ตอน 19: Chapter 19

ตอนที่หนึ่ง/การถ่ายทอดจิต

คุณทาจิบันคะ คุณไม่สามารถแนะนำให้ฉันเข้าสู่สึโฮกะได้จริงๆ หรือคะ

พลังของฉันเป็นของจริงค่ะ จริงๆ แล้วฉันสามารถวาดอะไรก็ได้โดยไม่ต้องเห็นมันโดยตรงเลยค่ะ

รวมเรื่องสั้นสุดระทึกที่เต็มไปด้วยความรัก "ตอนของชายกล่อง" เต็มๆ เลยค่ะ!!

เล่มล่าสุดของรวมเล่มวางจำหน่ายแล้วนะคะ!! "คำแนะนำจากรุ่นพี่อิวาโมโตะ" โดย ฮิราชิอิบาชิ ฮิโรชิ

ลองให้พลังของฉันดูสักหน่อยนะคะ

เป็นยังไงคะ เห็นชัดเลยใช่ไหมคะ

คุณเข้าใจถึงคุณค่าของสิ่งนี้ไหมคะ

มีคำกล่าวว่าถ้าไปที่บ้านหลังนั้นโดยตรงแล้วจะเจอเรื่องร้ายๆ เลยค่ะ

มีป้ายประกาศเต็มไปหมดเลย...ว่าถ้าอ่านแล้วจะถูกสาปด้วยค่ะ

...ถึงขนาดว่าแค่เห็นก็ตาบอดไปเลยก็ว่าได้ค่ะ

แต่สำหรับฉันแล้ว สามารถวาดออกมาได้อย่างประณีตขนาดนี้เลยนะคะ

เป็นยังไงบ้างคะ...

คุณจะยอมรับฉันว่าเป็นผู้มีพลัง และให้ฉันเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสึโฮกะได้ไหมคะ

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะเข้าเรียนให้เร็วที่สุดค่ะ...ที่น่าอายคือบ้านของฉันไม่มีเงินค่ะ! ถ้าคุณต้องการ ฉันจะวาดภาพถ่ายทอดจิตแบบอื่นให้มากกว่านี้อีกนะคะ...

คำตอบจากคุณทาจิ

แค่ดูเฉยๆ ตาจะปิดเลยเหรอ? ถึงจะมีบ้านแบบนั้นก็ไม่แปลก

อีกอีก ที่ถ่ายไว้ ส่งมาให้หน่อยสิ... อยากเห็นข้างในด้วยเลยนะ

อาาา! คุณทาจิบานะ!!

ตามที่คุณสั่งเลยครับ!!

ว่าแต่ ความสามารถของคุณน่ะ... เทพเจ้าเลยรึไง?

จะส่งให้อีกเยอะๆ เลยครับ!! ตามที่คุณต้องการเลย!!

★คำแนะนำจากรุ่นพี่อิวาโมโตะ

ตอนที่สิบเก้า เรื่องราวของสิ่งของที่รับคลื่นและผู้ถ่ายทอดจิต

☆หน้าพิเศษที่อัดแน่นไปด้วยฉากสวยงาม เนื้อเรื่องหลักที่สมบูรณ์แบบสุดๆ!! เล่มล่าสุดที่สี่ วางจำหน่ายแล้วค่ะ!

ฮิราชิอิบาชิ

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบสาม การถ่ายทอดจิต

อาาา, เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาถ่ายทอดจิตในสถานการณ์แบบนี้

ทุกอย่างกำลังพังทลายลง

ทุกสิ่งที่เคยถ่ายทอดจิตมาทั้งหมด

นี่มัน...คือบาปที่ฉันก่อขึ้นรึเปล่าเนี่ย

คุณทาจิบันคะ...ฉันวาดภาพถ่ายทอดจิตของบ้านหลังนี้ไม่ได้แล้วค่ะ

น่าเสียดายจัง...น่าเสียดายจัง...น่าเสียดายจัง...

ขออนุญาตค่ะ

ว๊ะ!

ลางสังหรณ์ไม่ดีเลยค่ะ

อาา คุณสินะ

ขอโทษด้วยนะ...ไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไรหรอก...

ช่วยเอาอันนี้ไปให้หน่อยได้ไหม?

เรื่องที่เสร็จไปแล้วน่ะ มันมีเยอะเกินไปหน่อยน่ะ...

อันนี้เป็นการถ่ายทอดจิตใช่ไหมคะ?

"พลังของเทพ" น่ะสิคะ

เยอะแยะไปหมดเลยนะคะ...

นี่มัน...บ้านที่น่ารังเกียจเหรอคะ...?

ไม่นะ...หรือว่า...? ละเอียดขนาดนี้...

