ตอนที่ 208

ตัดสินใจแล้ว

ศึกเดิมพันที่กำลังเป็นที่พูดถึง ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว! ล่าสุด

ฉบับนิยายก็วางจำหน่ายแล้วได้รับคำชมอย่างมาก!

ตอนที่ 208 เจ้าแห่งแดนสุขาวดี

ทานากะ อิกโค ทานากะ อิกโค

◇รายละเอียดทั้งหมดของทีมสุดท้ายในสเปเชียล 4 คืออะไรกันนะ…!?

เป้าหมายต่อไปของพวกอุซามิหลังจากมีการเปลี่ยนกฎและปรับโครงสร้างทีม ก็คือทีมเป็นกลางตลอดกาลของทสึจินากะ…

ทีมเป็นกลางตลอดกาล

ทีมทสึจินากะ สเปเชียล 4

ลักษณะเด่นที่สุดของพวกเขาคือ

ทุกคนได้ปฏิบัติตามแนวคิดแบบ "ไวท์" สุดโต่ง

ไวท์เหรอครับ/คะ…

หมายถึง บริษัทสีดำ กับ บริษัทสีขาว หรือ ไวท์ในบริบทของบริษัทขาวเหรอครับ/คะ?

ถูกต้องแล้วครับ/ค่ะ

พวกเขาจะไม่ทำงานเกินความจำเป็นแม้แต่นิดเดียว

วันธรรมดาทำงานตามเวลาเป๊ะ วันหยุดพักผ่อน

ถ้าไม่เห็นด้วย จะไม่ได้รับการอนุมัติให้ทำงานล่วงเวลาแม้แต่นิดเดียว

มีข่าวลือว่าแม้แต่หัวหน้าทีมก็ยังถูกปรับถ้ามีการติดต่อเรื่องงานในวันหยุด

เอ๊ะ…? แบบนั้นจะเรียกว่างานได้เหรอเนี่ย?

วันหยุดนี่ไม่ได้หมายความว่าได้พักทุกสัปดาห์ใช่ไหมนะ…?

พวกคุณนี่มันแปลกไปในทิศทางตรงกันข้ามเลยนะ

ถึงจะน่าแปลกใจที่พวกเขาสามารถรักษามาตรฐานพิเศษ 4 นี้ไว้ได้ แต่พวก

จุดที่แปลกที่สุดของพวกเขายังมีอีกนะ

ทีมทสึจินากะนั้น ไม่มีความสัมพันธ์ กับทีมอื่นเลย

และสร้างผลกำไรเป็นอันดับ 2 ภายในทีมพิเศษด้วยตัวคนเดียวตลอดเวลา

…นั่นหมายความว่า

…เก่งจนตายไปเลยใช่ไหม

ทีมทสึจินากะจะเก็บข้อมูลส่วนใหญ่ไว้เป็นความลับ

เพราะฉะนั้น ถึงแม้จะไม่รู้ว่าพวกเขาทำความฝันอันงดงามนี้ได้อย่างไร

แต่ก็แน่ชัดว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่อ่อนแอจนเกินไปจนอาศัยข่าวลือได้

ดังนั้นคุณโอเทมารุ

เราไปหาศัตรูกันเถอะ

พร้อมกับท้าชนไปด้วยเลย

ขอบคุณมากที่สละเวลาอันมีค่ามาด้วยนะครับ/คะ

ขออนุญาตพูดแบบไม่เกรงใจเลยนะครับ/คะ

พวกเราจะ

ท้าสู้ศึกปลดประจำการกับ ทีมทสึจินากะ

แค๊ก!

ฟู่ว...

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ/คะ

การทักทายครั้งแรกนี่มันเป็นการประกาศสงครามที่เปี่ยมไปด้วยไฟจริงๆ!

