ตอนที่ 128

ถ้าชีวิตมีเรื่องให้กังวลใจ

ตอนที่ 128 เบื้องหลังการพัฒนาป่ามืดเคียง (1)

แม้แต่ของบนโต๊ะก็ยังกำลังหลงทาง

เคนซาคุ อิวาเสะ 原作: อิวาตะ ยูกิฮานะ ภาพประกอบ: อาโอกิ ยู

ฉันตอนนี้

กำลังตันเลยล่ะ

3 ชั่วโมงที่แล้วーー

คุณซากุระกิ

คุณซากุระกิ

มีเรื่องอยากจะถามเกี่ยวกับการปรับปรุงอุปกรณ์เวทมนตร์น่ะครับ...

อ๊ะ ขอโทษนะ คุณยามิโมริ!

เปล่าครับ...

ทำหน้าเหมือนคิดอะไรเพียบเลยนะ...

...เตรียมสุนทรพจน์สำหรับพิธีเหรอครับ?

อืม

มันยังไม่ปะติดปะต่อเลยนะ...

อยากจะทำให้เสร็จในช่วงเวลาว่างน่ะ

ในฐานะสมาชิกของวงการ

อยากจะให้เป็นสุนทรพจน์ที่น่าภูมิใจน่ะครับ

คนในวงการนี่น่ะ...

พอมีงานพิธีจัดขึ้น บรรยากาศในบริษัทก็คึกคักขึ้นมา

รุ่นพี่อะคาสากะกำลังทำงานร่วมกับคุณกินจิในการประดิษฐ์เครื่องรางวิเศษ

รุ่นพี่ซากุระกิก็กำลังเร่งความเร็วกับคุณ

รุ่นพี่มากิโนะก็เริ่มเคลื่อนไหวร่วมกับรุ่นพี่มิโดริคาวะแล้วล่ะ

ส่วนรุ่นพี่โคชิยา...ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ

ฉัน...ฉันน่ะ...

คุงยามิโมริ ป่ามืดน่ะนะ

ลองเริ่มเปิดใช้เวทมนตร์ใหม่ก่อนพิธีไหม?

งะ งั้นกะทันหันแบบนี้มันไม่ไหวหรอกครับ

เอ๊ะ

อย่างน้อยก็พวกเวทมนตร์ที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้...

จริงๆ แล้วตอนทำความสะอาดครั้งก่อนดันไปเจออันนี้เข้าพอดีเลย

อันนี้...!!

แบบร่างวงจรเวทมนตร์ที่คุงยามิโมริเก็บไว้

มีตั้งเยอะแยะเลยนี่นา

นายอยากจะสร้างมันมาตลอดใช่ไหม

เวทมนตร์ต้นฉบับที่เป็นของตัวเอง

...

อยากสร้าง

แน่นอนว่าฉันอยากสร้างนะ แต่ว่า

คิดว่าคงต้องยอมแล้วล่ะ

ก็เพราะว่ารุ่นพี่ในบริษัททุกคนเก่งเกินไปไงครับ

ท่านประธานนี่สามารถมองเห็นได้ถึงส่วนของมิดเดิลแวร์ทั้งหมดเลยนะ

แล้วก็วิศวกรของอัสโตที่เราได้ติดต่อด้วยเมื่อไม่นานมานี้ก็เก่งกาจกันหมดเลย

ส่วนคุณนิโกก็ไม่ต้องพูดถึงว่าเทพขนาดไหน

ดังนั้น...มันเร็วมากเลยครับ

ส่วนตัวฉันน่ะ ยังเป็นแค่คนกำลังเรียนรู้อยู่น่ะ...

คุณคิโคมิ!

มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ไม่เชื่อที่รุ่นพี่พูดเลยเหรอครับ?

...จัดไปครับ!

เวทมนตร์ปีศาจ...

เวทมนตร์ใหม่เหรอครับ?

ครับ

เวทมนตร์ที่กำลังทำอยู่เนี่ย แค่ผมคนเดียวก็รับช่วงต่อได้แล้วครับ

ก็จริงนะ ว่าน่าจะถึงเวลาแล้วที่จะมอบหมายงานที่ไม่ใช่ส่วนที่ดูแลอยู่เดิม

เวทมนตร์ที่ได้เป็นผู้รับผิดชอบนี่ก็เหมือนนามบัตรของเหล่าวิศวกรเลยนะ

แล้วก็...

ก็เลยคิดว่าควรจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดีน่ะครับ...

...ก็สินะ

อย่างแรกก็ต้องกำหนดธีมก่อนล่ะ

...ธีมเหรอครับ?

วิธีการสร้างประวัติ

บันทึกการสร้างเวทมนตร์

พูดง่ายๆ ก็คือแนวคิดนั่นเอง

1

ประวัติการสร้าง

มันคือเป้าหมายที่อยากจะสร้างเวทมนตร์แบบนี้ไงครับ

2

เวทมนตร์ในย่านช้อปปิ้ง หรือท่าไม้ตายรวมร่าง อะไรพวกนี้ก็มีธีมเป็นหลักอยู่แล้วล่ะนะ

หลักการพื้นฐานของเวทมนตร์ก็คือการให้สาวน้อยเวทมนตร์นำไปใช้จริงในหน้างานนั่นเอง

ความยืดหยุ่นที่สามารถตอบสนองความต้องการโดยไม่รู้ตัวของพวกเธอ

และการออกแบบที่คำนึงถึงความง่ายในการใช้งานก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเหล่าวิศวกรด้วยนะ

ธีมนั่นแหละที่จะเป็นตัวกำหนดทุกอย่างของเวทมนตร์

ใช้เวลาไปกับมันให้เต็มที่ได้เลยนะ

ใช่แล้ว

ถ้าเสร็จทันพิธีก็พอแล้วนี่นา

ครับ

ถ้ามีคนรุ่นหลังแล้วก็น่าจะทำได้ง่ายขึ้น

ฮิรามาซึกิ

เวทมนตร์เพิ่มพลังโจมตีแบบธรรมดา...

