ตอนที่ 151

เรื่องย่อ พีพีพีจบลงแบบที่ทุกคนคาดไม่ถึงเลย ช่วงเวลาพักสั้นๆ แต่กลับมีเงาทึมๆ ปรากฏขึ้น...

เรื่อง รายละเอียดความกระวนกระวาย

◇เงามืดที่คืบคลานในย่านที่พักอาศัย...

น่ารัก

$B$

น่ารัก น่ารัก น่ารัก

ฉันน่ะ

น่ารักที่สุดเลย

ทั้งเพลง ทั้งเต้น ก็พยายามเรียนอย่างหนัก แถม

ขนมก็ไม่ได้กินเลยนะ

ได้สัมผัสคุณโอยาจิของซึซึโมโตะเต็มที่แล้วล่ะ

การออดิชั่นสัปดาห์หน้าก็อีกแล้วสิ

แย่แล้ว

ท่าทางมันไม่ถูก

ต้องแก้ ต้องแก้ให้ได้

เท่จังเลยว่ะ

อะไรเหรอ?

โคตรน่ารำคาญเลยไอ้หมอนี่

มาวางตัวเหนือกว่าอีกแล้วเหรอ

ฮ่าาาาา!? เจ้านี่ซื้อมิโอมิโออีกแล้วเหรอ!?

ต้องเป็นกิจกรรมหาเงินให้พ่อแน่ๆ ไอ้ตัวตลกบึ้ง!!

อย่ามาทำเป็นใสซื่อน่าไอ้ตัวบึ้ง!! อย่ามาดูถูกนะ!!

ไม่เข้าใจเลย โคตรน่ารำคาญ!!

ฮ่า...

ฮ่า!

หึ...

11

...เอ๊ะ?

ไม่รู้ไปซะแล้วเหรอ?

อ๊าาาาาาา...

เหมือนจะเป็นของไม่ดีเลยแฮะ

ธนาคาร ด8มัธยมต้นปี 1

รู้สึกเหมือนขาดทุนเลยว่ะ

อ๊าาา สวัสดีครับ/ค่ะ

ฝากด้วยอีกครั้งนะ

เดี๋ยวจะส่งที่อยู่ไปให้เดี๋ยวนี้เลย

เรiji คุง กับ ยูมิปิโกะ ชนะเลิศไปแล้ว!!

และที่สำคัญที่สุดก็คือ—

การสารภาพบาปแบบสุดขีดของยูมิปิโกะ!

เพื่อเป็นการรำลึกว่าเริจิ คุง ได้สัมผัสถึงหัวใจของผู้คนแล้ว—

ครั้งที่ 1!!

แบบทดสอบความเห็นอกเห็นใจของ เรจิ มุราซาเมะ!!

แล้วทำไมต้องจัดที่บ้านฉันด้วยล่ะ!?

กฎง่ายๆ เลย!

ตอนนี้จะให้ เรจิ คุง ตอบคำถาม

เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาเห็นอกเห็นใจผู้คนจริงๆ หรือเปล่า!!

คำถามอนุญาตไหม?

ถ้าอยู่ในขอบเขตที่ตอบได้ก็โอเค!

งั้นไปเริ่มกันเลยดีกว่า!!

คำถามข้อที่ 1!

ซะ

คีย์!

ทาโร่คุง ได้มอบช่อดอกกุหลาบ 100 ดอกให้คุณเอะ ในวันวาเลนไทน์

ให้คุณเอะเป็นช่อดอกกุหลาบ 100 ดอก

ส่วนให้กับคุณบี เป็นคุกกี้ราคา 1,500 เยน

ในครั้งนี้ ทาโร่คุงรู้สึกชอบคุณเอะกับคุณบี

??

มากกว่ากันเหรอ?

...เขาดูถูกฉันอยู่เหรอ?

เป็นคำถามไร้สาระ แต่ขอถามไว้ก่อนเผื่ออะไร

ดอกกุหลาบสดนี่

อยู่ได้กี่วันเหรอ?

อึก...

โอยๆ ไม่ต้องถามแบบนั้นก็ได้ ดอกกุหลาบมันดีกว่า...

ไม่ได้นะ! ต้องสนุกไปกับตอนที่มันเริ่มเหี่ยวลงด้วยสิ

เอ่อ แบบสั้นๆ ก็ 3 วัน

แบบว่ายาวสุดก็ประมาณ 2 สัปดาห์ล่ะ

คุณเอะกับคุณบีมีอาการแพ้ไหม?

เช่น เกสรดอกไม้ หรือไข่ อะไรพวกนั้น

เข้าใจแล้ว

ไม่สิ ไม่แพ้พวกนั้นด้วย

ถ้างั้นก็มีสมมติฐานหนึ่งที่เป็นไปได้

ตัวละครที่ชื่อ เอียู่นี้

มีแนวโน้มสูงว่าจะเป็นแม่ของ บี

จะทำยังไงดีนะ... มันดูน่าขนลุก กลายเป็นเรื่องใหญ่ไปแล้ว

เหมือนซุปเต่าทะเลเลย

ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงคิดไม่ออกแบบตรงไปตรงมาเนี่ย!?

ไอ้พวกโง่ที่ขาดความเห็นอกเห็นใจ... ฟังนะ?