ไม่มีข้อโต้แย้งเลยครับ/ค่ะ

หัวหน้าทีมทสึจินากะ สเปเชียล 4 ทสึจินากะ กินจิ (42)

แต่ขอให้ยื่นเรื่องในวันจันทร์นะครับ/คะ

พวกคุณที่เป็น "คนขยัน" ที่อ้างตัวเองแบบนี้ ไม่สนใจคนอื่นเลย

เดือนกุมภาพันธ์

21(±)

บอกว่าอยากได้คำตอบในวันจันทร์ แต่กลับส่งเอกสารมาให้ตอนเย็นวันศุกร์แบบสบาย ๆ เลย

ผลจากการที่เราอยู่ห่างจากพวกโง่ ๆ แบบนั้น

พวกเราเลยถูกเรียกว่าเป็นทีมกลางน่ะครับ/ค่ะ

มีเรื่องที่พอจะนึกออกเยอะเลย อายแทนเลยครับ/ค่ะ

ดูเหมือนว่าพวกเราจะขาดความเอาใจใส่ไปน่ะครับ/ค่ะ

ไม่ใช่แค่ขาดไปหรอกครับ/ค่ะ

พวกคุณน่ะมันเหมือนไฟป่าที่ลุกลามออกไปอย่างเดียวเลยต่างหาก

มีแต่เรื่องที่จะเปลี่ยนแปลงอยู่ในหัว

แล้วก็เอาหน้าอย่างไม่ละอายมาลากคนรอบข้างไปด้วย

และที่แย่ที่สุดคือ แม้ว่าจะเอาแต่คิดถึงแต่เรื่องของตัวเองก็ตามนะ

แม้แต่สิ่งที่ตนเองต้องการก็ยังไม่เข้าใจ

เอาชีวิตไปเดิมพันโดยที่ตาบอด

เปลวไฟที่ลุกไหม้กระจายออกไป ไม่ใช่เพราะความสามารถที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น

แต่เป็นเพราะมันไม่สามารถหยุดยั้งได้ด้วยตัวเองต่างหากครับ/ค่ะ

…อา

สิ่งที่พวกเราทำได้ก็คือ การแยกตัวออกไป หรือการดับมันให้หายไปเท่านั้น

เอ่อ...

ในขณะที่มันกำลังเปลี่ยนแปลง

เราไม่ควรจะมองหาความหวังเหรอครับ/คะ?

เรื่องที่ว่าอย่ามาลากเราเข้ามาใน

การค้นหาตัวเองที่ไร้สาระนั้นน่ะ

ถ้าไม่รู้ถึงความหวัง ก็จะไม่ได้ผลลัพธ์ตามความหวังนั้น

แค่ลองมองไปรอบๆ ก็จะเข้าใจได้เลยครับ/ค่ะ

คนงานเกือบทั้งหมดของ

...

1

มีความไม่พอใจในงานของตัวเองครับ/ค่ะ

ก็เพราะว่าทุกคนไม่รู้

เงื่อนไขการทำงานในอุดมคติน่ะครับ/ค่ะ

ทุกคนก็พูดว่า "อยากได้เงินเดือนเพิ่มอีก" แต่ก็ไม่รู้จำนวนที่ชัดเจน

เพราะไม่รู้จำนวนน่ะ เลยไม่สามารถประเมินความสามารถและแรงงานที่ต้องใช้ได้

ไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร ถึงแม้จะแสวงหาคุณค่าในการทำงาน

และอยากได้ปริมาณงานที่เหมาะสม แต่ก็ไม่รู้ว่ามันมากแค่ไหนกันแน่

ดังนั้น ผู้ที่ไม่รู้ถึงความหวัง

จึงแสวงหา "ที่อื่นที่ไม่ใช่ตรงนี้" อยู่เสมอ

ตัวการเอาชีวิตไปเสี่ยงน่ะ

มันไม่ได้มีค่ามากอย่างที่คุณคิดหรอกนะ

ทีมทสึจินากะรู้อุดมคติและทำมันให้เป็นจริง

นั่นก็เป็นเคล็ดลับของความแข็งแกร่งของพวกคุณด้วยใช่ไหมครับ/คะ

ถูกเผงเลย แล้วก็ในขณะเดียวกัน

ทีมของเราทุกคนร่วมแบ่งปันอุดมคติกัน

นี่ก็เป็นเหตุผลที่พวกเราไม่ชอบทีมอื่นด้วย

แล้วก็ทำงานอย่างจริงจังด้วยความสามารถที่สูงส่ง

เพื่อรักษาสภาพแวดล้อมในการทำงานให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่สมบูรณ์ครับ/ค่ะ

