ตอน 55: Chapter 55

คุณวาคามอโตะแนะนำ

ได้พบกัน

ตั้งแต่วันนั้น

เวลาก็ผ่านไปแล้ว------

ตอนที่ 55 ดอกไม้แห่งตนเอง

ย่า!

โอเค! ให้มันบานเฉพาะในแจกันเลย!

คำว่า "ย่า" มันดูแปลกไปหน่อยไหมนะ?

ไม่มีรั่วซึมข้างนอกด้วย!

ยอดเยี่ยมไปเลย!

อ้อ ใช่แล้ว

ขนาดประมาณนี้มั้งนะ...

โอ้... อ๊ะ...

ภายในโรงเรียนมัธยมปลายริกุนสึโฮ

ชื่อเล่นว่า

ภายในโรงอาหารของสถานกักกัน

ซึ่งอยู่ใต้ดินนั้น

ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน ก็จะพยายามไปที่โรงฝึกใต้ดินให้ได้

หลังจากเข้าเรียนแล้ว บันทึกของปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ อย่างโปโอโตะ... หรือว่า การเติบโตของพวกเขา ก็ยังคงดำเนินต่อไป

ก็มีบางส่วนที่เป็นงานเขียนที่ใส่ความคิดเห็นส่วนตัวของตัวเองเข้าไปเยอะไปหน่อย

แต่คุณทาจิบานะจิโอะดูเหมือนจะปรารถนาสิ่งนั้นอยู่...

โอ้ ทานาเบะคุง สุดยอดไปเลยนะเนี่ย

รายงานการสำรวจโดยอาคารวิจัย มันเป็นคนละอย่างกับโอโตะเลย

เพราะว่ามันไม่ใช่แบบที่เป็นทางการ

ทานาเบะ คาโดะ นักเรียนปี 1 สถานกักกัน มีร่างกายที่เปลี่ยนเป็นแมงกะพรุน

จากสภาพที่ไม่มีอะไรเลย ก็สามารถสร้างแมงกะพรุนขนาดใหญ่แบบนี้ออกมาได้สินะ

คุณอิวาโมโตะ

คราวก่อนก็เห็นขนาดเดียวกันและมีปฏิกิริยาแบบเดียวกันเลยนะครับ

อย่างนั้นเหรอ? นึกว่ามันโตขึ้นแล้วซะอีก...

เอ่อ... หรือว่า

คุณตั้งใจทำเป็นไม่เคยเห็น แล้วมาเย้าแหย่ผมเหรอครับ~?

มะ... ไม่ได้ตั้งใจแบบนั้นซะหน่อย...

นี่มันแมงกะพรุนเหงื่อของทานาเบะคุงนี่นา

เอ๊ะ

นี่ผมมันจัดการยากขนาดนั้นเลยเหรอครับ~?

มันใหญ่ขึ้นกว่าสัปดาห์ที่แล้วอีกนะ~~

นี่ไงๆ

ยังไม่เสร็จนะ... ทำได้อีก...

ฮะ

ผมทำได้...

ผมรู้สึกแบบนั้นอยู่...

แต่ละคนก็ลงมือทำตามโจทย์ของตัวเอง...

แล้วก็ลองทำอะไรหลายๆ อย่างด้วยเพส...

คงจะไปรบกวนมากเกินไปหน่อยสินะ...

เอ๊ะ?

ตอนนี้... คุณอิวาโมโตะสินะ?

เอ๊ะ? ใช่แล้วล่ะ

แย่แล้ว...

เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย...

เอ่อ...

อ๊ะ อันตรายนะ!!

ฮือ

ว๊าวววววว

ขอโทษนะ~ ขอโทษจัง!!

ฮืออออ~ ช่วยด้วยยย!!

พอขึ้นไปข้างบน เสียงจากใต้ดินก็แทบจะไม่ได้ยินแล้ว

โอ๊ะ คุณโยสึเมะ คราวก่อนก็ขอบคุณมากเลยนะครับ

ใครน่ะ? ในเวลานี้...

จิกะ...

เอ๊ะ...

ชิซึมะคุง...!?

