ตอน 47: Chapter 47

เสียงของ 'ใครบางคน' ที่เชื้อเชิญสู่เหตุการณ์ประหลาด

มังงะเล่มล่าสุด เล่มที่ 11 วางจำหน่ายแล้ว!!

ตอนที่ 47 หญิงสาวผู้ฟังเสียงโทรศัพท์

คุณอิวาโมโตะ

ห๊ะ...

จุดเริ่มต้นคือสายโทรศัพท์สายเดียว

สวัสดีค่ะ ที่อาคารเสียงนกหวีดค่ะ

พรึ่บ

อือ

สายโทรศัพท์ประมาณแสนสายเลยค่ะ คุณทามะกุจิ

คุณอิวาโมโตะเหรอคะ...?

มีสายโทรศัพท์เข้ามาค่ะ

ห๊ะ...?

ฉันเหรอ...?

ใช่ค่ะ กรุณาฟังที่หูได้เลยค่ะ

คุณอิวาโมโตะ สบายดีนะคะไม่ได้เจอกันนานเลย

...โซอิจิโร่...แกเองเหรอ...

หึหึหึ... ตอบได้ไวเชียว

แหม~ รู้ได้จากเสียงเลยสินะคะ

ท่านน่ะไม่ถนัดเรื่องโทรศัพท์เลยล่ะค่ะ

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ...

หึหึ นักปล้นก็มองทะลุไปหมดแหละค่ะ♪

การกระทำของคุณอิวาโมโตะมันชัดเจนจะตายไปเลยนี่นา~

กลับมาไม่ให้เห็นที่โรงเรียนอีกแล้ว...

นี่ไปทำอะไรอยู่ที่ไหนกันแน่?

เหอะๆ... มีเรื่องราวหลายอย่างน่ะครับ...

อีกนิด... พอความร้อนแรงมันซาลงหน่อยก็จะไปโรงเรียนครับ

เรื่องราวหลายอย่างนี่... เหรอคะ?

เอาเถอะๆ...

คุณอิวาโมโตะเองก็กำลังสืบเรื่องนั้นอยู่ใช่ไหมคะ?

เรื่องคดีนั้น...ที่กำลังตระเวนอยู่แถวนั้นนี่...

เธอก็...กำลังสืบอยู่ด้วยเหรอ?

ค่ะ ที่สำนักงานโทรศัพท์โยโกฮาม่าค่ะ

ค่ะ เชิญแจ้งหมายเลขได้เลยค่ะ...

......

เป็นนักเรียนเหรอคะ...

เสียงนี้...ผอมบางจัง...

ผมออกสีแดงนิดๆ...เป็นผู้ชาย...ทำเปียเหรอคะ?

แปลกจัง...รู้สึกสนใจขึ้นมาเลย...

คนแบบนั้นมาโทรหาเรานี่...

คุณก็ยังดูอ่อนเยาว์นะคะ...

หมวกกับแว่น...

รูปร่างก็สูงโปร่ง...

คุณนี่

ใบหน้าก็ดูดีมากเลย...

ไม่นะ! คุณกำลังฟังบทสนทนาอยู่เหรอคะ!?

มือมันหยุดแล้วนะคะ!!

เปล่าค่ะ ใช่ค่ะ......

เอ่อ...

ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ ที่สำนักงานโทรศัพท์โยโกฮาม่าค่ะ...

เชิญเลยค่ะ... ใช่ค่ะ...

คุณคิมูระคินุคะ พอจะว่างไหมคะ

...แน่นอนค่ะ ที่ว่าทำแบบนั้นแล้วจะรู้สึกใจเต้นแรงก็เข้าใจได้ค่ะ

แต่ว่า...

เอ่อ ไม่ทำแล้วค่ะ

จะไม่ทำอะไรที่กระทบกับงานนะคะ

คุณ...

ขออนุญาตนะคะ

เด็กคนนั้นทำอีกแล้วเหรอคะ?

