ตอน 51: Chapter 51

ตอนที่ 51 เรียวจังผู้หลุดโลก

☆บุคลิกที่ไม่คาดคิด

นี่มันคนเจ้าชู้แบบนี้...

ตัวแทนวิศวกรหน้าใหม่ของเราเหรอ!?

ใช่แล้วล่ะ

ตามประวัติที่ยื่นมาเป๊ะเลย

จริงดิ...

เรื่องโดย: อิวาตะ ยูกิฮานะ ภาพโดย: อาโอกิ ยู

นี่ใครน่ะ ซาปอย์

เพื่อนเหรอ?

ไม่ใช่สิ~ เรียวจังน่ะ

นี่คือ...

บริษัท มาจิรุมิเอะ

เป็นบริษัทที่จะสัมภาษณ์นายพรุ่งนี้ไง

...เดี๋ยวก่อนนะ

เอ่อ...

ครับ สวัสดีครับ

...อ่า พรุ่งนี้ 17:00 น. ใช่ไหมครับ

ขอโทษนะครับ ช่วงนี้ยุ่งมากเลย

แล้วเป็นอะไรครับ?

กำลังทำงานอยู่ครับ ถ้ามันนานกว่านี้จะลำบากหน่อยนะครับ

เปล่าหรอก มันก็แค่เรื่องเล็กน้อยเอง...

...คุณยามิโมริ

ว้าว

ช่วยระวังหน่อยสิครับ

เมื่อกี้...บังเอิญไปที่มหาวิทยาลัยเคียวมะมาน่ะครับ

มีของที่ยังไม่ได้ส่งกองอยู่เยอะเลย

ถ้าปล่อยให้มันค้างแล้วทำงานไปแบบนั้น มันจะโอเคเหรอครับ?

...คือว่านะ...

พูดตรงๆ เลยนะ ผมถนัดเรื่องแบบนี้

ตั้งแต่สมัยเด็กป่านนี้ ก็รับงานของบริษัทมาหลายอย่างแล้วล่ะครับ...

เรื่องเรียนมันก็ไม่ได้ช่วยให้รวยขึ้นหรอกนะ...

...แล้วก็พูดตามตรงนะ

มีคนจากลูกค้ามาสเกาต์ด้วยนะ

ถ้าเข้ากับวัฒนธรรมองค์กรไม่ได้ ก็ไม่ต้องสมัครต่อก็ได้นะ

ช่างไร้ความรับผิดชอบอะไรอย่างนี้...

...ห๊ะ

...ถ้าเป็นงานที่ไม่เข้ากัน

การปฏิเสธล่วงหน้ามันคือความรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ?

ถ้าไม่สัมภาษณ์ วันนี้จะรีบติดต่อกลับให้นะครับ

ผมเข้าห้องน้ำ

หมอนั่น...

คุณแอสโตได้มากกว่าไหมนะ...?

ปฏิเสธยากเหมือนกันนะครับ...

แต่ว่า...

ถ้าอย่างนั้น ทำไมนายถึงมาสมัครที่นี่ล่ะ...?

เรียวจัง!

โอ๊ะ ทำอะไรน่ะ ซาปอย์

อยากให้พาไปเดินเล่นเหรอ?

เมื่อกี้เป็นอะไรน่ะ!

ไม่สุภาพกับคนที่มาสัมภาษณ์เลยนะ!

พูดอะไรน่ะ!

ไม่ใช่เหรอว่าเรียวจังไปโรงเรียน?

ตอนแรกนะ

เลเวลมันไม่ธรรมดานี่นา

...ก็อย่างที่คิดไว้...

ถ้าดูจากความสามารถทางวิชาการของเรียวจังแล้ว...

น่าจะไปได้ที่ที่ดีกว่ามหาวิทยาลัยนะ

ซาปอย์

...ก็เพราะว่าเรียวจังน่ะ

ตอนสอบเขาก็แนะนำคณะแพทย์มาด้วยนี่นา

แต่ที่สอบมีแค่มหาวิทยาลัยเคียวมะเองนี่นา

●●●●●

เออ ก็ใช่น่ะ

นี่

ทำไมถึงมีความสามารถแต่กลับมาปล่อยให้เสียเปล่าล่ะ?

