ตอนที่ 17

แพนเค้กครีมเน้นๆ รออยู่นานแล้วนะจ๊ะ

นี่ๆ เขาว่าจะมีบริการส่งถึงห้อง 4 ด้วยนะ

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติค่ะ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล กลุ่ม หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

หา!? มากินสิ!!

ได้รับคำชื่นชมอย่างล้นหลามจากวงการมังงะ! เล่ม 2 วางแผง 27 ธันวาคมนี้

ตอนนี้ตอนล่าสุดฟรีแล้ว! เช็คได้ที่ヤングアニマルWebเลย♪

เฮ้! ปรินท์รออยู่!!

ฮ่าๆ เหมือนร้านราเม็งเลย

เธอนี่ร่าเริงจังเลยนะ

โธ่ๆ สู้ผมไม่ได้หรอก

คนที่สดใสและกระตือรือร้นที่สุดในห้องนี้ก็คือ

นีนาเองจ้ะ!!

นี่ นีน่า!

เย้!!

เรียกฉันเหรอ!?

ก็เพราะว่าฉันเป็นพวกสุดแฮปปี้ตลอดเวลาไงล่ะ!

ฉันชนะทุกอย่างเลยนะ!!

นับจากนี้เป็นต้นไปคือเทศกาลลำธารบริสุทธิ์ครั้งที่ 35

ขอประกาศปิดงานครับ/ค่ะ

เหนื่อยหน่อยนะ!!

อ๊ะ...

นีน่าาา เทศกาลค่ำคืนเริ่มแล้วนะ

อืม!

ไปกันเถอะ

0

เอ๊ะ?

นีน่า?

1

ทำอะไรอยู่เหรอจ๊ะ?

ไปกันเถอะ!

...อืม

ไม่เป็นไร...

เหรอคะ?

เป็นอะไรไปจ๊ะ?

คุณอุเระฮาระ

เอ๊ะ? อะไรเหรอคะ?

เหมือนมีอะไรบางอย่าง... คุณมิยาโมโตะ

-สมาชิก 3 คน

มันไม่เหมือนปกติน่ะ...

ตรงไหนเหรอ?

เอ๊ะ ตื่นเต้นเกินไปเพราะงานเทศกาลเหรอ?

เหมือนนีน่าปกติเลยนะ!

เอาเลย! เย้!

●

ถ้าคิดผิด...ขอโทษนะ

แต่ว่า...สำหรับผมแล้วนะ...

เหมือนกับว่าเธอกำลังฝืนอยู่...

...ก็มองเห็น

นั่นอะไรน่ะ? พอหรือยัง?

เพราะว่ารินิตาโซเรียกอยู่

หา?

อะไรเหรอ?

ปล่อยหน่อยสิ

ถึงจะผ่านมาแค่ครึ่งปีเองที่ได้คุยกับคุณมิยามอโตะ...

แต่สำหรับผมแล้ว...ดูเหมือนจะลำบากนะ...

หา? ไม่เข้าใจเลย

ลำบากเรื่องอะไรเหรอ?

ไม่ได้ลำบากสักหน่อย

ก็เพราะว่าฉันน่ะเป็นคนที่สดใสไง แถมยังเป็นพวกสุดแฮปปี้ตลอดเวลาด้วย

ก็ไม่ใช่ตัวละครที่มองโลกในแง่ลบสักหน่อยนะ

แม้จะเจ็บปวดก็ต้องทนไว้นะ...

ก็ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนี่นา

ถ้าทนไหว...ต้องทนสิ...

ก็วันนี้เป็นวันงานเทศกาลวัฒนธรรมนี่นา

ทั้งๆ ที่ทุกคนช่วยกันเตรียมมาตั้งนานแล้ว จะมาทำให้มันหม่นลงไม่ได้นะ

ก็เพราะว่า...

ก็เพราะว่า...

●●

สำหรับผมแล้วนะ...

ไม่ต้องฝืน...ก็ได้

●●●

จริง ๆ เหรอ...

...อะไรก็ได้นะ...

จริง...นะ...

