
ตอนที่ 99 เริ่มชินแล้วเหรอ? (ตอนที่ 1)
สิ่งที่ดีที่สุด
ของพวกเธอ
ก็คือพวกเธอ
ไม่จำเป็นต้อง
กินอาหารเลย
พวก นิวนิวดัฟเน เนี่ย
มีความสามารถ
ในการ
พึ่งพาตัวเอง
มากกว่า
เฮมักชิมดัฟ
แบ็กฮโย
แบ็กฮโย
หรือ
จะพูดอีกอย่าง
ก็คือพวกเรา
ไม่จำเป็นต้อง
ดูแลพวกเธอ
นั่นเอง
พวกเธอ
ต้องการแค่
คำอนุญาต
จากผม
เท่านั้นแหละ
จริง ๆ แล้ว
พวกเธอ
ก็สามารถ
กินและดื่ม
ได้นะ
แต่ตราบใดที่
พวกเธอได้รับน้ำ
แสงแดดและดินที่ดี
พวกเธอก็ไม่จำเป็น
ต้องดื่มหรือกินอาหาร
อะไรเลย
เป็นแบบนั้น
จริง ๆ สินะ?
แต่ถ้าเป็นต้นนั้น
ฉันก็ไม่ว่าอะไร
หรอกนะ
แต่ว่า..
ที่กำลังทำนั่น
คือกำลังดูด
สารอาหารจาก
ต้นไม้ต้นนั้น
อยู่ใช่ไหม..
แล้วก็
ถ้าอยู่ในร่างมนุษย์
ต้องสวมเสื้อผ้า
ตลอดเวลาด้วย
พวกเธอจะใช้ที่นี่เป็นที่รับแสงแดดก็ได้นะ

ผมขอให้
พวกนิวนิวดัฟเน
ไปล่าสัตว์
ในบริเวณรอบ ๆ
หมู่บ้านที่สอง
แต่ว่า..
ช่วงที่เรา
รีบก่อสร้าง
หมู่บ้านที่สอง
ผมก็ให้พวกเธอ
ย้ายกลับไปอยู่ที่
หมู่บ้านที่หนึ่ง
หมู่บ้านไทจ
หมู่บ้านที่ 2
ถึงแม้ว่า
เราจะไม่ต้อง
ดูแลพวกเธอ
แต่ก็ยังมีเรื่องที่
เราต้องจัดการ
ให้พวกเธออยู่
ฮาโนะ
ที่ทำแบบนี้
ก็เพื่อ
ให้พวกเธอ
คอยแจ้งเตือน
เหตุร้ายและ
ให้แสงสว่าง
พวกเราเหลือ
พวกเธอบางคน
ไว้ในหมู่บ้านที่สอง
และบางส่วนก็ให้มา
อยูในหมู่บ้านไทจ
[ปลอดภัย] [พ่อใจมาก]
[อันตราย] [ไม่พอใจ] [ที่ตรงนี้]
พวกเธอ
สามารถ
ส่งข้อความ
ได้หลายแบบ
เลยล่ะ
โดยหน้าที่
ของพวกเธอคือ
การส่งข้อความ
บอกสถานการณ์
ในพื้นที่ ๆ เธออยู่
ให้พวกเรารู้
พวกเรา
ก็จะสามารถ
วางแผน
รับมือกับ
ปัญหาที่เกิด
ได้ง่ายขึ้น
เป็นเหมือน
กับระบบ
เตือนภัย
ตัวอย่างเช่น
มีเหตุร้ายแรง
เกิดขึ้นที่
หมู่บ้านที่สอง
พวกเธอก็จะ
ส่งข้อความ
มาบอกเรา
พวกนิวนิวดัฟเน
สามารถส่ง
ข้อความสั่ง ๆ
ให้กับนิวนิวดัฟเน
คนอื่น ๆที่อยู่
ในระยะได้