...ได้โปรดนะ?

ไม่สิ พรุ่งนี้ก็ได้นี่นา?

ก็เพราะว่า!! คุณอิวาโมโตะจะไปที่ไหนสักแห่งอย่างรวดเร็วเลยนี่นา...

เลยมาขอในตอนที่คุณอยู่ตอนนี้เลยครับ...

คือว่า...มีเรื่องขอร้องหน่อยครับ...

ถึงกับต้องใส่ชุดนอนเลยเหรอ?

ค นี่มัน!! ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ!!

มันเปียกโชกไปด้วยแมงกะพรุนเหงื่อของทานาเบะคุงเลยล่ะครับ~!!

ล้ม...

ฮ่า จะเข้าไปข้างในแล้วนะครับ...

ไม่เป็นไร เข้ามาเลย

มีจดหมายมาถึงนี่ครับ...

จดหมายเหรอ?

จดหมายสีดำ

ผู้ที่ส่งมาคือ...

คุณยามิกิริ ยามิกิริคุง...?

ครับ...

เป็นดอกไม้

ที่ถูกกดไว้เหรอครับ...?

ข้างในมีอันนี้มาพร้อมกับจดหมายด้วยครับ...

ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณอาโอนุมะ ชิซึมะ

ผมชื่อ ยามิกิริ เคมา นักเรียนปี 1 จากอาคารวิจัย ปี 3 ครับ

การขายดอกไม้กดอย่างกะทันหัน

ชิซึมะที่เพิ่งได้รับจดหมาย

ไม่สิ... ดอกไม้กด... ดูตกใจเลยนะครับ

อันที่จริงแล้วตอนนี้... ในสังคมกำลังเป็นที่นิยมกับการแลกเปลี่ยนดอกไม้กดเป็นที่คั่นหนังสือครับ

เหรอ...?

หึ

ที่คั่นหนังสือดอกไม้หายากนี่เขาว่ากันว่ามีค่ามากเลยนะครับ ถึงขนาดนั้นเลยล่ะ

หึ

ถึงกับว่ามีค่าเป็นเงินก้อนเลยทีเดียว

เอ๊ะ? มากขนาดนั้นเลยเหรอ...

ไหนๆๆ...

นี่น่าจะเป็นซัลเวียสินะ

ถึงขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย...?

แล้วที่หายากที่สุดก็คือของคุณชิซึมะครับ

เป็นดอกไม้ของคุณนี่นา

ฮะ!?

ท่านนักสะสมทุกท่าน ต่างก็ต้องการมันมากเลยนะครับ...

เดี๋ยวนะๆ!!

แล้วช่วยส่งมันไปให้เป็นดอกไม้ประทับตราด้วยซองตอบกลับที่แนบมาหน่อยได้ไหมครับ?

ไม่ใช่ฟรีนะครับ มีการชำระเงินล่วงหน้า และได้คั่นหนังสือมาให้ 50 แผ่นด้วยครับ

ไม่ต้องการหรอก แต่เยอะขนาดนี้...

เอ๊ะ?

ดอกไม้สีขาวนี่...

ช่วยส่งให้เร็วๆ หน่อยสิครับ ไม่อย่างนั้นผมจะโดนข้อหาฉ้อโกงเข้าให้แล้วนะ

ทำอะไรตามใจตัวเองเนี่ย!!

ก็คือว่าอย่างนั้นน่ะครับ~...

ให้ดอกไม้ของผมไปเนี่ยนะ...

แบบที่ไม่ต้องคิดอะไรเลย

ที่คั่นหนังสือดอกไม้... พูดถึงก็ว่าไปนะ เคยยึดมาจากโรงเรียนเซย์โดจินนะ... รีคาบูโตะ!

แล้วก็ คุณอิกนิย์ ก็ส่งมาด้วยนี่นา... กำลังเป็นที่นิยมเหรอเนี่ย...

คุณยามิกิริเนี่ย เข้าใจยากจริงๆ นะ... ถึงจะอายุเท่ากันก็เถอะ

คุณชิซึมะเองก็ไม่ต้องฝืนตัวเองก็ได้นี่นา?

