ตอนที่ 37

ไดไวย์ชิกิ ตอนที่ 37 ฉบับสมบูรณ์ รินนะกำลังตื่นตระหนก

อาการผิดปกติแบบไหนก็ตาม

ฉบับพิมพ์ซ้ำทั้ง 5 เล่มแรก!!!!

อารารากิ อายูเนะ

เล่มล่าสุด 6 เล่ม

คุณอิชชิกิอยากรู้จัก "โคอิ" ค่ะ

กำลังวางจำหน่ายเป็นที่ชื่นชม!!!

เมย์ชิ

อรุณสวัสดิ์

ลินน่า! อรุณสวัสดิ์ครับ!

เป็นยังไงบ้าง?

สมบูรณ์แบบเลยครับ! คุณหมอช่วยรักษาแล้วเหมือนจะหายสนิทแล้ว!

เป็นไปไม่ได้หรอกน่า!

แต่ก็จริงนะว่าตอนนี้สดชื่นขึ้นเยอะเลย

ก

พอไหมครับ/คะ?

ไม่อยู่ในโรงพยาบาลนานขนาดนั้นหรอกค่ะ!

โอ๊ย...มันหนักขนาดนี้แล้วเหรอคะ...! จะออกจากโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!

ขอโทษค่ะ...

มีอะไรให้ช่วยไหมครับ/คะ!?

อันนั้น...กรุณาอย่าทำเลยนะครับ/คะ!!

มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติครับ/ค่ะ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

...เมื่อวานก็พูดไปแล้วนะ

ไม่ต้องพยายามขนาดนั้นก็ได้นะ ผมได้รับอะไรจากรินนะเยอะเกินพอแล้ว

แต่ว่า...

เอ่อ...ถ้าจะให้พูดถึงความอยากนะ!

อยากให้คุณอ้อนผมมากกว่านี้อีกจังเลยครับ!

มันไม่เข้ากับฉันหรอกนะ! มาอ้อนอีกแล้ว!

ดอกไม้! ไปรดน้ำมาให้!

อ๊าาา

เหมียวว

!

กลับมาแล้วเหรอ

อาาา

อยู่โรงพยาบาลจริงๆ นี่นา!

ที่นี่ถ่ายรูปได้ไหมนะ~!?

มีผ่าตัดด้วยรึเปล่า?

พวกกองของนี่ทำอะไรกันอยู่เหรอ

นั่นเพื่อนจากกรมตำรวจมาเยี่ยมนะ

อ๊ะ

เอ่อ

ปาก ปาก

ป่วยนะ

ห้องนะ

ครับ!!

เมย์ชิ ไปเปลี่ยนชุดได้แล้วนะ

ค่ะ ครับ

กำลังวุ่นวาย

ดีจังเลย~

ดูสดชื่นจังเลยนะ

ใช่แล้วค่ะ เหมือนว่ายาจะรักษาได้!

ทุกคนที่ไม่ได้เวรก็มาให้ด้วยสินะ...แม้แต่คุณจอมโจรโคก็

โล่งใจจังที่ไม่ต้องผ่าตัดนะ~

...ถึงแม้ว่าเมย์ชิจะพูดแบบนั้น

การได้รู้ถึงความผูกพันกับทุกคนเหล่านั้น

แต่การได้ใช้เวลากับทุกคนของหน่วยพิเศษ หรือแม้กระทั่งกับการได้มีคุณที่เป็นคนรัก

ก็เป็นเพราะคุณนี่แหละที่ทำให้ฉันรู้สึกขึ้นมา

เมื่อปีที่แล้วยังไม่เคยคิดถึงเรื่องแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

จะอ้อนไปกว่านี้ได้ยังไงอีก

จะต้องอ้อนไปแบบไหนกันนะ

เฮ้ย เหล็กสาว!

อะไรน่ะ

มาเล่นเกมโชคชะตากันเถอะ!

นี่ ๆ!

เดี๋ยวก่อน!

เอาไพ่มาด้วยเหรอครับ/คะ

จะเล่นอย่างสงบเนี่ยมันไกลเกินไปแล้วล่ะเจ้าเหมียว

อย่างที่คิดไว้เลย

ฉันได้รับมากเกินไปแล้วนะ

เดี๋ยวกลับไปกินข้าวพร้อมกันทั้งห้องเลยนะ

คุณอิจิชิกิอยู่ที่ไหนเหรอครับ?

อืม...จะดูอาการคุณโรคุทันดะอีกสักหน่อย

รับทราบครับ!

...เอ่อ

ไว้คราวหน้ามาด้วยกันนะ

อ๊ะ

แน่นอนอยู่แล้วสิครับ/คะ!

ชวน...

ครับๆ ไปแล้วนะ

ว่าไงล่ะ?

ครับๆ

รู้สึกเงียบลงทันทีเลยนะครับ/คะ

นี่แหละคือเรื่องปกติของโรงพยาบาลนี่นา

ใช่แล้วค่ะ/ครับ

ขอให้หายดีไวๆ นะคะ/ครับ

เพราะอยู่บ้านคนเดียวมันเหงาจะตายไปเลยนะ

.........

ปุปุปุปุ

ก็บอกว่าอยากให้มาอ้อนน่ะ

แต่ว่าตอนนี้ยังไม่เหมาะจะยั่วเลย...!

เปล่าจะให้เป็นแบบนั้น...

โธ่เอ๊ย!

︸︸︸︸

หือ!

