ตอน 15.5: Chapter 15.5

เช้าวันหนึ่ง

คัฟกะที่ช่วยลูกหมาหลงทางไว้ครั้งก่อนน่ะเหรอคะ...!?

รุ่นพี่...

ปัสสาวะตอนนอนเหรอคะ...?

อายุ 32 แล้วนะเนี่ย...

ไม่สิ ก็เพราะว่าอายุ 32 แล้วนี่เองเหรอ?

ชิ ไม่ใช่แบบนั้นน่า! มันเป็นเพราะฉันต่างหากล่ะ!

เป็นฝีมือของเจ้าตัวนี่แหละ

ดูเหมือนว่ามันจะสนิทกับเจ้าหมาที่ช่วยไปครั้งก่อนแล้วล่ะครับ

เป็นหมาสินะครับ...

ถ้าเป็นรุ่นพี่ก็พอเข้าใจได้นะ...

ฉันถูกมองข้ามไปมากขนาดนี้เลยเหรอ!

นี่! เข้ามาในหอพักไม่ได้นะ!

คู~น

คู!

ลองหาเจ้าของแล้วแต่ก็ไม่เจอ

เลยปรึกษาคิคอลที่ชอบหมา

จ๊ะ~ น่ารักจัง!

แล้วก็ใช้ฐานะของเธอจัดห้องไว้ข้างหอพักหน่วยป้องกัน

คิยะสุ

จนกว่าจะเจอเจ้าของ เธอก็ต้องดูแลตรงนี้ให้ฉันนะ!

!?

ซีโร่ ทำตัวดีอยู่ใช่ไหมคะ

ชื่ออะไรน่ะ?

ตั้งให้ตามหน่วยรบปลดปล่อยของคุณน่ะค่ะ

รู้สึกเป็นเกียรติไหมคะ?

หน่วยรบปลดปล่อยไคจิรี่ เลิกเถอะน่า!?

...แต่ทำไมถึงแอบเข้ามาหาตรงนี้ได้เร็วขนาดนี้นะ

มันสนิทกับรุ่นพี่เต็มตัวเลยนะคะ

แต่รุ่นพี่เองก็ดูเหมือนจะคลั่งไคล้มันอยู่เหมือนกันนี่คะ

ห๊ะ ฮ่า!?

ไม่จริงน่า!?

เมื่อวานก็ยัง...

ว่าแต่ ได้ยินว่ามีร้านใหม่เปิดแถวหน้าสถานีแล้วนี่นา

ไปลองดูไหมล่ะ?

เอ๊ะ? ค่ะ!

เปิดแล้ว!

ทำไมล่ะ!?

เป็นไปได้ว่า เพื่อเจ้าตัวนั้นเหรอ!?

ฮะ!?

ทำไมต้องเป็นฉันเพื่อเจ้าตัวนั้นด้วยล่ะ!

ขออาหารสุนัขที่อร่อยที่สุดของร้านนี้หน่อยค่ะ

ก็เพื่อซีโร่ไม่ใช่เหรอคะ!

ชิ ไม่ใช่แบบนั้นน่า!

ฉันจะกินเองต่างหาก!

เป็นไปไม่ได้หรอกน่า!

จะเอาเพื่อเจ้าตัวนั้นอะไรกัน!

โอ๊ะ?

822

เห～ ปลอกคอก็มีหลายแบบเลยนี่นา~

ขอปลอกคอที่ดีที่สุดของร้านนี้หน่อยค่ะ

ดูสิ ซื้อของให้ซีโร่อีกแล้ว!

ชิ ไม่ใช่แบบนั้นน่า!

ฉันจะใส่เองต่างหาก!

คุณนี่มันพวกโรคจิตไม่ใช่เหรอ!?

คลั่งไคล้ขนาดนี้เลยเหรอคะ...

จะเอาเพื่อเจ้าตัวนั้นอะไรกัน...

ด้วยเหตุผลอย่างนี้

คัฟก้ากับซีโร่ก็ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างแปลกๆ

แล้วก็ค่อยๆ เชื่อมโยงหัวใจเข้าหากันไปเรื่อยๆ เลยค่ะ

หึ...สนิทกันเต็มที่เลยนะ

ใช่ไหมล่ะ?

บางทีก็ใส่ปลอกคอเข้าชุดกันด้วยนะ

ไม่บ้าเหรอ!?

เช้าวันนั้น

ฟูวว~ นอนสบายจัง

เอ๊ะ? เจ้าตัวนั้นไปไหนล่ะ?

รุ่นพี่!!

อ๊ะ ตื่นแล้วเหรอคะ!

เป็นอะไรไปล่ะ?

ถึงกับตื่นเต้นขนาดนั้น...

ซีโร่คงจะเห่าเพราะอยากเล่นเร็วๆ ล่ะมั้ง?

ช่วยไม่ได้น่า วันนี้ก็จะเล่นให้ก็แล้วกัน...

เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น...

ในที่สุดก็เจอเจ้าของแล้วค่ะ!

เอ๊ะ...

เป็นห่วงแท้ๆ เลยนะ!

แต่ที่ปลอดภัยก็ดีแล้ว!

!?

เจ้าของน่ะ หมายถึงรองผู้กองโฮชะเหรอคะ!?

อา...!?

ไม่ใช่ค่ะ!!

ครึ่ก

เขาเป็นหน่วยป้องกันที่ชื่นชมรองผู้กองโฮชะจนไว้ทรงผมเหมือนกันน่ะค่ะ!

โล่งอก...โล่งอกจริงๆ...

แค่แวบเดียวก็ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นรองผู้กองโฮชินะแล้ว...!!

ดีใจจริงๆ ที่ได้ทำทรงผมนี้ต่อไป...

ดีใจเรื่องอื่นด้วย!

ใช่แล้วๆ!

เป็นห่วงจริงๆ เลยนะ ดีใจที่เธอปลอดภัย!

รุ่นพี่! สู้ๆ นะคะ!

เจ้าตัวนั้นก็เจอเจ้าของแล้วดีใจขนาดนั้นเลยนี่คะ...

เอ๊ะ...ไม่อยู่เหรอ...?

!

นี่นายเนี่ย...

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ...

ดูเหมือนว่าเจ้าตัวนี้จะคิดถึงการจากลาจากรุ่นพี่มากๆ เลยสินะ

ใช่แล้ว บ้านก็อยู่ใกล้ๆ แล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็มาเจอเจ้าตัวนี้บ้างเป็นครั้งคราได้ไหม?

เอ๊ะ!

จริงเหรอคะ!

และโซชิโร่ก็ได้เยียวยาความเหนื่อยล้าในแต่ละวันในฐานะไอดอลของหอพักหน่วยป้องกัน...

โซชิโร่ก็ดีใจแล้วนะ งั้นต้องมาแน่ๆ!

ตั้งชื่อตามรองผู้กองโฮชะเลยนะ!

เรียกชื่อผู้บังคับบัญชานี่มันยากจังเลยนะคะ...

งั้นไว้เจอกันใหม่นะคะ

ฉบับเดือนหน้าจะอัปเดตวันศุกร์ที่ 5 กันยายนนะ!