ตอนที่ 47

ตอนที่ 47 รินน่าเปลี่ยนไปแล้ว

เหมือนเดิมเลย เร้าใจดี...

คอมิกส์เล่มที่ 8 วางแผงให้ซื้อแล้ว‼

อายุเนะ อารารากิ

คุณอิชิกิอยากจะรู้จักความรักจังเลย

รู้สึกเบาตัวจัง...

เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลเลยนะ

มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติค่ะ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงเลยค่ะ

เมอิชิก็ดูสดชื่นนะ

ยังมีอีกรูปแบบหนึ่งด้วยนะ

สุดยอดเลยค่ะ! น่ารักจังเลยค่ะ!

กรี๊ดดดดด!

ขอบคุณนะ...!

รู้สึกเหมือนถูกชมเลยสิเนี่ย

น่ารักจริงๆ ค่ะ!

ถึงอย่างนั้นก็ตาม

ร้อนจังเลยนะ

ใช่เลยค่ะ

จิมาจิมะ...

ฮ่าา

พอร้อนขึ้นมันยิ่งหนักเข้าไปใหญ่เลยนะ...

...เป็นหน้าร้อนแล้วสินะ

ไปเที่ยวกับเมอิชิหลายที่เลยล่ะ

ถึงจะเป็นเวลาพัก แต่ก็ยังทำงานอยู่นะคะ!

ปล่อยตัวปล่อยใจเลยเชียว

ต้องกระชับให้ได้แล้วสิเนี่ย---

ฉัน

มันดูเหมือนว่าจะว่างๆ ไปเลยเหรอ!?

ว่าไปแล้วช่วงนี้...

ตารางอาหารของโรงแรม

มีแต่เรื่องที่คิดออกเลยล่ะ!!

อย่างแรกเลย ก็กินเป็นประจำอยู่แล้ว

ถึงเวลาอาหารแล้วนะ

※เฉพาะอิชิซะ

อาหารอร่อยๆ ของเมอิชิ!!

ตอนอยู่คนเดียวก็กินมั่วๆ อยู่แล้วนี่นา...!

แบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ

อาหารของคุณเมอิชิเนี่ย กินได้เยอะเลย...

เปล่า ถ้าไม่กระทบการทำงานก็ไม่เป็นไรหรอกนะ---

ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ!

เหนื่อยหน่อยนะครับ/คะ!

แบบนี้ก็โอเค

แค่ให้มันไขว้เขวไปนิดหน่อยเอง...

...แต่ให้คุณเมอิชิ

คิดว่าตัวเองน่ารัก...

ถึงแม้ว่าฉันจะอ้วนขึ้นแล้ว คุณเมอิชิก็ดูจะไม่สนใจหรอกนะ...!

แต่ก็อยากจะเป็นคนที่เขาชื่นชมให้ได้...!

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องทำแล้วล่ะ

ไดเอท!!

สมแล้ว อิชิซะ!

รินน่า!

วันนี้ข้าวแกงกะหรี่คัตสึนะ!

เหาะ...!!

หน้าร้อนนี่แหละอร่อยที่สุดเลยใช่ไหมคะ

ยังมีครีมโครเก้ที่รินนะชอบอีกเพียบเลย!

อา...เอ่อ

ส่วนฉัน...

ไม่มีของทอดเลยเหรอ---

เอ่อ...

ร่างกาย...เป็นอะไรเหรอ?

เปล่า ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

หรือว่าแค่อารมณ์อยากกินอย่างอื่น!?

ใช่ๆ ก็มีบางวันแบบนั้นเหมือนกันนะคะ

อ๊ะ...!!

ขอโทษค่ะ ที่คะยั้นคะยอ

...!!

จะรับเลย!!

หา!?

ลดลง

เป็นไปไม่ได้ที่จะลดลง!!!

ที่บอกว่าเสื้อเชิ้ตสั่งพิเศษมันคับ...นั่นหมายความว่า!!

คึ่ก...

ให้เพิ่มเวรทำอาหารของฉัน...ด้วยเมนูสุขภาพดี...

ปุ๊บปั๊บ...

วันต่อมา

ของหวานกัน!