คำภาษาดอกกุหลาบของกุหลาบ 100 ดอกคือ "ความรัก 100%"

จะมอบสิ่งที่จะเน่าเสียกลายเป็นขยะในแค่ 2 สัปดาห์ ให้เป็นเครื่องยืนยันความรักอะไรกัน

มันไม่ใช่สิ่งที่คนมีสติจะทำได้เลยนะ

โดยพื้นฐานแล้ว ดอกไม้เป็นสิ่งที่สร้างภาระอันหนักหน่วงให้กับผู้ที่ได้รับ

เมื่อมันเหี่ยวไป ก็จะทิ้งความรู้สึกผิดที่ไม่มีเหตุผลไว้ เป็นก้อนของความเครียด

ถ้าหากมอบของวิเศษนี่ให้กับคนที่เหมาะสม

จะเป็นสาวน้อยผู้อ่อนหวานที่ไม่มีตัวตน

ผู้หญิงวัยที่มากกว่าซึ่งมีทั้งความเยือกเย็นและเวลา

นั่นก็คือแม่นั่นเอง

แม่ฉันจะมีบุญวาสนาขนาดนั้นเหรอ?

คำพูดแบบคุณหนูเลยยยยย~

แม่ของฉันน่ะ ถ้ามีเงินซื้อดอกไม้ก็เอาไปเล่นการพนันสิ

เมื่อเทียบกันแล้ว คุกกี้ราคา 1,500 เยนก็ไม่แพงไปไม่ถูกไป สามารถบริโภคได้ในทันที

ถ้าตั้งใจที่จะกระชับความสัมพันธ์ต่อจากนี้ มันก็เป็นของขวัญที่เหมาะสม ไม่หนักจนเกินไป นั่นก็คือ

เอาชนะความเชื่อใจของคุณแม่เอะด้วยดอกไม้ แล้วเล็งไปที่ บี

นี่คือแผนการของ ทาโร่

คำตอบของคุณ เรจิ คือ บี!!

เอาล่ะครับ งั้นขอให้ช่วยเฉลยคำตอบของ ยูมิปิโก ด้วยครับ!!

อย่ามาดูถูกกุหลาบนะ

จะฆ่าให้

เธอเป็นอะไรของกุหลาบกันแน่

อย่ามาล้อเล่นน่า เจ้าคนโง่!! ดอกไม้คือความงามชั่วขณะ! มันมีคุณค่าจากความไม่จีรังนั้นต่างหาก!!

อะไรคือความไม่จีรัง!! ใส่ใจคนรับ แล้วเอาสิ่งที่ใช้ได้จริงมาให้หน่อยน่า ไอ้เทพเจ้าโง่เอ๊ย!!

ของที่ฉันอยากได้น่ะ ฉันซื้อเองได้อยู่แล้ว น่ารำคาญชะมัด!!

ว่าแต่สองคนนี่ เคยให้ของขวัญกันไหมเหรอ?

ช่อดอกไม้!! สีแดงแห่งความหลงใหล!!

จะมีได้ยังไงล่ะ!!

เบื่อแล้ว อยากกินเค้ก

คุกกี้ต่างหาก เจ้าโง่!!

ความไร้สาระของแกนี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ

เอาล่ะ ข้อที่ 2 ไปต่อเลย ข้อที่ 2!!

คราวหน้าออกข้อสอบที่รู้สึกมีอะไรมากกว่านี้หน่อย

ตอบถูกไม่ใช่เหรอ!!

ซาจึッ

ไม่ว่าการต่อสู้จะเป็นแบบไหน

พวกนั้นก็ยังเป็นเหมือนเดิม

โลกนี้ก็ยังมีพวกที่เปล่งประกาย

คิดว่ามันแบ่งแยกกันอยู่นอกเหนือจากนั้น

แต่ยิ่งเดินหน้าไปเท่าไหร่

ก็ยิ่งไม่เข้าใจเลย

ฉันนี่สิ

จะเป็นเหมือนพวกนั้นได้ไหมนะ?

ตอนนี้ฉัน

อยู่ที่ไหนของโลกนี้กันนะ?

มันละเอียดเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?

ดูเหมือนว่ากำลังประหม่ามากเลยนะ

วันนี้เอาแต่เหม่อไปเรื่อยเลย

...ก็สมควรแล้วล่ะ

ไม่รู้ว่าจะชนะได้ไหมในครั้งต่อไปน่ะ

มันก็เป็นแบบนั้นมาตลอดนี่นา

ทำไมจู่ๆ ถึงทำท่าจะเตรียมตัวล่ะ?

ทุกคนต่างก็อิจฉาสิ่งของที่คนอื่นมี

แล้วก็โอ้อวดสิ่งของที่ตัวเองไม่มี

ทันทีที่ได้สิ่งที่คิดว่า "ถ้ามีสิ่งนี้ล่ะก็"

แต่ก็จะเริ่มมองหาสิ่ง "อื่น" ต่อไป

การมุ่งไปข้างหน้าเพื่อจะได้อะไรบางอย่าง มันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนะ

อย่าปล่อยให้หลงลืมสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ ล่ะนะ

สถานที่ที่เคยฝันถึงและใฝ่ฝัน

ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นสรวงสวรรค์เสมอไป

◇ถ้าไม่แข็งแกร่งขึ้น ก็ต้องรอคอยーー

เธอจงเป็นตัวของตัวเอง

จงแข็งแกร่งขึ้นในแบบของเธอเอง

ตอนที่ 151 จังเก็ตแบงค์ จบแล้ว พบกันใหม่ การแข่งขันที่ใกล้ถึงการปลด