ตอนที่ 171

หลอดเลือดสั่น ท่ามกลางการต่อสู้ครั้งสุดท้าย คุณโอเทรามิที่ยื่นขอชื่อถนนว่า "เดギュア" แต่ว่า...!?

บท เรื่องสะท้อนแสงหลัก

เล่มใหม่ล่าสุดเล่มที่ 17 ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า!!

ทานากะ อิคโค

ธนาคารคาราสึ

ธนาคารคาราสึ

หัวหน้ามโมริซามิ

ขออภัยด้วยนะครับ

ที่ "นามแฝง" ของคุณมาคิโทสุ

ไม่เหมาะสมกับธนาคารขนาดนี้

ไม่เป็นไรแล้วครับ คุณเทราอิ

ก็เพราะว่าผมไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนั้นเลย

ผมไม่ได้จะตำหนิคุณหรอกนะครับ

แต่ว่าผมก็ไม่ใช่พระพุทธเจ้าสักหน่อย

ถ้าคุณคิดจะส่งเสียงขอโทษต่อไปเรื่อยๆ

ผมจะทำให้มันเงียบลงให้ได้ ถึงจะแบบบังคับหน่อยก็ตาม

ที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีคำเทศนาหรือการขอโทษที่ไร้ประโยชน์หรอกครับ

มาทำให้เรื่องมันชัดเจนกันเถอะ

ความหมายที่แท้จริงของคนเราไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่การกระทำ

คุณพูดคำขอโทษออกมาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

แต่การยื่นคำร้องแก้ไข "ชื่อสมมติ" น่ะ

ไม่เคยมีการยื่นมาแม้แต่ครั้งเดียวจนถึงวันนี้เลยครับ

คุณคิดว่าเพื่อการพนันแล้ว

สามารถทำลายระเบียบของธนาคารได้สินะครับ?

ครับ

ผมเนี่ย

มันโกรธจนจะทนไม่ไหวแล้วครับ

เพื่อเงินอะไรนั่นน่ะ

ผู้คนเก่งๆ กำลังตายไป

รวมถึงคุณอิโตที่ใช้พวกเขาเหมือนเป็นเครื่องมือ

ถึงแม้จะหัวเราะแล้วปัดมันทิ้งไป

รวมถึงคุณอุซามิที่ใช้เหล่านักพนันเหมือนเป็นหมากตัวหนึ่ง

คุณหัวหน้าเนี่ย! คุณทำอะไรกับพวกเขาน่ะ...!

ใจเย็นๆ ก่อนครับ

และที่สำคัญที่สุดเลยก็คือ—

มันไม่คู่ควรกับเบื้องล่างของคนทั้งสองนั้นเลย

มันน่าหงุดหงิดที่ตัวเองมันไร้พลังนี่แหละ

... เข้าใจแล้วครับ

สรุปก็คือคุณไม่รู้ว่าต้องทำอะไร และอย่างไร

เป็นแค่เด็กที่ปลดปล่อยการต่อต้านเล็กๆ น้อยๆ ตามอารมณ์โกรธใช่ไหมครับ

ยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ

นั่นแหละคือเหตุผลที่ผมดึงตัวคุณเข้ามา

เอ๊ะ?

นี่เป็นทฤษฎีส่วนตัวของผมนะครับ

ถ้าหากใครปรารถนาที่จะเป็นเช่นนั้น

คนเราจะกลายเป็นสิ่งที่ตนเองชื่นชมอย่างแท้จริงไม่ได้หรอกครับ

สิ่งที่คนเรามีต่อผู้ที่นำหน้าไปนั้น ควรจะเป็นความโกรธหรือความอิจฉามากกว่าความชื่นชมเสียอีก

3

2

คุณมีความชื่นชมในนักพนันจากใจจริง

มีความโกรธที่ไม่สมกับเป็นพนักงานของเรา

นั่นแหละคือ

ข้อพิสูจน์อันดับหนึ่งว่าคุณเป็นพนักงานของเรา

จงสู้ไปอย่างอิสระเถอะครับ

เก็บความโกรธและความคับข้องใจนั้นไว้

และก่อนอื่นเลยก็คือ

ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อปลดออกตรงหน้านี้

จึ้ก

ยอดเยี่ยมมากเลยนะ

ตกใจเลย อ๊ะ

การยอมรับผู้อื่น

เติบโตขึ้นไปอีกขั้นสินะครับ

ครับ

การเติบโตน่ะ

มันมีคุณค่าครับ

เอ่อ ขอโทษนะครับ

ขอโทษนะครับ

คุณเป็นผู้ปกครองของนักเรียนหรือเปล่าครับ?