ลองทำดูแล้วล่ะครับ... แต่ก็รับผิดชอบไม่ได้เหมือนกันนะ

ทำแล้วสินะ

ว่าแต่ว่า ผู้รับคือที่ไหนเหรอ?

อาคารวิจัยเหรอ?

เอ่อ... เหมือนจะที่แผ่นดินใหญ่...

วันต่อมา

ที่ไหนกันนะ?

อ๊ะ นี่มัน

เป็นที่อยู่ของร้านยาจีนที่ฉันทำธุรกิจอยู่สินะ

ยาจีนเหรอ?

ใช่ครับ มีทั้งตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองด้วยนะ

อืม... คุณยามิกิริ เมื่อกี้คิดว่าไม่เห็นเลย แล้วมาสะสมของแปลกๆ แบบนี้อีกแล้ว...

ของแปลกๆ...

ก็เกี่ยวกับตัวเขาไงล่ะ กำลังคิดจะแลกเปลี่ยนกับของมีค่าหรือของไม่ดีอะไรทำนองนั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ

ฉันว่าเราปล่อยผ่านไปเลยดีกว่านะ~

ก็คงจะ...

เอ่อ... คุณยาชิมะ ถ้าอย่างนั้น คุณยามิกิริจะไม่ลำบากเหรอครับ?

แล้วก็

แบบนั้นแล้วจะโดนเจ็บตัวเข้าให้สิครับ!

เอ่อ... มีที่คั่นหนังสือที่ทำให้สนใจนิดหน่อยครับ...

อ่า... แต่ว่า...

เอ๊ะ?

ดอกไม้นี่

มันหายากในญี่ปุ่นน่ะครับ...

...? ถ้าพูดถึงแบบนั้นแล้วก็ไม่เคยเห็นเลยนะครับ

ถ้ามันบานอยู่ที่ไหนสักแห่งในญี่ปุ่น... อยากจะไปดูด้วยตาตัวเองจังเลยครับ...

เพราะงั้นถึงแม้ว่าคุณยามิกิริจะไม่ค่อยเกี่ยวข้องเท่าไหร่...

ดอกไม้เหรอ!

ครับ... เพราะเป็นงานร้านขายยา ก็ต้องหาข้อมูลต่างๆ อยู่แล้วล่ะครับ...

โอเค งั้นไปหาเลยดีกว่า

อา...

ดีๆ ต้องรีบหน่อยนะ

เอ๋~~~?

มะ... เดี๋ยวก่อนนะครับ~

เอ๊ะ? แต่ว่าคุณอิวาโมโตะ รุ่นพี่กำลังยุ่งอยู่ไม่ใช่เหรอครับ...

พูดอะไรน่ะ?

ทาเคะ

● ● ●

นี่ไง ไปกันเถอะ ก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน

หะ... ค่ะ...

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ... ที่ได้นั่งรถไฟด้วยกันแบบนี้

หะ ค่ะ...

ใช่แล้วครับ... ตอนแรกก็เป็นแบบนั้นแหละ...

สมัยนั้น แม้แต่ในรถไฟก็มีดอกไม้บานเต็มไปหมดเลยนะ

นั่นมัน~...

เอ่อ... นี่มันดีจริงๆ เหรอครับ?

ทั้งที่งานยุ่งขนาดนี้... ยังจะสละเวลาให้แค่ผมคนเดียวอีก...

พูดอะไรน่ะ

มันไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องกังวลนะ

นี่!!

ถ้างั้น... เสร็จแล้วจะขอบคุณเยอะๆ เลยนะครับ!!

แบบยิ่งใหญ่เลยนะ...!!

ถ้าเจอดอกไม้สีขาวนั่น...

เป็นความลับนะครับ...!!

ขอบคุณเหรอ?

อะไรน่ะ...

อะไรกันเนี่ย...!?

จะทำอะไรให้ล่ะ?

นั่นมัน...

ตรงนี้เหรอครับ...? ทั้ง "เสื้อผ้า" หรือ "ฟัน" อะไรแบบนี้... มีแต่ส่วนต่างๆ

ที่อยู่คือตรงนี้สินะ

ว้าว...

