ตอน 50: Chapter 50

ชิอิฮาชิ ฮิโรชิ

บันทึกแห่งสายใยที่พันเกี่ยวและกรรม

▶ ตอนที่ 50 ชายจากฟิล์ม

สุดหรูหรา หน้าพิเศษวาดใหม่ รวม !!

แนะนำโดย รุ่นพี่อิวาโมโตะ

คำแนะนำ

จาก คุณฮิมโมโตะ

ใหม่แล้วนะ ม่านกำลังเปิดขึ้น

“มีชายคนหนึ่งฆ่าคนสามคนในเรือนจำ แถมยังหลบหนีออกมาได้อีกด้วย” ทำให้ผู้คนตื่นตระหนกไปทั่ว

ฉันกำลังย้อนกลับไปในความทรงจำ

บางที... เขาอาจจะเป็นชายคนนั้นที่พี่ชายเคยตามหาอยู่ก็ได้นะ...?

ลูกชายของผม

เขามีความสามารถครับ

ยูโอะ

“อยากให้ดูหน่อย...ครับ” แล้วก็อยากให้เขาได้ก้าวหน้า

ถ้าหากว่าได้รับการแนะนำ

เด็กคนนั้นจะเป็นยังไงนะ...

“พอคิดถึงอนาคตของเด็กคนนั้นแล้ว

ก็รู้สึกปวดใจเหลือเกินครับ

มาแล้ว

มีจดหมายร้องขออย่างน่าสงสารมาถึงครับ

ผม ชิอิฮาชิ ฮิโรชิ

ได้มุ่งหน้าไปยังสตูดิโอถ่ายภาพแห่งหนึ่ง

ตรงไหนล่ะ

ได้ยินว่าถ้ามาที่นี่จะสามารถแสดงความสามารถได้

ก็ผ่านมา 10 นาทีแล้ว... ถ้ายังซ่อนอยู่นะก็ไม่รู้หรอกนะ

ตะเคะะะะะะะะ

ตรงกลางกำลังฉายภาพถ่ายตะวันตก

มีสุภาพบุรุษสองคนอยู่หน้าเตาผิงกำลังเล่น

เงา...

เกม...

อ๊ะ!

อ๊ะ

ว่ะ

เงาเริ่มขยับ

เงาเริ่มมีตาและปาก...แล้วก็ดูเหมือนกลายเป็นเด็กไปเลย

เด็กญี่ปุ่นในสตูดิโอถ่ายภาพแบบตะวันตก...?

เป็นไปไม่ได้...

ข้างหน้าเครื่องฉายภาพก็ไม่มีเงาใครเลย...

ฉันเดินเข้าไปใกล้ฉาก

ผนังนั้น

ก็เป็นแค่ผนังธรรมดา

ถูกแสงส่องจนเกิดเป็นเงา

แค่... น่าเบื่อ...

แล้วเจ้าเด็กคนนี้เนี่ย...

ลูกชายครับ

คุณทหาร...เป็นอย่างไรบ้างครับ/คะ...!?

นั่นลูกชาย...!!

ลูกชาย...จะให้เข้าในภาพยนตร์ครับ!!

นี่ครับ ลูกชายของผมน่าสงสารไหมล่ะ!?

เอ่อ... คำแนะนำน่ะครับ...

ให้ผมได้ส่งลูกชายให้ก้าวหน้าหน่อยได้ไหมครับ...

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน...

ต้องรีบจัดการอะไรสักอย่างให้ลูกชาย... ไม่งั้นนะ...

● ● ● ● ● ● ●

ลูกชายของคุณ...

ตอนนี้ทำอะไรอยู่ครับ...?

ในฟิล์ม... เหรอครับ...?

