ตอนที่ 177

แต่คุณแมคิคุซุที่กำลังระวังสามเหลี่ยมที่ฝืดไป...!

คุณแมคิคุซุเริ่มต้นได้อย่างยอดเยี่ยมตั้งแต่เปิดตัวเลย!!

ตรงกันข้าม คุณซันโนะทริคากะที่ดูสมบูรณ์แบบจนน่าขนลุก!!

จากนี้ไป เกมจะเข้าสู่รอบที่ 3!!

ทางด้าน "สมบัติ" คุณซันโนะทริคากะจะเป็นผู้จัดวางสมบัติครับ

สำหรับท่านที่มีไหวพริบ คงจะสังเกตเห็นแล้วสินะครับ!! สามรอบนี้คือจุดตัดสินแห่งโชคชะตาแล้ว!!

หากในรอบนี้คุณแมคิคุซุทางไมเนอร์อ่านสถานการณ์พลาดไป

ในกรณีที่ได้รับ "จิตวิญญาณนักกินใหญ่" ไม่ได้

การระเบิดของห้องจะถูกกำหนดแล้ว!!

แค๊ก

อย่ามาหัวเราะเยาะความพยายามของเราสิ

ต่ออุดมการณ์อันจริงใจที่ผู้คนได้สร้างมา

ทำไมถึงตอบได้แต่ด้วยคำประชดประชันล่ะ?

เพราะมีพวกอย่างนายอยู่

โลกถึงไม่สงบสุขได้ไงกัน

ชุดสมบัติ 4 ชิ้นเสร็จแล้ว!!

ต่อด้วยทางไมเนอร์ คุณแมคิคุซุ การตัดสินใจแห่งโชคชะตา!!

แต่ด้วยอันนี้ อย่างน้อยก็มีอย่างเดียวที่ชัดเจนแล้ว

เพื่อนของคุณ หรือเรื่องในอุดมคติของคุณ สำหรับผมมันก็มองไม่เห็นนะ

คุณนี่แหละที่ใช้การประชดได้เก่งกว่า

ฆาตกรที่มาเทศนาเรื่องสันติภาพนี่มัน...

ผู้เล่นทั้งสองเลือกเสร็จเรียบร้อย!!

การตัดสินใจแห่งชีวิตมาถึงแล้ว!! ผลการแข่งขันรอบที่ 1 ของรอบที่ 3 คือーーー

เปิด!!!

คุณแมคิคุซุอ่านออกเป๊ะเป็นครั้งที่ 3!!

ในสถานการณ์ที่เกือบจะเซไปถึงชุดเกมเร็วที่สุด คุณก็ยังได้รับ "จิตวิญญาณ" มาได้อย่างมั่นคงเลย!!

มาเลยๆ เข้าไปได้เลย!! รอบที่ 3 การแข่งขันนัดที่ 2

ทางด้าน "สมบัติ" คุณแมคิคุซุ กรุณาจัดวางสมบัติทั้ง 4 ชิ้นด้วยครับ!!

ผมเข้าใจถึงความโลภของคุณแล้วนะ

นี่เป็นจังหวะทองสำหรับการลอบโจมตีเลยนะ

แต่คุณกลับปล่อยให้คนที่อ่อนแอกว่าเลือกการ์ดอีกแล้ว

นั่นหมายความว่าเป้าหมายของคุณไม่ได้แค่ต้องการชนะผมเท่านั้นนะ

คัดลอกตัวผมแล้วเอาชนะ

นั่นคือเป้าหมายของคุณ

อสูรร้ายที่แข็งแกร่งขึ้นจากการกลืนกินศัตรู

ความผิดพลาดเพียงอย่างเดียวก็คือ

ว่ามีคนที่ผมกินไม่ได้น่ะนะ

เดี๋ยวก่อนสิ

ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?

จะไม่ใช่ว่ามันยังสื่อสารไม่ถึงจริงๆ เหรอ?

ไม่ได้จะว่าคุณซันโนะทริคากะว่าไร้สาระนะ

แค่ว่าเข้าใจมันไม่ได้เฉยๆ...?

คุณแมคิคุซุ ชุดสมบัติ 4 ชิ้นเสร็จแล้ว!!

นี่มันตั้งแต่แรกเลยเหรอ?

ลอบโจมตี? การคัดลอก?

หรือว่าน้ำเสียงของผมมันแย่?

ต่อไป คุณซันโนะทริคากะ เชิญเลือกหินครับ!!