ยาจีนเรียงรายเต็มไปหมดเลย

คุณยาชิมะบอกว่าที่นี่เป็นร้านประจำของเขา... นี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ

คุณชิซึมะน่ะ ในการปรุงยา...

มุมนี้... มันคือยาโทไวะโตไค!!

ทั้งๆ ที่ว่ากันว่ามันหายากมากเลยนะ

อลังการจังเลยยยย~!!

ก็เพราะว่า... มันเหมือนฝันไปเลยนี่คะ!!

คุณยาชิมะ... ถ้าบอกไป เขาจะสั่งมาให้ได้ไหมนะ~?

น่าจะทำได้ล่ะมั้ง?

จริงเหรอครับ!!

ว้าว ใช่แล้วล่ะครับ... ต้องลองพูดดูสิครับ!

ถ้าเชื่อมต่อกับร้านแบบนี้ โอกาสก็น่าจะกว้างขึ้นเยอะเลยนะ...

คุณชิซึมะเคยเรียนการปรุงยาอยู่ใต้ดินมาก่อน

น่าจะยังทำสิ่งนั้นอยู่จนถึงตอนนี้ด้วยนะ...

ยินดีต้อนรับครับ

จะปรุงยาแบบไหนก็ได้เลยนะครับ~

อาคา

คุณมองไปทางนั้น แสดงว่า... ขาดสารอาหารหรือเปล่า อะไรสักอย่างรึเปล่า

ห๊ะ?

สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลยนะคะ~

ไม่ใช่เหรอ? งั้นตรงไหนที่มันไม่ดีล่ะคะ ดูไม่ค่อยดีเลยนะ

เด็กคนนี้สนใจเรื่องยาอยู่น่ะค่ะ

ไม่ค่ะ แบบนั้น...

โอ้?

คือว่า จริงๆ แล้วบ้านเกิดของฉันน่ะ... เป็นบริษัทผลิตยาค่ะ

บริษัทอาโอนุมะของเราก็เคยเป็นแบบนี้มาก่อนค่ะ...

อาโอนุมะ อาโอนุมะ...!

นั่นหมายความว่า... คุณคือ อาโอนุมะ ชิซึมะ...เหรอคะ?

เอ๊ะ

เอ๊ะ

โฮ่... พอดีเลยค่ะ... ยาใกล้จะหมดพอดีเลยค่ะ

ยา...เหรอคะ?

ใช่ครับ ดอกไม้

เป็นยาแก้ปวดที่ว่ากันว่าออกฤทธิ์ดี...

มันได้ผลดีกว่ายาชากะคุยาหรือคัตสึเนะโทอย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะครับ

ธุรกิจก็รุ่งเรืองขึ้นทันที!

คุณผู้ชายคนนั้นบอกว่าจะส่ง "ดอกไม้" ซึ่งเป็นวัตถุดิบมาให้ แต่ไม่คิดว่าจะเอามาให้ถึงที่เลยนะครับ!

เดี๋ยวก่อนๆ ขอผมดูหน่อยได้ไหมครับ...?

อา! นี่ครับ!! เป็นยาแก้ปวดต้นแบบที่ผมปรุงขึ้นมาเองครับ!!

ผมทำมันขึ้นมาพร้อมกับอาคารวิจัยเลยครับ... ตอนนี้กำลังตรวจสอบอยู่ว่ามีผลข้างเคียงแรงแค่ไหนครับ...

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ...?

มีใครเอาของยาของผมไปแอบใช้เหรอ...?

คุณยาชิมะบอกว่าบางครั้งก็เคยฝากให้คุณคิริคิกับคุณไปบ้าง...

เอ๋... ดอกไม้ปั๊มเหรอ...?

ดอกไม้ปั๊มเหรอ?

ตรงนี้ไงครับ...!

เขาอยากให้เอาดอกไม้ของผมมาทำเป็นดอกไม้ปั๊มแล้วส่งมาที่นี่...

ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไรกันแน่...

ทำได้ดีนี่...