ได้โปรดมองข้ามให้คุณคิมูระหน่อยนะคะ...

ก็เพราะว่าเด็กคนนั้น...

เข้าใจค่ะ

หลานสาวของฉันคงจะโดน 'เทพซ่อน' ไปแล้วล่ะค่ะ

เขาอาจจะโทรมาอีกก็ได้นะ

แต่ถึงจะอย่างนั้น ถ้ายังฝ่าฝืนอีกต่อไปล่ะก็...

เด็กคนนั้นน่ะ เปลี่ยนไปตั้งแต่ครั้งนั้นแล้วค่ะ

โอ๊ย น่าสงสารจังเลย...

อ๊ะ เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ...

ถ้าได้ฟังบทสนทนาสักหน่อย

ก็จะเห็นตัวเขาได้ค่ะ...

มองอะไรอยู่เนี่ย แก!!

จำได้...

วันนั้นมีสายโทรศัพท์เข้ามาที่สำนักงานโทรศัพท์โยโกฮาม่า

ท่ามกลางคนที่ยืนเรียงกันเป็นสิบๆ คน

บังเอิญว่า

ฉันเป็นคนรับสายนั้น

ใช่ค่ะ ที่สำนักงานโทรศัพท์โยโกฮาม่าค่ะ

ตรงนั้น...

คุณคินุอยู่ไหมคะ!?

เอ๊ะ?

ได้โปรด...แทนพี่สาวให้หน่อยค่ะ!!

เพราะว่าทำงานอยู่ที่นั่นค่ะ...

อิตะเหรอคะ...?

คุณอิตะ...!?

เอ๊ะ?

พี่สาว!?

อา... ช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้...

ทำไมถึงโทรมาล่ะคะ? ที่บ้านคุณเนี่ยนะ...

ไม่รู้เลยค่ะ...

ฉันถูกพาไปที่ไหนสักแห่ง...

เอ๊ะ...!?

อยู่ที่ไหนคะ ตอนนี้

ไอโตะจัง!?

แก!! ทำอะไรอยู่เนี่ย!!

แง...

มาแล้ว...ไอ้หมอนั่น!!

ไอโตะ!! นั่นใครน่ะ!?

ได้โปรด...ต่อสายไปที่ตำรวจด้วยค่ะ...!!

ดีแล้วที่เป็นพี่สาว...

หลานสาวถูกลักพาตัวไปแล้ว

ก็เลยรู้ทันทีว่ามันเป็นคดีที่กำลังเป็นที่พูดถึงในสังคมในฐานะ 'เทพซ่อน'

เสียงที่ได้ยินเพียงชั่ววูบตอนนั้น...

ถ้าได้ฟังเสียงผู้ชายอีกครั้งล่ะก็ คงจะเห็นร่างเขาแน่...

ตอนนี้ล่ะ...ต้อง...ต้องได้แน่!

ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็มีความรู้สึกที่ผิดปกติค่ะ

เอ่อ... แน่ๆ เลย... ผู้ชายคนนั้น...

ที่ปลายสายเมื่อกี้...

เหมือนกับผู้ชายที่จินตนาการไว้เป๊ะเลย...

ถึงจะถูกหัวหน้าขัดขึ้นมา แต่ว่า...

ก็บอกว่ากำลังสืบเรื่องคดีนั้นอยู่...

อาจจะมีข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ นะคะ

พอจะให้ได้เจอสักครั้งได้ไหมคะ?

ถ้ามาเองก็พอ

เปล่าๆๆ คุณอิวาโมโตะจะเจอตอนที่อารมณ์ดีๆ ไม่ได้หรอกค่ะ...

ปรึกษาตำรวจไปแล้วก็ไม่มีอะไรเลยมาครึ่งปี

อาจจะมีข้อมูลบางอย่างก็ได้

ก็ยังหวังพึ่งยาอยู่...ถ้าตามคุณคนนั้นไปล่ะก็ ต้องเจอแน่ๆ...