ตามคำบอกของยามที่หลบหนีออกมาจากคุก เขาบอกว่ามี“เงาที่ขยับตัว”ผ่านไปมาหลายครั้งในยามวิกาล

ใช่แล้ว... เขา มีความสามารถ

ฉันกำลังตั้งสมมติฐานว่า ‘เงา’ นี้อาจจะเป็นชายคนนั้นที่พี่ชายเคยเห็น

ผู้หลบหนี... ชิโฮชิ โชะ (ชื่อสมมติ) เงาแห่งเมืองหลวง

แต่ดูเหมือนว่าพี่ชายจะไม่เคยแนะนำเขาเลยจนถึงที่สุด

3.2.1.3

ถึงได้ปล่อยให้ “เขา” ออกไปข้างนอก...

วันที่ 1 มกราคม 2023

และนักโทษในห้องที่เงาผ่านไปนั้นก็เสียชีวิตอยู่...

ทำไมพี่ชายถึง...

นะ?

ลูกสาวเหรอครับ/คะ

ว้าว! ฟิล์มนี่เอง...

เห~ นี่มัน... สุดยอดไปเลย~ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

ทุกคน!! ไม่ใช่เวลาที่จะมัวแต่ตะลึงอยู่นะ!

คุณชิอิฮาชิ... ลงมือจัดการคดีไปแล้วล่ะ!!

เท่ชะมัด

ผมชอบภาพยนตร์มากเลย~

เยอะจังเลยนะ...

จะดูทั้งหมดนี่นี่มันเป็นเรื่องยุ่งยากจริงๆ เลยนะ

จะแสดงการสืบสวนที่รวดเร็วให้คุณชิอิฮาชิได้ตกใจไปเลย!!

เหตุผลแบบนั้นเหรอ?

สี่ตา~~ เธอมีตาถึงสี่ข้างนี่นา~?

ห๊ะ?

ถ้าเธอพยายาม ก็สามารถสืบสวนได้เร็วกว่าคนอื่นเป็นสองเท่าเลยนะ!

ห๊ะ?

เอ๊ะ? เจอแล้ว!

เอ๊ะ!

นี่ไง ตรงนี้

อา... นี่มันแค่รอยเปื้อนธรรมดาเองนี่นา

เจอแล้วใช่ไหมล่ะ?

ไม่นะ!? มันอาจจะเป็นร่องรอยของ “ชายในฟิล์ม” นะสิ~

ลุงคนเครื่องฉายภาพ ช่วยหน่อยนะ

ได้เลย

เฮ้ ทุกคนนั่งประจำที่กันแล้วนะ~

E

ไม่เข้าใจอะไรเลย...

มีแค่รอยเปื้อนเองเหรอ...?

ฮ่าๆๆ... ก็เพราะว่าฟิล์มภาพยนตร์นี่ใช้ฟิล์ม 35 มม. ประมาณ 16 ภาพต่อวินาทีไงล่ะ

แค่มีรอยเปื้อน 2-3 เฟรมเนี่ย ก็แทบไม่มีปัญหาในการฉายเลยนะ~

คุณชิอิฮาชิบอกไว้แบบนั้น...

“ชายในฟิล์ม” นั้นได้ดำรงอยู่ภายในภาพยนตร์เป็นเวลานานเลย

ก็เป็นอย่างที่คิดไว้สินะครับ

และคุณชิอิฮาชิก็ชี้เป้าว่าชายในฟิล์มคนนั้นคือคนเดียวกับเหตุการณ์ของวันนี้

ต้องหาให้เจอว่าฟิล์มที่เขานั้นยังเหลืออยู่ไหมสินะ

ขอโทษนะ แต่ถ้าเจอฟิล์มแปลกๆ แบบนั้นแล้ว ก็ต้องทิ้งทันทีนะ

แต่ก็เป็นเรื่องจริงที่ว่ามันถูกฉายที่นี่น่ะครับ

ขอเวลาหาอีกสักหน่อยได้ไหมครับ!

เจอแล้วจะทำยังไงเหรอ?

ก็... ส่งให้คุณยาชิมะไงล่ะ

ต้องสืบให้รู้ว่าทำไมคนถึงเข้าไปอยู่ในฟิล์มได้ยังไงนี่สิ!