ทำ

ก็เลยลองทำดูค่ะ!

คุณอิชิซะอยากจะรู้จักความรักจังเลยค่ะ

โฮ่...

ช่วงนี้เพราะการฝึกพิเศษของรินน่า ทำให้อิ่มท้องแล้วนี่นา

ถือเป็นคำขอบคุณด้วย จะทำอะไรให้ก็ได้เลยนะคะ!

อื๊อ...

มีคำขอไหมคะ?

อดอาหารแบบเก็บเป็นความลับนี่สิ

ไม่ไหวๆ!!

คุณเมอิชิ

ฟังนะ

คือว่านะ---

คุณอิชิซะอยากจะรู้จักความรักจังค่ะ

คุณอิชิซะอยากจะรู้จักความรักจังค่ะ

หา!?

เดี๋ยวนะ!?

เอ๊ะ...แต่ว่า...?

หรือว่าอีกแล้วนะ ที่คุณทำเสื้อเชิ้ตของผม...

...คับเนี่ย...

ห๊ะ?

อ้วนขึ้นแล้วนะ!!

ทุกๆ วันเลย!! ข้าวอร่อยมากเลยค่ะ!

ตอนอยู่คนเดียวนี่ ไม่ได้กินอย่างเป็นระเบียบขนาดนี้เลย...

ช่วยเช็คให้หน่อยสิ

จริงๆ แล้วก็ไม่อยากให้คุณรู้หรอกนะ...

จากการที่นอนกลิ้งเพลินๆ! ใช้ชีวิตแบบเกียจคร้าน!

แต่การให้คุณเห็นสภาพร่างกายที่โทรมๆ ของฉันน่ะ มันได้ผลที่สุดเลย!

อาจจะน่ารำคาญนะ...

ว่าไงนะ...!

รินน่า

หายใจเข้าลึกๆ นะคะ

ใจเย็นลงแล้วใช่ไหมคะ?

•••••

...ขอโทษจริงๆ เลยค่ะ

ไม่ๆๆๆ เลย!!

เอ่อ...อาจจะเสียมารยาทหน่อยนะคะ แต่ว่า

นี่...คุณอ้วนขึ้นจริงๆ เหรอคะ?

ก็เสื้อมันคับนี่นา

เอ๊ะ

ปุ่มที่หลุดออกมานั่นก็เป็นหลักฐานชั้นดีแล้วนี่คะ

นั่น

นอกจากตรงนั้นแล้ว ความคับของเสื้อผ้าก็...

...จริงด้วย ไม่มีเลยนี่นา

รอเดี๋ยวนะคะ

ซะ

นี่

แค่บางส่วน...ที่มัน "เติบโต" ขึ้นมาน่ะ...

ของที่อยากกิน! จะทำอะไรก็ได้เลยนะคะ!?

ปุ๊บ

ปุ๊บ

คุณอิชิซะอยากจะรู้จักความรักจังค่ะ

ขอสโคนหน่อยได้ไหมคะ?

กินจนหมดเลยดีกว่า

ฝากไว้กับฉันได้เลยค่ะ!!!

แวบ

การใช้ชีวิตกับคุณเมอิชิกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

หึมมม...

ชีวิตของตัวเองก็เปลี่ยนไปหมด

รักจังเลยนะ

ต่อไปนี้ก็...

จริงๆ เลย

ความรักนี่อาจจะเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อก็ได้นะ

คุณเมอิชิ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?

อ๊ะ

งั้นก็—

ดีจังที่ไม่ได้อ้วนขึ้น แต่ว่า

ถ้ามันใหญ่กว่านี้อีกจะลำบากแย่เลยนะ!!!

แต่ว่า...

...คุณเมอิชินี่

ชอบแบบที่ใหญ่ๆ เหรอคะ

ทั้งความรักและความกังวลก็สมส่วนกันไปด้วย...♡

ห๊ะ

ฉันนี่แหละ ตัวประหลาดเหรอ!?

ไม่สิ มันลำบากจริงๆ เลยค่ะ...

ไซส์นี่สิ...

คุณอิชิซะอยากจะรู้จักความรักจังค่ะ > ต่อจากฉบับเดือน 11