ตอนที่ 139

ตอนที่ 139 หุ่นไร้เสียง

สำหรับคุณคุซามาแล้ว

สิ่งที่มองเห็นจากตรงนั้นคือ...

โลกนี้ช่าง เรียบง่ายจริงๆ

โลกใบนี้ประกอบไปด้วยพวกโง่เขลามากมาย และ

มนุษย์ที่ฉลาดอยู่เพียงหยิบมือ

ไม่ว่าจะมีการคัดเลือกบุคลากรเข้มข้นขนาดไหน

ตัวผมเองก็ไม่เคยตกลงไปอยู่ในชั้นล่าง

เกมก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างนั้น...

ไอ้พวกโง่พวกนั้นน่ะ ชอบโกหกอยู่เรื่อยเลย

แต่พอมีเหงื่อแตก

น้ำเสียงก็เปลี่ยน

ตาสั่นไหว หรือกล้ามเนื้อส่วนไหนเกร็งขึ้นมา

คำพูดของพวกมันก็จะหมดแรง

และจิตใจอันโง่เขลา ก็เผยออกมาให้เห็น

ยิ่งเปิดท้องออกเท่าไหร่

ยิ่งขุดคุ้ยคำโกหกได้มากเท่าไหร่

เขาก็ยิ่งรู้จักจิตใจของคนมากขึ้น

จนกระทั่งสามารถอ่านใจของคนได้เลยทีเดียว

มุราซาเมะ เร็นจิเนี่ย

เก่งกาจจนไร้เทียมทานเมื่อสู้กับมนุษย์

แต่ปัญหาเพียงอย่างเดียวก็คือ

เขาไม่เหงื่อตก เสียงก็คงที่

ดวงตาก็ไม่วอก แบกก็ไม่เกร็ง

หากมีสิ่งมีชีวิตประเภทนั้นอยู่ล่ะก็

นั่นหมายความว่าสำหรับคุณคุซามาแล้ว

เขาไม่ใช่มนุษย์

คุณคามิเท็นะ ยูมิฮิโกะ! คุณมีเจตนาอะไรกันแน่!?

การเลือกที่จะนำ "ฟาง" ออกมาจากตัวผู้เล่นอันดับหนึ่งนี่มันเป็นเรื่องแปลกประหลาดจริงๆ!!

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีบ้านในระดับต่ำสุดเพียงประเภทเดียวที่อยู่ในสนาม

หมาป่าของคุณกะโตะจะโจมตีคุณคามิเท็นะโดยอัตโนมัติ!!

ด้วยเหตุนี้ ปราสาทของคุณกะโตะก็ เข้าใกล้การสร้างเสร็จมากขึ้น

คุณคามิเท็นะที่สูญเสียหมูไปแล้ว

จะสูญเสียความเข้มข้นของออกซิเจนไปอีก 1.5%!!

การเลือกนี้จะก่อให้เกิดผลลัพธ์อะไรขึ้นบ้าง!?

มาเริ่ม "ระยะการก่อสร้าง" ในการต่อสู้ครั้งที่ 2 ของคุณกะโตะกันเถอะ!!

ได้ยินแต่เรื่องเล่ามานี่ ไม่ได้เด่นอะไรเท่าไหร่เลยนะ

ถ้าเป็นแบบนี้ไป เราก็คงชนะขาดลอยแล้วสิ

ไม่ได้คิดแบบนั้นง่ายๆ หรอกนะ

น่าเสียดายจริงๆ

คุณหมอก็ต้องลำบากแย่เลยนะ

ถ้าคนไข้ไม่ให้ความร่วมมือล่ะก็

ก็บอกแล้วไงว่ามันเป็นแค่ผลลัพธ์น่ะ?

พูดว่าอะไร ทำอะไร

การวิเคราะห์เป็นยังไง สถิติเป็นยังไง

มนุษย์น่ะ มันไม่สามารถไม่หาเหตุผลให้สิ่งต่างๆ ได้หรอกนะ

สิ่งที่วินิจฉัยจากการหาเหตุผลทีหลังได้ก็คือ

สาเหตุแห่งความพ่ายแพ้ของพวกแกเท่านั้นแหละ

กะโตะ/อุชิวาระ เลือกเสร็จสิ้น!!

แล้วจะตอบสนองกับเรื่องนี้ยังไงล่ะ มุราซาเมะ!?

เท่าที่คิดออกนะ

เป็นความผิดพลาดในการเลือกคนอย่างเลวร้ายเลย

มุราซาเมะ เร็นจิเนี่ย ถ้าเป็นการสู้ตัวต่อตัว จะเรียกว่าอสูรกายก็ไม่เกินจริง

แต่การที่เขาจะจัดการสองคนด้วยตัวคนเดียวเนี่ย มันบ้าบิ่นสุดๆ ไปเลย

กะโตะ กับ อุชิวาระ

ถ้าผู้ใหญ่สองคนนั้นจับคู่กัน ก็คงไม่มีช่องโหว่ให้เข้าไปได้หรอก

กะโตะล่า อุชิวาระป้องกัน

ไม่เหมือนกับพวกที่ยังไม่สมบูรณ์ซึ่งความรู้สึกมันปรากฏออกมาเป็นเนื้อหนัง

...เป็นความเห็นที่แตกต่างกันสินะ

เพราะตัวฉันไม่ได้มีเป้าหมายแค่ชัยชนะเท่านั้น

เป็นคนช่างพูดจริงๆ

ถ้างั้นทำไมถึงจับให้ไปคู่กับคุณคามิเท็นะด้วยล่ะ?