ร้านเหล้า...น่ากลัวนะ...

อา...

คุณผมแดงคนนั้น...เปียสามปอยน่ะ...

ก็ต้องเป็นคนที่อยู่อีกฝั่งของสายโทรศัพท์แน่ๆ เลย...

ที่นี่ต้องมีข้อมูลแน่ๆ...

โทรศัพท์เหรอ?

สายที่ตอนกลางวัน...คุณได้ฟังอยู่เหรอคะ?

แง!

โอ๊ะ...

อันตรายนะคะ...เกือบจะก้าวพลาดแล้วค่ะ

ตามมาเลยนี่... ทำไมถึงตามฉันมาล่ะ?

ไม่ใช่หน้าเดิมที่อยู่ในร้านอาหารเลย

รุ่นพี่ครับ! ไม่อร่อยเลยครับ ถึงกับโดนตำด้วย...

เป็นการสะกดรอยตามแบบมือสมัครเล่นโดยสมบูรณ์เลยนะ...

ตัดสินใจแล้วว่าควรจะไปฟังเรื่องที่ที่ปลอดภัย

โซอิจิโร่... คุณรู้จักเด็กคนนี้ไหม? เธอจ้องคุณเหมือนรู้จักมาสักพักแล้วนะ

โอ้โห... ก็ดูไม่เหมือนเด็กนักเรียนมัธยมปลายธรรมดานะครับ

อ๊ะ!

...เรื่องนั้น ไว้ค่อยมาฟังกันอีกทีนะ

อย่ากลัวไปเลยครับ... พวกเราไม่ได้จะทำอะไรหรอกครับ

แค่... คุณพูดอะไรที่มันชวนให้สงสัยน่ะครับ...

ในกระเป๋าของคนนี้เนี่ย เต็มไปด้วยหนังสือพิมพ์สามหน้าเลยนะเนี่ย

ดูเหมือนว่า...กำลังตามหาสิ่งเดียวกับพวกเราอยู่สินะคะ?

โซอิจิโร่...

อย่าเพิ่งไปค้นกระเป๋าผู้หญิงสิ

ครับๆ

หลานสาวถูกลักพาตัวเหรอ!?

เมื่อครึ่งปีก่อน...ฉันเป็นคนรับสายโทรศัพท์นั้นเอง

อา...สรุปก็คือการเทพซ่อนมันคือการลักพาตัวนั่นเองสินะครับ...

โทรศัพท์...

ได้โปรด...ขอข้อมูลด้วยเถอะค่ะ...

ฉัน...ถ้าได้ฟังเสียง...

ถ้าได้ฟังเสียงฆาตกร ต้องรู้แน่ๆ เลยค่ะ!

...แต่ก่อนหน้านี้มายึทสึบะก็บอกว่าเรื่องเทพซ่อนนี่มีผู้มีพลังเข้ามาเกี่ยวข้องหรือเปล่าน่ะ...

พนักงานสลับสายก็มั่นใจจากแค่เสียง แล้วก็ตามพวกเรามาเลย

มีความเป็นไปได้อีกอย่างโผล่ขึ้นมาแล้วสินะ

ไม่อย่างนั้นก็อธิบายไม่ได้เลย...

คุณอิวาโมโตะ... ผู้หญิงคนนี้...

วิธีการพูดน่ะ... มันดูไม่ค่อยจะเหมาะสมเลยนะครับ... มันสะดวกเกินไปหรือเปล่า...?

...

คุณคิมูระ คินุ

ก็ผ่านไปครึ่งปีแล้วตั้งแต่เกิดเหตุนะ...

แต่ช่วงนี้ก็มีเหตุการณ์เทพซ่อนเกิดขึ้นบ่อยๆ อีกแล้ว

อาจจะไม่เป็นผลที่ดีก็ได้นะ

ถึงอย่างนั้น ถ้าไม่เป็นไร... คุณจะให้ความร่วมมือกับพวกเราได้ไหมครับ?

