ตอน 31: Chapter 31

คิวะโมโตะ รุ่นพี่ ชิอิบาชิ ซาบุรุ

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...

บ้าเอ๊ย...

โอ๊ย!

นี่...

เอ๊ะ...!?

เหรียญกลายเป็นงูแล้ว!

...เอ๊ะ...

แม่มดชาวอังกฤษ!!

ผมเห็นเป็นครั้งแรกเลยครับ!!

...

เอ๊ะ? ไม่เหมือนที่คิดเลยนี่นา...?

คุณซาซาเมะ!! นี่มัน...

พวกคนพวกนั้นน่ะ... คือพวกที่ว่า...

แม่มดน่ะ...

เป็นเด็กผู้ชายเหรอ...!?

+ + + +

★คิวะโมโตะ รุ่นพี่แนะนำ

ชิอิบาชิ ฮิโรชิ

เหล่ารุ่นน้องจิตใจดีที่ท้าทายภัยคุกคาม

ตอนที่สามสิบเอ็ด

ชายหน้าตาบึ้งตึง

☆เล่มล่าสุดฉบับรวมเล่มที่ 7 และ 'หลานของนุราริฮยอน ~ด้านมืด~' วางจำหน่ายแล้วอย่างล้นหลาม!!

แม่มดชาวอังกฤษเหรอ...?

ทำไมคนแบบนั้นถึงมาอยู่ที่ดินแดนนี้ได้ล่ะ...

โอ๊ะ

เป็นอะไรไป... ฝนเริ่มตกปรอยๆ แล้วนะ

ไม่เป็นไรนะ คุณซาซาเมะ...

อิกนีย์...

ในตำราเรียนของสถาบันอังกฤษเขียนไว้แบบนี้

“สาเหตุนั้นมองไม่เห็น... แต่ผลลัพธ์นั้นชัดเจนสำหรับทุกคน

ออดีอุส

อ่านซ้ำๆ จนจำได้เลย

มีประโยคแบบนั้นอยู่ไหม

มีสิ~ อยู่ตรงต้นๆ เลย... เป็นมุมมองเกี่ยวกับผู้มีพลังพิเศษน่ะ

ฉันนี่มันจริงจังนะ... อืม ช่างเถอะ

ในบทที่ 6 ของตำราเล่มนั้น...

“รายชื่อผู้มีพลังพิเศษชาวยุโรปอื่นๆ”

ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี... โรงงานชำแหละศพสุดสยอง "!!

"โรงงานของตระกูลบรูสต์แมนที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ตน่ะ

เป็นโรงงานชำแหละศพที่หาตัวจับยาก

เป็นกรณีที่หายากมากๆ ที่นำความสามารถนั้นมาใช้กับงานฝีมือได้"

สัมผัสร่างไร้วิญญาณด้วยการเคลื่อนไหวพิเศษ

พวกเขาแปรรูปศพให้เหมือนไส้กรอก แล้วนำไปประกอบเป็นเฟอร์นิเจอร์ได้อย่างยอดเยี่ยม

แต่ก็ไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ เลยน่าจะเป็น "ความสามารถ" ล่ะมั้ง

ไม่ได้ใช้กับศพของใครก็ได้นะ

พวกเขาจะทำการแปรรูปเฉพาะร่างที่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลเท่านั้น...

นั่นคือศพของผู้กระทำความผิดร้ายแรงที่ถูกรัฐบาลประหารชีวิตมานั่นเอง

ศพของอาชญากรตัวร้าย...

พวกที่มีพลังพิเศษก็มีคนที่ก่ออาชญากรรมขึ้นมาได้

หรือว่า... พวกเราเองก็เช่นกัน... ที่ถูกผู้คนหวาดกลัวและถูกตัดสินว่าเป็นอาชญากรเหมือนกับการล่าแม่มด

การจัดการกับคนแบบนั้นก็คือไม่สามารถฝังตามปกติได้ จึงถูกจัดการอย่างลับๆ ในโรงงาน

นั่นหมายความว่า... เฟอร์นิเจอร์ที่แปลกประหลาดที่ถูกสร้างขึ้นที่นั่น ก็คือมีผู้มีพลังพิเศษในอดีตหลับใหลอยู่สินะ

ก็รวมถึง "สายลมแห่งคืนสิบสาม" ที่เคยสั่นสะเทือนยุโรปด้วยสิ

...?

