ตอนที่ 19

ตอนที่ 19 นัดเจอกันใช่ไหมครับ คุณจิฮาระ

～เรื่องย่อก่อนหน้า～ใกล้ถึงวันหยุดสามวัน คุณจิฮาระชวนคุโรคิให้ไปเที่ยวข้างนอกโรงเรียนในช่วงสุดสัปดาห์ แต่ว่า...

ในวันนั้น

นี่มัน...

คูโรคิ นายตื่นเต้นเกินไปไหมเนี่ย นี่มันไม่ใช่เดทนะ... แค่ไปเที่ยวเฉยๆ...เท่านั้นเอง!

ความรู้สึกที่เหมือนหลุดเข้าไปในต่างโลกในสถานการณ์ตอนนี้

มันดูไม่จริงจังไปหน่อย ถึงจะร่าเริงออกมาแล้วก็พยายามเก็บขนที่ติดอยู่บนเสื้อผ้าธรรมดาๆ แล้วก็...

การเจอที่ในห้องเรียน กับการนัดเจอกับตัวจริงวันหยุดนี่ความรู้สึกมันต่างกันลิบลับเลย…

คุณคุโรคิ

แค่จินตนาการว่ามีคนถือป้าย "เซอร์ไพรส์สำเร็จ!" ประมาณ 5 คนมารวมตัวกันก็น่าจะรู้สึกใจเย็นลงหน่อยนะ…

รอสายเลยครับ

ไม่ได้รอนะ...

วะ... วะอะไรน่ะ...

เห็นคุณจิฮาระในชุดลำลองมาหลายครั้งแล้ว แต่พอได้เห็นตรงหน้าแล้ว เลเวลมันสูงเกินไปจริงๆ...

ผม... จะได้เดินข้างๆ คนนี้เหรอครับ...?

ก็คงจะดูเหมือนตัวละครมาสคอตสำหรับคนที่มองจากข้างๆ อยู่แล้ว โชคดีที่มันน่าอายไม่เท่าไหร่สินะเนี่ย~

...ไม่สิ ไม่สิ ในเมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว คงต้องพยายามไม่แข็งทื่อหรือตื่นตระหนกสิ

วันนี้มายังไงเหรอครับ?

รถไฟ

งั้นเหรอ

ถ้างั้นก็...

หืม...? เดี๋ยวก่อนนะ... ผม...

ไม่ได้เตรียมจุดหมายปลายทางอะไรไว้เลยไม่ใช่เหรอ?

เออ งั้นลองถามดู

คุณจิฮาระ

มีที่อยากไปหรือเปล่าครับ?

อ๊ะ ดูเหมือนจะไม่มีเลย!

แล้ว... ไปเดินเล่นแบบไม่มีแผนก่อนไหมครับ?

คุง...

ร้านคาเฟ่ไวล์ด ปิดชั่วคราวเพราะคุณอาไปตรวจสุขภาพครับ

เวลาที่ออกไปข้างนอกแบบไม่มีแผนเนี่ย ต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่ๆ

อาจจะเป็นการสักการะเทพแห่งการวางแผนก็ได้นะ

ไปที่อื่นกันเถอะ!

เป็นไงบ้าง?

เช็คแล้ว!

อา...

มีแค่ที่นั่งคนละที่นี่นา

ชาน...

ก็ได้...

ไม่ใช่เหรอ!? ไปที่อื่นกันไหม!

ร้านอาหาร

คาเฟ่

คิดว่าวันกลางวันช่วงวันหยุดยาวจะไม่พลุกพล่าน...

...

ว้าก!

เป็นอะไรไปครับ?

...อา!

ตอนมาถึงระหว่างทางสะดุดเข้า... ระหว่างที่เดินอยู่มันก็พังไปซะแล้ว...

เดินลำบากเลยเนอะ จะทำยังไงดี...

เอาเป็นว่าไปที่ที่นั่งแล้วค่อยๆ เดินไปดีกว่า จะได้ไม่ล้ม

สวนสาธารณะ

นั่งรอตรงนี้นิดนึงนะ!

เอ๊ะ...

หายไปแล้ว

สอง

เป็นรองเท้าของคุณจิฮาระ...

บางทีอาจจะอยู่ในนี้...?

คุณจิฮาระอยู่ไหมครับ?

ขอโทษนะ

ห๊ะ?

คุณคุโรคิไม่สนุกเลย...

ถึงฉันจะเป็นคนชวน แต่เขาก็ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย

ขอโทษนะ

ทำหน้าเศร้าแบบนั้น

แล้วก็ยังทำไม่ได้จนกว่าจะกลับบ้านอีกด้วย

ชิ คุณจิฮาระไม่แย่หรอกนะ!

ผมต่างหากที่วันนี้ไม่ได้ทำอะไรเลย...

แต่ถึงอย่างนั้น คุณก็ยังคิดถึงผม อยากออกไปเที่ยวข้างนอกโรงเรียนด้วย...

ดังนั้นตอนนี้ก็รู้สึกดีใจนะ

ไม่ต้องห่วงนะ ออกมาข้างนอกสิ...

ออกมาแล้ว

อา...

รองเท้า!

นี่มัน...

เอ่อ...

คือว่า ถ้าให้ผมอย่างผมไปเลือกรองเท้าที่เหมาะกับคุณจิฮาระ คงจะไม่ถูกใจหรอกครับ หรือถ้าถูกยัดเยียดอะไรที่มันไม่มีสไตล์มาให้ก็น่าจะไม่ชอบ เลยคิดว่า...

ถ้างี้เนี่ย มันก็ไม่ใช่แบบราคาแพงๆ หรอก ถ้าไม่ถูกใจก็เอาไปทิ้งตอนกลับบ้านก็ได้นะครับ...

เป็นห่วงจัง... ถ้ามันผิดไปก็ขอโทษด้วยนะครับ...

...ฮิฮิ

ไปซื้ออมเชอร์รี่กลับกันเถอะ

นะ...ดีจัง...ยิ้มให้ด้วย...

เป็นรองเท้าแตะสุขภาพนะ

ไม่นะ!

ค่อนข้างดีเลยนะ