ค่ะ!!

เอ่อ... อะไรก็ได้เลยค่ะ!!

พนักงานรับโทรศัพท์...

น่าชื่นชมจริงๆ นะครับ เป็นอาชีพที่ผู้หญิงใฝ่ฝันเลย

แล้วก็... ข้อมูลที่คุณว่าน่ะ...

ในทางกลับกัน พวกเราต่างหากที่อยากจะถามหลายอย่าง

ใช่ค่ะ

ไปต่อสายผิดแล้วโดนดุตลอดเลย!!

คุณคิมูระเหรอคะ?

ใช่แล้วค่ะ... จริงๆ แล้วโทรศัพท์เนี่ยมันค่อนข้างจะแบบดั้งเดิมเลยล่ะค่ะ!

เอ่อ...

เราต่างก็เพิ่งเจอกันครั้งแรกแล้วก็เลยไว้ใจกันไปซะแล้วล่ะค่ะ~

คุณคน...

เปล่าค่ะ...ไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น...

คุณอิวาโมโตะ คุณคินุ

ขอโทษนะคะ...ช่วยตามมากับพวกเราหน่อยได้ไหมคะ

โย่ หัวหน้า วันนี้มาเช้าจังเลยนะครับ

โย่ พี่ชาย!

วันนี้อย่าลืมเอามาด้วยนะ จะได้ไม่โดนขโมยกระเป๋าสตางค์!

ว่าแต่ฉันนี่นะ...ไม่รู้ว่าคนพวกนี้เป็นใคร ก็เลยพยายามจะเข้าร่วมด้วยน่ะสิ...

เอ่อ... เพราะเป็นข้าราชการน่ะครับ งานเสริมอะไรพวกนั้นมัน...

พวกเราก็แค่เป็นนักเรียนน่ะครับ...

ก็เป็นคนในวงการทหารน่ะครับ

เอ๊ะ นักเรียน...? ฉันนึกว่าจะเป็นนักสืบอะไรสักอย่างซะอีก...

มาทางนี้สิ

โอ๊ะ...

คุณอิวาโมโตะครับ... จริงๆ แล้ว 90% ของเรื่องพวกนี้มันเป็นคดีของตำรวจเลยนะครับ

ก็ยังลังเลว่าจะเปิดไพ่ดีไหมน่ะครับ...

อยากให้ช่วยดันให้หน่อยน่ะครับ หรือว่า...

ความสามารถของเธอ... คุณไม่คิดว่ามันค่อนข้างพิเศษเหรอครับ

คุณคิมูระ คินุเป็นห่วงหลานสาวมาก เลยเปิดใช้ความสามารถออกไป

แต่เพราะอย่างนั้น... ถ้าคดีนี้ไม่ได้รับการแก้ไข ความสามารถของเธอก็จะกลายเป็นคำสาปไป...

ก็จริงอย่างที่คุณว่านะครับ... คุณอิวาโมโตะรีบ เข้าข้างผู้มีพลัง เลยทันที...

ปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้นะ

ครับ...

ก็... ผมเป็นคนใจดี เลยเชื่อคุณครับ...

เข้าแล้วนะ~

●●●●

ผู้หญิงคนนี้คือ...?

กำลังลังเลว่าจะไปสถานีตำรวจดีไหม... เลยมาที่นี่น่ะครับ

ก็เป็นร้านที่คนแบบนั้นมารวมตัวกันนี่ครับ

...

โซอิจิโร่... เธอคือคนที่มีข้อมูลที่คุณพูดถึงสินะ...

เขาบอกว่าเธอเคยเป็นพยาบาลที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งน่ะครับ

...โรงพยาบาลเหรอ?

โรงพยาบาลโยกิซากะ

ให้ขยับได้ขนาดนี้

ทั้งที่โดนบอกว่าไม่ไหวไปหมดเลยนี่นา...