มันอาจจะเป็นแค่เงาที่ปรากฏขึ้นมาเองก็ได้นี่นา~?

อืมมม...

โอ้โห ฟิล์มนี่...

หืม?

เขียนว่า "ทิ้ง" อยู่นี่...

อะไรกันเนี่ย?

จำได้ไหมล่ะ

โอ้โห~?

นี่มันอะไรกัน... รอยเปื้อนสีดำเหรอ?

หรือว่า... บาดแผลล่ะ...?

จะเปิดหน้าต่างเหรอครับ/คะ?

อืม

ให้ผมทำไหมครับ/คะ?

ขอโทษครับ/ค่ะ

ไม่เป็นไรครับ/ค่ะ

...ช่วยด้วย

เอ๊ะ?

ตอนนี้... ได้ช่วยแล้วเหรอ...?

......

ขอบคุณครับ/ค่ะ...

ได้โปรดอย่าลงไปที่ชินจูกุเลยนะ

ถูกพวกแปลกๆ พวกนี้จับจ้องอยู่เลยครับ/ค่ะ

......

โกโตะ

แก๊ก

เมกุโระ~ เมกุโระ~

กลายเป็นคนอื่น

เหล่าผู้ชายก็หายไป

เป็นคนรู้จักเหรอครับ/คะ?

เปล่าค่ะ...

เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วค่ะ

ไม่ต้องกังวลไปนะครับ/คะ

ขอบคุณจริงๆ ครับ/ค่ะ

...จะแกล้งอะไรผม/ฉันเหรอครับ/คะ

● ● ● ● ● ● ●

ขออนุญาตนะครับ/คะ

แล้ว...ใกล้จากชินจูกุไหมครับ/คะ?

ถ้าอันตรายก็ให้ไปส่งให้ก็ได้นะครับ/คะ

เผื่อจะได้ไปด้วยเลย

เอ่อ...

จะไปถึงที่ไหนเหรอครับ/คะ?

ที่เคโยนะครับ/คะ เดินจากชินจูกุได้เลยครับ/ค่ะ

อ๊ะ อย่างนั้นเหรอครับ/คะ?

เอ๊ะ...? หรือว่า... เรือนจำโตเกียวเหรอครับ/คะ?

......ทำไมถึงรู้ล่ะครับ/คะ?

ดูสิ เกิดเหตุการณ์หลบหนีไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

จริงๆ แล้ว... มีแผนจะไปทำข่าวตอนบ่ายนี่ครับ/ค่ะ!

คิดว่าจะแวะที่สำนักงานก่อนแล้วค่อยไปน่ะครับ/ค่ะ...

ทำข่าวเหรอครับ/คะ......

คุณนี่มัน...

ได้ทำสัญญากับหนังสือพิมพ์ แล้วก็ส่งรูปภาพให้ด้วยนี่นา!

คุณก็มาเพื่อสืบอะไรสักอย่างเหรอครับ/คะ?

ใช่ครับ/ค่ะ... ก็...

เป็นอย่างที่คิดไว้สินะครับ/คะ!

เพราะคุณใส่เครื่องแบบทหาร เลยคิดว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เลยครับ/ค่ะ!

ถ้าไม่เป็นการรบกวน ก็ขอไปด้วยเลยนะคะ!

ฉันชื่อ รุมิโกะ ค่ะ

ด้วยการพบเจอที่แปลกประหลาด... ฉันเลยได้ร่วมเดินทางไปกับช่างภาพคนหนึ่ง

เรือนจำโตเกียว

นี่แหละที่เรียกว่า "คุกโตเกียว" ที่ถ้าเข้าไปแล้วก็ออกไม่ได้...

แต่ทำไมถึงดูโทรมจังเลยล่ะครับ/คะ... คุณทหาร?

...ก็จริงอย่างที่ว่า...

หืม...?

อ่า

จิ...

แกนี่เอง...

