ตอนที่ 56

ว่าแต่...นะ

ทาคาฮาตะ ยูมิ: คามา ยูจิ

ไม่มีใครเลย...

วันนี้น่ะ...

เซอร์ไพรส์หลังงานดอกไม้ไฟ...

โย่ว...

ไปกันไหม?

เหมียวเรย์โบโค

ชุดยูกาตะก็สวยน่ารักเต็มสตรีม★

ดูพีวีได้ที่หน้าทางการนี้เลย★

ทาคาฮาตะ ยูมิ ต้นฉบับ ภาพ คามะ ยู

งานทำบุญของครอบครัวเหรอ? อะไรประมาณนั้น

วันนี้ไม่กลับมาเลย

อ๊ะ

อย่างนั้นเหรอครับ

จะไปเปลี่ยนชุดยูกาตะมานะ

รอตรงนี้นะ

อ่า...

ครับ!

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องแต่งนะครับ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ เลยครับ

เห้ย? อะไรนะ?

ก็พูดออกไปตามแรงเลยว่า "จะเข้าไปไหม?" น่ะ...

เดี๋ยวก่อน...

กางเกงชั้นในที่น่ารักกว่านี่อีก...

●●●

นี่คิดอะไรอยู่กันเนี่ย!!

เป็นไปไม่ได้หรอก!!

ที่บ้าน...

...เอ๊ะ?

แอบเข้ามาในบ้านได้เหรอ...

คนในบ้านวันนี้ไม่กลับมาเหรอ?

นั่นมัน...

ไม่ๆๆ!! เป็นไปได้ยังไงกัน!!

!!

เป็นไง...

ไง

อ๊ะ

ขออนุญาต...

เข้ามาอยู่นะคะ...

อันนี้

เป็นเรื่องสั้นที่คุณเคยพูดถึงใช่ไหมคะ?

ใช่เลย!!

น่าจะอัปโหลดในอีกสักพักน้า

วาดเรื่องรักแบบสุดขั้วระหว่างติวเตอร์โรคจิตตัวพ่อกับนักเรียนผู้ยอมจำนนเลยล่ะ!!

สมกับเป็นคนที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยนะเนี่ย

นิตยสารชมรมการ์ตูนก็เสร็จแล้วเหรอครับ?

แหม

สมกับว่าเก่งจริงๆ เลย

คุณมิยาโมโตะ

อ่าฮะ

เพิ่งสังเกตเห็นเหรอ?

ช่วยแนะนำมังงะช่วงนี้ที่น่าสนใจหน่อยได้ไหม?

แน่นอนครับ/ค่ะ!

ว่าแต่ ช่วงนี้พอได้รับอิทธิพลของคุณมิยามอโตะ ก็เริ่มอ่านมังงะสาวๆ แล้วล่ะค่ะ

จริงเหรอ!!

ดีใจมากเลยล่ะ!!

คือแบบ...จะว่ายังไงดีนะ

ที่ตัวเองไม่ได้อ่านนี่มันโง่จริงๆ นะ เพราะการบรรยายจิตใจมันยอดเยี่ยมมากเลย

เอ๊ะ!?

อ่านเรื่องอะไรเหรอ?

เอาเป็นว่าก็เริ่มจากเรื่องที่ถูกเรียกว่างานชิ้นเอกก่อน...

มีเรื่อง "เพลงมาร์ชในสายฝน" อ่ะ...

นี่ซื้อมาใหม่ทั้งๆ ที่ขาดเล่มสุดท้ายไปน่ะ...

ช่วงนี้กำลังติดหนักเลยนะ

อันนี้อะไรก็...อ๊ะ! อันนี้ด้วย

อันนี้อะไรน่ะ คือโคตรดีเลยอะ!

เรื่องนี้เป็นกระแสมากๆ เลยเนอะ

ว้าว ดีจังเลยนะ

เดี๋ยวก่อน

แล้วก็งานภาพโคตรเจ๋งเลยอ่ะ!

ขอดูอีกรอบได้ไหมครับ/คะ ตอนนี้

แก...

มาช่วยแล้วโว้ย!!

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...

ตั้งแต่เมื่อกี้

ในต้นฉบับก็ร้อนแรงสุดๆ อยู่แล้วเนอะ

แต่นี่มันยิ่งดูทรงพลังกว่าอีกนะ

ถึงจะพูดแบบปกติอยู่ก็ตามนะ

สัมผัสอยู่เลยนะ

รู้สึกตัวไหม?