โอ้โห ดีใจจังเลยที่ได้เห็น♡

ผมตั้งใจมาดูผู้มีพลังพิเศษชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงในตำราเรียนนี่แหละ... เผื่อว่าวันหนึ่งจะได้เจอกันก็ได้นะ

ดูเหมือนว่าตำราเรียนจะต้องมีการปรับปรุงด้วยนะ

นีแมนที่สอง บรูสต์แมน...? เป็นชายผู้ทำไส้กรอกยุคใหม่รึเปล่านะ...?

ไม่ใช่ตระกูลบรูสต์แมนโดยตรงนี่นา...?

ได้ยินมาว่าทายาทของโรงงานที่คิดว่าล่มสลายไปแล้ว กำลังตามหาของฝีมือที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วยุโรปในช่วงนี้

กำลังตามหาศพที่ถูกนำกลับมาจากเฟอร์นิเจอร์อยู่พอดี...

จะเอาศพที่มีกลิ่นคาวนี้ไปทำเป็นอาวุธรึ? จักรวรรดิเยอรมันน่ะ

ลม "คืนเดือนสิบสาม" นั่นน่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ลำบากหน่อยสิเนี่ย~

อยากให้ดวงตาคู่นั้นกลับมาเป็นเหมือนตุ๊กตาจังเลย~

อา...

ค่ะ... เอ๊ะ? ขอบคุณนะคะ...

นี่เธอ... ตุ๊กตาคงน่าสงสารแย่เลยเนอะ?

ลมแห่งคืนเดือนสิบสามเหรอ...?

ใครกันนะ...?

พวกเธอถูกเรียกว่าแม่มด

แล้วก็ยังอาศัยอยู่ตามมุมๆ น่ะเหรอ?

หืม?

น่าสงสารจังที่ถูกขับไล่ไปอยู่ชนบทเหมือนลัทธิประหลาด

แย่จังเลยนะ พูดถึงเรื่องอะไรกันน่ะ...

แม่มดน่ะ ตอนนี้เป็นกลุ่มผู้มีพลังพิเศษที่อยู่ภายใต้การดูแลของราชินีแล้วนะ

เหรอ...

นั่นเป็นเรื่องที่ดีจังเลยนะ...

งั้นก็อาจจะต้องสู้กันเหมือนกันนะ~ ถ้าเราอยู่ในสถานการณ์คล้ายๆ กันล่ะก็...

ครับ!

งู...

ไส้กรอกของโนเซจเหรอ!?

...เหรอ

ความสามารถสุดยอดเลย...

จะทำยังไงดีล่ะ!!

นี่!?

จะเริ่มงานชิมการทดสอบประสิทธิภาพอาวุธของกันและกันเดี๋ยวนี้เลยไหม!?

1

หนึ่ง

อาาา...

ค...ลำบากแล้ว... นี่มัน

บรรยากาศพร้อมปะทุเลย... ที่แบบนี้เนี่ยนะ...

คุณซาซาเมะ!!

...ห๊ะ?

ทำความสะอาด... ฉันจะช่วยด้วยเองนะ!!

!

ถ้าทำให้อารามสกปรกขนาดนี้ล่ะก็...

ทำความสะอาดลำบากแย่เลย!

แค่อยากให้ตาของตุ๊กตาหันกลับมาเท่านั้นเอง... แต่เพราะมันอาละวาดขนาดนี้ เลยคิดไปว่าทุกคนก็สกปรกได้เหมือนกันน่ะ!!

ฉันก็โดนบอกเหมือนกันนะ... คุณซาซาเมะ ก็อย่าใช้พลังโดยไม่จำเป็นสิ!

นี่!

●

●●●●●

...ขอโทษครับ

ถ้าคุณทังคอนปลอดภัย... อืม... ดีจังเลยครับ...

อื้อ!!

บรูสต์แมน...

อย่าทะเลาะกันสิ...

อีกนิดเดียวเองนะ...

...ชิ...

ตอนนี้ การไปสร้างเรื่องวุ่นวายกับอาวุธของต่างชาติมันคงไม่ฉลาดนักหรอกนะ...

อาา... อย่างนั้นสินะ

พวกเธอมันเอาแต่เรื่องพวกนี้ตลอดเลยนะ

หืม? จะถอยเหรอ?