คุณรู้ด้วยเหรอคะ?

สมแล้วที่เป็นคุณอิวาโมโตะคุง ♡ เขาเป็นคนชอบแสดงออกด้วยความยินดีด้วยนะคะ~ ♡

เอาเถอะ ก็เป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว...วิธีจัดการก็ให้คุณตัดสินใจเลยนะ

สรุปก็คือ...ให้จัดการแล้วเย็บเล่มให้สินะ

จะให้ฉันจัดการงานจิปาถะให้ด้วยเหรอ คุณนี่

ถ่ายทอดจิตป้ายประกาศมากมายรอบๆ อย่างละเอียดเลย...สุดยอดไปเลยนะ

แต่ว่าบ้านที่น่ารังเกียจน่ะ มันควรจะถูกเผาจนหายไปแล้วไม่ใช่เหรอ

มีเป็นพันแผ่นเลยนะ...

ก็เป็นบ้านแบบนี้ไงล่ะ

บางทีอาจจะมีแนวโน้มของการวางเพลิงด้วยก็ได้นะ

แบบนี้มันจะทำการสำรวจต่อไปไม่ได้แล้ว...น่าเสียดายจัง...

เขาเองก็ไม่มีแล้วเหรอ...

●●●●●

...?

อะไรน่ะ...ความรู้สึกแปลกๆ นี่

คู่หนังสือของคุณอาจารย์คนนี้

ตอนนี้อยู่ที่โรงเรียนนี้เหรอคะ?

ย่านร้านเหล้าของเมืองแห่งหนึ่ง...

อิ่มอร่อยจังค่ะ ♡

จะมาอีกนะ~

นี่...

อันตรายนะโว้ย! ไอ้เด็กเวรเอ๊ย~

หืม? อะไรเหรอ? ผู้หญิงเหรอ~

ให้ตายสิ... เหะๆ... ระวังตัวด้วยล่ะ

...อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว

ทำอีกแล้วสิ~

ในเมื่อถูกคุณอิวาโมโตะดูแลแล้ว...ความเลวร้ายก็ต้องทำให้มันน้อยที่สุดนะ ♡

ช่างเถอะ งั้นแอบเอาคืนไปดีกว่า

เซย์โซ ทาอิโต มา ซึเคะะ มิเดะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

ฮ่าๆๆๆ

อืม...?

อะไรน่ะ...? บ้านหลังนั้นน่ะ...

ฉันทำมันไปซะแล้วววว~...

อา

แย่แล้ว...เห็นเข้าให้แล้ว!!

หืม? นั่นไง...

สมัยก่อนมีข่าวลือกันนี่นา...

คุณรู้ด้วยเหรอคะ?

ว่าถ้าเห็นจะนำมาซึ่งความโชคร้าย...ว่าถูกสาป...แต่ก็ถูกเผาไปแล้วนี่นา?

ห๊ะ?

อะไรกันเนี่ย บ้าจริง...งั้นจะลองดูใหม่อีกทีดีกว่า

อาา~? ไม่รู้ววว~

ดูสิ...ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย!!

ก็แค่บ้านผุๆ ที่เต็มไปด้วยป้ายประกาศเท่านั้นเองนี่นา

ยังไงก็ต้องมีแต่พวกคนประหลาดอาศัยอยู่แน่ๆ เลยสิ?

เอ๊ะ?

ดีจังเลยค่ะ คุณชอน จะไปแล้วนะ

เก๊ด...

มะ...ทำไมล่ะ...!?

เอ๊ะ?

เอ๊ะ?

โว้ยยย!! ยาย...ยายกำลังจะมาแล้ววววววว~!?

คุณ

ฮึก

อึ... อือ~...

เจ็บโว้ยยย...

ฟุอิ

โอยๆ

โอยๆๆ...

ฟุฟุฟุ

แย่แล้ว มองไม่ค่อยเห็นเลย

แต่ว่า...รู้แล้ว...

ตรงนั้นน่ะ...มีคนอยู่...เยอะแยะ...กำลังวุ่นวายกันอยู่...

ให้ตายสิ...ต้องไปช่วยแล้วสิ...!!

กระเป๋าก็ต้องเอาคืนด้วยสิ~

อึก

<

ให้ตายสิ...หายไปแล้ว!!

เดี๋ยวก่อนนะ......

...คุณเป็นใครคะ?

ฉันคืออิวาโมโตะ ชั้นปีสามค่ะ

มาสอบถามเกี่ยวกับ "ภาพจิต" ที่ถูกส่งมาจากคุณทาจิบานะโจค่ะ

●

เข้ามาสิ

ขออนุญาตค่ะ

ฉันคือฟุเดกิ ชั้นปีสี่ค่ะ

คุณคืออิวาโมโตะสินะคะ

...เกี่ยวกับเอกสารภาพจิตของบ้านต้องสาปที่รุ่นพี่ส่งให้คุณอาจารย์น่ะค่ะ...

