ตอน 37: Chapter 37

อิวาโมโตะเซ็มไป ชิอิบาชิ ฮิโรชิ "การแนะนำของรุ่นพี่อิวาโมโตะ"

กำลังตามหาเด็กหนุ่มที่ถูกขนานนามว่า "ชายแห่งดอกไม้ไฟ"

จะกลายเป็นคดีใหญ่ไหมนะ

หรือว่าจะเป็นการเก็บศพกันแน่

เรื่องราวในอดีตที่ถูกเล่าขึ้นมาในยามคับขัน

ส่วนที่เหลือให้ฉันจัดการเอง

ซูคี

ต้องขอโทษรุ่นพี่ด้วยนะ

จากรายงานของ "ชายแห่งดอกไม้ไฟ" ในสไตล์ของคุณ อาคิโอะ

*คุณอิวาชิโมโตะรุ่นพี่

ตอนที่ 37 ไดซังจูนะวะ

แนะนำ

ภาคอดีตเปิดตัวแล้ว—

ชิอิบาชิ คาคุ

นี่คือคดีประหลาดที่สุดที่เกี่ยวกับชายชื่อ "อิวาโมโตะ"

เรียนจากท่านอธิการบดีถึงเลขาธิการสถาบัน

จงสืบสวนเด็กหนุ่มผู้ที่ทำให้ "ดอกไม้ไฟ" บานสะพรั่งเถิด

เล่มล่าสุดฉบับที่ 9 มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 19 กันยายน (พฤหัสบดี)

เป็นอะไรไป?

อืม...

เราคือองค์กรที่รวบรวมและวิจัยปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติทั้งหลายของสถาบันเรา

เปล่า... คุณย่า ลงไม่ได้น่ะ

ต้องให้ผลออกมาให้ได้แน่ๆ

อย่ามาบัง

ไม่ขึ้นเลย

ฟู่ววว...

พลทหารจากโรงเรียนมัธยมปลายซูโฮกุ กองทัพบก ชั้นปีที่ 1 คุณอาคิโอะ

คิกะกะ

ให้ช่วยเองน่า

ช่วยแบกให้หน่อยสิ~ ทุกคนเลยนะ

แปด... สัตว์ประหลาดงั้นเหรอ...

ขอบคุณนะ~

นี่มันอันตรายจะตายไปเลยนะ คุณทหาร...!!

ทหารเหรอครับ?

มัธยมต้นครับ

นักเรียนชั้นปี 6 โรงเรียนมัธยมต้นกองทัพบก สึโฮกะ (ในตอนนั้น) หน่วยแนวหน้าและฝ่ายสืบสวน อาคิโอะ อิวาโมโตะ

...

อ้อ ที่นี่เมื่อเร็วๆ นี้มีไฟไหม้ใหญ่ใช่ไหมล่ะ

เป็นไฟไหม้ใหญ่ที่เผาไหม้ไปทั่วถนนเลยนะ

...

ใครสักคนช่วยนำทางหน่อยสิ

นี่! ตรงนั้น!

ฮี่!

เฮ้ อย่าหนีสิ!

อุอิโช๊ะ เออิโช๊ะ

อ๊ะ!

ฟุคุไค

ยังใหม่มากเลยนะ ยังมีเชื้อไฟหลงเหลืออยู่เลย

เฮ้ บอกมาให้ละเอียดหน่อย... แหล่งกำเนิดไฟอยู่ตรงไหน

เหรอ...!?

ไม่... ก็ไม่รู้แน่ชัดหรอก...

วันนั้นมันไม่น่าจะเกิดไฟไหม้ได้เลยนะ...

ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นน่ะ...

ว้าย... ว้ายยยย!

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย มันไม่ดับเลย!!

ใครก็ได้นะ~ โรงเตี๊ยมจ๋า~

คืนนั้น ดอกไฟฮานะก็เบ่งบานเต็มไปหมดเลย...

เป็นภาพที่น่ากลัวจริงๆ... นั่นมันอะไรกันนะ...

......

ชายแห่งดอกไม้ไฟ... ไม่ผิดแน่...

ตรงนี้เป็นที่ที่ไฟไหม้หนักที่สุดเลยนะ

...ที่นี่เหรอ?

เป็นโรงเตี๊ยมครับ

มั้งนะ

แถวนี้เป็นที่ที่นักเดินทางมักจะผ่านไปกัน...

รายชื่อก็ไหม้ไปหมดแล้ว...