อิกนีย์

ถ้าอีกฝ่ายไม่มา ก็อย่าเพิ่งโจมตีมากกว่านี้สิ...

รู้เรื่องของชายแห่งดอกไม้ไฟสินะ?

นี่... เธอรู้สึกถึงร่างกายตัวเองแล้วใช่ไหม...?

ตอนที่เพิ่งตีกันเมื่อกี้...

หัวใจของแกมันกลายเป็นไส้กรอกไปแล้วนี่นา

เอาแขนขวานั่นมาให้ฉัน

ก่อนที่มันจะเน่า

..................

อึก...

บอกเขาไปว่า "ไม่อย่างนั้นหัวใจของเพื่อนร่วมทีมอันเป็นที่รักของแกจะหยุดเต้นนะ"

คุณซาซาเมะ...?

คฤหาสน์ส่วนตัวของศาสตราจารย์มาคิโนะ นักชีววิทยา แห่งมหาวิทยาลัยจักรวรรดิโตเกียว

นี่!

เดี๋ยวจะเปิดร้านกาแฟให้นะครับ

คุณซาซาเมะนี่...

これを...

จดหมายจากแม่มดอังกฤษ

รักนะ

คำสัญญาที่ให้ไว้กับเธอ คุณอะเมะโอโตะรักษาไว้อย่างดี แต่เพราะสิ่งนั้นเอง ตอนนี้ถึงได้ ตกอยู่ในความยากลำบาก

เขาไม่เคยบ่นเลย

ในสายฝน ภายในวัด เขาก็กำลังขดตัวรอคอยเพียงแค่คำพูดของเธอ

เรื่องมันเร่งด่วน... เพื่อที่จะย่นระยะเวลา พวกเราจะเข้าไปจัดการให้

เราจะแบ่งปันข้อมูล... ชายไส้กรอกคนใหม่ที่กำลังจะกลับมานั้นคือบุคคลที่อันตรายอย่างยิ่งที่ชื่อว่า "สายลมคืนสิบสาม"

ถ้าอยากจะช่วยเขา ก็ควรจะหันแขนกลับมาสิ

แต่เพื่อแลกกับหัวใจของเขา ก็จะมีผู้มีพลังที่น่ากลัวฟื้นคืนชีพขึ้นมา... ถ้าอยากจะป้องกันเรื่องนั้น ก็ควรจะเผาแขนทิ้งไปเลยตอนนี้

ก็คุณนี่แหละ... คงจะไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ...

ชายไส้กรอกนี่คงจะมุ่งหน้าไปยังผู้นำคนสุดท้ายของประเทศนี้

สถานที่นั้น... คุณน่าจะสืบหาเจอแล้วล่ะ

ขอให้การเจรจาเป็นไปด้วยดีนะ

คุณต้องการสันติภาพใช่ไหม หรือว่าคุณให้ความสำคัญกับอะไร...

ไม่มีเวลาไปรายงานข้างบนแล้วนะ... พวกเราก็จะขอเฝ้าดูอยู่ด้วย

ฉันได้บอกเขาแล้วว่าอย่าโทษตัวเอง เพราะเขายังคงกางร่มอยู่... สำหรับเด็กตุ๊กตา ก็ขอให้คุณเป็นคนบอกเขาด้วยนะ ทั้งสองคน... รู้สึกรับผิดชอบอย่างลึกซึ้งเลยล่ะ...

นี่คือห้องสะสมพิเศษของคุณศาสตราจารย์มาคิโนะ... ฉันเองก็เข้าไปแค่ไม่กี่ครั้งเองนะ

หนังสือที่ต้องการจะอยู่ที่ชั้นที่ 4 นับจากทางขวามือเป็นอันดับที่ 8

...จะเปิดดูนะ

นี่คือ...

ตำราเวทมนตร์ที่ทำจากหนังหน้า...

ศาสตราจารย์มาคิโนะกำลังทำการวิจัยเกี่ยวกับหนังในส่วนหนึ่งของการถลกหนัง

ในคลังหนังสือเหล่านั้น ผมที่เป็นศิษย์ก็เคยได้ยินเรื่องมาแต่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยครับ

ดูเหมือนจะเป็นหนังของคนจริงๆ นะครับ... เข้าใจแล้ว งั้นก็ใช้เทคนิคการทำให้เป็นฟอสซิลสินะครับ...