ดูเหมือนว่าเจ้าเด็กนั่นแค่อยากจะส่งดอกไม้ของคุณชิซึมะมาเพื่อทำเป็นยาเท่านั้นเอง...

คุณอิวาโมโตะ~~!!

ในความเป็นจริง คุณชิซึมะกำลังจะส่งเป็นดอกไม้ประดับอยู่เลยนะ

ใช้ความเมตตาของคนอื่นมาเป็นประโยชน์...

อืมม~

สุดยอดไปกว่าที่คาดไว้เลยนะ "อาโอนุมะยู"

โกโงมุ

แค่จ่ายล่วงหน้าแค่นี้ก็...

จ่ายล่วงหน้า

ภาพมันเบลอเกินไปจนไม่เห็นข้อความเลยครับ

ไป!

เรื่องราวที่ดีมันทำให้ใจคนขยับได้...

มันทำให้อยากได้จนต้องรู้สึกถึงความหายาก... วิทยาศาสตร์จัง~

เจ้าของร้าน~ จะเปลี่ยนอัตราส่วนไหมครับ!

ของผมที่มัน 6 ต่อ 4 เนี่ย

ก็เพราะว่ารู้ว่ามันทำกำไรได้นี่ครับ~

โอ้โห~ วันนี้มีคนมาตั้ง 38 คนเลยแฮะ

โอ๊ะ ไม่ได้สิ... ต้องไปเร่งคุณอาโอนุมะ ชิซึมะอีกรอบแล้วล่ะ

แล้วจะทำยาได้ยังไงนะ

ก็ต้องเอาดอกไม้ออกมาจากดอกไม้ประดับนี่แหละครับ~

มาถามอะไรตอนนี้ล่ะครับ...? ก็เพราะว่าพักหลังไม่ได้มาที่โรงเรียนเลยนี่ครับ~

ยาอาโอนุมะ

ถ้าไม่ทำแบบนี้ก็คงไม่ได้สินะ... หืม?

เอ๊ะ...? ข้างบนควรจะเป็นฟ้าสิ... ทำไมข้างในถึงมีดอกไม้...?

เพิ่งจะทำให้มันบานเมื่อกี้เองครับ!

เพื่อคุณ... นะ!

ว๊ะ

อา... อาโอนุมะ... ชิซึมะ...?

เอ๊ะ? เอ๊ะ?

หลักการทางวิทยาศาสตร์ที่ว่าคุณมาอยู่ที่นี่มันไม่เข้าใจเลย!!

พูดอะไรน่ะ... ก็มาเพื่อคุณโดยเฉพาะนี่นา

ว้าว... อิวามอโตะ โกโดว นี่นา...

ครับ! มาส่งสิ่งนี้ให้แล้วครับ!

เป็นแค่ดอกไม้ปั๊มสำหรับเป็นที่คั่นหนังสือเท่านั้นนะครับ!

นะ... เหมือนว่า...

ขอโทษด้วยครับ!!

มีธุระอะไรสักอย่างน่ะค่ะ~~

ใช่แล้วครับ เพื่อรวบรวมวัตถุดิบสำหรับการพัฒนาอาวุธใหม่ของคุณยาชิมะครับ~

คุณยามิคิ คุณคิริ

รุ่นพี่อิวาโมโตะ ไฟไม่ดีเลยครับ!!

คุณชิซึมะ

แย่!

ฮี้

ดอกไม้ของคุณอาโอนุมะ ชิซึมะ~~!!

แย่แล้ว ผมโดนแล้ว ผมต้องตายแล้ว~~!!

นี่มันดอกไม้ยาเสพติดนี่นา!? ไม่เป็นไรเหรอครับกับผมเนี่ย!!

มันไร้มนุษยธรรมชัดๆ

เมืองนี้มันติดเชื้อโรคแบบแพร่กระจายเลยล่ะ

ไม่เป็นไรครับ มันควบคุมได้แน่นอน

เพราะว่าผมมั่นใจขึ้นเยอะเลยล่ะครับ!!

คุณชิซึมะ...

โฮ่ว...