น่าจะเป็นยามที่เคยดูแลตอนที่เป็นผู้ชายเฟืองนั่น...

ครั้งนี้ก็เป็นหน้าที่ของคุณอีกแล้วสินะ~

อ๊าว~

อีกแล้วเหรอครับ/คะ ผู้ชายแปลกๆ อีกแล้ว...

ตั้งแต่แรกเลยนะ จับเขาไว้เลยสิครับ/คะ อย่าให้คนธรรมดาๆ แบบนี้เข้ามาในเรือนจำได้เลย...!

ในเมื่อคุณมาแล้ว... ก็รู้อยู่แล้วนี่ครับ/คะ!

จะจัดการให้ครับ/ค่ะ

ทางนี้! จะพาไปเอง!

บ้าเอ๊ย!!

เดี๋ยวก็ต้องเอาใบสั่งมาด้วยไม่ใช่เหรอ!?

คุณนี่เป็นที่รู้จักกว้างขวางจริงๆ เลยนะครับ/คะ ท่านทหาร

ก็ไม่รู้หรอกครับ/ค่ะ คนคนนี้...

ดูเหมือนว่า "ผู้ชายคนนั้น" จะเคยถูกรังแกที่ที่ทำงานมาก่อนนะครับ/คะ...

แล้วก็เลยโมโห... จนเกิดเหตุการณ์ทำร้ายร่างกายและถูกกักตัวไว้

เข้ามาตรงนี้ก็เหมือนกันแหละ

เขาเคยโดนรุมทำร้ายอยู่ครั้งหนึ่ง...

แต่ว่าเขาก็ไม่ได้พยายามจะหยุดเลือดนั้นเลย...

เขาแค่นั่งมองพวกที่ทำกับเขาเงียบๆ...

เลือดไหลออกจากใบหน้า แถมรอบๆ ก็เป็นทะเลเลือดไปหมดเลย...

อันนั้นเหรอครับ/คะ?

ใช่... ตรงนั้นแหละ

เลือดมันก็ไม่ออกง่ายๆ เลยล่ะครับ/ค่ะ...

เลือด...

มันไปกองอยู่ที่แอ่งน่ะครับ/ค่ะ...

ตั้งแต่วันนั้น

ที่เงาคล้ายๆ กันเริ่มดิ้นไปมาในตอนกลางคืน

มันก็สั่นไหวอย่างน่าขนลุก

และก็มีคนตายในห้องขังคนเดียวทีละคน...

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ด้านหลังคือผนังที่พังทลาย

ผนังนี่...เต็มไปด้วยเลือดเลย

ช่างยิ่งใหญ่จริงๆ เลย~

เหมือนกับผู้ชายเฟืองเลยนะเนี่ย

นักโทษในห้องขังที่ไม่มีใครเข้าไปได้

ก็ค่อยๆ ฆ่าไปเรื่อยๆ

คนที่ตายก็คือพวกที่รุมทำร้ายเขานั่นแหละ

แล้วเขาก็หนีออกไป...

เป็นสิ่งที่มนุษย์ทำได้จริงๆ

คุณคิดยังไงล่ะ? เอ๊ะ? คุณชุดทหารเหรอครับ/คะ

ดูสิครับ/คะ สภาพแบบนี้...!

ถูกโจมตีด้วยอะไรที่น่ากลัวขนาดนี้กันล่ะครับ/คะ...?

เลือดไหลซึมออกมาเลยเหรอ...?

เอ๊ะ...!?

เขาใช้มือ...!!

ยิงปืนกลออกมาด้วยเหรอ...!?

ห๊ะ เป็นไงบ้างล่ะ...

ไม่มีหรอกครับ/ค่ะ พวกแบบนั้นน่ะ

รอบตัวแกนี่มีแต่พวกประหลาดเต็มไปหมดเลยนี่นา...!!

นี่มัน...กล้องแบบเรียบง่ายนี่นา...

ในที่มืดแบบนี้ แถมไม่มีแหล่งกำเนิดแสงอะไรมากนัก ก็ยังถ่ายได้เหรอ...?