●

กับคุณมิยาโมโตะ...

ไม่อยากให้เห็นมุมที่ไม่เท่ของตัวเองเลย...

อีกแล้ว...

นั่นมัน

หมายความว่ายังไงเหรอ?

...ชอบจังเลย

...คุณอุเอฮาระ

นั่นมันเรื่องจริงๆ

เกี่ยวกับมังงะเหรอครับ/คะ?

ไม่ปล่อยมือออกนี่เนี่ย

เพราะอะไรเหรอ?

อาาา รถนานๆ นั่งนี่ปวดหลังจังเลยนะ

เอ๊ะ แย่แล้ว!!

ทำไมถึงกลับมาล่ะ!?

เดี๋ยว! หลบไป!!

เอ๊ะ!?

ถ้าพาผู้ชายเข้ามาได้นี่จะแย่เลยนะ!!

เอ๊ะ!?

อะ...ผู้ชายเหรอ...!!

ฝากแสดงความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้ด้วยนะครับ/คะ ที่อยู่คือ

เป็นอะไรไปเนี่ย ทำเสียงดังเชียว

●●●

นีน่า? อยู่รึเปล่า

อ่า...ไม่มีอะไร! แล้วทำไมนายถึงกลับมาล่ะ?

ไปค้างที่โน้นซะเถอะ...

ฉันบอกว่าอยากกลับบ้านไง

หืม?

ถ้าไม่ใช่ที่นอนที่บ้านก็ไม่รู้สึกสงบเลยอ่ะนะ

เมื่อกี้มันอะไรน่ะ

ก็แค่...ของตกเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอ?

อ๊ะ

คุณพ่อ...

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ

คุณ...พ่อ?

ยังจะเล่นเรื่องแค่นี้อีกเหรอ

ก็เข้าเทอม 2 ปี 2 แล้วนะ

ไม่ควรจะตั้งใจเรียนให้เต็มที่หน่อยเหรอ?

ใช่แล้ว ก็ไปสมัครเรียนพิเศษมาแล้ว

เริ่มเข้าเรียนตั้งแต่วันหน้าเลยนะ

ฟังดูเหมือนจะเป็นที่ที่มีชื่อเสียงแถวนี้เลยนะ

ไม่ไป...

ไม่ไปเหรอ?

ด้วยผลการเรียนแบบนี้ คิดว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้เหรอ?

มหาวิทยาลัย...

ไม่ไป...

ฉันน่ะ...

จะกลายเป็นบ้านมังงะแล้วนะ

●●●

ฮ่าาา

บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

พอได้แล้ว

เรื่องในฝันน่ะ

หัดแยกแยะระหว่างฝันกับความจริงให้ได้ซะนะ

...ไม่ใช่ฝัน

ถึงจะไกล...

แต่มันไม่ใช่ฝันแล้วนะ

ฉันเนี่ยนะอยู่บ้านมังงะ

อย่ามาล้อเล่นน่า

พูดอะไรน่ะ

นีน่าเนี่ยมีพรสวรรค์นะ

เธอเป็นลูกสาวของฉัน

คุณแม่เงียบไปซะ

อย่าพูดเรื่องแบบเด็กๆ ให้ปวดหัวสิ

ไร้สาระสิ้นดี

เด็ก...

กำลัง...

ไม่ใช่...

คิดอยู่...

● ●

กำลังคิดอยู่เหรอ?

อยากจะเป็นแบบนั้นน่ะ มันบ้าไปแล้วนะ

เรื่องแบบนั้น...

มาเป็นนักเขียนมังงะกันเถอะ

นักเขียนมังงะเนี่ยนะ

ไม่ยอมรับหรอก

ชิ!!

อย่ามาล้อเล่นน่า...

คุณมิยาโมโตะน่ะ สแน่นอน

ไม่มีทาง!!

เป็นคนที่จะเป็นนักเขียนมังงะต่างหากล่ะ!!

เธอถึง...

ทำไม...

ออกมาจากตู้เสื้อผ้าในห้องของนิอินะ

เป็นใครน่ะ?

กุ๊ก... กุ๊ก...

ใหญ่จังเลยยยย!!

ใหญ่เกินไปไหม!? ฉบับหน้าพักการ์ตูนนะ★