ก็ไม่รู้ว่ามีคนตายไปกี่คน...

สำหรับเรื่องนี้มีคนก่อนหน้าอยู่แล้วนะ...

มันเริ่มต้นด้วยเรื่องราวประหลาดเลยล่ะ—

ส่วนตอนต้นของรายงานน่ะ

ที่หมู่บ้านซานะโอะ มีไฟไหม้ครั้งใหญ่เกิดขึ้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำสาปอะไรกันนะ ดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นทุกๆ หลายสิบปี...

ที่ศาลเจ้าท้องถิ่นก็มีพิธีเพื่อดับไฟ... ในครั้งนั้นก็มีการทำพิธีเช่นกัน

แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะไปสะดุดความโกรธของบางสิ่งบางอย่าง ทำให้ไฟปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง...

แม้แต่ผู้ประกอบพิธีที่ยืนต้านอยู่หน้าแท่นบูชาก็ถูกไฟกลืนกินในที่สุด

หมู่บ้านก็ถูกเผาไปครึ่งหนึ่ง และชาวบ้านจำนวนมากก็เสียชีวิต

ชายที่กำลังประกอบพิธีนั้นรอดชีวิตมาได้ แต่ก็ถูกไฟครอบงำ

“รอยสาป”แห่งไฟได้กัดกินร่างกายของเขา

ทั้งนิสัยที่อ่อนโยนและรูปลักษณ์ของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปจนหมดสิ้น

เขาดูเหมือนปีศาจรูปร่างประหลาดที่ไม่พูดอะไรเลย

เขามีหญิงสาวที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กอยู่ด้วย หญิงสาวที่รู้จักความอ่อนโยนของเขามาตั้งแต่เด็ก

เธอฝ่าฝืนการคัดค้านของคนรอบข้าง และตัดสินใจที่จะอยู่เคียงข้างเขาจนวาระสุดท้าย

ว่ากันว่าเธอเป็นหญิงที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน

ชาวบ้านต่างพูดออกมาทีละคนว่า "น่าเสียดายจัง" "หญิงสาวคนนั้นก็ถูกครอบงำไปด้วย"

ทั้งสองคนรักกันมาก และก็ปรารถนาที่จะมีลูก

แต่ก็ไม่ค่อยมีบุตรเลย

ร่างกายที่สัมผัสกับรอยสาปของชายผู้นั้น ก็อยู่ในช่วงที่ใกล้จะหมดลมหายใจแล้ว

เวลา... เวลาที่ยาวนานได้ผ่านพ้นไป

ในที่สุด "ลูก" ที่ถือกำเนิดขึ้นระหว่างทั้งสองคนนั้น

ก็งดงามดุจลูกแก้ว

และก็เติบโตขึ้นอย่างงดงาม...

เขาถูกกล่าวว่าเป็นชายแห่งดอกไม้ไฟนั่นแหละ

ได้ยินมาว่าตอนสุดท้ายของพ่อเขาน่ะมีความสุขนะ

● ● ●

ทำไมล่ะ... เลปโปโตะถึงหยุดไปกลางคันล่ะ...

นี่... รุ่นพี่จ๋า...

อ๊ะ?

โย่ว~ คุณโอคุอากิ มาแล้วเหรอจ๊ะ?

อ๊ะ... รุ่นพี่อิวามอโตะ!?

ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ!?

อ๊ะ เพิ่งจะคิดถึงเรื่องของนายอยู่พอดีเลย...

โย่ว

ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ...?

ฉันเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนของสึโฮกะนี่นา...

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ของสึโฮกะ (ตอนนั้น) หน่วยที่ 2 หรือที่เรียกกันว่าสังกัดอาคารวิจัย

...หืม? เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ...

เอ๊ะ? อะไรเหรอ?

...ไม่สิ มันจะเป็นแบบนั้นสิ!!

นึกว่ารุ่นพี่เสียไปแล้วซะอีก! ดันมาอยู่ตรงหน้าซะงั้น!?

มะ... เป็นไปไม่ได้... ชายแห่งดอกไม้ไฟ ยังคงสืบสวนอยู่เหรอ...!?

อืม!

โกหก... แล้วมาอยู่ที่นี่!?

มันติดใจไปซะแล้ว...

จนไม่ได้ไปโรงเรียนเลย!

เอาแต่ใจเกินไปแล้วนะ!!

ขอโทษๆ...

ไม่ได้ทำเลยสักหน่อย เลย...