เลือดนี่

☆

จะเป็นเลือดของใครกันนะ?

ถ้าวิเคราะห์ดู ก็คงจะรู้ว่าเป็นเลือดของใครล่ะครับ/คะ

อ่า อย่างนั้นเหรอครับ/คะ สุดยอดเลย!

แต่ว่า... ถ้าดูจากสถานการณ์แล้ว ก็น่าจะเป็นเลือดของนักโทษที่เสียชีวิตไปแล้วใช่ไหมครับ/คะ

......

มีข้อสงสัยอะไรเหรอ?

เปล่าครับ/ค่ะ...

แค่รู้สึกว่ามันอยากจะรู้เฉยๆ น่ะครับ/ค่ะ...

แอ่งเมื่อกี้...

ไม่ใช่ว่าเลือดมันกองอยู่...

เอ๊ะ?

แต่ดูเหมือนว่ามันจะยุบลงไปเพราะเลือด...

ถ้ามองให้ดี...

เงาตรงนี้...

เป็นรอยเลือดเหรอ?

เลือดมันเน่า... แล้วก็เป็นรูเหรอ?

นี่ไง ลองจับดูสิ มันก็พังเป็นชิ้นๆ เลย...

อะไรเนี่ย...?

นี่มัน...อะไรกันนะ...?

ถึงตรงนี้ก็พอแล้วค่ะ...

ที่ส่งมาให้...ขอบคุณมากเลยค่ะ!

ไม่เป็นไรค่ะ...แต่คุณอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่เก่ามากเลยนะคะ...?

ใช่แล้วล่ะ...ฟุฟุฟู

...?

ถ่ายไม่ได้หรอกครับ/ค่ะ ในที่มืดแบบนี้...

หรือว่าจะเป็นรุ่นใหม่ที่แตกต่างออกไปนะ?

เพื่อเป็นที่ระลึกให้คุณทหารสักรูปได้ไหมคะ?

ฟุฟุฟุ

แล้ว... คุณตั้งใจจะตามหาเหรอ?

คือว่า... นักโทษที่หลบหนี... "เงาชาย" เป็นคนแบบไหนเหรอคะ?

มีเค้าโครงอยู่ในใจครับ/ค่ะ

เหรอ?

ตอนนี้จะเริ่มตามร่องรอยแล้วครับ/ค่ะ

ที่สตูดิโอถ่ายภาพแอ็กชันในอาซากุสะ

สตูดิโอถ่ายภาพแอ็กชัน...? หมายความว่าร่องรอยมันอยู่บนฟิล์มเหรอครับ/คะ?

อ่า... น่าสนใจดีนะ

งั้น...

ฉันเองก็... ลองไปสืบดูนะคะ

ก็พอจะมีเรื่องที่นึกออกอยู่บ้างค่ะ

แต่ก็ยังไม่แน่ใจเลย...

ใช่แล้วค่ะ... เอาเป็นว่าเอฟิลม์ของวันนี้ไปล้างก่อนนะคะ...

ถ้ามันชัดเจนขึ้นเมื่อไหร่ เรามาเจอกันอีกนะคะ!

อะไรก็ตาม ยินดีให้ความร่วมมือเลยค่ะ♡

...เป็นคนที่มีเสน่ห์แปลกๆ นะคะ...

...งั้น...

เผลอพูดออกไปหลายเรื่องเลย...

พวกที่ตามติดอยู่บนรถไฟน่ะเหรอ...?

ไปถึงบ้านด้วยเหรอ...?

น่าจะเป็นพวกตัวร้ายที่เล็งสาวสวยสินะ

คุณรุมิโกะครับ ให้ผมจัดการเอง

นั่นต้องทำให้มันแรงขึ้นอีกนิดหน่อยแล้วล่ะ

นี่!

อ่า...

....

นี่...พวกแก...

คุณรุมิโกะ...?

มาไม่ได้นะ!! ถอยไปเลย!!

