ตอนที่ 146

ถ้ามีใครสักคนได้กระเป๋าที่ใฝ่ฝัน

แล้วออกไปเดินเล่นในเมืองด้วยมัน

สายตาของเขาก็ไปสะดุดกับกระเป๋าของคนอื่น

แล้วขี่จักรยานคันใหม่ไป

เมืองก็จะเต็มไปด้วยกระเป๋าในทันที

คงจะประหลาดใจกับจำนวนจักรยานที่แล่นอยู่

สิ่งที่มองเห็นกับสิ่งที่มองไม่เห็น...

การตรวจอาการโดยคิซารุที่ตื่นขึ้นก็จะดำเนินต่อไป

คนเราจะจ้องมองไปที่สิ่งที่ตัวเองได้รับ

เพราะได้ครอบครองสิ่งนั้นนั่นแหละถึงจะสังเกตเห็น

เพราะว่า

แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ไร้รูปทรงอย่างเจตจำนงก็ตาม

ก็เห็นได้ชัดว่าบรรยากาศมันเปลี่ยนไปแล้ว เทนโดะ・มุราซาเมะ กุมิ!!

กะโตะ・อุรุชิบาระ จะหนีรอดจากสิ่งนี้ไปได้ไหม!? ถ้าอย่างนั้นก็เป็นยกที่ 5 ไฟต์ที่ 2--

หัวเขี้ยวนั่น! จะรอดพ้นจากการถูกดูดเข้าไปได้ไหมเนี่ย!? งั้นก็เริ่มรอบที่ 5 ประชันที่ 2 เลย!

จากตาของคุณอุรุฮาระ

เริ่ม "เฟสสถาปัตยกรรม" ได้เลย!!

เจ้าพวกนี้

ตอนนี้แทบจะตายแล้ว

แถมปราสาทของคุณกัชจังก็

ใกล้จะเสร็จในอีก 2 ตาแล้ว

ถึงจะบอกว่าจิตวิญญาณของพวกมันเปลี่ยนไปมากแค่ไหนก็ตาม

ในความเป็นจริงแล้ว พวกเราเหนือกว่าแบบท่วมท้นเลยล่ะ...!!

พวกเรา

จะไม่หยิบสลากกินแบ่งที่ไม่ถูก!!

คุณคิดผิดแล้ว

ไม่สิ ไม่ใช่แค่ผิดหรอก

ทุกสิ่งทุกอย่างน่ะ มีค่าน้อยเท่ากัน

จะเรียกว่าตั้งใจหลีกเลี่ยงความจริงก็คงจะถูก

โลกนี้ถูกกำหนดด้วยการสุ่มจับฉลาก

ถ้าหากคุณเชื่ออย่างสุดหัวใจแล้วล่ะก็

ทำไมถึงยังคงปกป้องมันอย่างมุ่งมั่น

เจ้าหนูเดกข้าง ๆ

พวกคุณเองก็

ต่างก็สังเกตเห็นข้อผิดพลาดของกันและกัน

เทพเจ้าสามารถรอได้นะ

จนกว่ามนุษย์จะหลงทางจนสุดขอบ

สำหรับข้าแล้ว

มันมีคุณค่า

ตามความปรารถนาของแก

ก็จะได้สิ่งที่แกต้องการ

ด้วยพลังของแก

ว่าโลกมันจะเปลี่ยนแปลงไปน่ะ

แดนรินเกียว

ข้า

ต้องทำให้มันได้เห็นให้ได้เลยล่ะ!!

...คุณกัชจัง

ขอโทษนะ

ผู้เล่นทุกคนเลือกเสร็จสมบูรณ์แล้ว!!

จะพังทลายลงจากการตรวจอาการรึเปล่า หัวเขี้ยวจิริฮาระ!? ผลรอบที่ 5 ประชันที่ 2 คือ—

เปิดแล้ว!!

ทำไมล่ะ

"หมาป่า" ถึงถูกตัดได้นะ

ทุกคนยกเว้นอุรุชิบาระ ที่เหลือมี "อิฐ" อยู่ในมือหมด

ถ้าใช้ "ความพิโรธของหมาป่า" โจมตีตัวเองก็จะตายทันที

ดังนั้นผมเลยอ่านว่าอุรุชิบาระจะออก "ฟาง" หรือ "ไม้" แล้วก็เลยตัด "หมาป่า" ไป

อย่างสมบูรณ์เลย

ถูกมองทะลุถึงใจแล้ว

พวกเราผิดพลาดไปเมื่อไหร่

ที่ไหนกันนะ?

หัวเขี้ยวมันก็ช่างมันแหละนะ

ขอโทษที่ไม่ได้เข้าร่วมด้วยนะ

หา?

แล้วทำไมคุณถึงถูกทุกคนเกลียดล่ะ?

