ตอนที่ 60

ภาพคีย์วิชวลอนิเมะเทรนด์เรื่องที่ 1 เปิดให้ชมแล้ว! มังงะรักคอมเมดี้วัยรุ่น

รวมของเด็ดสามชุด

ถึงจะวาดขึ้นมาได้

โอพีล็อต 608 เรื่องสนุกนะ

ใช่แล้วล่ะ ยูกิ ฉันอ่านมังงะที่เธอแนะนำมาเมื่อคราวก่อนแล้วนะ

เอ๊ะ!? จริงเหรอคะ!!

แล้วทำไมตัวเอกถึงได้เป็นที่นิยมขนาดนั้นล่ะ?

มันไม่ปกติเลยนะ?

แล้วเอาไปทำเป็นแนวรักคอมเมดี้อีก...

คุณสึดะ นี่ทำอะไรอยู่เนี่ย?

มิเซบาน

เอ๊ะ? เข้าชมรมทำมังงะเหรอ? ตลกดีออก

โอ้

โอ้

เป็นคนรู้จักเหรอครับ?

แฟนเก่า

ก็... แฟนเก่าเหรอ!?

โอ้

...เอ๊ะ? คุณรุ่นพี่นี่...คือว่า...

มีคนที่เหมือนแฟนเยอะเลยนะครับ...

อ่า ที่โรงเรียนมีแฟนเก่า 3 คนน่ะ

สุดยอด!! สมกับเป็นคุณสึดะรุ่นพี่

ครั้งแรกน่าจะตอน ม.1 นะครับ

ผมเป็นจอมรักที่เก่งกว่าใคร ๆ รอบตัวเลยล่ะ!!!

อ่า... เอ่อ...

●●●

มันเป็นเรื่องของเพื่อนผม ไม่ใช่เรื่องของผมเองนะ...

อืม

แต่ก็นะ มันก็เป็นเรื่องของตัวเองนี่นา

เอ่อ...

จ... จีบ?

...อะไรทำนองนั้นน่ะ

ดูเหมือนเขาจะถูก...

ค่ะ

เอ๊ะ? ยูกิ ก็คบเขาสิ!

บ... ไม่ใช่เรื่องของผมนะ!?

อ่า ใช่แล้ว

ไม่คบกันเหรอ?

น่ารำคาญชะมัด

เพราะไม่ชอบเหรอ

เรื่องของเด็กคนนั้น

มะ... เป็นไปไม่ได้นะ!!

เป็นคนที่มีค่ามากๆ สำหรับผมครับ...

มากจนรู้สึกว่ามันเสียของไปเลยล่ะ...

ผมเหรอครับ?

มีคนที่สนใจเป็นพิเศษคนอื่นอีกไหมครับ?

เอ่อ ไม่ใช่ครับ!! เป็นเพื่อนของผมต่างหากครับ!!

● ● ●

งั้นเหรอ

แต่นะ

มันมักจะกลายเป็นความรู้สึกด้านลบอยู่บ่อย ๆ น่ะครับ...

?

มันจะเกิดอาการหึงหวงขึ้นมาน่ะครับ

เวลาที่เห็นว่าคนที่ชอบไปสนิทกับผู้ชายคนอื่น...

ก็จะรู้สึกว่ามันแย่จัง หรือรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนิสัยไม่ดีด้วยน่ะครับ...

อ่า... ขอโทษนะครับ เรื่องที่มันไม่สนุกขนาดนี้...

คุณไม่อยากจะฟังใช่ไหมครับ

ผมอยากฟังนะ แต่ว่า...

เอ๊ะ?

ก็คือ... ไม่ใช่แค่เรื่องที่เห็นภายนอกอย่างเดียวนะครับ แต่เป็นสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจด้วย

ว่าเขากำลังกังวลเรื่องอะไร หรือให้ความสำคัญกับอะไร

พอได้รู้เรื่องพวกนั้นแล้ว ถึงจะกลายเป็นเพื่อนแท้ได้ หรือจะว่าไปก็คือ

อยากจะรู้จักพวกนี้ให้มากขึ้นน่ะครับ

อยากจะเอาใจใส่เขาให้มากกว่านี้

6

ก็เลยดีใจจังเลย

ที่ยูกิมาเล่าปัญหาแบบนี้ให้ฟัง

มันเป็นเรื่องของเพื่อนผมนะ?