ก็บอกอยู่ตลอดนี่นา

สามัญสำนึกของนายมันไม่ใช่สามัญสำนึกของทุกคนซะหน่อย!

ฮ่าๆ

ทำเรื่องผิดอีกแล้วสินะ

คุณพูดออกนอกเรื่องไปไกลแล้วนะ

ไร้สาระสิ้นดี

ถ้าไม่แชร์สมมติฐานพื้นฐาน การสนทนาจะเกิดขึ้นไม่ได้นะครับ

อ่า...

อย่างนั้นเอง

ขอโทษนะ เป็นนิสัยเก่าที่โผล่ออกมาอีกแล้ว

ไม่ใช่ว่าซ่อนไว้นะ แต่จะว่ายังไงดีล่ะ

ผมมันทำเรื่องธรรมดาแบบธรรมดาไม่เป็นนี่นา

พวกเลียนแบบ คัดลอก หลอกลวง หรือการเอาชนะน่ะ

ความปรารถนาของผมมันไม่ได้เป็นเรื่องเล็กน้อยขนาดนั้นนะ

อยากจะเข้าใจกัน

เพื่อที่เราทุกคนจะได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

ผู้เล่นทั้งสองเลือกเสร็จเรียบร้อย!!

บรรยากาศอันน่ากังวลปรากฏอยู่บนคะแนน ผลการแข่งขันรอบที่ 2 ของรอบที่ 3 คือーーー

เปิด!!!

ซันโนะทริคากะ มาถึงจุดนี้ก็เริ่มขูดหินเป็นครั้งแรก!!

ในที่สุดก็สามารถเพิ่มคะแนนของตัวเองได้แล้วครับ!!

มาเลย!! ตอนนี้การเล่นเกมพร้อมกันของผู้เล่นทั้งสอง

"ก้อนโลหะนรก" ลดหิน 1 บล็อก!!

ขูดหินเสร็จแล้ว!!

และในรอบที่ 3 นี้ ทั้งสองฝ่ายได้รับ "วิญญาณมนุษย์" เข้าไป จึง

รีเซ็ตการนับถอยหลังจนถึงระเบิดที่เชื่อมต่อชีวิต!!

จะทำการทำความสะอาดด้วย

ท่อไอเสียและสปริงเกลอร์ครับ!!

ทำความสะอาดเสร็จแล้ว!! รีเซ็ตการนับถอยหลัง!!

นักรบทั้งสองจะออกไปต่อสู้กันอีกครั้งด้วยสิ่งนี้!!

อย่างการที่จิตใจเชื่อมถึงกัน หรือความรู้สึกที่ส่งไปถึงกันน่ะ

การที่เข้าใจกันน่ะ คือการกระทำที่ประเสริฐที่สุดสำหรับมนุษย์เลยล่ะ

แต่ถึงจะน่าเศร้าจริงๆ นะ

เมื่อกี้มันเป็นเสียงและแรงสั่นสะเทือนที่ยอดเยี่ยมเลย

ดูเหมือนว่าผมจะเกิดมาโดยที่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความเห็นอกเห็นใจ

ผมสามารถเข้าใจได้ก็ต่อเมื่อมันถูกอธิบายด้วยหลักเหตุผลเท่านั้น

ดังนั้นผมจึงเลียนแบบผู้คน

ถ้าทำสิ่งเดียวกัน ก็จะพอเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่นได้บ้าง แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

ถ้าเลียนแบบคำพูด การกระทำ นิสัย ลักษณะ

จากตรงนั้นก็สามารถคำนวณย้อนกลับไปเพื่อเข้าใจอารมณ์และความคิดได้

ถ้าการทำแบบนั้นสามารถไปถึงหัวใจของผมได้

พวกเรามันเข้ากันได้

และรวมกันเป็นหนึ่งได้อย่างเป็นธรรมชาติเลย

จะถามเรื่องที่มันตรงไปตรงมาเลยนะ

คุณไม่มีใครที่ไม่อยากจะเข้าใจด้วยเหรอ?

แน่นอนว่ามีสิ

แต่ทำไมทุกคนถึงถามคำถามเดียวกันล่ะ?

มันไม่สำคัญสักหน่อยเหรอ?

ยังไงมันก็จะเป็น

◇บุคลิกของคุณเป็นของผม--

...รู้สึกได้เลย

การที่เราเข้าใจกันได้นี่มันสุดยอดจริงๆ

ตอนที่ 177 จบ จังเก็ตแบ็ก