ฮ่าๆๆ... ก็บอกแล้วไงล่ะ... ว่าฉันเป็นหมอเก่ง!

คนไข้ใหม่ครับ

... อ่า

ขออนุญาตนะครับ

อืม... เป็นครั้งแรกสินะครับ...

วันนี้เป็นอะไรหรือครับ

ได้ยินมาว่าคุณเป็นหมอเก่ง

ร่างกายของผมมันผิดปกติมาแต่กำเนิดเลยครับ

ไม่มีใครให้ปรึกษา เลยเอาแต่หนีไปเรื่อย

ก็เลยอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณอาจารย์น่ะครับ...

ฮ่าๆๆ มาเจอโรงพยาบาลชนบทแบบนี้ได้ยังไงกันนะ

ถูกแล้วครับ... ผมเป็นหมอเก่ง คุณวางใจได้เลย

จริงๆ แล้วมือของผมมัน...

พอรู้จักความเศร้าแล้ว มือก็จะโดนไฟลวกไปด้วยเลยครับ

ห๊ะ?

หืม?

เดี๋ยวก่อนนะ คุณ... มือของคุณตอนนี้มัน...

อึก...!?

นี่มัน...อะไรกันเนี่ย

อึก...อุ๊ย

จะกลายเป็นไฟไหม้แล้ว...!

ใครสักคน...

โทรศัพท์!!

มีคนโทรมา!

ให้ฉันเป็นคนรับสายเองสิครับ!

มันจะทำแบบนั้นไม่ได้นะครับ...

หมอคนนั้นมีแนวโน้มสูงที่จะเป็นบุคคลอันตราย

ตามที่พยาบาลคนนี้บอกมา... เธอเห็นเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้จักคนหนึ่งขึ้นรถของหมอโดยบังเอิญในเมืองน่ะครับ

"พ่อแม่ของคุณเข้าพักรักษาตัวอยู่ที่คลินิกของเรานะ มานี่สิ" อะไรแบบนั้นน่ะครับ...

แล้วตอนที่กำลังทำความสะอาดรถของคุณอาจารย์

ก็ไปเจอเข้าซะแล้วล่ะครับ... กิ๊บติดผมน่ะ...

นึกว่าคงไม่มีหรอก แต่ช่วงนี้ข่าวที่ออกมามันทำให้รู้สึกกลัวขึ้นมาน่ะครับ

นี่คือเจ้ากิ๊บติดผมอันนั้นครับ...

คุณอิตะจัง...

แต่ว่า... อันนี้จะเป็นของเธอจริงหรือเปล่าก็ยังไม่แน่ใจ...

ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะทำอะไรกับคนอื่นได้บ้าง... เรามาใช้วิธีที่ปลอดภัยที่สุดกันเถอะครับ

ใช้โทรศัพท์ที่นี่... วิธีที่คุณคินุที่เข้าเวรจะรับฟังเสียง...

สำนักงานโทรศัพท์โยโกฮามะ

โรงพยาบาลเซโมะซุซากะเหรอ?

ผู้อำนวยการครับ... ขอโทษนะครับ มีคนกำลังหาโรงพยาบาลอยู่ครับ

หาไม่เจอเลยครับ

เอ๊ะ?

บอกให้ช่วยตรวจสอบแล้วโทรกลับมานะครับ...

เดี๋ยวก่อน!

ผมรู้จักโรงพยาบาลนั้นครับ

ขอรับช่วงต่อได้ไหมครับ

เอ๊ะ... อ่า ครับ...

คุณคิมูระ...?

รับช่วงต่อแล้วครับ

ครับ โรงพยาบาลโยกิซากะใช่ไหมครับ?

โทรให้เลยนะครับ...

ดะ... ใครกันเนี่ย มาในเวลาแบบนี้!?

ใครสักคน! ไม่รู้ว่าใคร แต่ช่วยโทรมาในเวลาแบบนี้สิ!!