แล้วแกน่ะเป็นอะไร?

2-C จิริฮาระ อิซึกิเอง

ก็รู้มาตั้งนานแล้วไอ้พวกเนิร์ด!!

อยู่ดี ๆ จะมามีธุระอะไรวะเนี่ย!!

ได้ยินข่าวแปลก ๆ มาน่ะ

ถ้าคุณจริงจังกับการสอบล่ะก็

ตอนนี้ผมเป็นนักเรียนหัวหน้าของโรงเรียนเรานะ

ทุกคนบอกว่าแม้แต่ผมก็สู้คุณไม่ได้

แล้วไงล่ะ?

ย๊ะ

นี่หมายความว่าจะเอาเรื่องสอบข้อเขียนสินะ?

ไม่สิ ๆ มันไม่ใช่แบบนั้นนะ

ขอยืมอันนั้นสักอันได้ไหม?

นี่แกใช้ไปทำอะไรวะเนี่ย!?

ข้าสงสัยมาสักพักแล้วล่ะ ว่าไอ้คนที่ทุกคนยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะนี่

ทำไมถึงถูกทุกคนเกลียดกันล่ะ

อะไรของแกวะ! ข้าไม่รู้เรื่องพวกนั้นซะหน่อย!

อย่างเช่นตอนทำแบบสำรวจในห้องเรียนน่ะ...

คนอื่นมองว่าเขาเป็นพวกขี้เกียจรึเปล่า?

ที่มันผัดผ่อนการตัดสินใจโดยอ้างว่า "อนาคต" น่ะ

แล้วก็ไม่ได้สร้างอะไรสะสมไว้อะไรเลย

●●●●●

เห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้ว

แล้วทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?

คุณน่ะ ตอนนี้ในชั่วขณะนี้

กำลังทำเรื่องลงทุนอยู่ใช่ไหมล่ะ

ก็กำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ไม่ใช่เหรอ

ก็เพราะทุกคนไม่ชอบนี่นา

เพราะรู้สึกว่าตัวเองมันโง่

...พอคิดว่าอยากจะไปอีกฝั่งของแม่น้ำ

ก็ว่ายไปก็ได้ หรือสร้างเรือ หรือจะสร้างสะพานก็ได้นะ

แต่ก็มีเรื่องที่ต้องทำเป็นภูเขาทั้งนั้น

พวกโง่ ๆ พวกนั้นก็แต่จะบ่น แล้วก็ออกมาคร่ำครวญไปเรื่อย ๆ โดยไม่ทำอะไรเลย

เบื่อชะมัดเลย

ไอ้พวกที่มาเรียงเหตุผลว่าทำไมถึงไม่สมหวัง

ไอ้เรื่องพวกนั้นแหละที่เป็นสาเหตุให้คนรังเกียจ

ความคิด สูงเกินไป

ทา น่ารำคาญว่ะ ไอ้ตัวแสบ!!

แล้วไงล่ะ? ทำไมถึงหาเงินได้?

ทำในสิ่งที่อยากทำเหรอ?

...ก็เปิดร้านอาหารน่ะ

ถึงจะดูไม่มีประสิทธิภาพนักกับการหาเงินนะ

ไม่ว่าจะเป็นเด็ก หรือคนแก่ พวกโง่ หรือพวกจน

มันเป็นร้านที่เสิร์ฟอาหารอร่อยสุด ๆ ให้กับทุกคนที่ไม่ใช่พวกน่ารำคาญต่างหากล่ะ

จะถมให้เต็มประเทศเลยให้ได้

ที่ร้านของไอ้ตัวน่ารังเกียจอย่างฉันนี่แหละ

ดูนี่สิ

ก๊าซ

...สอบจำลองเหรอ? ผล A เลยนี่นา

ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ดูอันดับสิ

นี่มันการอวดโรงเรียนตัวเองรึไง?

ผมอยู่อันดับ 2 เสมอเลยนะ

ที่ 1 นี่เป็นไอ้ผู้ซึกิจากโรงเรียน น. ทุกครั้งเลย

ผมอยากจะชนะไอ้หมอนี่ แล้วสอบผ่านเป็นหัวหน้า

ถ้าความพยายามออกดอกออกผล ก็ต้องดีใจสิไหมล่ะ?

แม้แต่แบบทดสอบไร้สาระอย่างนี้

สอบวัดระดับการเรียนรู้ครั้งต่อไป มหาวิทยาลัย

รอบต้นภาค สถานที่สอบยะคุ

งั้นฉันขอไปก่อนนะ

ทุกสิ่งมันมีค่า และดูเหมือนจะส่องประกายอยู่

อันดับหนึ่งนี่ จะไม่ปล่อยให้เธอกันแน่!

แกจจัง

ฉันไม่สอบหรอกนะเว้ย

กระเป๋าใบยักษ์