ทรัพย์สินของท่านอิวาโมโตะ โกโด จะถูกปล้นไปให้หมดเลย

และขอให้เก็บรักษาไว้ให้ดีด้วยนะ

กำลังรอรายงานที่ดีอยู่...

ชายไส้กรอก...

วุฟ...

โอ๊ะ... ลูกค้าคนแรกเลยเหรอครับ...

สมกับเป็นคุณร้านเฟอร์นิเจอร์จริงๆ เลยนะครับ...

...ผมอิวามอโตะครับ

ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งครับ คุณบรูสต์แมน

ของชิ้นนั้นเอามาแล้วใช่ไหมครับ

เดี๋ยวคนของผมจะนำมาให้ครับ

คุณซาซาเมะก็ไปด้วย... เพื่อแลกกับการมอบสิ่งนั้นให้ จะต้องให้หัวใจของเขาคืนมาด้วยแน่นอนครับ

...ก็ได้ครับ...?

...กรุณารอสักครู่นะครับ

อิวามอโตะ โอ... รอนานเลยนะ

พวกเรากำลังรออยู่ในห้องแยกอยู่นะ

เอาล่ะ... เริ่มกันเลยไหมครับ...

ผมเป็นทหารจากกองทัพที่ดูแลโรงเรียนมัธยมซึฮโอครับ... สำหรับเรื่องครั้งนี้ กองทัพไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องเลยครับ

ก็เป็นการเจรจาในฐานะพลเรือนธรรมดาครับ... ดีจังเลยครับ

อย่างนั้นเหรอ? แต่ว่า... แต่ละประเทศก็กลัวที่จะจับมือกันอย่างเป็นทางการสินะ~

ก็เป็นอย่างนั้นล่ะครับ... พอจุดชนวนไปแล้ว ทั้งสองฝ่าย

เพราะมันเป็นการแย่งชิงสิ่งที่มีอยู่เพียงสิ่งเดียวไงครับ

มันก็ยากที่จะหาเหตุผลมาหยุดมันได้น่ะครับ...

มือนี้เดิมทีเป็นของพวกคุณชาวเยอรมันนี่เอง...

จะคืนให้ครับ

ครับๆ

งั้นก็กรุณาทำให้คุณซาซาเมะกลับมาเป็นปกติด้วยนะครับ

ห๊ะ? แบบนี้มันไม่พอเหรอครับ?

ไม่รู้ว่ามาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่...

คลังหนังสือที่มีอยู่ตรงนี้ก็

ควรจะกลับมาอยู่ในมือของเราอย่างแน่นอนสิ...

จะเป็นอย่างนั้นเหรอครับ...

เข้าใจแล้วครับ... คุณอิวาโมโตะ โกโด ช่วยนำมาให้หน่อยครับ

โอ้...นี่ไง!!

คนที่ฝันถึงในฝันเลย!! ผู้นำของเรา!!

"สายลมคืนสิบสาม"!!

ใบหน้าอันสูงส่งนั้น!!

ก่อนจะสัมผัส คราวนี้ต้องให้คุณซาซาเมะหายดีให้ได้แล้ว

ทำไมถึงมายืนอยู่ในโถงทางเดินล่ะ...

อ่า... เพราะว่าเป็นคนฝนสินะ

เข้ามาใกล้ทางนี้สิ

อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ...

เป็นไงล่ะ? เข้าใจใช่ไหม?

นี่ไง! แบบนี้แหละดีแล้ว

ประทับใจในพลังจิตของคุณจริงๆ... ขอบคุณนะ

ฟุฟุ... ด้วยสิ่งนี้ ทั้งมือข้างขวา ดวงตา และ... หนังหน้า

ทั้งหมด... ได้มาแล้ว...

อิวามอโตะ! พวกไฟนั่น หยุดเถอะนะ!!

อืม

มือคู่นั้นผ่านไปไม่ได้หรอก

หน้าตาน่ารักสมกับที่จินตนาการไว้เลยแฮะ

อาฮ่าฮ่าฮ่า...

คุณบรูสต์แมน... เดี๋ยวก่อนสิ

ที่นี่อย่ามาทดสอบเลย... น่าขนลุกจริงๆ...

