ตอน 15: Chapter 15

นี่...แกนี่เองเหรอ!?

รุ่นพี่โอคุอากิที่ตามต้อน箱ซังจนมุม!! มือที่ยื่นมาช่วยในยามคับขัน...!?

กินทามะ พร้อมคอมเมนต์จากคุณโฮชิเอะชิอาคิ!! มีมังงะพิเศษวาดใหม่และจดหมายแนะนำตัวละครเฉพาะที่นี่!! รวมอยู่ในโค믹สเล่มล่าสุดสุดอลังการเล่มที่ 3 แล้วนะ! กำลังวางแผงอยู่!!

แนะนำโดยรุ่นพี่อิวามอโตะ

ชิอิบาชิ ซาบุ

ซู...คุง...!!

แนะนำโดยคุณอิวาโมโตะ

ไดจู โค วะ สึกิมาโทะ โค โอโตโกะ บทที่สิบห้า: ชายในช่องว่าง กับ ชายผู้ยิ่งใหญ่

โก็นบาชิ ฮิโรชิ

พี่ชาย! ไม่ได้เจอกันนานเลย

เอ๊ะ...?

โอ๊ะ

เรื่องอื่นไว้ก่อน...

หนีไปดีกว่า

อ๊ะ

อ๊ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย!

คุณอิวาโมโตะ!

ใส่ชุดนักเรียนนี่นา!? เป็นรุ่นน้องของแกนี่นา!?

เอ่อ...แต่ก็คงไม่มีสิทธิ์มาบ่นหรอกนะ

ไม่สิ ต้องบ่นสิ!! ไม่ใช่แค่ 14 คนเองนะ!!

นี่...ฟังอยู่ไหม...?

ไอ้หมอนั่นมันอะไรน่ะ? มนุษย์ช่องว่างเหรอ?

...เด็กคนนั้นน่ะ...คุณยาสึกิซังน่ะ

ก็ใช่ครับ...มันเป็นความสามารถแบบนั้นครับ

เป็นรุ่นน้องที่ผมแนะนำมาเองครับ

ปกติก็คลานไปมาอยู่ในรั้วโรงเรียนอยู่แล้ว

แล้วไงล่ะ? แกกำลังสอนรุ่นน้องให้สู้กับรุ่นพี่อยู่เหรอ?

...จะให้สอนได้ยังไงล่ะ

ยังทำให้คุยกันได้ดีเลยก็ยังยากเลย...

?

เขา...เป็นเด็กที่

ง่ายที่สุดในประวัติศาสตร์การ "จับตัว" ของผมเลยครับ

ห๊ะ...?

หมายความว่ายังไงกันล่ะ...?

นี่ คุณอิวาโมโตะ...?

พี่ชาย...

พี่ชาย...

พี่ชายฮิโตะชิ! คิดถึงจังเลย! สบายดีไหมครับ

อีกนิดเดียวก็จะหลุดออกมาได้แล้วครับ... อย่างน้อยก็ดีใจที่ปลอดภัยนะครับ

ตั้งแต่ผมเข้าเรียนมาได้สองปี... ก็เป็นห่วงอยู่ตลอดเลยครับ

ชายในกล่องประหลาด

วิชาของนักมายากล...ไม่สิ...ของอาจารย์

ได้เห็นด้วยตาตัวเองอีกครั้งแล้วรู้สึกตื้นตันใจเลยครับ!!

นางพญางูสุดฮอต

ผู้ชายรูปงามคนนี้ สามารถเข้าไปในกล่องเล็กๆ ได้ด้วย

น่าประทับใจมาก! ฉากหลบหนี!!

ความลึกลับของร่างที่เหมือนสิ่งมีชีวิต

เด็กแบบนี้ ต่อไปนี้ไปแล้ว คงไม่อยากมีให้กันอีกเลยล่ะนะ

ค่าเข้าคือตอนดูเสร็จแล้วตอนกลับนะครับ—ท่านเจ้าของ館—

ดูอยู่เหรอ คุณยาสึกิ

อืม

อยากเป็นเหมือนพี่ชายจัง

อ๊ะ

อาฮ่าฮ่าฮ่า

โฮโฮโฮโฮโฮ

นี่มันต้องใช้เทคนิคเลยนะ

ถ้าทนคำสอนอันเข้มงวดของอาจารย์ไหวล่ะนะ

แล้วก็เป็นสายเลือดสินะ

ก็...ถึงจะว่ายังไง เธอก็เป็นน้องชายของฉันนี่นา

เลือดเราก็เหมือนกัน...แต่ก็เป็นความจริงที่ส่วนใหญ่มันไม่เป็นแบบนี้...

