ตอน 118: Chapter 118

ไม่ได้ทำอะไรเลย

พวกเรา

อยากจะปกป้อง ความรู้สึกมากมายที่ทับถมกันไว้ บอนจิกะ

ไร้เรี่ยวแรงเหมือนตัวแมลง

น่าเสียดายจัง...

น่าเสียดายจัง...

น่าเสียดายจัง...

น่าเสียดายจัง...

น่าเสียดาย...

น่า...เสียดาย...

แก...

ประมาณ 100 วัน

ก็ดำเนินต่อไปจนกว่าพลังที่มันสะสมไว้ใต้พื้นดินจะหมดลง

ความอาฆาตแค้นของเราที่รวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียวโดยมีหัวใจของข้าเป็นแกนกลางนั้น

และได้กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่มีร่างกายเช่นเดียวกับมัน โดยเชื่อมต่อกับเส้นเลือดมังกรอยู่ลึกลงไปใต้พิภพ

นั่นคือ

ผลลัพธ์ของความอาฆาตแค้นของเรา

ทำไมถึงแสดงให้ข้าดูล่ะ?

แกเลือกที่จะสู้

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ แกก็ไม่มีทางชนะมันได้หรอก

ต้องเชื่อมโยงกับพวกเราให้ลึกซึ้งกว่านี้

ถึงจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริงได้

นั่นคือ...

หัวใจของแก

ข้าตั้งใจจะคืนให้หลังจากที่โค่นมันได้

แต่ตอนนี้ที่สูญเสียแกนกลางไปแล้ว ในฐานะเบอร์ 8 ข้าคงต้องเปลี่ยนหัวใจนี้ให้กลายเป็นแกนกลางใหม่เท่านั้น

แกต้องเลือกแล้วนะ

กลับไปเป็นหัวใจเพื่อมอบให้ผู้รับ

กลายเป็นแกนกลางและกลับไปเป็นอสูร

ถ้าเลือกอย่างหลัง แกก็จะกลายเป็นสิ่งเดียวกันกับพวกเรา

และจะกลับไปเป็นมนุษย์ไม่ได้อีกเลย

เป็นการทรยศต่อความรู้สึกของเพื่อนพ้องที่เป็นห่วงแก

และเป็นการทรยศต่อตัวตนในวัยเยาว์ของตัวเองด้วย

ถึงอย่างนั้น แกก็ยังต้องการเส้นทางแห่งการต่อสู้ใช่ไหม

พวกเราเองก็รู้สึกไม่เต็มใจเลยที่ต้องมาบังคับให้แกต้องเลือกแบบนี้

ขอบคุณมากนะ (หรือ ขอโทษด้วยนะ)

เหมือนกันสินะ

?

เพราะว่ามีสิ่งที่ช่วยไม่ได้ หรือ

มีความรู้สึกที่มันเป็นจริงไม่ได้

มันเลยน่าเสียดายจัง... และทรมาน จนยอมแพ้ไม่ได้

พวกเราเลยสู้มาตลอดสินะ

เทียบกับสิ่งที่แกแบกรับอยู่

ของข้าเนี่ย มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย

แต่ว่า

ข้ามาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะแกเลยนะ

ขอบคุณนะ

คราวนี้ถึงตาข้าที่จะคืนให้แล้ว

ไปกันเถอะ

มันคือแมตช์แก้แค้นแล้วล่ะ

ถอยกลับไม่ได้แล้วนะ

อาาา

แบบนั้นก็ไม่เป็นไร

จะสู้เอง

ถ้างั้นก็รับมันไปสิ

เสียงคร่ำครวญแห่งความไร้เรี่ยวแรง ถึงเวลาที่ต้องรวบรวมมันเสียที

สัปดาห์หน้า วันที่ 20 ธันวาคม (ศุกร์) จะมีการเผยแพร่!!