หืมม... นี่มันจากร่างกายมนุษย์นี่เอง

นี่แหละยาแผนจีนของมนุษย์...!!

ของดีนี่นา...

เจ้าของร้าน หลอกกันเข้าให้แล้วนะเนี่ย~~!!

ไม่หรอกครับ ผมแค่ดูเฉยๆ เอง

ม-ไม่คิดว่าจะเอามาให้ถึงที่เลย ดีจัง... ฮิฮิ...

อย่ามาปัดความรับผิดชอบสิครับ

สาบานเลยว่าจะไม่ยอมให้คุณขายยาของผมอีกเด็ดขาด!

เอ๋~ ไม่เป็นไรก็ได้นี่นา...

คุณยาชิมะก็บอกว่าเกือบจะอันตรายแล้วนี่ครับ...

ถ้าอีกนิดเดียวก็ยังไม่ทันนะ!

...ต้องใช้เงินนี่ครับ... เงินนี่แหละ!!

เพื่อที่จะได้หาอุปกรณ์ต่างๆ ที่ไม่สามารถรายงานให้โรงเรียนได้น่ะครับ!!

อย่ามาทำเป็นพูดถูกสิ!!

เป็นกรรมของตัวเอง

ขอร้องล่ะ แค่ดอกไม้ที่ห่อหุ้มผมอยู่ดอกนี้ก็พอ!!

ไม่ได้ครับ!

แล้วก็ช่วยหาให้หน่อยได้ไหมครับ สำหรับส่วนที่จ่ายล่วงหน้าก่อนนี้?

ดอกไม้นั่นน่ะ

จบ

อะไรเหรอครับ?

ถึงจะเตรียมเองนะ

ดอกไม้ปั๊มดอกนี้... ได้มาจากที่ไหนเหรอครับ?

ห๊ะ?

ก็... จริงอยู่ที่ดอกไม้ปั๊มมันกำลังเป็นที่นิยมอยู่...

ก็เก็บมาแบบลอยๆ เพราะคิดว่ามันน่าสนใจดีน่ะครับ...

แล้วก็มีเยอะเลยที่เก็บมาแบบมั่วๆ เพื่อจะหลอกคุณด้วยนี่ครับ~

ได้มาจากที่ไหนนะ?

ช่วยนึกออกหน่อยสิครับ!!

กว่าดอกไม้ของผมเสียอีก

มันเป็นดอกไม้ที่หายากนะครับ!!

ฟ่าาา...

เรือนกระจกที่งดงามจริงๆ เลยนะ

เจอแล้ว!

เอ๊ะ จริงเหรอ... ก็คิดไปแล้วว่า...

มันบานอยู่ตลอดเลยเหรอ...?

ดอกไม้ที่น่ารักจัง... นี่คือดอกไม้ที่คุณชิซึมะตามหาใช่ไหม?

ใช่แล้วค่ะ ดอกไม้หอมแห่งแม่... การที่มันถูกทำเป็นดอกไม้ปั๊มในญี่ปุ่นนี่มันเป็นไปไม่ได้เลยนะคะ

เดิมทีมันเป็นพืชจากทวีปจีน แถมดอกไม้นี้... มันจะบานแค่ประมาณ 20 นาที ทุกๆ 6 ปีเองนะคะ...

!

ถ้าเป็นอย่างนั้น ดอกไม้ที่นี่นี่มัน...

อ่า...

ขอโทษนะคะที่มองไปรอบๆ แบบกระโดดไปมา...

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ดอกไม้พวกนี้ก็ดีใจแล้วล่ะ

มันก็เป็นเรือนกระจกเพื่อสิ่งนั้นนี่นา

ดอกนั้นเหรอคะ

ฉันน่ะ...

เป็นคนแปลกมาตั้งแต่สมัยก่อนแล้วล่ะค่ะ

ดอกไม้ไม่เหี่ยวเลย... เวลาอยู่กับผม

ถึงได้ทำดอกไม้ปั๊มได้ด้วยไงล่ะ

เป็นฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียใช่ไหมคะ?

