ตอน 86: Isekai Nonbiri Nouka 86

ตอนที่ 86 การประชุมเพื่อประเมินผล(ตอนที่ 3)

เทีย, ลาสตี, ฮาคุเร็นและสาว ๆ เผ่าปีศาจก็รีบ มาหาผมในทันที ที่ได้ยินเรื่องขนม สายไหมจากลู

หลังจากที่ ผมตัดสินใจ ไปแล้วว่า

จะสร้าง เครื่องทำ ขนมสายไหม หลังจบงาน เทศกาล

จริง ๆผมอยาก ให้พวกเธอรอ จนกว่าผมจะสร้าง เครื่องทำขนม สายไหมเสร็จ ก่อนนะ

จึงเป็น อีกครั้งที่ ผมต้องยอม ตัวเหนียว เหนอะหนะ

เพื่อทำ ขนมสายไหม ให้กับพวกเธอ ทุกคน

ผมได้ลองขอให้ พวกยักษ์เมดลอง จัดอาหารที่เรา เตรียมไว้เสิร์ฟ ในงานเทศกาล ให้ผมดูแล้ว แต่ว่า..

มันไม่ต่างจาก อาหารที่เรากิน กันอยูทุกวันเลย แค่ทำให้มีปริมาณ มากขึ้นเท่านั้น

หลังจากนั้น ผมก็ลองทำ อาหารอีก หลายชนิด แต่ว่า..

ขนมชนิดใหม่ ที่พวกเราพอ จะเอาไปเสิร์ฟ ในงานเทศกาล ได้ก็มีเพียงแค่ ลูกกวาดเท่านั้น

แต่ว่าเพราะส่วนมากจะเป็นวัตถุดิบใหม่ที่พวกเราไม่รู้รสชาติของมันมาก่อนพอทำเป็นอาหารแล้วก็เลยออกมาไม่ดีอย่างที่คิดไว้เลยค่ะ

อันจริงแล้วพวกเราก็นำของที่คุณไม่เคิลส่งมาทำอาหารไปเสิร์ฟในงานเทศกาลด้วยนะคะ

ทุกคนก็จะนึกถึงช่วงเวลาที่จะได้กินอาหารที่ดีกันจนอิ่มท้องน่ะค่ะ

ปกติแล้วถ้าเราพูดถึงงานเทศกาลแล้วล่ะก็

แต่ว่า...

จริงๆของพวกนั่นมันไม่ได้รสชาติแย่ขนาดนั้นหรอกนะ

แต่พอเอามาเทียบกับของที่พวกเรากินกันทุกวันก็ถือว่าด้อยกว่าจริง ๆ นั่นแหละ

ขอโทษนะ อันนี้เป็นความผิดของฉันเองที่ไม่ได้คิดและเตรียมการอะไรให้ดีเสียก่อน

ฉันมัวแต่สนใจในการสร้างขนมชนิดใหม่ ๆ มากเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ

อาหารที่พวกเราได้กินในหมู่บ้านนี้มันก็อร่อยดีอยู่แล้ว

แล้วพวกเราก็ได้กินกันอย่างเต็มที่ในทุก ๆวันกันอยู่นะคะ..

ขนมที่ใช้แผ่นแป้งบาง ๆมาห่อครีมกับผลไม้แล้วก็ขนมหลาย ๆ ชนิด อันนั้นแค่ฉันคิดถึงรสชาติของมันฉันก็...

แล้วก็ยังมีขนมที่เรียกว่าเครปด้วย

แล้วถึงแม้ว่าเราจะเอาขนมสายไหมมาเสิร์ฟในงานไม่ได้

แต่มันก็ถือว่าเยี่ยมที่สุดเลยล่ะค่ะ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพราะลูกกวาดผลไม้ที่คุณทำออกมามันสุดยอดมากเลยค่ะ

อืม ดีใจจังที่คุณชอบนะคะ

อา

โชคร้ายจริง ๆที่เราไม่สามารถผลิตครีมได้เยอะพอที่จะเอามันมาเสิร์ฟในงานเทศกาลได้นะคะ

ดังนั้นเราต้องเป็นฝ่ายขอโทษมากกว่านะคะ

แต่ว่า... จริง ๆ แล้วฝ่ายที่ต้องจัดการเรื่องอาหารก็คือพวกเรา

อ๊ะ ขออภัยด้วยจริง ๆ ค่ะ...

ชิบกะมราบ

แต่ว่าคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้มาร่วมทดสอบซิมอาหารกับพวกเราพากันจ้องมาที่คุณกันหมดแล้วค่ะ

เพราะงั้นหยุดพูดเรื่องนึกถึงอะ

ถ้าพูดถึงอาหารในงานเทศกาลแล้ว

ใช่มั้ยคะ

คุณคิดถึงอะไรเป็นอย่างแรกเหรอคะ?

เรามาช่วยกันคิดหาวิธีแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นดีกว่าค่ะ

ถ้างั้นก็น่าจะเป็นอาหารที่เราไม่ได้กินกันในวันปกติสินะคะ

ไม่เป็นไรหรอกนะคะ ที่เรามาประชุมประเมินผลกัน ก็เพราะแบบนี้ไงล่ะ

วิธีแก้ปัญหาเหรอคะ?

ส่วนงานเทศกาลฤดูเก็บเกี่ยวพวกเราก็จะกินอาหารที่ทำขึ้นมาจากผลผลิตที่เก็บเกี่ยวมาได้

ในงานเทศกาลฉลองปีใหม่พวกเราจะกินอาหารที่เก็บมาจากปีก่อนน่ะค่ะ

ต้องเป็นอะไรที่ใหญ่โตหน่อยด้วยใช่ไหมคะ?

เพราะมันจะทำให้เรารู้สึกว่ามันพิเศษด้วย

บุบรุฑกุ๊กกุ๊กย่าง ขอเรียกว่า บุบรุฑนะครับ เมนูอาหารต่างโลกมันออกเสียงแปลกนิดนึง

อ๊ะ...ถ้าอย่างนั้นฉันว่าบุรุต้มเองก็เหมาะจะใช้เป็นอาหารงานเทศกาลเหมือนกันนะคะ

ที่เอาไปต้มในหม้อ

อันนี้น่าจะเป็นหอยกาบ

เฮลเคตจ์หมายถึงปลาหมึกสินะ...

งั้นอาหารทะเลก็น่าจะเหมาะเลยสิใช่ไหมคะ?

เฮลเคตจ์ย่างที่เราเคยกินกันตอนนั้นดูดีมาก น่าจะเหมาะเป็นอาหารงานเทศกาลด้วยค่ะ

ลูเคตจ์ ขอเรียกว่า เฮลเคตจ์ นะคะ

ถึงเราจะกินข้าวโพดกันทุกวันอยู่แล้ว แต่ในงานเทศกาลเราได้กินแบบเต็ม ๆ ฝักด้วย ใช่ไหมล่ะ

พอพูดถึงโชยุแล้วเอามาใส่ข้าวโพดปังก็อร่อยสุดยอดไม่แพ้กันเลยนะ

ไม่ว่าจะเป็นอาหารแบบไหน แค่ปรุงรสด้วยโชยุก็พอแล้วล่ะ

เครื่องปรุงฝีมือของคุณฟลอร์ดนี่ สุดยอดไปเลยนะคะ

ข้าวโพดปิงทีญีปนจะปรุงรสได้หลายแบบ

ถึงแม้ว่านี่อาจจะดูไม่เหมาะกับการเป็นอาหารสำหรับเทศกาลสักเท่าไหร่

แต่ฉันว่าอาหารที่เราสามารถหยิบไปกินที่อื่นได้โดยสะดวกเองก็ดีเหมือนกันนะคะ

เราได้รับความเห็นมามากมายเลยล่ะ

อันนัทก็ดี อันนี้ก็ดี

ก็อย่างที่ข้าบอกไปนั่นแหละ อาหารเทศกาลน่ะยิ่งใหญ่ก็ยิ่งดี

เพราะเห็นแล้วมันก็จะรู้สึกอยากจะเอามาใส่ปากไงล่ะ

แทบจะไม่มีคนที่นักกินอาหารในพื้นที่ที่เราจัดเอาไว้ให้เลยล่ะค่ะ

จริงด้วย

เอ๊ะ งานเทศกาลข้างทางเหรอ?

ไทล์...

เพราะยังไงคนส่วนใหญ่ก็มักจะหยิบเอาอาหารไปกินบนอัญจันทร์กันอยู่ดี

ควรจะเป็นอาหารชิ้นใหญ่ หยิบไปกินได้สะดวกและปรุงรสด้วยโชยุ งั้นสินะ?

งั้นก็สรุปว่า

ชิมม

ถึงจะน่าเสียดายที่ทำมาแล้วไม่มีคนใช้ แต่ก็ยังดีที่การรวมพื้นที่สำหรับจัดเตรียมอาหารไว้ในที่เดียวถือเป็นไอเดียที่ดี

แต่กลิ่นหอมของโชยุมันเตะจมูกสุด ๆ เลยนะคะ

อันนี้เห็นด้วยเลยล่ะ

ฉันว่าไม่จำเป็นต้องจำกัดการปรุงรสด้วยโชยุหรอกนะ

เพราะเรามีเครื่องปรุงอีกตั้งหลายชนิดนี่นา

มันจะช่วยได้มากเลยถ้าทุกคนช่วยกันคิดด้วย

แม้ว่าจะเป็นแนวคิดธรรมดา ๆ ก็ถือว่าใช้ได้แล้วล่ะ

ฉันเองก็จะคิดหาเมนูอาหารสำหรับงานเทศกาลของเราเหมือนกัน แต่ว่า...

