ตอน 57: Chapter 57

ไม่ว่าใครจะเดิมพันอะไรกันอยู่

เจตจำนงอันแสนสบายของมาคิคุจิ ผู้ซึ่งมอบน้ำศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองให้แก่รุ่งอรุณ นั่นคืออะไรกันแน่!?

สำหรับฉันแล้ว ไม่มีอะไรที่จะสนุกไปกว่าสิ่งนี้ในโลกนี้

แกรนด์อาเรียลแห่งความสุขที่แสนจะเศร้า รอบที่ 7 ในที่สุดก็เสมอกัน เพียงแต่มีส่วนต่างของปริมาณความเสียหายเท่านั้น...!?

น้ำศักดิ์สิทธิ์นั้น ฉันเก็บไว้ให้เธอคนเดียวนะ

เพื่อที่ฉันจะได้สนุก

มาเล่นต่อกันเร็วสิ

ถ้าเวลาแห่งความสุขมันยืดออกไปได้แม้แต่ 1 วินาที

ว่าใครจะตายเมื่อไหร่

มันไม่ใช่ปัญหาหรอก

น่าสงสารจัง

คุณเชนนี่ถูกสาปสินะ

อะไรเหรอ?

...เรื่องของ "การสังเกต" น่ะ...

มันสามารถทำให้ผลลัพธ์เปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนสังเกต

จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุด...คือ

ดังนั้น ผู้สังเกตจึงต้องละทิ้งอคติ และต้องยุติธรรมด้วย

...แต่ที่สำคัญที่สุดเลยนะ

คือความมุ่งมั่นที่จะเชื่อมั่นในคำตอบที่ตัวเองค้นพบ

การที่บอกว่ามี "ยาพิษ 2 ชนิด" น่ะ

มันเป็นความผิดพลาดในการสังเกตของฉันเอง

ห๊ะ?

เพราะการสังเกตของเธอแม่นยำเกินไป

ฉันเลยยอมแพ้ในการอ่านเกมตั้งแต่เนิ่นๆ เลยล่ะ

แม้ว่าแผนการที่วางไว้เพื่อเป็นการแก้เคล็ดจะเล็งไปที่การวางยาพิษก็ตาม

ยาพิษนั่นมันไม่มีสีอะไรเลยด้วยซ้ำ

แต่มันก็พังทลายลงเพราะว่าฉันมองชนิดของยาพิษผิด

ทั้งที่ฉันกำลังกลืนเลือดที่พุ่งขึ้นมาจนแทบจะตาย

เธอกลับไม่เชื่อมั่นในตัวเอง เลยดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์ลงไป

ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ

การลดปริมาณของเหลวในภาชนะแห่งโชคชะตาไปอย่างไม่เป็นธรรม

คุณคานาตะ จะถูกปรับแพ้เนื่องจากการกระทำที่ผิดกติกา

เอ๊ะ

หือ

ตะะ...

นั่นมันอะไรกันเนี่ยยยยยย!!

ไม่สนุกกันเลยเหรอ!?

แพ้เพราะผิดกติกา!?

การตัดสินของพวกเรากลายเป็นแพ้เพราะผิดกติกาเนี่ยนะ!?

บอกว่าไม่มีอะไรจะสนุกไปกว่าสิ่งนี้ในโลกนี้ไง!!

ก็บอกแล้วไงว่าชีวิตมันไม่น่าเสียดาย!!

มันไม่ได้ขัดแย้งกันเลยนี่นา?

ชีวิตมันก็เหมือนชิปน่ะ

การเดิมพันมันก็ดี แต่ถ้าเสียไปก็จะเล่นต่อไม่ได้นะ

เพื่อที่ฉันจะได้สนุกให้มากกว่านี้อีกนะ

ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน ฉันก็จะชนะ

ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของเธอมันคือ

ที่เอาความเจ็บปวดของยาพิษมาเปรียบเทียบกันต่างหาก

ทั้งที่ฉันกำลังลำบากขนาดนี้

การที่เขาดูชิล ๆ นั่นมันต้องมีเบื้องหลังแน่ ๆ

ความทุกข์ของคนอื่นน่ะ

น่าจะเพิกเฉยไปซะดีกว่า

คุณคานาตะ

แบบนี้ก็เข้าใจแล้วสิ?

ในกระจก

ไม่มีคำตอบที่จะช่วยเธอได้เลย

ในโลกนี้

มันไม่มีอะไรถูกเตรียมไว้ให้ฉันเลยสักอย่าง

มันไม่มีเหตุผลอะไรที่ความคาดหวังของฉันจะถูกหักหลัง

เพราะว่าฉันไม่ใช่ศูนย์กลางของโลก

เพราะว่าโลกมันไม่สนใจฉัน

ดังนั้นฉันจึงเป็นอิสระ

อิจฉาจัง

...ก็

คนที่ถูกนะ กลับเป็นคนที่ผิดมาโค่นล้มได้นี่

เป็นวิธีการชนะที่เก่งกาจเอาการเลยนะนั่น

ในเกมก็คือเราแพ้สินะครับ

เห็นด้วยนะ แต่เพราะความแข็งแกร่งของคุณคานาตะ

มาคิโทซึจินถึงได้ไม่ทันได้จัดการกับฝ่ายที่อ่อนแอกว่าด้วย

ช่วงกลางวันก็บรรลุเป้าหมายแล้ว

คานาตะ เรียวมิยังรอดชีวิต

มิเทระ อาคิรับหนี้การงานที่ยาวนานถึง 100 ปี

เพื่องานอดิเรก เพื่อคนรัก หรือเพื่อหน้า

มนุษย์ทุกคนย่อมมีเป้าหมายที่ทำให้ "สายคาดเข็มขัดคลายลง" อยู่อย่างน้อย 1 อย่าง

ในเวลากลางวัน พวกเขาจะมองเห็นสิ่งนั้น

มนุษย์จ่ายเงินเพื่อความรัก เพื่อการชื่นชม และเพื่อความใฝ่ฝัน

เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ทำให้ศัตรูรับเดิมพันที่ดูบ้าบิ่นได้

และคนที่เชื่อว่านั่นคือ "ความมุ่งมั่น" นั้น—

เฮ้ คุณมิเทรุ

ในกลุ่มของพวกเรานะ

"เป็ด" น่ะแหละ

ช่างเถอะ ให้เธอนอนพักก่อน

เออ แล้วฉันจะหักจากหนี้ของนายให้เอง

เรื่องการใช้กำลัง

ก็โดนค่าปรับใช่มั้ยล่ะ

วันประมูลแห่งความสุข

ขอให้คนที่ใจดีซื้อไปนะ

แต่ว่าถ้ามีคนแบบนั้นล่ะนะ

ธนาคารจังเก็ต

☐แพ้คนเดียว

ฉบับหน้า ชะตากรรมของคุณมิเทรุจะเป็นยังไง...!?