คนที่เคยช่วยกองทัพจากการสำรวจนับไม่ถ้วน คิดว่าคงหายไปแล้ว...

ทุกคนก็เลยช่วยกันแบ่งหน้าที่ในการสำรวจกันน่ะครับ...

อืม...

เขาเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเลยนะ... มองไม่ห่างเลยล่ะ...

ชายแห่งดอกไม้ไฟ... เขาหนีอยู่ตลอดเลยใช่ไหมครับ

ใช่แล้ว... แล้วก็ตามร่องรอยต่อไป

เพราะว่าจากที่เขาอยู่ มันก็มีไฟลุกโชนขึ้นมาน่ะ...

แต่ว่า... ที่นี่คือจุดสุดท้ายแล้วล่ะ

เอ๊ะ?

!

ไม่นะ... ล้อเล่นใช่ไหม?

ตายด้วยไฟของตัวเองเลยเหรอ...?

อืม...

ดูเหมือนเขาจะควบคุมมันไม่ได้

แล้วเขาก็ทรมานมาตลอด หนีไปหลายครั้ง... จนมาอยู่ที่นี่...

แล้วก็ที่นี่อีกครั้ง... ผู้คนที่มอบที่พักและอาหารให้ ก็ถูกไฟเผาไปด้วย

สุดท้าย เขาก็โยนตัวเองเข้าสู่ดอกไม้ไฟด้วยตัวเอง

...นั่นแหละที่เขาเรียกว่า "ก้อน" งั้นเหรอ...

--หมายความว่ากลับมาแล้วสินะ...ในแง่หนึ่ง

ฉันก็รู้สึกเสียใจเหมือนกันนะ

ที่ตามเขาไปเพื่อจะแนะนำน่ะ...ผลลัพธ์ก็คือมันทำให้เขาต้องหนีไปน่ะ

เลปโปโตะ... คุณเขียนต่อไปเรื่อยๆ ใช่ไหม

ให้ดูหน่อยสิครับ

เดี๋ยวรวบรวมไปให้ท่านคณบดีเอง

...เพราะว่าหน้าที่มันเปลี่ยนมาเป็นของผมแล้วนี่นา...

เอ๊ะー?

ช่วยอธิบายตรงนั้นให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมครับ!?

ไล่ออกเหรอ!? ก็คงโดนไล่ออกแล้วล่ะนะ~!?

ไม่สิ อืม น่าจะโอเคอยู่ล่ะครับ...

อ๊ะ... ที่นี่ก็มี ร่องรอย

จัง

อีกนิดนะ... ยังมีร่องรอยของเขาเหลืออยู่

นี่... รุ่นพี่จ๋า... กลับไปด้วยกันเถอะนะ

อยากจะทิ้งหลักฐานการมีชีวิตของเขาไว้ให้ได้...

วันนี้คงจะพักที่โรงเตี๊ยมแถวนี้ก่อนนะ

ถ้าไม่รังเกียจ เย็นนี้... ไปกินข้าวกันเถอะนะ

เดี๋ยวค่อยตามไปนะ

รอก่อนนะ

พี่ชาย?

เป็นพี่ชายเหรอ...

ชิโด

ใช่แล้ว... ฉันเอง...

ใจเย็นๆ ก่อน

ค่ะ......

ชิโดะ...

ก็คงต้องหนีสินะ

สึฮโอ... นั่นหมายความว่ามีคนตามมาแล้ว... ที่นี่คงไม่ไหวแล้วล่ะ

จะตามฉันเหรอ... หมายความว่าเป็นผู้สืบทอดของพี่ชายสินะ...?

อา... ตัวฉันที่เป็นคนรับผิดชอบการสำรวจน่ะ จะไม่ตามไปเหรอ... คิดว่าตัวเองคงจะเหนือกว่าแล้วล่ะ

ลองสอบถามดูแล้ว ก็ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวอย่างจริงจังแล้วล่ะ...

พี่ชาย... ผมน่ะ...

คิดว่าควรจะยอมถูกจับซะดีกว่า

ถ้ามีโรงเรียนแบบนั้นอยู่...

ทั้งการสะสางและการปัดรังควาน... คงจะ...

ไม่ไหวแล้ว

ก็บอกอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ...

ชิโดะ นายเนี่ย

ไม่ใช่ผู้มีพลังพิเศษเด็ดขาดเลยนี่นา...!!

...ใช่...

จริงเหรอ...?

ถ้าไม่ใช่... ถ้าไม่ใช่ผู้มีพลังพิเศษก็ดีแล้วล่ะ...

