ถูกปฏิเสธอีกแล้ว

สุดท้ายก็เลยให้ฟลาวที่รู้จักกันเป็นตัวแทน

จะไปแล้วนะคร้าบ

รัสตี้เลยเป็นคนไปเอามาให้

พอเขากลับมาก็รู้สึกตกใจ

เพราะว่ามีแพะกับม้าที่หมดสติ

ถูกผูกติดอยู่กับรัสตี้ที่เป็นร่างมังกร

เพราะว่าถ้าปล่อยไว้มันก็จะดิ้นรน เลยต้องทำแบบนี้...

ก็จริงนะ ถ้าให้ขึ้นขี่มังกรแล้วอยู่นิ่ง ๆ ล่ะก็มันจะแปลกกว่าไหมเนี่ย

อย่างไรก็ตาม เราก็ได้แพะกับม้ามาแล้ว

นี่คือเพื่อนใหม่

ได้ขยายโซนวัว และเปลี่ยนชื่อเป็นโซนฟาร์ม

แพะ

ตัวผู้ ↓ ๒ ตัว ♬ ♬

ตัวเมีย ↓ ๘ ตัว

ได้ถูกปล่อยออกไป แต่เหล่าแพะก็พยายามหลบหนีหลายครั้ง

ตัวผู้ ↓ ๑ ตัว ↓ ตัว

“”

มีตัวหนึ่งที่หาทางเลี่ยงการเฝ้าระวังของเหล่าโครได้ และกล้าหาญพอที่จะวิ่งเข้าไปในป่าด้วยซ้ำ แต่

ก็ถูกกระต่ายมีเขี้ยวกัดจนต้องรีบวิ่งกลับมา

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีการหลบหนีอีกเลย

ม้าก็เชื่องมาตั้งแต่แรกแล้ว

เพื่อรักษาสมดุลกับโซนฟาร์ม ก็ได้ขยายโซนสุนัขไปทางตะวันออก

โซนฟาร์ม

ได้ปลูกต้นไม้และหญ้าเพื่อบังแดดด้วย

เพลิดเพลินกับอาหารทะเล

ตกใจเลย

อร่อยจัง!

กุ้งไม่เป็นไรนะ แต่ปูมีแค่ฉันกับพวกเผ่าอสูรกับรัสตี้เท่านั้นที่กินได้

ลองทำน้ำซุปจากสาหร่ายคอมบุที่ตากไว้ดู

หน้าตาเหมือนปูขนเลยนะ แต่ว่า...

เป็นหญ้าแท้ ๆ ด้วย...

ท่าทางแบบนี้...เหมือนไหมนะ?

สอบถามกับซาบุโตนแล้ว

ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกัน ดีจัง

ต้ม

ดิบ

ย่าง

อร่อย

ภายหลัง น้ำมันก็อยากกินอาหารปู

ตอนนั้นปูก็ไม่มีเหลือแล้ว

ไร่สมุนไพร

ฉันเพราะมี "ร่างกายที่แข็งแรง" เลยไม่รู้ตัว

สมุนไพรต่าง ๆ ก็ถูกชาวบ้านใช้กันอยู่

ก็นึกว่าคงจะเอาไว้ใช้แค่ตอนที่รู หรือทีอาฟลอร่าทำวิจัยเท่านั้นเอง

แต่ดูเหมือนการหาพืชสมุนไพรที่จำเป็นในเวลาที่จำเป็นมันยากนะ

พอได้ยินเรื่องนั้น ก็เลยตัดสินใจว่าจะทำไร่สมุนไพร

ให้พวกเอลฟ์สูงนำพืชสมุนไพรที่เป็นตัวอย่างมาให้เยอะ ๆ เลยนะ โดยให้มีทั้งรากด้วย

สามสิบชนิดเลย

ชนิดของสมุนไพรมีเยอะกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

ผักใบเขียว ทุ่งนา

เอาเป็นว่าสร้างแปลงโดยดูจากของจริงก่อน

ถ้าไปได้ด้วยดี ก็จะขยายต่อไปนะ

เพราะว่าสมุนไพรพวกนี้มันขายได้ราคาสูง

ก็จริงด้วยสินะ....

บางทีคุณไมเคิลอาจจะรับซื้อไปก็ได้นะ

หืม?

นี่มัน...

เป็นตัวอันตรายที่เจอในละครแนวสืบสวนสอบสวนเลย

คุ้นๆ นะ...

เอ่อ...

มันขึ้นอยู่กับว่าใช้ทำอะไรนะ

เพราะว่ามันเป็นสมุนไพรที่ค่อนข้างสำคัญ

เลยตกลงกันว่าจะเพาะขึ้นมาโดยมีเงื่อนไขว่าต้องดูแลอย่างดี

การทำเหล้าของคนแคระเป็นไปด้วยดี

ไวน์

เบียร์

เหล้ากลั่น

บางครั้งก็มีเหล้าชนิดใหม่มาวางบนโต๊ะอาหาร

แค่ฉันบอกวิธีทำเหล้าจากข้าวตามความจำหยาบ ๆ ของฉัน พวกเขาก็ทำออกมาได้อย่างรวดเร็วจนดูเข้าท่าเลยล่ะ

ว่าแต่ พวกคนแคระก็เพิ่มขึ้นอีกด้วยนะ

ตอนนี้มีแปดคนแล้ว

เริ่มทำชีสกับเนยแล้ว

เนยแค่ต้องใช้พละกำลังเท่านั้นเอง...

