ตอนที่ 103

เรื่องย่อ ท่ามกลางเหล่านักพนันที่ครุ่นคิดถึงสงคราม ชายหนุ่มที่เป็นเหมือนชนวนเหตุยังคงอยู่ในสภาพเป็นตัวปลอม

ในบริษัทดำที่ไม่มีขอบเขตของค่ำคืนดารา

จำไม่ได้ว่าเมื่อวานทำอะไรไป

ฉันได้นอนหลับอย่างเต็มที่แล้วหรือเปล่านะ?

หรือว่าตอนนี้ก็ยังหลับอยู่ล่ะ?

งานต่าง ๆ ก็ถูกกองทับถมไปเรื่อย ๆ

แล้วก็ถูกย่อยสลายไปอย่างไร้เหตุผล

เหมือนกับว่ามีใครบางคนคอยกระซิบว่า "ไร้ความสามารถ" กับฉันอยู่ตลอดเวลา

หัวใจที่ทำจากกระป๋อง

ความรู้สึกที่ว่าตัวเองกำลังกลวงเปล่าลงไป

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ

คำสั่งของคนตรงหน้านี่

ที่ทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจอยู่เสมอ

เวลาแล้ว

ไปยังห้องรับรองชั้น 4

…ก็อย่างที่คิด คุณคิโชจังหนีไปสินะ

ช่างเถอะ

คนที่ต้องการอะไรต่างหากคือแกต่างหาก

……อะ

เอ่อ…คือว่า

มีธุระอะไรเหรอครับ/คะ?

โอ๊ย! เจ็บจัง!

อย่าเหม่อสิ น่าสมเพชน่า!

เป็นผู้ชายโตแล้ว ยังจะให้คนอื่นมาใช้ให้ไม่รู้สึกเสียดายเหรอ?

การเล่นสงครามของพวกเด็ก ๆ มันเข้มข้นเกินไป

การให้พวกเขาส่งของเล่นที่แย่งมาจากเพื่อนคืนให้

มันทำให้ผู้ใหญ่ต้องต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

นั่นแหละคือก้าวแรกของการคืนดีกันนะ

...เอ๊ะ?

เขาบอกว่า "จะสร้างสำเนาตัวเอง" น่ะนะ

แต่ว่าคนที่อยู่ในกลุ่มนั้นได้ ก็คือคนที่แม้จะอยู่ในงานหนักราวกับนรก

คุณคิโชจังไม่ได้อยากได้แบบนั้นซะหน่อย

มีแต่พวกที่เอาแต่ใจตัวเอง ไม่ทิ้งตัวเองไปไหน

จะสอนเจ้าหุ่นยนต์บังคับตัวน้อย ๆ คนนั้นสักอย่างนะ

เหล่าผู้ใหญ่ที่ไม่ดีส่วนใหญ่จะปิดเป็นความลับอยู่ แต่ว่า

แกน่ะเป็นมนุษย์

ที่มี สิทธิ์ในการมีเจตจำนง

ถ้าแกมีความกล้าที่จะเห็นแก่ตัวได้ล่ะก็

ฉันจะให้เบาะแสสู่เสรีภาพแกเอง

……เจตจำนงเหรอครับ?

คนนี้พูดอะไรกันเนี่ย…?

ถึงแม้ว่าฉันจะมีเจตจำนงแล้ว

แล้วตัวมันจะเปลี่ยนไปได้ยังไงกันเล่า

งานไม่เสร็จสักที

ก็เพราะว่าฉันมันไม่มีแรงพอ

เรื่องความปรารถนาน่ะนะ... เอ่อ...

ทำไป ทำมา ทำต่อไป

อยากจะยิ้ม

อยากกินข้าวโดยไม่ต้องมองนาฬิกา

ไม่อยากจะหวาดกลัวเสียงโทรศัพท์

อยากได้การพักผ่อน ไม่ใช่แค่เวลาว่าง

ถ้าต้องทำงานโดยการแลกด้วยชีวิตล่ะก็

รูป

ขอบคุณมากครับ/ค่ะ

คาตะกะ หัวหน้าแผนกคาตะฮาคุ

ฉันนะ

ดูเหมือนว่าตอนตื่นนอนจะไม่ได้แย่เลยนะ

จะใช้ชีวิตตามที่ฉันบอก

ชอบพวกที่พลิกกลับตัวเร็ว ๆ จังเลย

ช่วยคอยระแวดระวังรอบตัวให้ดีนะ

โอกาสน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาแบบกะทันหันเหมือนยูเอฟโอหรือผีหรอกนะ

แต่มันคือสิ่งที่ดำรงอยู่รอบ ๆ ตัวเราเสมอต่างหาก

ที่ทำงานเดิม ๆ

งานเดิม ๆ

เพื่อนร่วมงานเดิม ๆ

เจ้านายเดิม

บ่อนเดิม ๆ

ผู้ชมเดิม ๆ

ถ้าแกอยากจะหลุดพ้นจาก "สิ่งเดิม ๆ" น่ะ

แกต้องหาให้เจอ

บางสิ่งที่มันไม่เหมือนกับที่เคยเป็นตามปกติน่ะ

ตั้งแต่ที่ฉันเริ่มลงแข่งทุกวันแล้ว

ฉันก็เริ่มเห็นแกบ่อย ๆ เลยล่ะ

นี่มัน

ต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่างใช่ไหมครับ

มิเตระ อากิ

มีธุระอะไรกับฉันเหรอ?

แม้แต่ตอนที่ไม่มีการแสดงตลกไร้สาระนั้นอยู่

แกดูตื่นตัวและเดินวนอยู่ในบ่อนเป็นพิเศษ

ทำไมฉันถึงไม่สังเกตเห็นเลยนะ

แกกำลังพยายามต้อนรับอย่างสมบูรณ์แบบเลยนี่

มาดูการแข่งของฉัน

คุณลูกค้าผู้ร่ำรวยที่อยู่คนละระดับน่ะ

ในที่สุดแกก็เสียสติไปแล้วสินะ

ยังไม่พอใจกับการโดนทุบอีกเหรอ?

...ก็ไม่ได้ต่อยสินะ

ดูเหมือนว่าเขาจะดูแลฉันดีกว่าเมื่อก่อนแล้ว

ดูเหมือนว่าฉันจะเป็นที่ชื่นชอบของเขา

ลูกค้าประจำของแกน่ะ

ฉันนะ จะสู้แกไม่ได้หรอกถ้าเป็นเรื่องชกต่อย

“:

“

ดังนั้นมาเล่นพนันกันเถอะ

ให้ฉัน

ตั๋วสู่เสรีภาพมาสิ

ฮ่า ๆ...

เอ่อ ไม่เป็นไรครับ บอส

อ่า มิเตระ เหรอครับ?

เขาพูดว่า "ห้องน้ำ" น่ะครับ

ก็บอกว่าให้ปล่อยไปตามใจเขา ก็เลยปล่อยไปครับ

ใบหน้าของเขาเหมือนกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอย่างไม่ต้องสงสัยเลยนะครับ

... ลืมตาขึ้นมาสิ

สแกนใบหน้าไม่ผ่านหรอกน่า

ต้องโทรศัพท์ไปซะแล้ว

ต้องไปเจอคุณคนรวยแล้ว

◇ที่เดิมที่อยู่ก็ยังไกลนะ ☕

ชะชิเค็ตแบ็กหมายเลข 103