ตอนที่ 27

หลังเลิกเรียน

เอ๊ะ คุณจิฮาระ...

ไม่กลับเหรอ?

...เดี๋ยวมีนัดกับเพื่อนอยู่

ตาฉันมันตาแข็งเลย สงสัยต้องเปลี่ยนคอนแทคแล้วล่ะ

อย่างนั้นเหรอ...เรียนอยู่ตาจะแห้งเหมือนกันนะเนี่ย

……? เป็นอะไรไปเหรอ

ลองใส่ดูไหม

เอ๊ะ……ฉันเหรอ!?

มีวันเดย์อยู่ด้วยนะ

ตอนที่ 27 นี่เล่นตลกกับเราเหรอครับ คุณจิฮาระ?

...เจอแล้ว

มาทางนี้สิ

ไม่รู้ทำไมถึงเดินตามมาด้วยแบบงงๆ ล่ะนะ...

เหมือนจะเป็นอันที่ทำให้เป็นครึ่งตาได้นะ แต่ดูเหมือนมันจะไม่เหมาะกับฉันเลย

ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะเหมาะกับฉันหรอกนะ...

ครึ่งตา

คุณคุโรกิเคยใส่คอนแทคเลนส์ไหม?

อ่า...

เคยลองใส่ดูนะ แต่การใส่แล้วถอดมันยุ่งยากจังเลย...

ให้ฉันใส่ให้เอง คุณคุโรกิสบายเลยนะ

ทำไมต้องถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ...

พยายามลืมตาไว้นะ

แสงที่สาดส่องมาจากขอบหน้าต่าง

เรียบร้อยแล้ว

ฟู่ว

อะไรนะ!?

จิรายอ

บุฮาว

ปฏิกิริยาอะไรน่ะ...ฉันกลายเป็นอะไรไปเนี่ย...

รู้สึกได้ว่ามายกำลังหัวเราะท้องแข็งเลย

ต้องไปแล้ว...

หมดเวลาแล้ว

...งั้นก็

ไปซะแล้ว

บุฮาว

ฉันเนี่ย...

ให้เป็นครึ่งตาให้ฉัน...

สองคนนั้น เมื่อวันก่อนน่ะ...!

ถ้ากดแล้วไม่ไหว ก็มีคำว่า...นี่นา

ลองออกแรงกดอีกนิดดูสิ...ไหม?

ก็มีเหตุผลอยู่จริง มันน่ารำคาญแฮะ

เพราะฉะนั้นล่ะ ในเมื่อคุณคุโรกิไม่ค่อยทักเอง

ฉันเลยแอบหนีเรียนคาบบ่าย...แล้วก็แวะมาซื้อจากเมืองข้างๆ เลย

ตั๋วปีศาจไต้หวันจีไพส์ตรงหน้าพวกเราสองคนก็จะมานั่งกินมันกัน...แล้วก็

จะเป็นยังไงกันนะ

ฉันก็อยากไปเหมือนกันนะ ต่อไปฉันไปด้วยได้ไหม?

จะเป็นยังไง

น่าจะดึงออกมาได้นะ

งั้นก็ลองหาคุณคุโรกิก่อนสิ...

ครั้งแรกก็อร่อยแฮะ!

หืม? นั่นคุณคุโรกิเหรอ?

เหรอ?

ไม่ใช่สินะ...เป็นครึ่งตานี่นา

ใช่แล้ว

น่าจะเหนื่อยหน่อย งั้นค่อยเอาออกตอนกลับไปพักผ่อนนะ...