ตอน 15.2: Chapter 15.2

เช้าวันหนึ่ง

คัฟกะที่ช่วยลูกหมาหลงทางไว้ครั้งก่อนน่ะเหรอคะ...!?

รุ่นพี่...

ปัสสาวะตอนนอนเหรอคะ...?

อายุ 32 แล้วนะ...

เปล่าสิ เพราะอายุ 32 แล้วเหรอคะ...?

ชิ ไม่ใช่แบบนั้นน่า! มันเป็นไปไม่ได้หรอกน่า!

เป็นฝีมือของเจ้าตัวนี่แหละ

ดูเหมือนว่ามันจะสนิทกับเจ้าหมาที่ช่วยไว้ครั้งก่อนแล้วล่ะค่ะ

เป็นหมาสินะคะ...

ถ้าเป็นรุ่นพี่แล้วก็เป็นไปได้นี่นา...

ฉันนี่มันตาบอดขนาดไหนกันเนี่ย!

นี่! เข้ามาในหอพักไม่ได้นะ!

คู~น

คู่ว!

พยายามหาเจ้าของแต่ก็ไม่เจอ

เลยไปปรึกษาคิคอร์ที่ชอบสุนัข

จ๊ะ~ น่ารักจังเลย!

ด้วยทุนทรัพย์ของคิคอร์ เลยจัดห้องไว้ข้างหอพักหน่วยป้องกัน

คิยะสุ

จนกว่าจะเจอเจ้าของ เธอก็ต้องดูแลมันตรงนี้เองนะ!

!?

ซีโร่ ทำตัวดีอยู่ใช่ไหมคะ

ชื่ออะไรน่ะ?

ตั้งให้ตามหน่วยปฏิบัติการปลดปล่อยของคุณน่ะค่ะ

รู้สึกเป็นเกียรติไหมคะ?

การต่อสู้ปลดปล่อยไคจิรุ หยุดเถอะ!?

...แต่ก็แอบเข้ามาหาเราเร็วขนาดนี้เลยนี่นา

มันสนิทกับรุ่นพี่ไปเต็มตัวเลยนะคะ

แต่รุ่นพี่เองก็ดูจะคลั่งไคล้มันอยู่เหมือนกันนี่คะ

ฮะ ฮ่า!?

ไม่จริงน่า!?

เมื่อวานก็...

ว่าแต่ ได้ยินว่ามีร้านใหม่เปิดแถวหน้าสถานีแล้วนี่นา

ไปลองดูไหมล่ะ?

เอ๊ะ? ค่ะ!

เปิดแล้ว!

ทำไมล่ะ!?

เป็นไปได้ไหมว่า เพื่อซีโร่!?

ฮะ!?

ทำไมต้องเป็นฉันเพื่อเจ้าตัวนั้นด้วยล่ะ!

ขออาหารสุนัขที่อร่อยที่สุดของร้านนี้หน่อยค่ะ

ก็เพื่อซีโร่ไม่ใช่เหรอคะ!

ชิ ไม่ใช่แบบนั้นน่า!

ฉันนี่แหละจะกินเอง!

เป็นไปไม่ได้หรอกน่า!

จะเอาเพื่อเจ้าตัวนั้นอะไรกัน!

โอ๊ะ?

822

เห~ ปลอกคอมีหลายแบบเลยนี่นา~

ขอปลอกคอที่ดีที่สุดของร้านนี้หน่อยค่ะ

นี่ ดูสิ ซื้อของให้ซีโร่อีกแล้ว!

ชิ ไม่ใช่แบบนั้นน่า!

ฉันจะเป็นคนใส่ให้เอง!

คุณนี่มันโรคจิตไม่ใช่เหรอคะ!?

คลั่งไคล้ขนาดนั้นเลยเหรอคะ...

บะ ไม่ใช่ว่า...

ด้วยเหตุผลต่างๆ แบบนี้

คัฟกะกับซีโร่ก็ดำเนินชีวิตร่วมกันอย่างแปลกๆ

และค่อยๆ เปิดใจให้กันและกันมากขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ

หึ...สนิทกันเข้าขั้นเลยนะ

ใช่ไหมล่ะ?

บางทีก็ใส่ปลอกคอคู่กันด้วยนี่นา

นี่ไม่โง่เหรอ!?

เช้าวันนั้น

ฟูวว~ หลับสบายจัง

เอ๊ะ? เจ้าตัวนั้นหายไปไหนล่ะ?

รุ่นพี่!!

อ๊ะ ตื่นแล้วเหรอคะ!

เป็นอะไรไปน่ะ?

ถึงกับต้องรีบร้อนขนาดนั้น...

ซีโร่คงจะร้องเพราะอยากเล่นเร็วๆ ล่ะสิ?

ช่วยไม่ได้นี่นา วันนี้ก็เล่นให้หน่อยแล้วกัน...

เปล่าสิ ไม่ใช่แบบนั้น...

ในที่สุดก็เจอเจ้าของแล้วนะคะ!

เอ๊ะ...

เป็นห่วงแย่เลยนะ!

แต่ที่ปลอดภัยก็ดีแล้ว!

!?

เจ้าของนี่ไม่คิดว่าเป็นรองผู้กองโฮชะเหรอคะ!?

อา...!?

ไม่ใช่ค่ะ!!

ครึ่ก

เขาเป็นหน่วยป้องกันที่ชื่นชมรองผู้กองโฮชะจนไว้ทรงผมเหมือนกันน่ะค่ะ!

ดีแล้ว...ดีจริงๆ...

แค่แวบเดียวก็โดนเข้าใจผิดว่าเป็นรองผู้กองโฮชะแล้ว...!!

ดีแล้วที่ยังคงไว้ทรงผมนี้ต่อไป...

ดีใจที่มันไม่ใช่เรื่องนั้น!

อื้ม ใช่เลย!

เป็นห่วงจริงๆ เลยนะ ที่ปลอดภัยก็ดีแล้ว!

รุ่นพี่! สู้ๆ นะคะ!

เจ้าตัวนั้นก็เจอเจ้าของแล้ว ดีใจขนาดนั้นเลยนี่นา...

เอ๊ะ...ไม่อยู่เหรอ...?

!?

นี่แกเนี่ย...

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ...

ก็จริงอย่างที่คิดไว้เลยนะว่าเจ้าตัวนี้ก็คงจะคิดถึงการจากลาจากรุ่นพี่สินะ

ใช่แล้ว บ้านก็อยู่ใกล้ๆ แล้ว ถ้าไม่รังเกียจก็มาเจอเจ้าตัวนี้บ้างเป็นครั้งคราวได้ไหม?

เอ๊ะ!

จริงเหรอคะ!

และโซชิโร่ก็ได้เยียวยาความเหนื่อยล้าในแต่ละวันในฐานะไอดอลของหอพักหน่วยป้องกัน...

โซชิโร่ก็ดีใจมากๆ เลยนะ มาสิ!

ตั้งชื่อให้รองผู้กองโฮชะแล้วนะ!

เรียกชื่อผู้บังคับบัญชานี่มันยากจังเลยนะคะ...

งั้นไว้เจอกันใหม่นะคะ

ฉบับเดือนหน้าจะอัปเดตวันศุกร์ที่ 5 กันยายนนะ!