ตอนที่ 52

ตอนที่ 52 อิชชิกิได้รับรู้

คุณอิชชิกิ อยากรู้จัก

ความรักจัง

สายตาแห่งเหล็กกล้ากำลังจับจ้องไปที่...?

ตัดสินใจแปลงร่างเป็นสาวน้อย & เล่มล่าสุดคอมิกส์เล่ม 9 วางจำหน่ายแล้ว!!

อายูเนะ อารารากิ

โรคุฮันดะ เมอิชิ

มิบุคะวะ

อายุ 19 ปี ในฐานะนักสืบเอกชน อาศัยอยู่ในตึกแห่งนี้ และมีงานของหน่วยพิเศษมาปรากฏตัวให้ทำเป็นครั้งคราวในสัปดาห์

งานในฐานะนักสืบเอกชนส่วนใหญ่จะเป็นการหาสัตว์เลี้ยง เป็นต้น

รับงานในฐานะนักสืบที่ถูกจ้างมา

ตอนนี้งานส่วนใหญ่จะมารวมอยู่ที่นี่ และช่วยทำภารกิจไปพร้อมกับฉันด้วย

1/2

เดินไปตามย่านการค้า ก็เก็บขยะเต็มสองมือ

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ไปช่วยผู้คนแล้ว

มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

เป็นที่รู้จักของชาวบ้านในพื้นที่

สายตาที่ช่างสังเกตและความน่ารักนั่น เป็นแบบอย่างที่ควรเลียนแบบเลยนะ—

23

และเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้เขาผ่านการเป็นนักสืบรับจ้าง

วิธีการทำงานเหมือนร้านสะดวกซื้อประจำเมืองเลยนะ

แบบนี้ก็พอจะมีรายได้เลี้ยงชีพได้แล้วนะ

ต้องมีการปรับตารางงานของเขาร่วมกับงานของนักสืบที่ถูกจ้างด้วยสินะ

ความรู้สึกแปลกๆ หรือความรู้สึกอึมครึม มันเกิดมาเพราะ "ไม่รู้" ต่างหาก

พอวิเคราะห์แบบนี้ได้แล้วก็ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ

ถึงจะถูกเขย่าความรู้สึกไปเยอะเหมือนกัน แต่...

เมื่อเข้าใจได้ขนาดนี้แล้ว ก็ไม่เป็นไรแล้ว

...วันนี้ลองเปลี่ยนเป็นชุดหน้าร้อนดูแล้วนะ

คุณเคย์บุ!

ขอบคุณมากนะ

มันเด็ดจังเลยนะเนี่ย

จัดแฟ้มเสร็จแล้วค่ะ!

ใช้ตามวิธีที่คุณสอนเลยค่ะ!

งั้นไปตรวจตรากันเลยไหมคะ

ค่ะ!

นี่ไง พอวิเคราะห์แล้ว ไม่มีปัญหาเลย...!

ดีจัง

ฉันยัง

เป็นเหล็กกล้าอยู่ได้นะ

คุณเคย์บุ!

เป็นยังไงบ้างคะ!

ทางนี้ก็เรียบร้อยดีค่ะ!

ก็แค่แนะนำทางให้คนที่ลำบากไปสักสองสามครั้งเองค่ะ!

ไม่มีปัญหาหรอก

งั้น

กลับไปที่หน่วยตรวจตรากันเลยไหมคะ

ทางลัดน่ะ

จะให้ทำอะไรคะ

ค่ะ!

อืมมม

คุณเคย์บุ คุณเคย์บุ

ขาคุณไม่เป็นไรเหรอคะ?

...เปล่า ไม่มีปัญหาหรอก

...เป็นความผิดของฉันเองที่ใส่รองเท้าที่ไม่ชิน

นี่

มันเลือดออกนี่นา!

เดี๋ยวก่อนค่ะ กำลังติดพลาสเตอร์อยู่...

เป็นไปไม่ได้! แถมยังถูกจับได้อีกด้วย

โธ่ เอ๊ะ! ลืมไป!

มัวแต่ตั้งใจสืบสวนของเขาจนเผลอไปซะได้...

ช่างเถอะ ปล่อยฉันไปเถอะนะ

ถ้าฉันเป็นตัวถ่วง ก็คุณกลับไปก่อนคนเดียวนะ—

...ตั้งใจจะทำอะไรกันนะ?

อา! เอิ่ม...

