ตอนที่ 7

ตอนที่ 7 ความเมตตาคืออะไรเหรอครับ คุณจิฮาระ

เจ็บ...

เหวอะ...

ครับ เสร็จเรียบร้อยแล้วนะ

เลือดออกเยอะไปหน่อย แต่แผลมันเล็ก ไม่ต้องห่วงนะ

ขอบคุณมากครับ

แต่ว่ามันเป็นแผลที่หัว ถ้าเป็นห่วงก็ไปโรงพยาบาลนะ

ครับ...

ที่ผ่านมาทั้งหมดนี่คือ...

ระหว่างทางกลับห้องเรียน

ตู้ม

เดินชนไหล่กับนักเรียนชายชมรมยูโดตรงโถงทางเดิน

กระเด็นไป

0

ถูกนำตัวไป

แย่แล้วสิเนี่ย

ขอโทษด้วยนะ คุโรกิ... พอดีว่าสะเพร่าไปหน่อย

ไม่ๆ ครับ ผมเองต่างหากที่เหม่อลอยไป...

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ติดต่อมานะ

ขะ...ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจนะครับ!!

งั้นเดี๋ยวครูจะฝากบัตรห้องพยาบาลของคุณคุโรกิไว้กับครูคนต่อไปนะ

ยังรู้สึกมึนๆ อยู่ใช่ไหมครับ? พักอีกหน่อยก็ได้นะ

ผมไปเองครับ!

ครับ...ขอโทษด้วยครับ...

แก๊กๆๆ...

อืมมม

ปึ้ก

คราวหน้าเป็นคณิตศาสตร์ ก็ตั้งใจว่าจะต้องออกมาให้ได้นะ

ขอพักสักหน่อยดีกว่า...

??

เหมือนมีอะไรอยู่...!!

หรือว่าตาฝาดไปเองนะ...

ตุ้บ

เจ็บตรงไหนเหรอครับ?

แคน!!

ตกใจหมดเลย...

เอ๊ะ? อะ คุณสวัสดีครับ...

สวัสดีครับ

เป็นอะไรไปเหรอครับ?

นิดหน่อย... ชนหัวเข้า เลือดก็ไหลออกมาเยอะกว่าเหตุไปหน่อย

ดูเหมือนจะไม่มีอะไรมากนะ

อย่างนั้นเหรอ

ลองแตะดูแล้วเจ็บไหมครับ?

ไม่ปวดแล้วเหรอครับ?

สะ...

คุณจิฮารุสึครับ

มาเพราะไม่สบายเหรอครับ?

อืม

คุณคุโรกิ

ครูคณิตฯ ได้แจ้งเรื่องไปแล้วนะ...

เอ๊ะ?

กลับห้องเรียนแล้วเหรอเนี่ย

??

อาจจะเดินสวนกัน...

ทำไมต้องซ่อนผมด้วยล่ะ

คุณอิคุจิ (อาจารย์ห้องพยาบาล) ไปที่ห้องพักครูหน่อยสิครับ...

งืออออ...

...

ครับ

เหรอ!?

ผ่าน...

หนูก็ปวดหัวเหมือนกันค่ะ

เอ๊ะ! จริงเหรอคะ?

เจ็บตรงช้ำจากการโดนนั่นไง

ไหวไหม?

ตรงไหนเหรอ?

ตรงนี้เหรอ?

อา ขอโทษนะ! เจ็บไหม!?

จิ้มหัวหน่อย!

อา ทวงแค้นเหรอ!?

อืม! ได้เลย!

กอดแน่น

“อ๊ะ

ตึ้บ...

อุ๊ว

??

ครับ...

เอ๊ะ?

ราตรีสวัสดิ์

...

เหมียว~

เป็นห่วงผมด้วยเหรอเนี่ย

แต่ว่า...

ก็มีกลิ่นจางๆ ที่รู้สึกได้

เป็นเด็กวัยรุ่นที่โดดเด่นจริงๆ

นอนไม่หลับเลยยย