ตอนที่ 127

ไดวะ โอโตนะ ยาคุ มาตอนที่ 127 บทบาทของผู้ใหญ่

ค่าพลังเวทที่เหลือเมื่อยิงสารเคลือบปูนทรายประเภทไฟแช็ก 50มก

คนเมื่อก่อนของ คุณนิจินะ กับ คุณมาตะ—

0.01มก...

...ไม่พักกันหน่อยเหรอ? ที่นี่มันหายใจไม่ออกเลย...

ไม่ไหวแล้ว

โทกุจิ

อย่างน้อยก็ขอให้มีอย่างละ 10 ชนิดก็ได้นี่นา

เพราะว่าค่าที่เหลือตอนที่เป้าหมายคือคอนกรีตกับตอนที่เป็นวัสดุลายไม้ต่างกัน

มันไม่เปลี่ยนหรอกครับ

ส่วนวัสดุลายไม้น่ะ มีทั้งสนและไม้ใบกว้างอย่างละ 20 ชนิด...

คุณมาตะ

ทัศนคติต่อการทำงานแบบนั้นมันเสียเปรียบนะ

คุณตั้งเป้าหมายจะไปที่ห้องวิจัยการพัฒนามนตราสินะ?

ก็เป็นอย่างนั้นแหละค่ะ คุณนิชินะ

บนเกาะที่ห่างไกลเป็นเวลา 3 เดือน!

พวกเราทำการเก็บข้อมูลนี้มาแล้วตั้งแต่ 3 เดือนที่แล้วนะคะ

งานจืดๆ แบบนี้มันมีความหมายอะไรเหรอคะ?

มันเป็นงานที่จำเป็นทั้งหมด เพราะพวกคุณถูกให้ทำงานโดยใช้เงินภาษีนะ

เงินภาษีเหรอคะ...

มันไม่ได้ถูกใช้ไปกับอันใหม่หมดเลยเหรอคะ?

ถึงอย่างนั้นข้อมูลของเราก็ต้องส่งให้ห้องวิจัยการพัฒนามนตราไม่ใช่เหรอ

มันไม่ใช่เรื่องเสียเวลาไม่ใช่เหรอ?

...ก็เถอะนะ

อีกอย่างนะ...

ห้องวิจัยการพัฒนามนตราเขาทำอะไรกันแน่ครับ?

หา!?

อยากไปแต่กลับไม่รู้อะไรเลยแก

ก็เพราะนักวิจัยที่นั่นแทบไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์เลยนี่นา

ผมสนใจแต่เรื่องเลื่อนตำแหน่งมากกว่างานวิจัยนี่ครับ

ก็เลยต้องรีบขึ้นไปอยู่แถวหน้า

สุดท้ายแล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ทำอะไรเลย ลูกน้องก็ยังเคลื่อนไหวได้ นั่นคือสิ่งที่ใฝ่ฝัน

...นายเนี่ย ไม่ยอมให้ใครมาอยู่เหนือกว่าได้เลยนะ

หน้าที่หลักของสิ่งนั้นคือการพัฒนามนตราอาวุธของสาวน้อยเวทมนตร์ของรัฐบาล แต่ว่า

ข้างหลังยังมีการวิจัยเป็นของตัวเองด้วย ดูเหมือนว่า

...เป็นประเภทที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายสินะ

เอ๊ะ?

...แบบทดลองที่เพิกเฉยต่อค่าพลังเวทสูงสุดน่ะเหรอครับ?

นั่นมันถูกห้ามในประเทศนี่ครับ

...ก็มีกระแสที่ต้องการยกเลิกเรื่องพวกนั้นอยู่ข้างบนด้วยนะ

อ่านหนังสือพิมพ์หน่อยสิ

แกร๊ก

เฮะ...

คุณคามากุระนี่เก่งมือเลยนะครับ

แสดงว่าห้องวิจัยการพัฒนามนตราที่ดูธรรมดานี่

ต่อไปนี้อุปกรณ์และสภาพแวดล้อมก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก

แลนระ ยามาชิ

ถ้าคุณคิดอย่างนั้น ก็ยิ่งควรจะตอนนี้แหละครับ

คุณนิชินะไม่สนใจการพัฒนามนตราเหรอครับ

ทำงานปัจจุบันให้มันดีๆ แล้วให้เขาดึงคุณไปใช้สิ

คุณมีฝีมือไม่ใช่เหรอ ถึงต้องเป็นที่ต้องการตัว

ส่วนผม

ก็เพราะว่าผมมีฝีมือนี่แหละ ถึงชอบงานเก็บข้อมูลครับ

เหรอครับ?

เพราะว่าพวกเราทำการเก็บข้อมูลที่แม่นยำในระดับมิลลิกรัมแล้วทำการตรวจสอบอย่างละเอียด

ความสำเร็จและความปลอดภัยของเหล่าสาวน้อยเวทมนตร์ก็จะได้รับการรับประกัน

เพราะมันเป็นงานที่เล็กที่สุดในการปกป้องโลกใบนี้

สำหรับผม มันคือความรู้สึกที่ได้รับจากงานนี่แหละครับ

เป็นไงล่ะ

เมี้ยว

ครับ

มีแรงจะทำงานต่อแล้วเหรอ?

ไม่รู้เลยครับ ผมยังเด็กอยู่...

งั้นก็ต้องสอนให้เด็กๆ นะ!

