ตอน 52: Chapter 52

คะ...

สิ่งอัศจรรย์!?

โอ้ เป็นอย่างนั้นเอง

โบวจัง?

ในระบำที่จะนำไปถวายในเทศกาล จะใช้เจ้าตัวนี้ครับ

บริษัท

ตอนที่ 52 สิ่งอัศจรรย์ในป่าหอคอย

แต่ว่า... สิ่งอัศจรรย์ USB นี่ควรจะเป็นเป้าหมายของการเก็บกู้ไม่ใช่เหรอครับ...

จะใช้สิ่งอัศจรรย์เนี่ยนะ...!?

วิจัยโดย วิตาเสะกะ สร้างโดย อาโอกิ ยู ต้นฉบับ: อิวาตะ ยูกะ ภาพ: อาโอกิ ยู

มีบางกรณีที่สามารถอนุญาตให้เก็บรักษาได้

ตานอมง ก็เป็นหนึ่งในนั้นล่ะ

สถาบันวิจัยเวทมนตร์ก็จะเก็บรักษาเรื่องราวประหลาด ๆ ไว้เพื่อการวิจัยด้วยสินะคะ

เข้าใจแล้ว...?

ก็อย่างว่าแหละ เห็นแล้วย่อมดีกว่าได้ฟังร้อยครั้งล่ะนะ

ลองอัญเชิญดูไหมครับ

เอ๊ะววว?!

70〒

วันนี้เป็นวงเวทย์แบบง่าย ๆ นะ

เวลาเทศกาลจะใช้แบบที่ใหญ่กว่านี้หน่อย

นั่งบนพื้น นั่งบนท้องฟ้า

นั่งอยู่ระหว่างหยินกับหยาง

ⅲ

โปรดทำงานให้ หมาป่าสีครามเอย

จงเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของเจ้าในบัดนี้ และจงเตือนเถิดว่า

ตั้งจิตอธิษฐานในใจ

นี่คือสิ่งอัศจรรย์แบบโอทะ

เจ้าตัวนี้คือโบวจังแห่งตานอมง

แค่...

คะ... สิ่งอัศจรรย์...

ถูกอัญเชิญมาแล้วเหรอ!?

ว้ายยย!

ไม่เป็นไรหรอก

โบวจังไม่กัดหรอก

จะเรียกว่ากัดก็ไม่เชิง...

แต่ว่านี่... เป็นสิ่งอัศจรรย์หรือเปล่าครับ?

รูปทรงค่อนข้าง...

น่าจะ...

เป็นแบบโอทะช่วงเริ่มต้นน่ะค่ะ

คล้ายกับสิ่งอัศจรรย์แบบโคทะที่ยังอยู่ในขอบเขตของปรากฏการณ์ธรรมชาติ

มันคล้ายกับคำอธิบายในช่วงเริ่มต้นที่วิวัฒนาการมาเป็นแบบโอทะเลยค่ะ

ช่วงเริ่มต้นเหรอคะ... แต่ว่านั่นหมายความว่า...

ใช่แล้วล่ะ

โบวจังนี่

เป็นสิ่งอัศจรรย์ในตำนานที่เทพธิดาผู้ก่อตั้งตานอมงผนึกไว้

!!!

!!!

เร็ท ๆ มูลค่าทางประวัติศาสตร์ เป็นเป้าหมายในการวิจัยทดลอง

สึสึ เทคโนโลยีเวทมนตร์เมื่อหลายร้อยปีก่อน

ฮ๊ะ!

ใจเย็น ๆ พวกโอตาคุ!

แต่ว่า...

น่าจะย้ายมาจากอันที่เก็บไว้ในฟลอปปี้มั้งครับ?

ทำไมสิ่งอัศจรรย์ที่เก่าขนาดนั้นถึงมาอยู่ใน USB ล่ะ...

หลายร้อยปีก่อนน่ะ ย้อนไปอีกหน่อยนะ...