ถ้ายังติดอยู่ในช่องนั้นแล้วมองดูอยู่แบบนี้ล่ะก็...คงไม่ไหวหรอกนะ...

เกือบจะ...เกือบจะ...เกือบจะทั้งหมดเลย

...เท่จัง...

คุณชื่นชมมากเลยสินะครับ...ถึงกับเก็บใส่กล่องพกพามาด้วย...

ทำแบบนั้นได้เพราะรักพ่อมากเกินไปจนดูไร้เดียงสา... มีแต่พี่ชายเท่านั้นแหละครับ...

ดีมาก...ร่างที่น่าตื่นตาตื่นใจนี่นา

พ่อ...อาจารย์!

ดูสิครับ! ใส่ในกล่องส้มได้แล้วครับ!

ให้ผมได้ขึ้นไปบนเวทีด้วยสิครับ!

นี่น่ะ...มันเป็นเรื่องของการค้าขายกับลูกค้าไงล่ะ

คุณยาสึกิ...แกยังเด็กอยู่เลยนะ

สิ่งที่ทำให้ลูกค้ามีความสุขก็คือตอนที่ "เด็กหนุ่มรูปงามตัวใหญ่" เข้าไปอยู่ในกล่องน่ะ

มันเอาไปแสดงบนเวทีไม่ได้หรอกนะ

เป็น...แบบนั้นเหรอครับ

ใกล้จะทำได้แล้วนะ...

หุ่นเชิดโชว์—

ค่าเข้าคือ

คุณจื่อไห่

นี่ไง

โฮนระ

นี่ไง

พี่ชายสุดยอด

ค่าเข้าคือตอนดูเสร็จแล้ว—ท่านเจ้าของ館—

อัจฉริยะในตำนาน

นางพญางู

เข้าแล้วครับ

เด็กประหลาดเก่าแก่ งานเทศกาลโชว์หนุ่มรูปงามสุดหล่อจัง

ยาสึกิ...ยาสึกิ อยู่ไหนล่ะ

แกนี่ไง บอกให้มานี่นา...

ให้รออยู่หน้าซากุระที่เนินเขา...

จะให้โชว์อะไรกันตรงนี้ล่ะ?

ถ้าไม่มีกล่อง ก็ไม่มีอะไรเลย

มีแค่ร่างที่เหมือนต้นไม้เท่านั้น...

พี่ชาย ทางนี้ครับ

พี่ชาย...

ดูสิ...ผมทำได้ถึงขนาดนี้แล้วนะ

กลายเป็นเด็กหนุ่มรูปงามแล้วนะ

แก...

เป็นไปไม่ได้!!

นี่ ถ้าอย่างนี้ก็ออกไปที่ร้านได้แล้วใช่ไหมครับ...ให้ผมได้เจอคุณลูกค้าด้วย...

แบบนั้นน่ะ...คนเขาจะมองว่าน่าขยะแขยงนะ!! มันไม่ใช่รสนิยมของอาจารย์เลย!!

แร...แบบนั้นเหรอครับ...?

ยาสึกิ สุดยอดไปเลยนี่นา...!!

อืมมม...ดีจัง...

เห็นภาพแล้วสิ...สมกับเป็นลูกชายของฉันจริงๆ!!

เดี๋ยวนี้เลยนะ จะสร้างเวทีให้แกเลย!

อาจารย์...!?

ไม่นะ...ไม่นะ...!?

ตำแหน่งของฉันนี่...!?

ร่าง...แกก็คงจะอายุ 25 แล้วสินะ

ช่วงนี้ลูกค้าก็แวะมาน้อยลง...

พี่ชาย...ถูกรักใคร่มากจริงๆ นั่นแหละ...

แต่...มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ...?