วาดออกมาได้ดีมากเลยนะคะ

หา...?

เอ๊ะ เอ้อ แน่นอนอยู่แล้วค่ะ...

ว่าแต่ มีถึงสองพันหกร้อยห้าสิบหกแผ่นเลยนะคะ

●●●●●

...แค่นั้นทั้งหมดเลยเหรอคะ?

หมายความว่ายังไงเหรอคะ

รู้สึกว่ายังมีภาพจิตที่ไม่ได้วาดส่งมาให้ฉันอยู่นะคะ

ดีจังเลยค่ะ

ภาพด้านในของบ้านต้องสาปค่ะ

ก็อย่างที่คิด...ไม่มีภาพคนเลย

ใครน่ะ...

คุณอิวาโมโตะคะ บ้านหลังนี้มันหายไปแล้วค่ะ

เอ่อ...เข้าใจค่ะ...

ลืมมันไปซะเถอะ

ลองดูภาพนี้สิคะ...

ผู้ชายคนนี้อาจจะสังเกตเห็นภาพจิตแล้วล่ะ

เขาทำอะไรอยู่ที่นี่นะ...ถ้าสืบไปมากกว่านี้ฉันจะเป็นยังไงกันนะ

ฉันกลัวจนไม่สามารถทำภาพจิตได้เลยค่ะ...น่าจะหยุดไว้แค่นี้ดีกว่า...

...

อยู่... จริงด้วย คนเยอะแยะเลย...

บ้านต้องสาป... น่าจะไหม้ไปแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน

คุณยายเมื่อกี้ไง

กำลังแบกอะไรอยู่...?

อะไรกันเนี่ย...ไม่นะ มันเป็นสถานที่ทางศาสนาอะไรสักอย่างรึเปล่า...?

ควรจะบอกคุณอิวาโมโตะกับพวกเขานะ...

ชาคุทสึ

ไม่สิ...ผู้ชายเมื่อกี้อาจจะอันตรายก็ได้นะ แถมอาจจะหายตัวไปเฉยๆ เลยก็ได้...

โย่ว

ตังรันนน~

...!? กลิ่นนี่มัน...?

กลิ่นหอม...เหมือนน้ำผึ้ง...

ให้ตายสิ...แย่แล้ว...

มือกับเท้า...มันชาไปหมด...

นี่...ไม่น่าดมมันเข้าไปเลยสิ...?

ไม่น่า...จะเข้ามาเลย...

กรี๊ดดดดดดดดดดด!

อู้ววววววว!?

หนูเหรอ!?

เปล่า...เป็นคน...

เฮ้...จะเอาไปให้คุณเจ้าสินะ

คุณเจ้า...?

เป็นไงล่ะ...

ไอ้นี่มันตกลงมา...

อึก

คุณเจ้า...ไอ้นี่มัน...กั้นตรงนี้อยู่เหรอ...?

คุณพูดว่ายังไงนะ...?

คุณยายเมื่อกี้...

ฟังไม่ค่อยถนัดเลย...

อือ...? อยะ...หยุดเถอะ...

ฝืน...จะดื่ม...นะ...

อึก!

จักรวาล...

ไหลผ่านหลอดอาหารไป...รู้สึกได้...

ตื่นแล้วเหรอ...?

เย็นๆ หวานๆ...นี่มันอะไรกัน?

ฟักทอง!?

ซุปฟักทองเย็นๆ เหรอ!?

โอโนะะ ฟุรุ ดีเลยค่ะ

น...เนื้ออะไรเหรอ...

ตอบ...จับไม่ได้เหรอคะ

บอกให้กินงั้นเหรอ...!?

ทุกคนมองอยู่นะ...

ต้องกินให้ได้ อากาศมันโอบล้อม

ไม่สิ แต่ว่าฉันเองก็...

ไม่สามารถต้านทานมันได้จริงๆ

ตะเกียบมันขยับเอง...

แม้ว่ามือกับเท้าจะชาไปหมด แต่คำสาปนี่มันอะไรกันเนี่ย!?

ละลายในปาก...

น้ำซุปที่ซึมเข้าไปในเนื้อ มันกำลังลูบไล้เยื่อบุในปากของฉัน...

อร่อย...น่าจะขึ้นสวรรค์เลยล่ะ...

น...นี่มันเนื้ออะไรกันเนี่ย～～～!?

แถวบ้านเรานี่กินกันอยู่แล้วนะ จริงๆ...