ที่ยุโรปเหนือเขาว่ากันว่าถ้าเอากบไปแช่ในนมอะไรทำนองนั้น... เป็นเพราะสรีระที่คล้ายกันรึเปล่าคะ?

โอ้ คุณนี่รู้เยอะจังเลยนะเนี่ย

ใช่แล้วครับ ชายที่มองสิ่งต่างๆ ด้วยหลักวิทยาศาสตร์ ขอทำความรู้จักกับคุณผู้หญิงคนนี้ด้วยนะครับ

ไม่ว่าจะเป็นด้านจัดสวน หรืออะไรก็ตาม ถ้าคุณต้องการ ผมจะบินไปให้ในราคาถูกเสมอเลยนะครับ?

คุณนายครับ คุณไม่ควรไว้ใจคนผู้นี้เด็ดขาดนะครับ!

อะไรเหรอคะ?

ที่เดินทางมาถึงตรงนี้ได้ก็เพราะพลังของผมนี่แหละครับ?

นั่นน่ะ กับนี่น่ะ มันคนละเรื่องกันนะ!!

ครูดราจิงโปร

แน่ใจเลยว่าเรือนกระจกนี้...

ดอกไม้จากทั้งเก่าและใหม่ ไม่ว่าฤดูกาลจะเป็นอย่างไรก็บานสะพรั่ง

เรือนกระจกที่ไม่เหี่ยวเฉาไปตลอดตราบใดที่สิ่งนี้ยังอยู่... มันเหลือเชื่อแต่ก็เป็นเรื่องจริง

และตัวเรือนกระจกเองก็

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

ก็เลยไม่ค่อยมีใครรู้จัก

จนไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในรายชื่อผู้มีพลังด้วย

เอาล่ะครับ คุณผู้หญิง ดอกไม้ไลนี้ มีแต่พวกผู้คลั่งไคล้เท่านั้นที่รู้จัก จึงยังไม่มีการกำหนดมูลค่าที่แน่นอนครับ

ให้ผมเผยแพร่มันเองดีไหมครับ... เป็นไงครับ สักสองสามใบ

ยามิกิริคุง! ยามิกิริคุง!!

จริงด้วย... คุณสังเกตเห็นได้เก่งจริงๆ นะคะ!

...เอ่อ... คือว่า...

ฉันกำลังหมกมุ่นอยู่กับการทำขนมอยู่ค่ะ...

ดอกไม้น่ะอาจจะไม่โด่งดังหรอกค่ะ

แต่ว่าตัวผลที่ตากแห้งแล้วเอามาทำเป็นน้ำหอมนี่โด่งดังมากเลยนะคะ!

ฟุฟุ... รู้ดีจริงๆ เลยนะคะ

แน่นอนว่าถึงแม้ดอกไม้จะบานไม่หยุด มันก็จะออกผลได้เหมือนกันค่ะ

ตากแห้งแล้วทำเป็นน้ำหอม

ฉันเองก็บางครั้งเอามาใช้ทำอาหารด้วยนะคะ

ถ้าไม่รังเกียจ... เอาไปไหมคะ?

ว้าว สวยจัง!

ว้าว...

โธ่... ของที่ตั้งใจทำขนาดนี้... จะรับไว้ได้ยังไงกันคะ!

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แทนที่มัน...

?

ฉันน่ะ... เป็นนักสะสมดอกไม้ปั๊มชั้นยอดเลยนะ

เพราะงั้น...

อ๊ะ

อีก

หรือว่าตรงนี้คะ...?

ใช่ๆ!

ดอกไม้ที่เขาว่ากันว่า... หายากมากๆ เลยนะ...!!

อ๋อ อย่างนั้นเองเหรอคะ...

ขอบคุณค่ะ จะเก็บดอกไม้ปั๊มสีดำนี้ไว้อย่างดีเลย...

มันเป็นของที่ได้รับมาจากคุณไลโยะคนใหม่นี่นา!

ครับ!!

ผมก็... ดีใจจังที่ได้เป็นเพื่อนกับคุณแล้วครับ...!

แป้งเค้ก นม อะไรต่างๆ ผสมๆ... ผสมด้วยความมุ่งมั่น!