ตอนนี้ทางนี้กำลังไฟไหม้อยู่นะ!

ถ้าโทรมาตอนนี้ ทางนี้คงใช้งานไม่ได้หรอก!!

ค...เสียงนี้คือ?

ดีเลย! จะตัดสายแล้วนะ!!

ตรงตามเป้าที่ตั้งไว้เลยนะที่ออกมาทางโทรศัพท์

คุณคินุเป็นคนเชื่อมต่อให้... เอาล่ะ เป็นยังไงบ้าง?

ช...違う...

การลักพาตัว...

คนที่ตะโกนชื่อไอโตะไม่ใช่...!!

ห๊ะ...

อะไรกัน...!? คุณเป็นใครกัน!?

คุณคิมุระ!? คุณทำอีกแล้วเหรอครับ!?

ค...

เป็นเหตุฉุกเฉินแล้วครับ!!

เพราะเป็นรายงานไฟไหม้ไงครับ!!

การเข้าไปแทรกแซงในกรณีนี้ได้รับอนุญาตแล้วครับ!!

รายงานเข้ามาแล้วครับ!! โรงพยาบาลโยกิซากะครับ!!

ค... คุณคิมุระ...

ผิด... ผิดแล้ว...!!

ไม่มีข้อมูลแล้ว...

ต้องทำยังไงดีล่ะ...

เอ๊ะ... ไฟไหม้เหรอ...?

เป็น...อะไรเหรอคะ...

มีคนโทรมาค่ะ

คุณพ่อ...

...เป็นคนนั้นค่ะ...

ผู้ชายคนนั้น...

คนที่ลักพาตัวคุณอิตะจังไปน่ะ...

...เป็นเสียงของคนนั้นค่ะ...!

เฮ้!!

หมอ

เสียงนั้นเป็นของใคร!

อะไรนะ...

เฮ้ หยุดก่อน...

น่าจะเป็น...สายพาร์ตี้ครับ...

ไอริน น่าจะเป็นแบบที่ไม่ได้ใช้สัญญาเดี่ยว แต่ใช้สัญญาพาร์ตี้ครับ...

เพราะว่าหลายเครื่องโทรศัพท์ใช้สายเดียวกัน

ดังนั้น ถึงแม้คนสองคนกำลังคุยกันอยู่ ก็สามารถถูกขัดจังหวะจากเครื่องรับสายอื่นได้ครับ

A B C D E

หืม? มีคนคุยอยู่

น่าจะเป็น...น่าจะอยู่ใกล้ๆ นะครับ!!

เพราะว่าใช้สายเดียวกันนี่ครับ!!

ค...

ตัด...สาย! ยูกิโอะ...โทรศัพท์!!

ฮือ...

โฮ่... ตัดสายแล้วสินะ

คุณคินุ... ได้ยินไหมครับ

เป็นเพราะคุณเลย เหลืออีกนิดเดียวแล้วครับ!!

เหลืออีกนิดเดียวเท่านั้นครับ!

คงจะเฝ้าภาวะตึงเครียดของเส้นประสาทอยู่ตลอดเลยตั้งแต่พลังตื่นขึ้นมา...

แต่ตอนนี้ก็จะได้รับการปลดปล่อยแล้วครับ...

ขอบคุณจริงๆ ครับ...

ส่วนที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของเราแล้วครับ!!

ครับ...

คุณคิมุระ...

อึก... อะไรกัน... อะไรกันเนี่ย...

อ่า...? ไฟดับไปแล้วเหรอ...?

เมื่อกี้เป็นลูกชายเหรอ?

บอกมาสิ!! สถานที่!!

ก็รู้ว่าแถวนี้แหละ!!

รอการเข้าแทรกแซงของตำรวจไม่ไหวแล้ว

ตรงบริเวณที่ห่างจากโรงพยาบาลไปประมาณ 140 เมตร มีกระท่อมที่แข็งแรงตั้งอยู่

เมื่อก้าวเข้าไปในนั้น

อึก...

