ตอนที่ 103

☆@เกาะทางใต้!!

เอ๊ย!!

ตอนที่ 103 สุดยอดไปเลย!!

ซุยคาวะ!!

!

โอรา!!?!

นาทายะดู

...นี่มัน...

แบบนี้มันใช้ได้ไหมคะ…

ทั้งที่ยังไม่ถึงศึกตัดสินครั้งสุดท้ายเลยนะคะ…

…คงเป็นเพราะคุณประธานมั้งคะ

อาจจะกำลังคิดอะไรอยู่ก็ได้ค่ะ…

มันค่อนข้างจะไม่มีความตึงเครียดโดยรวมเลยค่ะ…

แบบนั้นคงจะดีนะคะ…

เอฟ.เอฟ.เอฟ.

คุราโมริคุง กำหนดค่าสมมติฐานแบบนี้ โอเคไหมครับ?

ว่าแต่ ที่นี่นี่ ย่อให้ว่า...

อ๊ะ เดี๋ยวครับ ขอตรวจสอบหน่อย...

อุ๊าาาา

กรี๊ดดดด

พวกแกนี่มัน

มาที่เกาะนี้ทำไมกันเนี่ย

แบบนี้ก็เหมือนกับทางนู้นนี่นา

ไม่เป็นไรหรอกครับ พวกเรา...

เพราะว่าวิศวกรจะละลายหายไปเมื่อได้รับแสงสว่างจัดๆ น่ะครับ...

ทากงั้นเหรอ?

ถ้าเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องแบบเมื่อก่อน ไอเดียใหม่ๆ ก็ไม่ผุดขึ้นมาหรอก

ยังไงมันก็ไม่ได้พักอยู่เป็นเวลานานนี่นา

ก็ต้องสนุกกับสภาพแวดล้อมให้เต็มที่สิ

การพักผ่อนมันสั้นเหรอครับ?

เพราะว่าช่วงนอกฤดูจะมีสิ่งผิดปกติแบบพายุไต้ฝุ่นโผล่มานะ

ก่อนหน้านั้นก็ต้องให้พวกแกกลับไปซะ

งั้นยิ่งต้องรีบทำให้เสร็จเลยสิ

นี่

ตอนนี้ใครกำลังนำอยู่เหรอ?

อ๊า ชิราเป็นฝ่ายชนะขาดลอยเลย

เอาล่ะ พวกแก

มาแข่งวอลเลย์บอลชายหาดกับแกสิ

ฝ่ายที่แพ้จะต้องทำอาหารเย็นให้วันนี้

...ห๊ะ?

แข่งเหรอคะ...ก็เพราะว่า...

เจอกับคู่ต่อสู้แบบนี้...เหรอ?

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร

ถ้าไม่โดนก็ไม่เจ็บหรอกนะ

อีก 2 นาที

วันนี้กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกันทุกคนเลยไหมครับ...

ยอมแพ้เร็วเข้า!!

ลุกขึ้น

ไม่ต้องกังวลไปนะครับ รุ่นพี่นิโค

ผมเป็นคนที่เคยน่าเกรงขามในเรื่องดั๊ดจ์นะ

จะโจมตีจุดบอดของคู่ต่อสู้ด้วยการคำนวณที่สมบูรณ์แบบเลย

ผมรู้ค่าพลังโจมตีของพวกคุณสองคนอยู่

ส่วนที่เหลือก็แค่คำนวณมุมและระยะของลูกบอล...

เห็นแล้ว!!

เอ๊ะ...?

เป็นไปได้ไหมว่าคนพวกนี้...

ตัวเลขหรือทฤษฎีมันไม่เข้ากันเลยเหรอ!?

อย่ามาดูถูกพวกเราที่อยู่หน้างานสิ

พูดเยอะแต่ได้น้อยนี่นา

ว่าแล้ว ต่อไปคือแต้มแมตช์แล้วนะ

...!

คุ...รา...โมริ...

เป็นอะไรไหมครับ จะถอนตัวไหมครับ

...ไม่สิ...ไม่เป็นไรครับ...

...แค่คู่ต่อสู้ตรงหน้านี่มันยังไม่พอ...

ต้องดูภาพรวมของสถานการณ์ให้มากกว่านี้

เอ๊ะ...?

วิศวกรเสิร์ฟ!

ผอมๆ

เร็วๆ ทำให้มันสบายซะหน่อย

!

น...

อะไรกัน...!?

เมื่อครู่ตาผมพร่าไปชั่วขณะ...

ราวกับลูกบอลเวทมนตร์ที่จะสลายไป...!

คุณนิชิฮิยามะครับ คุณโคชิยะ

!

ตอนที่พระอาทิตย์ตกดินที่นี่จะอยู่แถวประมาณ 17:30 น.

และช่วงเวลานี้ก็เป็น...

มองวิถีลูกบอลไม่เห็นเลย...เขาใช้สภาพแวดล้อมเข้ามาช่วยเหรอ!?

เป็นช่วงที่แสงอาทิตย์ยามเย็นที่แรงสาดเข้ามาจากด้านหลังเรา...!

ก็ใช่น่ะครับ...

โย่ว!

...สมกับเป็นของจริงแฮะ

ชายคนนั้น

เขาจัดการปลดปล่อยความตึงเครียดของทุกคนได้อย่างยอดเยี่ยมเลย

ใช่แล้วครับ

ในที่สุดทุกคนก็เริ่มยิ้มได้แล้วล่ะ

เพราะว่าสถาบันวิจัยเนี่ย ตลอดเวลาเต็มไปด้วยความตึงเครียดตลอดเลย

...รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยครับ

นี่ คุณคานาจิ! คุณหมอ!

มาช่วยทางนี้หน่อย พวกนั้นมันอภิสิทธิ์ชนเกินไปแล้ว!

เอ๊ะ~!?

ไปกันเถอะ คุณซากุระกิ

อาหารของคุณมาคิโนะน่ะ น่ากลัวจังเลยค่ะ

...ซากุระกิเอง

ภาระที่ผมแบกมาตลอด 1 ปีที่ผ่านมามันหนักมาก

ก็เลย

ที่เด็กคนนั้นกำลังยิ้มออกมาตอนนี้เนี่ย

มันทำให้ผมดีใจมากที่สุดเลยนะ

←ห้องครัว

อาาาาา~อาาา~

ประมาทไปหน่อยแล้วสิเนี่ย~

รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยค่ะ... ปกติฉันไม่ค่อยทำอาหารเท่าไหร่

ง่ายๆ เลย ง่ายๆ เลย

อาคาเนจัง ช่วยฉันหน่อยสิ

จะให้ช่วยแล้วครับ

มาแล้วเหรอ ตัวเอกของค่ำคืนนี้

สิ่งที่กำลังจะเริ่มต้น ไม่ใช่แค่การทำอาหารธรรมดาๆ หรอกนะ

แต่เป็นการประลองทำอาหารของพวกเธอสองคนต่างหาก

☆งานเลี้ยงแห่งเกาะทางใต้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!!