จะหิ้วหลังให้เอง

ไม่เป็นไรหรอก! ก็ไม่ได้ถึงกับเดินไม่ได้ซะหน่อย

ห๊ะ!

ไม่ไหวค่ะ

ถ้าเดินไปมากกว่านี้ แผลจะแย่ลงกว่านี้อีกค่ะ

จะปล่อยให้คุณเคย์บุกลับไปพร้อมกับเป็นของที่ต้องดูแลไม่ได้เด็ดขาด!

มันไม่เกี่ยวกับคุณนี่คะ?

ฟ

ถ้ามันไปกระทบต่องานในอนาคตจะลำบากนะ

●●●●●

คุณอิชิกิอยากจะรู้จักความรักจังเลยค่ะ

หนักจังเลยนี่...

ไม่เลยค่ะ! เบามากเลย!

~...

ช่างน่าสมเพชอะไรอย่างนี้ เป็นไปไม่ได้จริงๆ...

...นี่นะ ถึงแม้จะเป็นข้ออ้างส่วนตัวก็ตามนะ

?

อยากให้คุณไม่ต้องพูดให้ใครฟังเลย

ฉันเป็นเหล็กกล้าแล้วนะ... แต่กลับกลายเป็นแบบนี้...

จะไม่พูดให้ใครฟังค่ะ! ถ้าหน่วยตรวจตราใกล้เข้ามาแล้วจะปล่อยคุณลงเอง สบายใจได้เลยค่ะ!

......

คุณอิจิกะอยากรู้จักความรักจังเลยค่ะ

งั้น ก็อย่างนั้นแหละ!

เพราะว่าชอบให้คนอื่นหิ้วหลังตัวเองมากเลยค่ะ! ดีใจจังเลย!

...ว่าอะไรนะ...

ก็เลยอยากให้คุณอย่าคิดมากเลยค่ะ

เพราะเรื่องแบบนั้นไงคะ!

ตรงกันข้าม คือว่าผมเป็นคนบังคับให้หิ้วเองต่างหาก!

ซี

ตั้งใจจะปลุกใจฉันเหรอ...?

...แย่จังเลยนะ

เพราะความผิดของฉัน เลยทำให้ลำบาก

...นี่มันครั้งไหนแล้วนะที่ได้ให้คนหิ้วหลังแบบนี้

พูดอะไรน่ะ! ไม่ลำบากสักหน่อยค่ะ!

รู้สึกสบายใจจังเลย

...ขอบคุณนะ

คุณโรคุทันดะ นักสืบ

ไม่เป็นไรเลยค่ะ!

ทำไมถึงดูดีใจขนาดนั้นล่ะ!?

ก็มันดีใจนี่นา!

นี่ไง! ก็เพราะว่าชอบให้คนอื่นหิ้วหลังตัวเองนี่นา!

อะไรกันเนี่ย...

อาการมันเพี้ยนไปหมดเลย

ถึงวิเคราะห์แล้วนะ...

ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ!!

...ยังไงก็ตาม วันนี้ฉันทำพลาดเข้าให้แล้ว...

ความล้มเหลวเนี่ย มันเป็นเรื่องที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยนะ

ฉันน่ะ...

เป็นเหล็กกล้านะ

ต้องจัดการตัวเองให้ได้ ไม่งั้นจะอีกแล้ว...

ไม่ไหว ไม่ไหว! ต้องตั้งสติให้ได้สิ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ

เป็นคนแปลกจริงๆ

คุณโรคุทันดะ เมอิชิ"

แต่ว่า

เป็นคนใจดีนะ

ครั้งแรกเลยที่ได้เจอคนแบบนั้น

รู้สึกไม่สบายใจจัง...

นี่มันหงุดหงิดเหรอ...?

...ก็รู้สึกว่าไม่ใช่เหมือนกันนะ

คุณอิจิกะอยากรู้จักความรักจังเลยค่ะ

จับได้แล้ว!

จะจับกุมในข้อหาขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ขณะกระทำความผิด

...โล่งใจจัง

ทำได้สำเร็จแล้ว

เหล็กกล้า...

ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน

ฉันทำคนเดียวได้...!!

ทิ้งคนนั้นไว้ข้างหลังแล้ว!!

สมแล้วค่ะ คุณผู้กำกับ!

ก็แค่ทำเรื่องธรรมดาน่ะค่ะ

การตรวจเยี่ยมแผนกนักสืบประจำการ ใกล้จะถึงเวลาแล้วเหรอคะ?