คนที่ตายจากไฟไหม้มาจนถึงตอนนี้...

ทั้งหมดฉันเป็นคนฆ่าเอง...

อ่า

ร่วงลงไป

เด็กคนนี้... เดี๋ยวนี้เลย...

จะรับผิดชอบยังไงดี... ก็ไม่รู้สิ... นะ...

จะทำยังไง... ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าไฟจะเกิดจากตรงไหน... ก็ไม่รู้เลย...

ดอกไม้ไฟ...

แย่แล้วสิ...

ต้องทำให้ใจสงบก่อน...

ดอกเขาคัน...

ต้องเป็นเมล็ดของดอกเขาคันที่กำลังตามเจ้ามาแน่ๆ

เอ๊ะ?

ดอกไม้น่ะ อยากให้ผีเสื้อที่งดงามช่วยนำเมล็ดไปให้ไงล่ะ

อย่าคิดมาก... ใจเย็นๆ ก่อนนะ ฉันเป็นผู้ชายที่ถูกกองทัพรับเข้ามาในงานวิจัยผู้มีพลังของญี่ปุ่นนะ

ที่ฉันกำลังจะบอกว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นต่างหาก...

แกต้องใจเย็นไว้ตลอดนะ

ถ้าทำแบบนั้น... เขาก็จะไม่เข้ามาหรอก... แม้แต่ดอกไม้นั่นด้วย

แกไม่มีพลังที่จะจุดไฟได้หรอกนะ

ต้องป้องกันไม่ให้หัวใจของเขาพังไปมากกว่านี้

...จะทำแบบนั้นล่ะนะ...

ไฟนี่คือ "สัญชาตญาณการป้องกันตัว"

มันจะปรากฏขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความกลัว

ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำให้มันสงบลงให้ได้...

ถ้าถูกมองว่าเป็นการวางเพลิง ก็ไม่มีทางรอดพ้นจากโทษประหารได้หรอก

ถึงแม้จะทำเรื่องแบบที่โรงเรียนสึฮโอได้... แต่ในประเทศนี้ก็ไม่มีกฎหมายที่จะยอมให้เด็กคนนี้อยู่ได้หรอก...

ความเข้าใจต่อผู้มีพลังมันยังไม่ก้าวหน้าเท่าไหร่เลย

แต่ว่าก็อาจจะมีพลังในการควบคุมไฟก็ได้นะ... พลังนั้นต้องเติบโตขึ้นแน่ๆ

ต้องเติบโตขึ้นไปให้ได้

พี่ชาย...

ถึงจะบอกว่าเพื่อประเทศชาติ เพื่อกองทัพอะไรก็ตาม แต่เด็กคนนี้ที่เปิดเผยทุกอย่างออกมาแล้ว

ถ้าส่งขึ้นไปข้างบน อาจจะมีการทดลองกับร่างกายในชื่อของการวิจัยก็ได้

ตัวอย่างเช่น "ชายพิษ" อะไรแบบนั้น...

ถ้ามีผู้ที่เข้าใจอย่างคุณทาจิบานะ จิโอชิ ขึ้นไปคอยดูแลให้ก็คงจะดี...

เด็กคนนี้ยังเด็กอยู่... มีความเปราะบางทางจิตใจอยู่ เลยปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้

จนกว่าจะมั่นใจว่าจะได้รับการปกป้อง... เด็กคนนี้จะไม่แสดงตัวออกมาข้างนอกเลย

จะไปเตรียมตัวให้ก่อนนะ... อยู่คนเดียวได้อีกหน่อยไหม?

อา... อืม...

เด็กคนนี้... จะฆ่าให้...

ใช่แล้ว... ที่นี่มีหิ่งห้อยออกมาตอนกลางคืนนี่นะ

ถ้าทำให้มันมืดลง ก็อาจจะเข้ามาได้ถึงตรงนี้

เหรอ? เพราะว่าปิดหน้าต่างไว้เลยไม่ทันสังเกตเลย

ไปก่อนนะ

ทางหนี... ต้องหาให้ได้... ภายในคืนนี้ให้ได้

ถ้าเป็นไปได้ต้องหาเสื้อผ้าผู้หญิงให้ได้... ถ้าเป็นชุดกิโมโนที่ไหม้แบบนี้ ต่อไปคงลำบากแน่

รอบๆ โรงเตี๊ยมโอคุอากิ อย่าให้เข้าใกล้เด็ดขาดนะ...

ปา...