ไก่ชนครับ... ข้าวต้มหม้อไก่ฟูคุ อร่อยมากเลยค่ะ

ไก่ชน!?

ไอ้นี่มันนุ่มขนาดนี้เลยเหรอ...?

ฮะ...นี่มัน...อะไรกันเนี่ย? มีผลไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรมาต้มรวมอยู่ด้วย...?

อื้ม...ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่รู้สึกว่ารสเปรี้ยวของผลไม้ที่ไม่รู้ว่าเป็นอันนี้แหละที่ทำให้เนื้อนุ่มลงนะ...

ฮะ, ตะเกียบมันหยุดไม่ได้เลย!!

ตัวฉันโดนคำสาปแล้วล่ะ

ใบไม้พวกนี้ทั้งหมดเลย

ยังมีอะไรอีกเหรอ!?

หยุดเถอะ!! ร่างกายของฉันนี่...

คุณเจ้า!!จะเสิร์ฟสาเกหวานนั้นเหรอคะ!?

ทุกครั้งมันก็มีแค่จำนวนจำกัด พวกเราก็แทบจะไม่ได้ชิมเลยนะ!!

ให้ตายสิ... มันกลับมาเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ... นั่นมันของมีค่าเลยนะ!!

เพื่อลดจำนวนลูกค้า เราต้องปล่อยข่าวร้ายให้มากกว่านี้สิ...

บ้าบอ...หยุดเถอะน่า...

ตอนนี้เข้าใจแล้ว

ประกาศที่นี่...นั่นมันเมนูอาหารไม่ใช่เหรอ...?

นั่น...นี่...

อ่านว่า "ตะระโนะ มิโซนิ" เหรอคะ?

คุณพูดว่าอะไรเหรอคะ

มะ ไม่นะ... ฮ่าๆ... เป็นไปไม่ได้...

...

"คุณเจ้า" ก็คือเจ้าของร้านแห่งนี้

คุณป้าคนนั้นเป็นพนักงานเสิร์ฟ...

น่าจะ...คุณแม่

แล้วก็มีข่าวลือว่าถ้าเห็นแล้วจะถูกสาป

นั่นเป็นเรื่องโกหกที่ลูกค้าของที่นี่ปล่อยออกมาเอง...!

เมื่อกี้เห็นเรื่องบ้าๆ ที่อยากจะผูกขาดสาเกหวานอันมีค่าน่ะ...

อ๊ะ เมื่อกี้คนเมานั่น...ดูมีแรงจัง

ไม่สิ แต่ว่า...ร้านนี้มันก็...ไม่อยากให้ใครรู้เหมือนกัน

อยากจะเก็บไว้เป็นที่ซ่อนของตัวเองน่ะ

คุณลูกค้า...เป็นคนจากโรงเรียนมิดะจิฮกุเหรอคะ?

เอ๊ะ?

ไม่สิ...เพื่อนของคุณก็มาเยอะจริงๆ นะ

เพราะว่าอาหารของร้านมันอร่อยสุดๆ เลย เลยแวะมา...

ฮ่า

คราวหน้าก็วาดรูปให้ฉันด้วยนะ บอกไว้ก่อนเลย

ที่สาขาหนึ่งนี่ก็เปิดมาแล้ว...ตอนนี้ก็เพิ่งจะเปิดสาขาที่สองได้ไม่นานเองนะ~

เชิญเลยค่ะ คุณลูกค้าก็ขอให้ร้านนี้หน่อยนะคะ~~~~~

คุณเจ้า...เป็นผู้มีพลังเหรอคะ?

ไม่สิ ใช่เลย รสชาติกับเหล้าที่ดึงดูดคนได้ขนาดนี้...เป็นไปได้จริงๆ

ดีมาก

เฮ้ย! เจอร้านดีๆ แล้วว่ะ!

เครื่องหมายของ

ว้าย

ขอโทษนะ โซอิจิโร่ที่ช่วยอยู่ด้วย...

คุณอิวาโมโตะ นี่มันเอกสารอะไรเหรอคะ?

บ้านนี้มันเป็นบ้านต้องสาป... คุณรู้ไหม? มีข่าวลือเยอะแยะเลยล่ะ...

●●●●●

เคยได้ยินมาค่ะ!

ฉันก็เคยได้ยินข่าวลือเหมือนกันนะ! ข่าวร้าย...

ถ้าคุณรู้เรื่องอะไร ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม... คุณนี่ออกไปเดินเที่ยวในเมืองบ่อยๆ ใช่ไหม?

อืม~ อ่า... เพราะเป็นคุณอิวาโมโตะนี่นา~ แต่ว่า... อืม จะทำยังไงดีนะ~

อืม...?

?

คุณอิวาโมโตะนี่น่าจะพาไปหมดเลยล่ะนะ~