งั้น... การเจรจาจบลงแล้วใช่ไหมครับ

ผมไม่ได้เห็นอะไรเลย และที่นี่ก็ไม่ได้เจอใครเลยครับ

ฮ่าฮ่าฮ่า

น่าตื๊อจริงๆ เข้าใจแล้ว

ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ กลับด้วยรถเหรอครับ?

ห๊ะ?

หรือว่า... รถไฟ? จักรยาน? หรือเดินเท้า?

ที่นี่ทะเลอยู่ใกล้ๆ แล้วก็มีลมทะเลพัดมา เลยแนะนำว่า...

ก็... เป็นแบบนั้นนี่นา...

อะ... อะไร... เหรอ...?

อยู่ดีๆ...

อาการง่วงซึมมัน...

เพราะว่าผมเป็นกวีที่บ้าคลั่งน่ะครับ...

ระวังเรื่องเห็ดโคนด้วยนะครับ...

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะแสดงฝีมือในชั้นเรียนนะ... แต่ตอนนี้ยังฝึกฝนอยู่

คุณอาคามัตสึครับ... ขอบคุณมากเลยครับ

แต่ว่าเพิ่งมาถึงก็แสดงความสามารถออกมาได้เลยนี่นา...

การบรรยายของคุณอาคามัตสึนี่นะ โอ้ยๆ

ทำไปแล้วนี่นา... อิวามอโตะเอ๋ย

ใช้ทุกอย่างที่ใช้ได้ออกมาเลยนี่... เดี๋ยวจะเอาเรื่องแกให้รู้แล้วกัน...

นี่ โอ

...จากตรงนี้จะทำยังไงล่ะ คุณอิวามอโตะ

ถ้าเก็บหนังสือเล่มนั้นไว้ที่ไหนอีก มันก็จะถูกเล็งอีกอยู่ดี... มันก็เหมือนวิ่งไล่จับกันไปเรื่อยๆ น่ะ

ถ้าพวกเขาตั้งใจจะชุบผู้มีพลังที่น่ากลัวแบบนี้ขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็...

ควรจะทิ้งมันไปเลยดีกว่า

...ตามปกติแล้วก็น่าจะทำแบบนั้นนะ

อิวามอโตะ โอ!!

แก... อย่าบอกนะว่า

จะช่วยแม้กระทั่งผู้มีพลังจากเยอรมันด้วยน่ะ?

ถ้าฟื้นคืนชีพได้... หรือคิดแบบนั้นอยู่ใช่ไหมล่ะ?

ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว คุณอิวาโมโตะ...

แกนี่!! แกล้งกันนี่นา!?

*

คุณอิวาโมโตะ!?

ไม่จริงน่า ตื่นขึ้นมาแล้วเหรอ...!?

จะยกโทษให้ไม่ได้เด็ดขาด!!

หนังสือเล่มนั้น... เอามาคืนมา!!

กึ๊ก

หน้าของฉันนี่เอง!!

คุณบรูสต์แมน เดี๋ยวก่อนสิ!!

ชิโตโดะ...

!!

ตามที่คุณว่าเลย... ฉันอยากจะช่วยผู้มีพลังจากร้อยปีก่อน...

แต่ถ้าตอนนี้... กำลังจะถูกใช้เป็นอาวุธแล้วล่ะก็...

การฟื้นคืนชีพก็ไม่ได้หมายความว่าจะช่วยเขาได้

ถ้าไม่ปล่อยไป ก็ต้องเป็นแบบนี้แล้วล่ะ!!

อึก...

ดอกไฟแห่งปรโลก

อ๊าาาาา!? โอ้โห! ดีจัง!? แก!! ทำไปแล้วนะ นี่ไง!!

อิวามอโตะเอ๋ย!!

บัดซะ!! ดับไฟเดี๋ยวนี้!!

หนังสือ... กำลังไหม้โว้ย...!!

บะ... บัดซะ...

แก... ตัดสินใจจะยัดไส้แล้วล่ะ!!

จะไม่มีทาง... ฝังมันไปหรอก

อะ!?

แต่เพื่อที่จะ "ปกป้อง" ล่ะก็... แกต้องออกไปจากตรงนี้ซะ คุณบรูสต์แมน!!

"ไปพร้อมกับสายลมแห่งคืนเดือนสิบสาม" เลยนะ!!