เจ้าตัวนี้เนี่ย

เดิมทีถูกถวายไว้ในวงเวทย์ที่ศาลเจ้าแห่งตานอมงน่ะ

สมัยนั้นใช้เวลานานเกือบ 1 ปีเลยนะ

แต่เป็นเสียงของฮิบิกิที่ย้ายมาให้ครับ

เทคโนโลยีอะนาล็อกของวงเวทย์โบราณ...

แปลงเป็นรูปแบบการส่งมอบแล้วเหรอครับ!?

นี่มันสุดยอดมากเลยนะ?

สุดยอดน่ะมันใช่เลยล่ะ!!

คือการปลุกเวทมนตร์โบราณให้ฟื้นคืนชีพทั้งเนื้อหาเลยนะครับ

ทั้งเวลา ทักษะ และความมุ่งมั่นล้วนเป็นสิ่งจำเป็น

คณะเวทมนตร์เกียว ตั้งตารอคอย อยู่เลย

เป็นวิศวกรที่ดีแน่นอนเลย

โอ้ โอ้ โอ้ววว

ไม่มีทางเป็นแบบนี้หรอก

!

ฮิบิกิซัง

ก็คือการวิเคราะห์รูปแบบของวงเวทย์

แล้วก็เขียนโปรแกรมเพื่อใส่การคำนวณย้อนกลับเข้าไป

แล้วก็ดึงสิ่งอัศจรรย์ที่อยู่ด้านในออกมา แล้วก็ถ่ายโอนข้อมูลเท่านั้นเองนี่นา

มันก็แค่งานธรรมดาน่ะครับ

ซึ... ใช่เหรอครับ?

ฉันว่าจุดที่มองไว้น่ะดีนะ...

สุดท้ายก็แค่นี้เองเหรอ...

เป็นพี่ชายที่ด่วนสรุปมากเลยนะ

นิโคะแค่ขี้อายเฉย ๆ แต่ตัวจริงเก่งมากเลยนะ

...ก็ดีนะคะ แต่เรื่องงานมันทำแบบเรียบง่าย ๆ ไม่ได้เหรอคะ?

ความรู้สึกที่สามารถเล่าออกมาแบบนั้นมันน่าประหลาดใจจริง ๆ ครับ

ผมไม่ได้เป็นโอตาคุซะหน่อย

ฮิบิกิซัง

เป็นงานนี่ครับ ขอตรงนี้หน่อยนะ

......?

เธอ

ไม่เหมาะกับงานนี้หรอก

ถึงจะเพิ่งเจอหน้ากัน แต่ก็อาจจะต้องทำงานด้วยกันในอนาคตนะ

ไม่มีท่าทีที่จะเข้าหาบ้างเลยเหรอ?

คุณมาคิโนะ...

...แค่แสดงความเห็นของตัวเองเฉย ๆ เองครับ

การแลกเปลี่ยนความเห็นน่ะ คือพื้นฐานของงานไม่ใช่เหรอครับ

ก่อนจะถึงการแลกเปลี่ยนความเห็นนะ

ความเคารพผู้อื่นนั่นแหละคือพื้นฐานของความสัมพันธ์ของมนุษย์

...ว่าใครจะเคารพน่ะ ก็เป็นเรื่องที่ตัวเองตัดสินใจเองนะ

...นี่

ที่คิดมาตลอดเลยคือคุณน่ะ

ทำไมนายถึงอยากจะเข้าบริษัทถึงขนาดนั้นล่ะ?

...ก็เพราะว่าผม

...อยากจะพัฒนาทักษะเท่านั้นแหละครับ

● Ⅲ

ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาพูดอะไรกับเราเลย

ตอนนี้กำลังจะทำงาน ขอให้รอสักครู่นะ

นั่นใครอ่ะ ผมสีทอง!!

น้ำเสียงหยิ่งยโส!!

กระดอนกลับ!!

อื... ใช่... ก็เป็นอย่างนั้นสินะ

ดูเป็นคนคิดมากจังเลยนะคะ...

แต่ถึงอย่างนั้นฝีมือก็ยังดีจริง ๆ นะคะ

น้องใหม่ที่หยิ่งแต่มีฝีมือ เส้นทางสู่การถูกจ้างงานคือ...!?

อยากจะทำงานกับคนคนนั้นจังเลยค่ะ...!