โอ้โห

โลงศพ รีบเอามาเดี๋ยวนี้สิ

ตรงนี้

เข้า

ออก

โลงศพ...ลูกค้าของพี่ชายที่แวะมาน้อยลงน่ะ ไม่ใช่เพราะอายุนะ...แต่เป็นเพราะว่าช่วงนี้ผู้คนกำลังคึกคักกับดาวหางฮาเลนี่แหละครับ...

สักพักต่อมา ทหารก็เดินมาหาผมครับ เป็นนักเรียนจากโรงเรียนทหาร

ก็คือคุณนี่เองสินะ ที่เป็นคนลือกันว่าชอบแอบมองคนอื่น

วิชาเอก ของใหญ่ กับผู้หญิง เล็กๆ

งานเทศกาลโชว์หนุ่มรูปงามสุดหล่อจัง งูทองคำแห่งศตวรรษนี่

ผมได้ดูการแสดงแล้วนะ

ยามาซากิ...ยาสึกิคุง

คุณนี่...

มาชวนเหรอครับ?

ได้เลยครับ ไปกันเถอะ

เอ๊ะ?

เดี๋ยวก่อน

สำหรับคุณแล้ว ที่นี่คือ...

ไม่ครับ

ไม่เป็นไรครับ

ยาสึกิ...แกทำตามใจตัวเอง...

นี่มัน...เหมือนอัจฉริยะเกินไปเลยนะ

กองทัพคงไม่ปล่อยพรสวรรค์ของผมไปเฉยๆ หรอกครับ!

แบบนี้แหละดีแล้ว...

ขอโทษที่บุกเข้าไปแบบไม่เกรงใจนะครับ... งั้นผมจะอยู่ที่นี่เอง

ที่ไหนเหรอ?

เปล่าครับ มีที่พักอยู่...

จะดูไหมครับ?

สำหรับผม แค่นี้ก็พอแล้วครับ

อ๊ะ

เดี๋ยวก่อน

ขอคุยกันอีกหน่อย...

อยากจะฟังเรื่องของคุณให้มากกว่านี้...

ยาสึกิคุง!!

เอาล่ะ พี่ชาย...

ให้ผมเป็นคนปล่อยให้คุณออกไปเอง

เอาล่ะ ออกมาเถอะ... โลงศพ...พี่ชาย...

พี่ชาย...คือเจ้าของร้านกล่องรุ่นที่สองครับ

ไม่ใช่ผม...พี่ชายจะเดินทางต่อไปเอง...

เป็นอะไรไป...พี่ชาย...จะหนีเหรอ

จะตามคุณฮาโกะไปไหม? ถึงอาจารย์จะเสียไปแล้ว แต่ก็ยังทำได้แบบนี้ไม่ใช่เหรอ!

อ๊ะ...

อ่า...

รุ่นพี่...

ตอนที่ไปชวนคุณ...คนที่อยู่ข้างๆ

คนนั้น...คือเจ้าของร้านกล่องสินะ...

...คุณอิวาโมโตะ...เจ้าของร้านกล่องน่ะ...ไม่มีหรอกครับ...

ผมเป็นคนทำให้มันล่มสลายเอง

ผมเป็นคนทำให้มันล่มสลายเอง...

...ไม่ครับ...

...รุ่นพี่...

กรุณา...ฆ่าผมด้วยเถอะครับ...

แล้วก็...

คุณช่วยรายงานให้หน่อยได้ไหมครับว่า... คุณซูมิเสียชีวิตที่โรงเรียนแล้ว...

ใช่แล้ว...ให้ผมเป็น...

เจ้าของร้านกล่องให้ผมเถอะครับ...

ผมคือ...

เจ้าของร้านกล่องครับ...

เพราะว่า...

วิชาของพี่ชายคุณน่ะ...ทำได้ทุกอย่างเลยนี่นา

ผมนี่แหละคือเจ้าของร้านกล่องครับ

จับผมไว้เลย!!

ยาสึกิ...

พี่ชาย...

แกน่ะ

จะฆ่าฉัน

กี่ครั้งกันนะ

มือที่ยื่นออกไปอีกครั้งจะ "บดขยี้" เขาอีกครั้ง! ชะตากรรมของคนทั้งสองที่กำลังดิ้นรนในความมืดคือ...!?

คำแนะนำของคุณอิวาโมโตะ... จบตอนที่สิบห้า