มุราซาเมะนี่ ไม่ใช่แค่ศัตรู

แต่ยังไม่เข้าใจความคิดของพวกพ้องด้วยซ้ำ

เวลาที่มองคุณมุราซาเมะเนี่ย

จะทำให้ก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมาเลยนะ

ถ้าทำในสิ่งที่เหมาะสมในเวลาที่เหมาะสม

แต่มันก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ทำนี่นะ

คุณคิดว่ามันจะให้คำตอบที่ถูกต้องได้เสมอเหมือนเครื่องจักร

การที่เฟืองจะเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบนั้นมันเกิดขึ้นได้น้อยมาก

การจะยกระดับเขาให้ไปสู่ที่สูงขึ้นน่ะ ไม่ใช่เพราะความฉลาด

แต่เป็นเพราะกำลังเรียบง่ายที่บิดเฟืองที่ผิดรูปให้หมุนไปนั่นแหละ

...แม้จะคิดไม่ถึงก็ตามที

เจ้าจะมาพูดถึงเรื่องเสียงของเทพเจ้าอย่างนั้นหรือ?

ถ้าจะอ้างถึงคำพูดของคุณคามิเท็นะ ก็จะเป็นเช่นนั้นเลยครับ

ฉันไม่ได้เชื่อในพระเจ้าหรอกนะ—

เสียงที่ดังก้องอยู่ในหัวน่ะ

ผมตั้งใจฟังอยู่ตลอดเลยครับ

...พูดออกไปแล้วเสียเปล่าเลยนะ

เรื่องที่น่าเบื่อชะมัด

...

ก็คิดว่าคุณคงจะพูดแบบนั้นอยู่แล้วล่ะครับ

เพราะว่าคุณเป็นผู้ชายที่ฉลาดไงครับ

เลือกผู้เล่นครบถ้วนแล้ว!!

สำหรับทีมคุณคามิเท็นะกับคุณมุราซาเมะ นี่คือยกที่ 2 จาก 2 ที่มีเมฆดำครึ้มปกคลุม!!

คุณคามิเท็นะกับคุณมุราซาเมะ จะสามารถทำให้เมฆนี้จางหายไปได้ไหม!?

เอาล่ะ มาดูกันดีกว่าว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร—

เปิดฉาก!!!

โจมตีคุณกัตจัง

จะไม่ยอมให้เจ้าพวกศัตรูได้หมูไปง่ายๆ

ป้องกันสามครั้ง คุณอุชิวาระ อิซึกิ!!

ใช้ "หมาป่า" หนึ่งใบ ทำให้ "หมาป่า" กับ "อิฐ" ของศัตรูไร้ผล!!

แม้ภายนอกจะดูเหมือนว่าโจมตีพวกพ้องและระเบิดตัวเอง แต่ว่า

ผลที่ซ่อนอยู่นั้นช่างมากมายเหลือเกิน!!

ณ จุดนี้ ทั้งคุณกะโตะและคุณอุชิวาระ ยังเหลือ "อิฐ" ไว้ในมือ!!

ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด

กล่าวอีกนัยหนึ่ง การต่อสู้ครั้งที่ 3 ที่เหลืออยู่—

มันเป็นไปไม่ได้แล้วที่จะแย่งชิงหมูจากคนทั้งสองนี้!!

มุราซาเมะ

ขอพูดไว้ก่อนนะว่า

ถ้าครั้งหน้าเจ้าเอาเรื่องพระเจ้ามาพูดกับฉันอีก

ฉันจะชิงหมูของเจ้าไปให้หมดเลย

อย่างนั้นรึ

ว่าแต่ เรื่องพระเจ้า...

อย่ามาล้อเล่นน่า ไอ้โง่กัตจัง!!

จะเล่นตลกไปถึงเมื่อไหร่กัน!?

ไม่เข้าใจเหรอ!?

นี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะเอาชนะได้แค่เล่นๆ แล้วนะ...!!

ถึงจะไม่ได้เชื่อในพระเจ้าก็ตาม

ทำไมถึงเชื่อได้ว่าศัตรูที่ไม่รู้อะไรเลยถึงแข็งแกร่งได้ล่ะ?

...อะไรนะ?

พระเจ้าก็เถอะ ปีศาจก็เถอะ ผีก็ปีศาจในตำนานก็

มนุษย์คนอื่นๆ ทั้งหมดที่ว่า

ล้วนเป็นเพียงภาพลวงตาที่เจ้าสร้างขึ้นมาเท่านั้นเอง

เป็นข้อพิสูจน์เลยนะ

ไม่มีใครหนีออกมาจากหัวได้หรอกมั้ง?

♦สิ่งที่มันนำมาสู่คือข่าวประเสริฐ หรือคือความโกลาหลกันแน่...!?

นั่นแหละที่กำลังบอกให้ฟัง

......................เสียงของเทพเจ้า

ตอนที่ 139/จบ จังเก็ตแบงค์ ฉบับถัดไป หัวข้อคือ...การห้อยของโอดจょう...?