โถ่... ตอนนี้คุณผู้กำกับไม่อยู่ ทางนี้ลำบากจะตายอยู่ค่ะ!

อืม

ไว้เจอกันวันนั้นนะคะ

เย้!!

นั่น

...แล้วคุณโรคุทันดะ นักสืบล่ะ?

ครับ!

ร่างกาย

กำลังรักษาแผลถลอกอยู่ที่ห้องพยาบาลอยู่ครับ!

นั่น

งั้นที่เหลือฝากด้วยนะ

ค่ะ!

เสียงดังน่ารำคาญจังเลยครับ รุ่นพี่

ก็ดีใจนี่นา จะให้ทำยังไงได้ล่ะ!

ฟุฟุฟุ

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

ดูแลตัวเองด้วยนะคะ!

ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ คุณโรคุทันดะ นักสืบ~

ขอโทษด้วยค่ะ!!!

ซ

?

อะไรเหรอ อะไร?

ผมไม่ได้ช่วยอะไรเลยนี่นา!!

ตรงกันข้าม...ยังไปสร้างความเดือดร้อนให้ด้วยอีก...

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ปล่อยให้ฉันจัดการเอง

ดี

ฉันน่ะเป็น "เหล็กกล้า" นะ

นี่คือวิธีที่ "เหมาะสมที่สุด" ของฉันนะ

นั่นไม่ดีค่ะ

ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะฝากทุกอย่างไว้กับคุณอิจิกะ ผู้กำกับได้ทั้งหมดนะ

หา...?

ถึงจะแข็งเป็นเหล็กกล้าแค่ไหนก็ตาม

หมายความว่าฉันคนเดียวมันไม่มีกำลังพอเหรอคะ?

ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ

คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะคะ

●●●●●

...ทำไมกันนะ

เอ๊ะ?

ทำไม...คุณถึงได้ตรงไปตรงมาขนาดนั้นล่ะ

ฉันน่ะ...

พูดอะไรอยู่น่ะคะ

ฮีโร่ที่ตรงไปตรงมาและดูเท่ที่สุด...

ฝ่ายผู้พิทักษ์ความยุติธรรมก็คือคุณอิจิกะ ผู้กำกับไม่ใช่เหรอคะ!

...อุ๊บส์ ขอโทษด้วยค่ะ

ดูเป็นเด็กน้อยไปหน่อยเหรอคะ

พวกผู้พิทักษ์ความยุติธรรมนี่นะ...

พูดเรื่องไร้สาระอะไรน่ะ

ฟู่ววว

1.

ขอโทษด้วยค่ะ...

เพราะว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วนะ ต้องตั้งใจให้ดีล่ะ

ค่ะ! รับทราบเลยค่ะ!!

เอ่อ...ถ้ามีโอกาสได้เจออีกครั้งล่ะก็...

คิดว่าต้องมีการทบทวนรูปแบบการทำงานนะ

อนาคตเราอาจจะได้ทำงานด้วยกันก็ได้นะ

ตอนนั้นก็ฝากด้วยนะ

ค่ะ...!

งั้นนะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ! คุณอิจิกะ ผู้กำกับ!

......ตรงไปตรงมานี่...เป็นใครกันแน่เนี่ย!!

ความรักนี่น่ะ

คิดมาตลอดว่ามันไม่ใช่เรื่องของตัวเอง

ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีความรู้สึกแบบนี้โผล่มา

สุดท้ายแล้วความรู้สึกนั้นก็...

ตอนนี้ฉันรู้ซึ้งดีเลยล่ะ

ระวังอากาศร้อนหน่อยนะ

ค่ะ!! ลินน่าก็ระวังด้วยนะ!

ลินน่า! มีห้องครัวนะ เอาของฝากมาด้วยสิ

56

ค่ะ! ฮัลโหลค่ะ!

เมอิชิ

ค่ะ! อยากได้ของฝากแบบไหนคะ?

ชอบคุณที่สุดเลย

ห๊ะ

จู่ๆ นี่ถามอะไรน่ะคะ!

ฟุฟุ ไม่เป็นไรเหรอคะ?

คำพูดมากมายที่

ในวินาทีที่ความรักผลิบานขึ้นมา...

คุณมอบให้

ขอบคุณนะ เมอิชิ

ฉัน

ฮะ...!?

คุณอิจิกะอยากจะรู้จักกับความรักค่ะ

ต่อจากฉบับเดือน 5 นะคะ