การตรวจสอบวันนี้ เพิ่มอีก 10 อันนะ

เอ๊ะ

ไม่นะ

ก็ในแง่นั้นนะ...

เฮ้! เร็วหน่อย คุณมาตะ!

รีบกลับหอ ไม่งั้นจะไม่ได้กินข้าวเย็นอีกนะ

นี่มันเกินกำลังแล้วครับ...

จริงๆ ไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้...

ยังหนุ่มยังสาว ต้องใช้พละกำลังให้เต็มที่สิ

คือว่านะ... การยกย่องพวกวัยรุ่นแบบไร้ความรับผิดชอบน่ะ...

วัป

อะไรเหรอครับ คุณนิชินะ...

ขยะช่วยแยกให้หน่อยครับ

นักวิจัย...เหรอครับ?

แต่ว่า...คุ้นๆ นะ...

อ๊ะ...คุณ!

เผา

เอกสารกระดาษน่ะ ถ้าทิ้งไปเฉยๆ ก็ไม่ได้นะ

ต้องทำลายด้วยเครื่องทำลายเอกสารก่อนสิ

อา...

มาโอะ...คุงเหรอ?

เด็กที่ไม่รู้จักนี่เพิ่งมาใหม่เหรอครับ?

...เมื่อปีที่แล้ว

เอ๊ะ! คุณอยู่รุ่นเดียวกับผมนี่นา!

สังกัดที่ไหนเหรอครับ?

เชี่ยวชาญด้านอะไรเหรอ?

การที่ขยับตัวไม่ได้เพราะหิวเนี่ย มันคืออะไรกันล่ะ...

...อาฮะฮะ

นั่นมัน...

จำเป็นต้องตอบเหรอครับ?

พวกคุณน่ะ

...เฮะ?

เฮ้! พวกแก!!

คุณบอกว่าชื่อ มาโอะ ใช่ไหม

นี่มันอะไรกันเนี่ย

วะ อะไรเหรอครับ คุณนิชินะ

มันคือข้อมูลที่พวกเราพยายามรวบรวมและยื่นไปเมื่อ 30 นาทีก่อนไม่ใช่เหรอครับ

เอ๊ะ...

ทำไมถึงทิ้งล่ะ!!

ไม่ส่งข้อมูลที่ถูกต้องไปยังห้องวิจัยการพัฒนามนตราเหรอ!?

แกเป็นใครกันวะ!!

!

การลบข้อมูลโดยเจตนา...

สายลับจากภายนอกเหรอ!?

อาฮะ

ไม่น่าจะเรียกว่านักวิจัยเลยนะ

พลังในการยอมรับข้อเท็จจริงมันอ่อนแอ

ห๊ะ?

มาถึงหมดแล้ว...เหรอ?

ข้อมูลทั้งหมดมาครบแล้วนะ

ไม่ต้องการแล้ว เลยทิ้งไปแล้ว

...นาย

ก็เพราะว่า

ข้อมูลเดิมๆ แบบนั้นมันจะช่วยอะไรได้กัน

ทางเราอยากจะสร้างเวทมนตร์ที่ไม่เคยมีมาก่อนนี่นา

!!

การทิ้งขยะนี่ใช้เวลานานขนาดนี้เลยเหรอครับ

กลับมาเร็วๆ หน่อยสิ

ครับๆ

ห้องวิจัยการพัฒนามนตรา

นั่นอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของความมืดในยุคของรัฐที่เราเคยเห็น

และมาโอะก็เป็นส่วนสำคัญของสิ่งนั้นอย่างแน่นอน

แม้แต่พวกเราที่อยู่ในศูนย์กลางก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในจุดศูนย์กลางที่แท้จริง

...แต่ถึงเพราะอย่างนั้นนั่นแหละที่พวกเราคิด

ความรับผิดชอบในอดีตที่แม้แต่พวกเราเองก็แบกรับไม่ไหว

ก็ไม่ควรจะผลักภาระนั้นไปให้พวกคนรุ่นใหม่ในวงการสาวน้อยเวทมนตร์สิ

อยากจะส่งต่อแต่สิ่งที่ดีๆ ให้กับพวกคนหนุ่มสาวน่ะสิ

ใช่แล้วครับ

เป็นหน้าที่ของคนอาวุโสที่จะต้องจัดสภาพแวดล้อมให้ลูกน้องสามารถทำงานได้

ดูเหมือนว่ามาตะจะพูดจาเหมือนผู้ใหญ่ขึ้นนะ

...ก็

เพราะว่าผมได้เลื่อนตำแหน่งจนมีเกียรติขึ้นน่ะครับ

...สุดยอดไปเลยนะ

นี่มันเป็นเปเปอร์ทั้งหมดที่เก็บไว้ที่ห้องวิจัยมนตราใช่ไหมคะ?

ใช่ค่ะ!

ได้รับสิทธิ์พิเศษจากรองผู้อำนวยการให้ถือเป็นของยืมพิเศษเลยค่ะ!

มีแค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ

เรามาทำให้มันเสร็จสมบูรณ์ก่อนงานฉลองครบรอบ 20 ปีให้ได้กันเถอะ

อุปกรณ์เวทมนตร์รุ่นใหม่ของเหล่าพี่สาว!!

รอชมกันต่อไปเลยนะ ในตอนถัดไป ตอนที่ 128 จะเผยแพร่ในวันพุธที่ 16 ตุลาคมนี้!!