ดอกกระดุม

ฟุฟุ

เนย น้ำมะนาว

หยดน้ำหอมจากดอกมุกะคุระและดอกกานแลนลงไปนิดหน่อย กลิ่นก็หอมขึ้นเลย!

ไหม้รึเปล่านะ~ อืม ยังไม่ไหม้

ถั่วแดงกวน

โบย่

เสร็จแล้วค่ะ

รอนานเลยนะคะ

เชิญรับประทานเลยค่ะ!!

อร่อยจัง~

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

อาหารอะไรน่ะ!?

เป็นเค้กฮอตแบบใหม่ค่ะ!!

มันหอมมากๆ เลย!!

นั่นคือสารสกัดจากโคเค็นโคแรนค่ะ!!

ถ้าไม่มีสิ่งนี้ก็น่าจะแตกต่างไปจากเดิมเยอะเลยนะคะ!!

ชิซึมะคุงนี่มันอร่อยจังเลยนะ

ชิซึมะคุง ดอกไม้นั่น...

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเพื่อเค้กฮอตนี่

ใช่แล้วค่ะ!

ทันทีที่เห็นดอกไม้ปั๊มนั้น...

ถ้ามันบานอยู่ที่ไหนสักแห่งล่ะก็ อยากจะนำมาครอบครองมากๆ เลยค่ะ!

เป็นการตอบแทนที่ดีจริงๆ เลยนะ

อิ่มแล้วค่ะ!

...ค่ะ!!

คุณดูดีใจแล้ว... ตัวฉันเองก็ดีใจมากๆ เลยค่ะ!!

ดูสิ การแย่งชิงกันนี่นา

ว้าว จริงด้วย... ดีใจจัง!

ความสามารถของเขา ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ก็ถูกต้องการอยู่ตลอดเวลา

นั่นเป็นเพราะความพยายามของเขามาตลอด... รู้สึกว่าตอนนี้สามารถอยู่ร่วมกับมันได้อย่างดีแล้วล่ะ

นั่นเป็นเพราะนิสัยของเขาเลยล่ะ—

คุณอาโอนุมะ ชิซึมะ ที่ยังคงพัฒนาต่อไปในทิศทางที่คาดไม่ถึง

การเติบโตของเขาทำให้รู้สึกดีใจเหมือนกับตัวเองเลย

ฟุฟุ

ครับ!

ทุกคนออกไปข้างนอกกันอีกแล้ว...

ถึงสถานกักกันค่ะ

เหนื่อยหน่อยนะคะ...

นั่นสิ! จากคุณผู้หญิงในเรือนกระจกน่ะ!

ว้าว ดอกไม้ปั๊มเยอะขนาดนี้!?

ตั้งแต่ตอนนั้นก็กลายเป็นว่าดอกไม้ปั๊มของฉันมันหายากมากๆ เลย

ตอนนี้ก็เลยยุ่งกับการแลกเปลี่ยน

เพราะอย่างนั้นน่ะค่ะ!

ฟุฟุ... เหมือนกันเลยนะคะ!

อู้ว... เป็นคอลเลกชันดอกไม้ปั๊มที่ยอดเยี่ยมจริงๆ นะ ชิซึมะ

นี่มันกำลังเป็นที่นิยมเลยนะเนี่ย

ฉันเองก็มีของหายากอยู่หลายชิ้นนะ

โดยไม่คาดคิดเลยนะ ได้ความสุขเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้

เอ๋~ เริ่มอยากสะสมแล้วสิ

ชิซึมะคุง ขอดอกไม้ปั๊มสีดำให้ฉันด้วยนะ...

เธอต้องอยู่นิ่งๆ สักพักนะ

☆ฉบับหน้าพักการตีพิมพ์ค่ะ มีกำหนดจะกลับมาตีพิมพ์อีกครั้งตั้งแต่ฉบับเดือนพฤษภาคม UJ (วางจำหน่าย 17/4) ค่ะ! 'คำแนะนำของคุณอิวาโมโตะเซนไป' ...ตอนที่ 55 จบ