แต่แล้ว ทันใดนั้นข้างบ้านที่แสนจะมีความสุขของผม

ก็มีพวกคนประหลาดที่ร้องเสียงแหลมและคลุ้มคลั่งอาศัยอยู่

ถ้าจะให้พูดตามความรู้สึกตรงๆ นะครับ/คะ

ก็คือ "จะฆ่าแกนะเจ้าเด็กเวร" นั่นแหละครับ/ค่ะ

เข้าใจอย่างถ่องแท้เลยครับ/ค่ะ

ดีจังที่ได้ฟังความคิดของคุณ

แต่ว่า การได้เห็นหัวหน้าทีมทสึจินากะพูดคุยกับคนในทีมอื่น

อย่างออกรสขนาดนี้ เป็นครั้งแรกเลยนะครับ/คะ

ปล่อยไว้นานไม่ได้หรอกมั้งครับ/คะ?

คุณโอเทรุของพวกเราน่ะ

ก็คงจะเป็นอย่างนั้นแหละครับ/ค่ะ

เพราะว่าเป็นคนอันตรายนี่นา

ก็พูดถูกจริงๆ ด้วยนะครับ/คะ

ถ้าอย่างนั้นขออนุญาตไปก่อนนะครับ/คะ

เรื่องการยื่นเรื่องน่ะ

จะส่งไปให้ในวันศุกร์ครับ/ค่ะ

อ๊ะ!

22

คุณทสึจินากะ สู้ๆ นะครับ!

เป็นไงบ้าง ทีมอุซามิ?

พิเศษ 4 ทีมทสึจินากะ ฮิเมมิยะ สึกุรุ ฮิเมมิยะ เคทสึ (34)

พิเศษ 4 ทีมทสึจินากะ อะซุมะยา ดันคิ ฮิงาชิยา เก็นกิ (29)

พิเศษ 4 ทีมทสึจินากะ ซาซากิ อิสึกิ ซาซากิ อิสึกิ (32)

พิเศษ 4 ทีมทสึจินากะ อาโอกาเงะ ริน อาโอกาเงะ ริน (31)

...อืมมม

เหนื่อยมากเลย

คุยกับพวกเพ้อฝันนี่มันสุดยอดไปเลย

เขาใช้คำสุภาพแปลกๆ อีกแล้วเหรอครับ/คะ?

อย่าพูดว่าแปลกสิ

คำสุภาพอะไรนั่นมันรู้สึกแย่จัง

ใช้แบบกันเองก็ได้นี่นา!

ถึงจะอย่างนั้น สุดท้ายก็เรื่องสงครามเหรอ!? จะสู้กันเหรอ!?

ใช่แล้ว

ก็ไม่ได้สนิทกันสักหน่อย

กรี๊ดดดด น่ากลัวจังเลย!

ชนะก็พอแล้วนี่ครับ/คะ

ก็เรียกว่าสงคราม แต่มันเหมือนก่อการร้ายมากกว่านะ

เพราะจนนี่ ก็เลยต้องแย่งชิงกันอยู่แล้วล่ะมั้ง

ทำไมพวกเขาก็อยากทำงานแบบสูญเปล่าเนี่ย?

อ๊าาา กังวลจังเลย

ความแตกต่างของสินทรัพย์น่ะ มันแสดงออกมาในจำนวนทางเลือกด้วยนะ

อยากได้ความมั่นคง อยากได้ความมั่นคง ความมั่นคง!!

เอาน่า อย่างแย่ที่สุดคือถ้าสภาพแวดล้อมนี้พังลง ก็แค่ลาออกไปก็จบแล้วใช่ไหมล่ะ

ฉันอยากเปิดร้านเบเกอรี่จัง

เอาน่า ไม่เป็นไรหรอกมั้ง

พวกเธอมันก็เก่งนี่นา

นักพนันก็มีตัวที่เก่งจนอ้วกออกมาเป็นคำพูดแล้วนะ

แล้วที่สำคัญที่สุดเลยคือพวกนั้นเนี่ย

คำว่า "จะฆ่าแก" นั่นน่ะ

พวกเขาก็เข้าใจไปเองว่าเป็นคำเปรียบเทียบ

ความอันตรายระดับสุดยอดของความสามัคคี

พวกเราน่ะ

จะปกป้องความสุขตามปกติเหมือนเดิมนะ