งั้นก็ขอจบการประชุมเรื่องอาหารเอาไว้แค่นี

ตอนนี้นจดความเห็นของทุกคนเอาไว้ในกระดาษเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน

แต่ว่าถ้ามีเวลาให้พักฟื้นตัวระหว่างการต่อสู้มากขึ้น มันก็ดีเหมือนกัน

คนหนึ่ง

การต้องรอนานทีเปลี่ยนคู่ต่อสู้มันน่าเบื่อมากเลยค่ะ

ต่อให้เราเรียกนักสู้จากที่อื่นให้มาเข้าร่วม ก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะมากันนะคะ

หลังคุยเรื่องอาหารเสร็จ เราก็เปลี่ยนมาคุยเรื่องอื่นต่อ

นั่นก็คือ จะทำยังไงกับงานประลองที่จะจัดขึ้นในปีหน้า

มันเป็นการประชุมที่กินเวลานานมาก

แล้วก็มีเรื่องอื่นอีกเยอะเลยล่ะ

แต่ก็ดีแล้วล่ะที่ได้ประชุมเพื่อประเมินผลกันแบบนี้น่ะ

บางทีการเชิญนักสู้มาจากที่อื่นมันก็อาจจะไม่ใช่วิธีที่ดีล่ะนะ

แล้วก็ยังมีเรื่องความไม่เท่าเทียมที่บางคนไม่ต้องสึกชนะบายได้

อันนี้คงแก้ไขอะไรไม่ได้หรอกค่ะ

ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะไม่จัดงานประลองยุทธ์อีกต่อไปแล้ว แต่ว่านะ...

ชิน

เพราะถ้าเราไม่รู้ว่าสิ่งไหนที่ดีและสิ่งไหนที่ไม่ดี เราก็จะไม่สามารถพัฒนาตัวเองให้ไปไกลกว่าเดิมได้

แต่คงพูดไม่ได้แล้วล่ะนะ

คราวหน้าฉันต้องชนะให้ได้เลยล่ะค่ะ!

ฉันอยากให้ถึงวันจัดงานเทศกาลอีกเร็ว ๆ จังเลยค่ะ

แปลว่าปีหน้าจะมีทั้งงานเทศกาลประลองยุทธ์แล้วก็เทศกาลอื่น ๆด้วยสินะคะ แขกที่มาจะต้องเยอะมากแน่ ๆ เลยล่ะค่ะ

หัวหน้าหมู่บ้านหมายความว่าเราจะมีงานเทศกาลอื่นนอกจากงานเทศกาลประลองยุทธ์ด้วยสินะคะ?

ใช่ว่าเราจะได้จัดงานประลองอีกครั้งอย่างแน่นอนเลยใช่ไหมล่ะ

เราต้องพยายามปฏิเสธให้ได้

ก...ก็นะ เราไม่ควรเร่งรีบ

ยังไงหน้าก็จะต้องจับฉลากหาธีมงานเทศกาลอีกครั้ง

ผมพยายามแล้วนะ... พยายามแล้วจริง ๆ นะ

เอ่อ... เอาไว้ฉันจะลองคิดดูอีกทีนะ

พระเอกไม่อยากจัดงานประลองอีกเพราะมันเป็นงานที่หนักมาก ๆ แต่ดันทำให้เข้าใจผิดและต้องจัดเพิ่มเป็นสองงานแทน

ส่วนตัวทีอยากแปลเรื่องนีเพราะชอบความชิล ๆ สบาย ๆ ย่อยง่าย มีมุกปนนิด ๆ ไม่ต้องผูกมัด ไม่ต้องจอมมาร (ถึงจะมีก็เหอะ) ไม่ต้องนักผจญภัย ไม่ต้องเลเวล ไม่ต้องแก้ไว้ อ่านฆ่าเวลาได้ดีมากครับ แต่สำหรับคนที่ชอบแอ็คชันเยอะ ๆ ตัวอักษรน้อย ๆ ก็อาจจะไม่ชอบก็ต้องขออภัยด้วยนะครับ

สามารถติดตามอ่านผลงานแปล (มัว) เรื่องอื่น ๆ ของผม ได้ที่เพจหรือตามเว็บอ่านมังงะเถื่อนทั่วไปนะครับ ยกเว้นที่เนโกโพสต์นะครับ