อ่า ขอโทษครับ!

ถ้ามายืนอยู่แถวโรงเรียนนี่มันดูน่าสงสัยใช่ไหมครับ

อันที่จริงผม

เป็นลูกศิษย์ของคุณมานาเบะอยู่น่ะครับ

ลูกศิษย์เหรอ แกน่ะ...

ไม่สิ

...อะ

คุณมานาเบะกับอายุไม่ห่างกันขนาดนั้นนะ...

รู้ครับ

คุณอาจารย์เสียไปเมื่อ 2 เดือนที่แล้วครับ

ถึงมาดูที่ที่ท่านเคยอยู่ครับ

...พวกเด็กๆ น่ะ

ยังยอมรับการตายของคุณอาจารย์ไม่ได้เลยครับ

มีบางคนก็เริ่มร้องไห้ออกมาอย่างกะทันหัน บางคนก็เริ่มใช้ความรุนแรงขึ้น

แต่พวกเราผู้ใหญ่

กลับยอมรับการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุของท่านได้แล้ว

พวกเราน่ะ

ในที่สุดก็หลุดพ้นจากท่านได้แล้ว...!!

ไม่รู้ว่าคุณเป็นใครนะ แต่ว่า

ปล่อยพวกเราไปซะเถอะครับ

...น่าเสียดายจัง

สิ่งที่สำคัญของผม

ทุกคนก็ดูแลรักษาไว้ไม่ได้สินะ

การจงสู้ไปอย่างอิสระน่ะ

ธนาคารคาราสึ

นี่หัวหน้าแผนกนี่คนไม่ดีจริงๆ เลยนะ

นั่นแหละ

ใบหน้าของผู้บังคับบัญชาที่ยินดีกับการเติบโตของลูกน้องเหรอครับ?

คุณโอเทระตะ ไม่ใช่แค่ได้รับอิทธิพลจากคุณมะเนะสึเท่านั้น แต่ยังได้รับจากความร้ายกาจของคุณมานาเบะด้วย

จะให้ผู้ชายที่ดูเหมือนจะพังได้ทุกเมื่อทำอะไรกันล่ะครับ?

คุณชิบูยะ

ในกีฬาฟุตบอล

คุณคิดว่าสิ่งที่มีความสำคัญที่สุดคืออะไรครับ?

โอ๊ะ! เป็นเรื่องปรัชญานี่เอง

ผู้รักษาประตู

...ก็ยังชอบอะไรที่มันเด่นๆ อยู่ดี งั้นขอเลือกเป็นกองหน้าก็แล้วกันครับ

น่าเสียดายที่คำตอบไม่ถูกต้องครับ

สิ่งที่มีความสำคัญสูงสุดต่อการก่อตั้งเกมคือ

ลูกบอลสิครับ

ไม่ว่าจะมีนักกีฬาชื่อดังมากแค่ไหน

ถ้าไม่มีลูกบอล การต่อสู้ก็ไม่ขยับ

พวกเราที่เป็นคนพิเศษ 4 คนเนี่ย ดีหรือไม่ดีก็คำนวณเก่ง

เพราะทุกคนต่างก็ทำท่าทีอย่างมีเหตุผล มันเลยไม่เกิดความปั่นป่วนขึ้นมาเลยครับ

เพราะฉะนั้น คุณโอเทระถึงเป็นคนที่จำเป็นครับ

เขาสามารถเป็นพวกของใครก็ได้

ได้รับอิทธิพลจากทุกคนที่ได้พบเจอมา

และกระโดดไปทั่วตามความเชื่อของตัวเอง

ไม่ว่าจะจัดการเขาได้แม่นยำแค่ไหน ก็ไม่สามารถคาดเดาทิศทางการเคลื่อนไหวได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ความคลาดเคลื่อนนั้นแหละครับที่นำโอกาสชนะมาให้พวกเรา

↑

◇ดิ้นรน, จมดิ่ง, และเปลี่ยนแปลงไป

กระเด้งไปตามอารมณ์

นั่นแหละคืองานของเขาครับ

ธนาคารจังเก็ต

ฉบับหน้า! ม่านของเกนิมกำลังจะเปิดขึ้นแล้ว