หมู่บ้านที่เกิดมาของเขาก็ถูกเผาไหม้จนวอดวายอีกครั้งตอนที่เขาอายุ 8 ขวบ

ความสัมพันธ์ของเหตุและผลน่ะ

ไม่รู้...

แต่คนที่รอดชีวิตก็ให้การว่าเขาถูกปฏิบัติอย่างเลวร้ายในหมู่บ้าน

ถ้าคิดถึงภูมิหลังของเขา ก็พอจะจินตนาการถึงเหตุการณ์ได้

ในหมู่บ้านมีหินกรวดเล็กๆ อยู่หลายก้อน...

หิ่งห้อยนี่เอง...

ว้าว...

ไป...

ว้าย!

อึก!?

อย่างที่คิดไว้เลย...

ฉันเห็นแล้ว... ไอ้หมอนี่แหละที่เผาเมืองของเรา!!

ย่า

พวกมันเห็นไอ้หมอนี่ที่โรงเตี๊ยม... แล้วก็มาลวนลามปุ๊บ มันก็ลุกไหม้ขึ้นมาทันทีเลย...!!

ไม่ให้อภัยเด็ดขาด... แกนั่นแหละที่ทำเรื่องนั้นเหรอ!?

ไม่... อย่าทำเลยนะ อย่าทำเลย!!

ถ้าเข้าใกล้... ไม่ได้นะ!!

ต้องรับผิดชอบให้สาสมเลยล่ะ... ยัยนี่!!

“ฮานะ” จะมาแล้วนะ!!

เฮ้! ไฟไหม้แล้ว!

อีกแล้วเหรอ

อ๊ะ!?

มาจากทางภูเขาน่ะ...

มันหมายความว่ายังไงกันนะ...?

เป็นไปไม่ได้... มันรอดชีวิตมาได้เหรอ!?

ต้องช่วยแล้ว...

แบบนี้... มันเป็นความผิดของฉันไม่ใช่เหรอ...

ขอโทษนะ!!

เดี๋ยว... จะดับให้เอง!!

ไฟเอ๋ย อ่อนกำลังลง...

(3)

หายไปซะทีเถอะ!!

ไม่เป็นไรนะ ชิโด!!

มันไม่มีทางบริสุทธิ์ได้หรอก

ไม่ใช่ความผิดของแก...

แต่ว่า

ไม่ใช่เพราะความสามารถ...

มันก็เป็นเรื่องของเหตุสุดวิสัยจริงๆ

แกเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา...

หนีกันเถอะ... ยังไงก็ต้องหนี

ว่าใครจะช่วยเขาได้นะ

ฉัน... จะปกป้องแกเอง...

นอกจากฉันแล้ว... ใครกัน...

ที่จะนำทางเขาให้...

ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ล่ะ...

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

เด็กคนนี้ไม่มีชื่อเลยล่ะ...

เข้าใจแล้วค่ะ... ได้ทำการสืบสวน... ไม่สิ ได้เห็นด้วยตาตัวเองมาแล้วค่ะ...

จะรับมาเลี้ยง

ในวันนั้นเอง...

ฉันรู้สึกว่า

เด็กหนุ่มที่ยังไม่สมบูรณ์และดูเปราะบางคนนี้

ช่างงดงามเหลือเกิน

ชื่อของเด็กคนนี้คือ

ฉันตั้งชื่อให้เหมือนกับตัวเอง

อิวาโมโตะ ชิโด

แล้วออกเดินทางไปในภารกิจวิจัยอันยาวนาน

จากนั้นเป็นเวลาประมาณหนึ่งปี... พวกเราก็กลายเป็นพี่น้องที่ไม่มีข้อกังขา

ให้ตายสิ...

คุณอิวาโมโตะ โกโดเซนไป...

ไอ้ผู้ชายที่กำลังวิ่งไล่ตามเปลวไฟนั่นน่ะ...

แย่แล้ว... ไอ้หมอนี่มัน... จะทำให้มนุษย์ทั้งมวลเป็นแบบนี้เลยเหรอ...? มันเกินกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ...

โศกนาฏกรรมกำลังจะเกิดขึ้น... ชะตากรรมของ "อิวาโมโตะ" ทั้งสองคนจะเป็นอย่างไรกันนะ...!?

ด้วยสัตว์ตัวใหญ่... ต้องใช้หอกตัวใหญ่... ฉันคนนี้แหละที่ต้อง... จับมันให้ได้แน่...!!

คุณอิวาโมโตะ