ถ้ามือไม่ได้

อย่างน้อยก็เส้นผมก็น่าจะพอดี... แล้วก็

ฉันเองก็... อยากจะรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยน่ะค่ะ/ครับ

...ถ้าคุณเมย์ชิไม่รังเกียจล่ะก็...

กริ๊ด...

...ไม่เป็นไรเหรอครับ/คะ

...งั้น

ถ้าแค่ผมก็พอ...

ด้านล่าง

เสร็จแล้ว

ขออนุญาตนะครับ/คะ

ฮิคาริ

...เชิญเลยครับ/ค่ะ!

ปีเฉิงโฉ่ว

เริ่มต้น...

...ถึงแม้ว่าจะเป็นฉันที่พูดขึ้นมาเองก็ตาม

นี่อะไรน่ะ

เนียฮ่า!!

อาจจะคันยุบยิบเลยนะ

อ๊าาาา

คุณเมย์ชิทำหน้าจริงจังจัง

กำลังใจเต้นอยู่รึเปล่านะ

การขยับปลายนิ้วมันส่งมาให้รู้สึกได้นิดหน่อย

น่าอึดอัดใจจังเลย

สู้...

ตรงๆ เลยดีกว่า...

คุณเมย์ชิ

เป็นไงบ้าง?

ไม่ไหวแล้วครับ! ใจมันเต้นแรงไปหมดเลย!

มากเกินไป...

โอ๊ยยยย!

ไม่ใช่สิคะ ตัวก็...

คุณเมย์ชิ! ไม่เป็นไรนะ!?

เกือบจะถึงเวลาพบแล้วสิ สบายดีไหมเอ่ย--

อ๊ะ คุณรินนะ... สองคนนี้คือ

พ่อกับแม่ของผมเองครับ—

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ/ครับ

คือว่าลูกชายของคุณน่ะ

ก็ได้รับความช่วยเหลือจากคุณมากเลยล่ะค่ะ/ครับ

เอ่อ...

แฟนของผม

คุณรินนะครับ

--เอแฮ่!!

คุณเมย์ชิ!? ได้ยินครั้งแรกเลยนะ!?

พ่อก็ไม่รู้เรื่องเลยนี่นา~

กับคุณหนูที่น่ารักเหมือนตุ๊กตาแบบนี้อีกเหรอ!?

ห๊ะ!?

สวัสดีค่ะ

คะ สวัสดีค่ะ!

ตั้งแต่แรกเลย คุณยังปิดบังเรื่องที่ออฟฟิศคุณกลายเป็นแบบนี้ด้วยใช่ไหม!?

อย่างน้อยก็ควรจะติดต่อมาสิ! ทำไมไม่บอกสถานการณ์ปัจจุบันให้รู้เนี่ย คุณ!

สองคนก็ต้องมีงานทำไม่ใช่เหรอ!

อ่า คุณทั้งสองคน... เข้าใจความรู้สึกนะ แต่ก็อยู่ในห้องคนไข้ไม่ใช่เหรอครับ/คะ...!

อ้า แม่คะ ดูเหมือนจะถึงเวลาแล้ว

โธ่เอ๊ย คุณเมย์ชิ ไว้จะติดต่อไปให้นะครับ/คะ!

พักผ่อนนะ คุณเมย์ชิ~

เอ๊ะ

คุณรินนะ!

คะ?

ครั้งหน้าต้องมานะ! มาเที่ยวบ้านเราสิ! จะได้คุยกันหลายๆ เรื่อง!

นี่...

ค...ค่ะ ยินดี...

ไปแล้วนะ!

แล้วเจอกันนะ คุณรินจัง~

ขอโทษนะคะ คุณรินนะ!

ว้าาาา

สบายดีเลยยย--

ไม่เป็นไรค่ะ

สบายดีค่ะ

คุณรินนะ!?

หมดเวลาพบแล้วนะคะ~

อ๊าาา!

ฮือ~

โอเคแล้วค่ะ! รอก่อนนะ!

กลับถึงที่เรียบร้อยไหมครับ/คะ?

อืม ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ขอโทษด้วยนะ

ขออนุญาตไปทำความรู้จักกับพ่อแม่คุณอีกครั้งนะ

ขอโทษนะคะ... หลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้ว จะไปอีกครั้งนะคะ...

เวลาที่ไม่มีงานแล้วจะแวะไปอีกนะ

จะพยายามให้หายป่วยเร็วๆ เลยค่ะ!

มันจะจบลงได้ง่ายๆ แค่นั้นเหรอครับ/คะ

พอได้เจอคุณรินนะ ก็มีกำลังใจแล้วค่ะ! สู้ต่อไปได้เลย!

มาเจอผมแล้วก็จะสดชื่นขึ้นใช่ไหมคะ

แน่นอนอยู่แล้ว!

เข้าใจแล้ว

...ตอบไม่จบไปซะแล้วสิ

ไม่สิ เป็นความผิดของผมจริงๆ เลย...!

ที่ผมไม่ได้ติดต่อเรื่องราวความเป็นไปเรื่อยๆ ไปน่ะ... เป็นความผิดของผมเอง...

คุณรินนะไหวไหมนะ จริงๆ...

อ๊วก

เป็นอะไรไหมคะ คุณโรคุทันดะ!?

ค่ะ/ครับ

ระยะเวลาการรักษาจะยืดออกไปหน่อยค่ะ...

สบายดีแล้วค่ะ/ครับ...!

คุณอิชิกิ อยากรู้จักความรักค่ะ ต่อจากเดือนกรกฎาคม