พบชายร่างใหญ่ที่กำลังเล่นกับเด็กสาวเหมือนตุ๊กตา...

ใบหน้าของเขา...

เอ๊ะ...?

คุ้นๆ...

ยุ... ยูกิโอะ...

จากตรงนั้นเป็นตำรวจเข้าแทรกแซง...

จับตัวเด็กที่หายตัวไป 11 คนได้ 8 คน

เป็นเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 8 ถึง 12 ขวบ...

มีบางคนที่อ่อนแอมาก อยู่ในสภาพที่อันตราย

ชายคนนั้นบังคับพวกเธอด้วยกำลัง และปฏิบัติต่อพวกเธอเหมือนตุ๊กตา

เขาบอกว่าถ้าทำตัวเหมือนตุ๊กตา เขาก็จะใจดี

คุณอิตะจัง!?

คุณอิตะจังล่ะ!?

คุณอิตะจัง...!?

อีก 3 คนยังคงหายสาบสูญไป...

หนีไปโดยการเจาะรูเหรอ...?

ยังหาไม่เจอ เลยซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง... ถ้าเป็นไปได้ก็คือ...

หมอคนนั้นที่เป็นพ่อและพยายามหาเพิ่ม ก็ได้เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งในช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา

เด็กคนนั้น... เป็นเด็กที่เก่งมากเลยครับ...

คุรุดราจิงปุ

ไปโรงเรียนทหารแล้ว...

ดูเหมือนจะป่วย เลยกลับมาพักฟื้นเมื่อครึ่งปีก่อนครับ

นับจากตรงนั้นแหละครับ...คนก็เปลี่ยนไป

ไม่สิ...แม้แต่คน...

เจ้าเด็กคนนั้น...ก็ลักพาตัวเด็กผู้หญิงมา...

หลังจากกลับมา เจ้าเด็กคนนั้นที่เคยอาละวาดก็สงบลงชั่วคราว...

แต่ก็ไม่นาน...

ก็ต้องเป็นผมที่ต้องทำต่อไป...

จะปล่อยให้เจ้าเด็กแบบนั้นเดินเตร็ดเตร่ข้างนอกไม่ได้เด็ดขาด!!

นี่...ชายคนนั้น...

ชายที่เคยโดนไฟไหม้นั่นก็เป็นคนของโรงเรียนทหารนี่นา...!?

นี่...พวกมันทำอะไรกันอยู่!?

ทำอะไรกันอยู่ล่ะ!!

คุณอิวาโมโตะ...

โซอิจิโร่...

ผม...รู้จักฆาตกรคนนั้น

เห็นเขาที่สถานพยาบาลก่อนเข้าเรียนครับ

คุณอิวาโมโตะ...

จริงๆ แล้วผมก็...เห็นอะไรบางอย่างเข้าด้วยครับ...

คุณคินุจัง...

พลังของคุณคิมุระคินุ...จะเป็นยังไงกันนะ?

คุณคินุจัง... ช่วยจับคนนั้นมาได้...

ถ้าเจอแล้วก็อาจจะหายไปก็ได้... ในเมื่อเป้าหมายก็สำเร็จแล้ว

จะเป็นยังไงนะ...

ฉันซ่อนตัวอยู่ที่วัดร้างแถวๆ นี้ค่ะ...

แล้วก็มีคนในเครื่องแบบทหารมาช่วยด้วยค่ะ...

คุณอิตะจัง...

พลังน่ะ มันสามารถเป็นได้ทั้งความมืดและแสงสว่าง

แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไง ฉันก็จะอยู่กับคุณนะ

ฉันจะไม่ทอดทิ้งคุณเด็ดขาด

“คำแนะนำของคุณอิวาโมโตะเซนไป”... จบตอนที่ 47