อ่า ใช่แล้ว

เจ้าตัวนี่

ทั้งประสบการณ์ทั้งความขัดแย้งของตัวเอง

ไม่ว่าจะความหึงหวงหรือความลังเล อารมณ์ทั้งหมด

นายเองก็ชอบสึบาอยู่ไม่ใช่เหรอ

บอกมาเลยสิ!?

ทำเป็นว่าทำไม่ได้

สักวัน...ตัวผมเองก็จะ

ระบายมันลงไปในมังงะ

แล้วต้องหาคำตอบให้ได้

นะ!

ทำอะไรอยู่คนเดียวเนี่ย?

อ๊ะ แบบร่าง...

คอยจัง...

ตั้งแต่วันงานเทศกาลวัฒนธรรมก็ตั้งใจทำเต็มที่เลยแฮะ

เทียบกับคอยจังแล้วนี่ไม่เป็นเลยสักนิด

เอ๊ะ? ท่าทางแบบนั้น...

ห้องเรียนของเราเป็นบ้านผีสิงนะ

เขาว่ากันว่าเป็นเจ้าสาวโคสต์ด้วยนะ

ทุกครั้งที่เห็นตัวเองสะท้อนในหน้าต่างก็ยังตกใจอยู่เลย

นายก็ไม่เก่งเรื่องผีนี่นา

เอ่อ ขอโทษนะ เรื่องชื่อตอนต่อ

อืม

●●●

ทำไมมองมาทางนี้ล่ะ?

ในเมื่อเป็นงานเทศกาลวัฒนธรรมแล้ว ควรไปดูอะไรที่สนุกกว่านี้สิ

โง่จริงๆ เลยว่ะ

มากกว่าการมองใบหน้าของคนที่ชอบเสียอีก

ไม่มีเรื่องสนุกๆ บ้างเลยเหรอ?

●●●

อา...

เอาล่ะ ได้เวลาต้องกลับแล้วล่ะ

ถ้าไม่มีผี มันก็ไม่ใช่บ้านผีสิงหรอกนะ

งั้น

ก็พอประมาณไปเถอะนะ

อืม

แก/เจ้าตัว

กับ...

โอ๊ะ!!

+3〜2+ ผี คุชิชิ

โอ๊ะ! เป็นอะไรไป!?

นั่นเหรอ? ยูกิมาทำท่าทียั่วยวนเหรอ!?

แค่อยู่ด้วยกันเฉยๆ...

●

ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ...

มันก็... มากกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย...

ฮ่า...

มันก็ใจเต้นตุบๆ...

สุดยอดว่ะ

ชอบแล้วสิเนี่ย!

ชมรมวิจัยมังงะ มัธยมปลายคิโยฮะ

ปล่อยเลย!!

งั้นกลับไปคิดแล้วจะแก้ไขให้นะ

เหนื่อยมาทั้งวันเลย

แบบนั้น... ตรงนั้นน่ะ...

เอาหน้า 15 มาไว้ข้างหน้า...

...อย่างนั้นเหรอ

ถ้าทำแบบนั้น ฉากนั้นก็น่าจะโดดเด่นขึ้นนะ...

คุณอุเระฮาระ? เป็นอะไรไปเหรอ?

เอ่อ... คือว่า...

เนม

ก็ทำที่แม็คที่ออกมาจากบริษัทโคะจิเซ็นนะ...

ก็วาดเสร็จแล้ว

จูมุจูเก็น

ก็มีเรื่องเบสบอลที่อยากให้ดูอีกครั้งน่ะ

อยากให้คุณดูอีกครั้งน่ะครับ...

เขาเป็นอะไรเหรอ?

มาระ!?

ไม่ได้กลับเหรอ?

เปล่าสิ เอามาด้วยนี่เอง

มาประชุมกันเถอะ

กองบรรณาธิการจูคังโชนเญนแมกซิแมม

เยส!

เอาแบบนี้ดีมั้ย

รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวไปยื่นชื่อตอนให้

รบกวนด้วยครับ!

หิวแล้วใช่ไหม? ไปกินราเม็งกันเถอะ

ฝากด้วยนะ...!

ผู้เข้าแข่งขันชิงตำแหน่งการตีพิมพ์ อุเระฮาระ ยูกิ "เกมสุดท้าย" บรรณาธิการ โคยามะ

รออยู่ครับ

มีร้านดังแถวนี้ด้วยนะ...

...ไว้คราวหน้าแล้วกันมั้ง

เหนื่อยมาทั้งวันเลย

คุณอุเระฮาระ

เรื่องสั้นที่ทุ่มเททุกความรู้สึก—ผลลัพธ์คือ