ที่ไม่ได้รางวัล...

มันน่าเสียใจ...

ที่ทุ่มเทให้มันมาเป็นเดือนๆ...

มัน...มันน่าเสียดาย...มันน่าสมเพช...

วันนี้จริงๆ แล้วก็...

มันทรมานมาตลอดเลย...

เสียใจจังเลย...

ที่เธอดีใจกับผม

แล้วผมก็โล่งใจจนไม่ได้พูดอะไรเลย

แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจเพื่อผม

มันแย่ที่สุดเลย

แน่ะ...

ไม่เป็นไร! ไม่เป็นไรเลยครับ!

มองหน้าขึ้นมาหน่อยสิ...

ก็...เป็นนักเขียนการ์ตูนนี่นะ... สุดท้ายก็เหมือน...ความฝันเลยล่ะ

ว่าจะทำได้ไหม...อะไรแบบนั้น...

คุณ...คิด...แบบนั้นเหรอ...

ไม่จริงหรอกครับ

ฮึก...

ถ้าเป็นคุณมิยามอโตะล่ะก็ รับรองว่าไหวแน่นอน!

ขอโทษนะ...ที่ไปเป็นนักเขียนการ์ตูนกับคุณอุเระฮาระ...

อาจจะ...อาจจะทำไม่ได้...ก็ได้นะ...

สำหรับผมแล้วนะ...

ชอบคุณมิยามอโตะครับ!!

●●●●●

...เอ๊ะ?

ไม่...เอ่อ...!!

คือว่า...ชอบการ์ตูนของคุณมิยามอโตะครับ!!

อ๊ะ!!

การ์ตูน!!

อ่า...ใช่แล้วสินะ...

จริงด้วย...

ตกใจจัง...

●●●

ก็...ทั้งผลงานแล้วก็ทัศนคติที่มีต่อการ์ตูนด้วย

ผมเคารพเลยครับ

คุณมิยามอโตะน่ะ เป็นคนที่ควรจะออกสู่โลกนะ!

แน่นอนเลยครับ!

ทีมบรรณาธิการเขาไม่มีสายตาจริงๆ!

ผมกล้ารับรองเลยครับ!!

คุณมิยามอโตะน่ะ!

ต้อง!

เป็นนักเขียนการ์ตูนได้แน่นอนครับ!!

●●●

จะ...

ฟุฟุ

คุณอุเระฮาระ

มันเกินเบอร์ไปมากเลยนะเนี่ย

แล้วก็...

แต่ว่า

มันเป็นเรื่องจริงเลยนะครับ

...ขอบคุณครับ

อา...

ไปก่อนเลยครับ

งานเลี้ยงส่งท้ายเนี่ย ดูเหมือนจะมีคู่รักอยู่เยอะเลยนะครับ

ออกไปด้วยกัน ถึงแม้จะถูกมองแปลกๆ...

คุณมิยามอโตะก็คงจะลำบากใจเหมือนกันนี่ครับ

แต่ว่า...ก็น่าจะไม่ถูกมองแบบนั้นหรอกครับ...

...ทำไมล่ะ?

นั่นสิ...ถ้าเพื่อนๆ ในห้องเห็นจะทำยังไงครับ

คุณมิยามอโตะก็ไม่ชอบไม่ใช่เหรอครับ

...ไม่เป็นไร

ฉันเอง

ถูกมองก็...

ถึงจะถูกมองว่าเป็นคู่รักก็

ไม่เป็นไรนะ?

476420.20.2

จะ...

มะ...

ล้อเล่นน่าาา!!

อาฮะฮา

มาแกล้งอีกแล้วนะ!!

ใจเต้นไหมล่ะ?

กะ...ก็ไม่ได้เต้นซะหน่อย!!

ไปก่อนเลยนะ!!

งั้นขอตัวไปก่อนนะ

ทำไมเมื่อกี้...

ถึงพูดแบบนั้นล่ะ ฉัน...

แต่ว่าตอนนั้น

ชุน พูดจริงๆ

ก็รู้สึกแบบนั้นแหละครับ