จังเก็ต แบงก์ ตอนที่ 165 แปลไทย

มาเริ่มกันเลย! นี่คือช่วงโค้งสุดท้าย 16 ยก!!

ด้านผู้เฝ้าประตู ฝากคุณคาเนะจัดกำลังผู้เฝ้าประตูให้ 3 ตัวด้วยครับ!!

อ่านการเคลื่อนไหวของราอุชิดตัวนี้ให้ทะลุไปเลย

ก็ฆ่าคุณคาเนะได้

ถ้าการตายของคุณคาเนะถูกกำหนดขึ้นมา งั้นก็เพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งนั้น

ในยกนี้จะต้องยอมมอบให้กับฉัน

แต่การจะทำอะไรที่นอกเหนือไปจากนั้นได้

การหนีจากการเตรียมตัวที่จะฆ่าเนี่ย จะปล่อยให้มันผ่านไปได้ยังไงกัน!

นี่เป็นการอ่านครั้งสุดท้ายแล้วนะ

เลยขอถามคำถามสักข้อ

ว่าทำไมแกถึง

ต่อสู้อยู่แบบดูทุกข์ทรมานเสมอ?

หา?

ก็แบบว่า

การต่อสู้น่ะมันมันช่างแสนทรมาน

เพราะมีแต่สิ่งที่ทำไม่ได้มันปรากฏขึ้นมา

ต้องทุบตีตัวตนที่อ่อนแอของตัวเอง

แล้วก็ต้องเปลี่ยนทุกสิ่งให้ได้เลย—

ฟังเสียงของเทพเถิด

เหตุผลที่คนแข็งแกร่งถึงชนะนั้น

มันหลากหลายแตกต่างกันไป

แกก็เป็นแกในแบบของแก

จงแข็งแกร่งในแบบที่เป็นแกเถอะ

เฮ้ แกกำลังคิดอะไรหวานๆ อยู่ล่ะวะ

เอาแต่หนีแบบนั้นแหละ

แกถึงไม่สามารถส่องประกายได้ไงล่ะ

ทั้งๆ ที่เป็นแค่ตัวกากที่ทำอะไรไม่ได้

อึก!

เรื่องการหลอกตัวเองน่ะ ไม่มีใครเก่งไปกว่าแกหรอก

เลือกทางที่ง่ายกว่าชัยชนะเสมอ!!

แม้จะต้องทนทุกข์ก็ต้องฆ่าให้ได้นะ!!

ก็เลยต้องมาเกาะอยู่กับรางวัลที่จืดชืดพวกนี้ไง!!

ไม่ควรจะมองดูสิ่งที่น่ากลัวเหรอ!?

อะไรๆ มันไม่พอเลยว่ะ

ก็ต้องเปลี่ยนทุกอย่างสิ ไม่ใช่เหรอ

จริงเหรอ?

ก็จริงนะว่าฉันมันอ่อนแอ

ไกลจากความส่องประกายเลยล่ะ

เรื่องยากๆ น่ะ

ต้องทำไปพร้อมกับความทรมานหรือเปล่านะ

แม้ว่าคนอื่นทุกคนจะมาสอนอะไรบางอย่างให้ฉันก็ตาม

แล้วทำไมฉันถึงมองข้ามมันไปล่ะ?

พวกที่ส่องประกายพวกนั้นน่ะ

ต่อสู้อยู่พร้อมกับรอยยิ้มเสมอ

ฉันอยากจะชนะแกนะ

แล้วก็ทิ้งความอ่อนแอที่สะดวกสบายพวกนั้นไปซะ

ไม่ต้องการฆ่าเพื่อนด้วยหรอกนะ

แม้ว่าฉันจะเตรียมพร้อมที่จะทรมานอยู่เสมอก็ตาม

ไอ้คนที่ทำตามใจตัวเองได้น่ะ

ถึงจะเรียกว่าส่องประกายก็เถอะ

ดูสิ แกน่ะ

แสดงอะไรให้ฉันเห็นมากกว่านี้อีกสิ

ถ้าอ่านรอบนี้ได้สมบูรณ์แบบ

ก็สามารถฆ่าคายะได้

เมื่อการตายของคายะถูกกำหนดแล้ว เจ้าตัวก็จะหลีกเลี่ยงมัน

และในรอบต่อไปก็จำต้องมอบหัวใจให้ฉัน

ดังนั้นฉันจึงอ่านมือของเจ้าหมอนี่ด้วยเดิมพันชีวิตเลย

ไม่ใช่เพื่อที่จะฆ่าศัตรูที่น่ากลัวจนตัวสั่น

แต่เพื่อรักษาเพื่อนที่ส่องประกายจนน่าชื่นชมไว้น่ะ

จนถึงตอนนี้ในรอบที่แกทากิ 1 ปา 1 ฝั่งของแก ที่เคยเล่นมาทั้งหมด มีการปล่อยตัวละครออกมา 7 ครั้ง โดยเรียงลำดับจากหน้าไปหลังเป็น A, B, และ C ดังนั้น ใน 7 รอบ ตัวละครที่ออกมาจากรอบ A ได้แก่ "เหล็กกล้า" 2 "ต้อนรับ" 4 "งีบหลับ" 1 ส่วนจากรอบ B คือ "เหล็กกล้า" 2 "ต้อนรับ" 2 "งีบหลับ" 3 สรุปคือตัวละครที่จะถูกจัดวางในระดับสุ่มนั้น ตัวละครที่แกทากิหยิบขึ้นมาเป็นอันดับแรกในกลุ่มสุ่มคือ "เหล็กกล้า" 4 "ต้อนรับ" 1 "งีบหลับ" 2 ในบรรดานี้ จำนวนคนที่มองด้านหลังนานกว่า 2 วินาทีคือ "เหล็กกล้า" 2 และ "ต้อนรับ" 1 ส่วนจำนวนครั้งที่สลับตัวละครที่หยิบมาจากมือซ้ายไปมือขวาทั้งหมดคือ 4 ครั้ง โดยแบ่งเป็น "เหล็กกล้า" 3 "ต้อนรับ" 1 แม้ว่าภายนอกจะดูเหมือนว่ามีนิสัยชอบสลับตอนที่ดึง "เหล็กกล้า" ออกมาเป็นครั้งแรก แต่จริงๆ แล้วตั้งแต่แรกที่ดึงออกมา

ในรอบนี้ ที่เทพสิงโตได้ทำไปน่ะ

มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรไปเลยแม้แต่น้อย

ตามองตามการเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม ฟังเสียงของมัน

จับจ้องมองศัตรูจนเหมือนมีรูโหว่

และนำมาเทียบกับข้อเท็จจริงเพื่อคาดเดาไพ่ของอีกฝ่าย

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ

เป้าหมายเท่านั้น

และท่ามกลางกระแสน้ำความคิดอันเชี่ยวนั้น

ผู้ที่เรียกตัวเองว่า "อ่อนแอ" และละอายที่จะไม่ทรมานตนเองนั้น

พวกที่ส่องประกายนั่นน่ะ

เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงยิ้มได้

เรื่องความกังวลและเส้นทางที่ลังเลของฉันน่ะ