นอกจากนี้
พวกเธอ
ก็ชอบอาศัย
อยู่นอกบ้าน
ด้วย
ผมก็เลยตั้งใจว่า
จะให้พวกเธอ
ทำหน้าที่เป็น
คนคอยให้แสงสว่าง
ในตอนกลางคืน
สำหรับเรื่อง
การให้
แสงสว่าง
พวก
นิวนิวดัฟเน่
สามารถให้
แสงสว่างได้
เมื่ออยู่ในร่าง
ของต้นไม้
อืม
ส่วนปัญหา
ที่เจอ
ก็...
พวกเธอ
ไม่ชอบ
ใส่เสื้อผ้า
น่ะค่ะ
ก็มีบ้างนะคะ
แต่ฉันจัดการ
หาให้พวกเธอ
หมดแล้วล่ะค่ะ
มามา
พวก
นิวนิวดัฟเน่
เขาได้ขออะไร
มาบ้างรึเปล่านะ?
ดูเหมือนว่า
เสื้อผ้า
ที่พวกเธอ
สวมกันอยู่นี่
เป็นของขวัญ
ที่คุณเนิล
มอบให้
พวกเธอ
ขอโทษนะ
แต่ช่วย
สวมเสื้อผ้า
ก่อนได้ไหม
แม้แต่
ตอนที่อยู่ใน
ร่างมนุษย์
พวกเธอ
ก็ไม่สวม
แต่เดิม
พวกนิวนิวดัฟเน่
ก็ไม่จำเป็นต้อง
สวมเสื้อผ้า
อยู่แล้ว
เข้าใจ
แล้วค่ะ
แต่ถ้าพวกเธอ
อยู่ในบ้านของตัวเอง
ฉันก็จะไม่บังคับ
ให้พวกเธอสวมเสื้อผ้า
หรอกนะ
ถ้าพวกเธอ
อยู่ในหมู่บ้าน
ในร่างมนุษย์
จะต้อง
สวมเสื้อผ้า
ทุกครั้ง

ชิม
หัวหน้าหมู่บ้าน
รู้แล้วใช่ไหมครับ
ว่ากอร์ตอนกับ
พวกมิโนทอร์คนอื่น ๆ
เรอจู
เคยทำงาน
เป็นคนเลี้ยงไหม
อยู่ที่หมู่บ้านเดิม
ก่อนที่จะย้ายมา
อยู่ที่นี่น่ะครับ?
อาจจะช้าไปหน่อย
ที่มาถามตอนนี้
แต่คุณพอจะรู้ไหม
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ
พวกมิโนทอร์ก่อน
ที่จะมาอยู่ที่นี่น่ะ?
ใช่ครับ
แต่ถึงแม้ว่า
นั่นจะเป็นงาน
ของพวกเขา
แต่สาเหตุ
ที่พวกเขาต้องย้าย
ออกมาจากที่นั้น
ก็เป็นเพราะงานนั้นแหละ
ฉันได้ยินแค่ว่า
พวกเขาเคยเป็น
เกษตรกรมาก่อนน่ะนะ..
แปลว่า
งานที่พวกเขา
ทำก็คือการ
เลี้ยงไหม
สินะเนี่ย?
ไม่ใช่หรอกครับ
ผมได้ยินว่า
งานที่พวกเขาทำ
ก็เป็นไปด้วยดี
แต่ว่า..
เจ้าของที่
ที่พวกเขาอาศัยอยู่
ร้องขออะไร
ที่มันเป็นไปไม่ได้
จากพวกเขา
น่ะครับ
..?
เกิดอะไรขึ้น
เหรอ?
หรือว่า
หนอนไหมที่พวกเขาเลี้ยง
ตายหมดเพราะ
โรคระบาด?

จาก 300
เป็น 280 เป็น
250 จนตอนนี้
เหลือแค่ 200 แล้ว
หรือว่าพวกคุณจะเริ่ม
เบื่อกันแล้ว?
ก็ตั้งใจว่าจะ
แปลเรื่องนี้
ลงวันละตอน
ไปเรื่อย ๆ
ล่ะนะ
แต่ยอด
คนอ่านกับ
ยอดไลก์มันก็ลดลงเรื่อย ๆ
ซะงั้น
สามารถติดตามอ่านผลงานแปล (มัว)เรื่องอื่น ๆของผม
ได้ที่เพจหรือตามเว็บไซต์อำนวยระเถือนทั่วไปนะครับ
ตอนนี้กลับมาลงงานที่เนโกโพสต์แล้วนะครับ
หากชอบผลงานแปล
สามารถโดเนทเพื่อ
สนับสนุนและให้
กำลังใจได้ที่
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา

ซาซากิกับพีจัง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น

เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น

การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