แบบที่เพิ่มพลังตั้งแต่ช่วงกลางไป...

...แต่แบบนั้นก็มีอยู่แล้วมั้ง...

งั้นการประยุกต์ใช้เวทมนตร์โจมตีพร้อมกันก็น่าจะเป็น...

ไม่สิ ไม่ได้หรอก การประยุกต์ใช้มันก็มีตัวอย่างแล้ว

เอ๊ะ...มันหายากขนาดนี้นะเนี่ย...?

ถ้าให้พูดถึงก็คือจนถึงตอนนี้...

ก็ทำเวทมนตร์ตามที่คุงโทโตโมริ หรือตามที่รุ่นพี่ร้องขอให้ทำนั่นเอง

เวทมนตร์ที่สร้างขึ้นด้วยเจตจำนงของตัวเองน่ะ

ไม่มีเหรอครับ...?

นี่ก็บอกว่าอะไรล่ะ

ต้องมีอะไรแน่ๆ

อะไรสักอย่างที่ไม่มีแบบอย่างมาก่อน แล้วก็มีประโยชน์ด้วย...

บันทึกการสร้างเวทมนตร์

บันทึกการสร้างเวทมนตร์ทั่วไป

3

4

โย่ โอเคไหมครับ ฮิบิคิจัง?

ตั้งใจทำมากไป เดี๋ยวจะท้องผูกเอาไหมเนี่ย

เป็นทฤษฎีแบบไหนเหรอครับ...

กะฮะฮะ

ก็อดตั้งการ์ดไม่ได้เลยนะ

เวลาทำอะไรใหม่ๆ น่ะ

...คุณโคชิยามะรุ่นพี่ก็เป็นแบบนั้นเหรอครับ?

...เอ่อ ผมเองก็เพิ่งคิดออกเหมือนกันนะ

แต่ว่า

คตะ ถึงจะแข็งทื่อไปก็ ไม่เป็นไรนะ

เพราะมีการกระโดดหรือมีการเคลื่อนไหวอะไร

...ขอบคุณมากเลยครับ

อีกอย่างนะ เวลาที่หัวตึ๊กๆ กินบะหมี่เนื้อก็ดีนะ

ห๊ะ?

ถ้าอย่างนั้น พาร์เฟต์ของร้านกาแฟในซอยหลังก็น่าจะดีนะ

ได้ยินมาว่าถ้าใช้ลูกบอลนวดมือก็จะเห็นผลดีด้วย

หนังสือเล่มนี้มันมีประโยชน์อยู่นะครับ

ความโค้งนูน

ตอนนี้

...แต่ว่าก็เป็นอย่างที่คุณโคชิยามะพูดนะ

ต้องเดินหน้าต่อไปเท่านั้นแหละ

กั่ก...

ยามิโมริ คุง... ไม่เป็นไรนะ?

อ่า... กลับมาแล้วครับ

แบกรับไว้คนเดียวมากเกินไปหรือเปล่าครับ?

ถ้าเป็นภาระ ก็ไม่ต้องฝืนหรอกนะ

ผมช่างพูดไปเอง

โดยไม่ได้ถามความตั้งใจของคุณยามิโมริเลย...

คุณฟุตะยามะ

ไม่เป็นไรครับ

!

...ขอให้ผมพยายามเองครับ

ผม...ก็อยากจะเจอคุณรุ่นพี่ๆ เร็วๆ นี่นา

ถ้าตอนนี้คือจุดที่ต้องฝืน ก็อยากจะฝืนดูครับ

ถึงได้ออกมาที่เกียวโตด้วยนี่นา...

เอ่อ...ทำไมเหรอครับ

ขอตรวจดูไฟล์พัฒนาในอดีตทั้งหมดอีกครั้งได้ไหมครับ

ถึงจะต้องใช้เวลาหน่อยก็อยากจะหาเบาะแสให้เจอครับ

ยามิโมริ ยามิโมริคุง...

เหนื่อยหน่อยนะ

ค่อยๆ กลับไปสิ

ฮ่าๆ อีกนิดเดียวเอง

แม็ก

แม็ก

...แล้วก็

เก่งมากเลยนะ...

ไม่จริงน่า...

สุดท้ายก็เมาค้างทั้งคืน แถมไอเดียยังมารวมกันไม่ได้เลย ทำอะไรอยู่เนี่ย...

ทุ่มความคาดหวังไปตั้งขนาดนี้ ผลลัพธ์มันออกมาแบบนี้เนี่ยนะ...

นี่ๆ เดี๋ยวก็ต้องมีใครสักคนเข้าออฟฟิศแล้วนะ ต้องจัดการให้เสร็จก่อน

มาโฮ

ว้าย! มาแล้วอีกแล้ว

ส...

ขอโทษครับที่มานอนเลย...

แถม...ยังทำไม่เสร็จด้วย...

!!

อ้าว ฮิบิกิจัง

ซากาเอะ เพื่อนสมัยเด็กจากเกียวโตมาเยี่ยมจ้ะ

อรุณสวัสดิ์จ้ะ