แต่ชีสต้องมีเอนไซม์สำหรับจับนมให้ข้นด้วยนะ...

ซึ่งสามารถเอามาจากกระเพาะของลูกวัวได้นะ...

ทำแบบนั้นไม่ได้ ลูกวัวน่ารักจัง

จำนวนวัวกับไก่ก็เพิ่มขึ้นตามปกติ แต่ยังไม่ได้กินมันเลย

เอนไซม์สำหรับจับนม...

ดูเหมือนว่าฉันจะไม่เหมาะเป็นคนทำฟาร์มเลย

เอนไซม์สำหรับจับนม...

ตอนนี้ตรงหน้าของฉันมีชีสวางอยู่

เอา "เครื่องมืออเนกประสงค์" มาทำเป็นรูปทัพพีแล้วก็คนนม

นี่เป็นเรื่องเมื่อปีที่แล้ว

ขอบใจนะ "เครื่องมืออเนกประสงค์"

จะนำชีสกับเหล้าที่ทำเสร็จแล้วไปถวายที่ศาลของต้นไม้ใหญ่

ทำอย่างอื่นอีกด้วยนะ

รสชาติ...ไม่เลวเลยนี่ครับ

เริ่มจากเต้าหู้ก่อน

ฉันเองก็ตกใจเลย

เต้าหู้ทำเองนี่อร่อยขนาดนี้เลยเหรอ?

สัมผัสก็น่าสนใจดีนะ

รอไม่ไหวแล้วที่จะได้พัฒนากุสง (ซีอิ๊ว)

ทาโกะยากิเสร็จแล้ว

การร่อน (อุราโกชิ) คืออะไรเหรอ?

คือการร่อนด้วยผ้าตาถี่น่ะ

เป็นขั้นตอนเล็ก ๆ เพื่อเอาสิ่งที่ไม่จำเป็นออกและปรับเนื้อสัมผัสสินะ

ผ้าอันนี้ให้ซาบุโตนทำมาให้

ลองทำแกงกะหรี่

พริก, อบเชย, กานพลู, ลูกเกด, ลูกกระวาน, ยี่หร่า, ใบลอรี

ไม่รู้ปริมาณที่แน่นอน ก็เลยบดเป็นผงแบบมั่ว ๆ ไปก่อน

ซุปที่เหมือนแกงกะหรี่เสร็จสมบูรณ์แล้ว

อยากจะให้มันเป็นแกงกะหรี่มากกว่านี้อีกนิดนะ

สำหรับพวกเอกซ์นิวที่ทำสองถึงสามครั้งต่อเดือนน่ะ

ความเผ็ดนิด ๆ นี่มันติดใจเข้าซะแล้ว

ชาวบ้านให้คำชมที่ดีมากเลยนะ

รสชาติมันเปลี่ยนไปตามสัดส่วนนี่เองสินะ

แค่กลิ่นก็ท้องร้องแล้ว

อยากจะศึกษามันต่อ

วุ้นเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยในการทำขนม

ใช้สาหร่ายวุ้นทำเจลลี่แบบเรียบง่ายโดยใส่ผลไม้ลงไป

เป็นของหวานหลังอาหาร

ขอให้คุณไมเคิลช่วยหาคล้ายกับสาหร่ายเท็นกุซะให้หน่อย

อาหารของเผ่าอสูรอร่อยขึ้นมากเลยนะ

โดยเฉพาะเนื้อ... หมูป่าอบน่ะ เป็นเมนูยอดนิยม

รับโอเด้งวาซาบิทานสิ

ดรายม์ก็สั่งอยู่เรื่อย ๆ เลยนะ

สร้างเตาอบสำหรับทำขนมปังใหม่

ไม่ใช่แค่พวกเผ่าอสูรเท่านั้น แต่พวกเอลฟ์สูงก็เข้าร่วมอย่างกระตือรือร้น

เริ่มวิจัยการผลิตและเพิ่มชนิดของขนมปัง

ผลก็คือได้ทำปฏิกิริยาขึ้นฟูของขนมปังด้วย

ทำให้สามารถทำเป็นรูปขนาดใหญ่ คือรูปขนมปังแถวได้

ในขณะเดียวกัน การฝังอะไรบางอย่างลงไปในแป้งแล้วอบไปด้วยก็กลายเป็นกระแส

ขนมปังน่ารัก ๆ ก็ทำได้หลายแบบเลย

ตรงนั้น ฉันก็อบพิซซ่าอยู่

ในเมื่อทำชีสได้แล้ว

ก็ตั้งใจว่าจะทำเป็นของว่าง แต่พวกที่อยู่รอบ ๆ ก็มากินไปซะแล้ว

อืม การที่อาหารมันหลากหลายขึ้นนี่เป็นเรื่องดีนะ

พิซซ่ามันก็เป็นที่นิยมในหมู่บ้าน

มันทำให้รู้สึกอยากพยายามทำอะไรต่าง ๆ เลย

เพราะอย่างนั้นสินะ

เทียก็แต่งงานแล้ว

เย้! สำเร็จแล้ว!