ถ้าแบบนั้นแล้วจบออกมาได้นี่มันโง่จริงๆ เลยนะ

ที่เรียวจังหลุดพ้นเรื่องแบบนี้ไปได้ก็เพราะแบบนั้นแหละ

จะแก่ไปถึงไหนกันนะ

ห้องน้ำ

ตั้งใจ คิดถึงอนาคตหน่อยสิ...

คุราวะ

...โธ่โว้ย!

เด็กหรือไอ้บื้อ!

รอบ

อ๊ะ~

คุณลูกค้า...

...ไอ้บ้า

นี่...

ใครกันแน่ที่มันโง่

นิบปอย์

คิดว่าไปมหาวิทยาลัยเคียวมะเพื่อใครกันล่ะ...

อนาคตอะไรน่ะ

ก็นึกแต่เรื่องนั้นมาตลอดเลย...

8. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 53. 54. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 61. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 72. 7

เมื่อกี้นี้ เรียวจังนี่มัน...

ทางเราก็ปล่อยให้ลูกค้าไปแล้วเหมือนกันค่ะ...

เปล่าค่ะ ทางนี้เองที่พูดจาไม่เข้าเรื่อง

คุณยามิโมริเป็นแบบนี้อยู่ตลอดเลยเหรอคะ?

เปล่าค่ะ...

ก็จริงนะว่าเรียวจังเก่ง แถมหน้าตากับสมองก็ดีด้วย

อ...อืม

แสดงว่าได้รับความไว้วางใจมากเลยสินะ

แต่ว่า...ดูเหมือนว่าคุณจะถูกกดดันอยู่ตลอดเลยนะคะ...

จะทำยังไงกับสัมภาษณ์พรุ่งนี้ดีล่ะ?

เป็นพวกเราที่เรียกคุณตอนกำลังทำงานนี่นา

นั่นไม่ใช่ช่วงถาม-ตอบนะ

สัมภาษณ์พรุ่งนี้จะทำตามกำหนดการเดิม

สรุปไว้ทีหลังก็ได้มั้ง

สิ่งที่คุณซอนโนะชี้ก็ถูกต้อง อย่าไปกังวลเลยนะ

ก็พรุ่งนี้แหละ

หลังเทศกาลของทางเรานี่นา

งานเทศกาลเหรอ?

อ๊ะ อันนี้เหรอครับ/คะ?

ตามตำนานของทอนโนโมริ

ใช่ครับ/ค่ะ

เป็นงานเทศกาลที่ทรงเกียรติเพื่อสืบทอดตำนานของทอนโนโมริเลยล่ะครับ/ค่ะ

ตำนาน...

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหมาป่าตัวหนึ่งที่ชอบสร้างปัญหา

มันจะโผล่มาแล้วก็เผาบ้าน หรือทำให้แม่น้ำเอ่อล้น...

เทพธิดาองค์แรกของพวกเราได้ทำการผนึกมันไว้

ทุกครั้งที่มันปรากฏตัว จำนวนหัวก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ความเสียหายก็รุนแรงจนรับไม่ไหวแล้ว...

ดังนั้นจึง

งานเทศกาลของทอนโนโมริคือการจำลองโดยเทพธิดาในยุคปัจจุบันนี่แหละ

เหรอ...

จำลอง...

การบำรุงรักษานี่ก็เพื่องานเทศกาลน่ะ

เพราะว่าจะเสริมผนึกของศาลเจ้าทอนโนโมริทั้งหมดน่ะนะ

เสริมผนึกของศาลเจ้าทั้งหมด...?

ใช่

จะให้ดูของดีให้ดูเลยล่ะ

นี่ไง ตัวเอกของงานเทศกาลเลย

โคโต

นี่มัน...

แฟลชไดรฟ์สำหรับส่งมอบสิ่งผิดปกติเหรอ...?

ก็เลย

นี่มัน โบจัง สิ่งผิดปกติประเภทเปลวเพลิง คู่หูของพวกเรานะ

คู่หูเป็น...สิ่งผิดปกติ!?