หา...?

พวกนั้นน่ะ อย่าไปตีนะ

ทางโน้นเหรอ?

...คุณรู้ไหมว่าพวกนี้เป็นใคร...?

...ถ้าตีไป ด้านโน้นอาจจะเจ็บไปด้วยนะ...

ไม่เป็นไร

เพราะว่าพวกมันอยู่ตลอด ฉันเลยรู้

พวกมันไม่เข้ามาในบ้านหรอกค่ะ...

ทำอะไรช้าๆ แบบนี้เนี่ย!!

เข้ามา!!

คุณรุมิโกะ คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย...

!!

อะไร...นะ?

เข้าใจแล้วค่ะ...

จะให้ดูเอง... มาสิ

โรงเรียนซันจูมิยะเอ็กซ์ในชินจูกุ

● ● ● ● ● ●

ห้องมืด

ที่นี่คือ...

ห้องสำหรับล้างฟิล์มของวาริมาค่ะ

มันมืดหน่อยนะคะ รบกวนรอสักครู่ค่ะ

ที่นี่คือ...

ของที่ว่านั่นเอง...

มานี่สิ

อ่า... มืดจัง...

เดี๋ยวก็ปรากฏขึ้นแล้วล่ะ

ว้าว...

แค่กระดาษที่อยู่ในของเหลว...

อ๊ะ... ภาพมันเริ่มปรากฏขึ้นเรื่อยๆ...

ทั้งที่ถ่ายไว้ในความมืดแบบนั้นแท้ๆ...

นี่...?

มันหมายความว่ายังไงกัน...?

ฉัน...เป็นคนพิเศษน่ะ

มีวิชาในการคัดลอกสิ่งที่มองไม่เห็นค่ะ

......

คนนี้ก็เป็นผู้มีพลังเหมือนกันเหรอ...?

ชุดนักเรียนนั่น... เป็นของโรงเรียนสึโฮกะใช่ไหมคะ... ถ้าอย่างนั้น คุณก็เข้าใจใช่ไหมคะ

คุณรู้ได้อย่างไรว่าการล้างฟิล์มของวาริมันติดสีลงบนกระดาษได้ล่ะคะ?

ขออนุญาตนะคะ คุณใช้คาถาแบบไหนคะ...?

เปล่าค่ะ...

คือปฏิกิริยาออกซิเดชันค่ะ

เน่าเปื่อย...

พูดง่ายๆ ก็คือมันเน่าเปื่อยนั่นเอง

สารรีดิวซ์ที่อยู่ในน้ำยาอัดภาพ...ตัวนี้มันเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันแล้วสร้างอนุภาคสีเงินสีดำขึ้นมา ทำให้ภาพปรากฏบนกระดาษค่ะ

ในสารรีดิวซ์ตัวนี้...

ฉันผสมเลือดของตัวเองเข้าไปด้วย

ห๊ะ?

ด้วยวิธีนั้นก็สามารถทำให้สิ่งที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นได้...

การกัดกร่อนของผนังในคุกโตเกียวก็คล้ายกันมากเลย...

น่าจะเป็นการกัดกร่อนของเลือดเหมือนกันล่ะมั้ง

ฉันคิดว่าเลือดแบบฉันมันก่อให้เกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันแบบพิเศษน่ะ

แต่ไม่ใช่ตัวฉันเอง

นั่นหมายความว่า...ผู้ชายที่หนีออกมาได้ก็มีเลือดเหมือนกับฉันสินะ...

คุณรุมิโกะ...คุณนี่

ดูเหมือนว่าจะมีข้อมูลมากมายที่คนธรรมดาไม่รู้เลยนะ...

เบาะแสก็คือ

ผู้หญิงที่ปรากฏในรูปนี้...

กุญแจของคดีนี้อยู่ในมือของเงานี้เอง....

「คำแนะนำจากรุ่นพี่อิวาโมโตะ」...ตอนที่ 50 จบแล้ว